Het was duidelijk dat die man al vanaf dag 1 veroordeeld was. Hij mag het dan hoogstwaarschijnlijk wel gedaan hebben, maar hij heeft nooit een eerlijk onderzoek/proces gekregen.
Dat betoog van de advocaat van de vrouw was zo belachelijk zwak en sloeg echt nergens op. Plots was Irene een kamerplant die enkel ja mocht knikken van haar man die een tiran was, moest ze hem overal tegen haar goesting volgen, aanbad ze hem als een god. Dan heel dat moordscenario theatraal vertellen en heel de tijd op de man spelen. Hoe groot was de ironie wel niet toen hij zei dat de volksjury zich moest behoeden voor de nonsens die de advocaat van Romain zou uitspuwen. Dan heb ik nog niet gesproken over dat avontuurtje in de jaren '60. :') Plaatsvervangende schaamte.
"Meneer Batanata, onze Bruce Lee" :ironic: