DaFreak
Legacy Member
bronson zei:
De film is geniaal maar het boek op zijn eigen manier ook (zowel The Sentinel als 2001). Veel van Clarke's verhalen zijn geschreven alsof hij een leermeester is die de mensheid het licht wil laten zien, in mijn ogen was hij dat ook en zouden we zelfs vandaag de lessen die hij preekte best wat serieuzer mogen nemen. Zijn Childhood's End is denk ik het ultieme voorbeeld in die stijl en niet toevallig ook daarom één van mijn favorieten. Sommigen vinden dat belerend, zelf kan ik daar niet genoeg van krijgen. Ik hou juist enorm van die periode in SF waarin de mens zichzelf zag als primitief wezen, tastend in het duister, op zoek naar het meest optimale groeipad. Het lijkt wel alsof tijdens onze donkerste periodes de meest optimistische verhalen geschreven worden terwijl je in tijden van vrede niets anders dan dystopias krijgt voorgeschoteld.
Zoals ik het zie is de mens tegenwoordig zo in zichzelf gekeerd, zo individualistisch, dat we geen oog meer hebben voor de grootsheid van zaken waarvan we denken dat ze geen rechtstreeks effect hebben op ons. Misschien dat we met het afschudden van religie net iets te veel verloren zijn... De maatschappij is hard en als je succesvol wil zijn in zaken of de liefde, dan dwingt ze je om jezelf op te stellen als een alpha male. Vragen zijn uit den boze, je moet ten allen tijde in controle lijken. Je moet zeker zijn van jezelf en als je dat niet bent moet je doen alsof je dat wel bent. Misschien omdat we zoveel meer weten dan de mensen die nog geen 2 generaties geleden op deze planeet rondliepen dat we denken de wijsheid zelve in pacht te hebben? Vanuit dat perspectief vind ik dat de boeken van Clarke kunnen helpen ons op onze plaats te zetten. We staan nog steeds helemaal onderaan de ladder, we zijn nog steeds primitieve zaadjes die zich verder moeten ontwikkelen. Zowel de mens als het universum zitten nog in hun embryonale fase. We are at the beginning of things, not at the end of things.
bronson zei:
Clarke's verhaal staat imo bijna volledig los van de film. Je kan het gebruiken als voedingsbodem voor de film dieper en op andere manieren uit te spitten maar dat is zeker geen vereiste. Ik zou zelfs iedereen aanraden eerst de film te zien en dan pas de boeken te lezen. Het was idd een geniale move van Kubrick om in 2001 grotendeels los te trekken van het tijdskader waarin hij hem maakte en om te schetsen ipv af te lijnen. Zowiezo de reden waarom die tot op vandaag de tand des tijds zo goed heeft doorstaan. Als je 2001 vergelijkt met 2010, ook een goeie film, dan zie je direct het verschil in dat die veel duidelijker door de koude oorlog geïnspireerd werd.
bronson zei:
Dat mystieke staat voor mij eerder voor het onbekende. Als je de mens ziet als dinosaurus dan is het niet abnormaal dat deze zijn toekomst niet kan voorspellen en dat zelfs als hij zijn toekomst te zien zou krijgen, hij die nog steeds niet zou kunnen vatten (Clarke's magic). Clarke heeft het in zijn verhalen regelmatig over de mensheid die zijn vorm afwerpt en overgaat in iets anders, of dat nu een machine beschaving is of het mergen met een cosmic overmind, dat kan in principe allebei hetzelfde zijn. Als je trends in onze huidige technologische evolutie doortrekt van nanotechnologie naar femtotechnologie dan is het best mogelijk dat het hele universum doordrongen is met een intelligent alien substraat dat zich bewust is van wat wij hier op aarde uitspoken en ons constant in de gaten houdt. Wie weet zitten er wel hele beschavingen verstopt in een enkel neuron?
Akkoord verre van waarschijnlijk tot zelfs heel onwaarschijnlijk maar anderzijds... Het was ook niet echt waarschijnlijk dat er uit een 13,8 miljard jaar oude oersoep een galaxy zou ontstaan waarin op één van diens uiterste armen een nu reeds 4,5 miljard jaar oude rotsblok ruimteschepen zou beginnen lanceren naar nabijgelegen planeten. Eender welke stap in dat proces, van een virus dat gesofisticeerde highjack software draait tot dinosaurussen met kammen die ze als trompet gebruikten tot spinnen die zich met kleine zelf gemaakte parachuutjes van het ene continent naar het andere verplaatsen, klinkt op zich gewoon belachelijk maar toch is het de wereld waarin we leven. Ik heb enorme moeite met van iets te zeggen dat het onmogelijk is, hoe onwaarschijnlijk het ook lijkt. De T-rex heeft er nooit bij stil gestaan dat wij zijn kinderen zouden vervloeken als ze van hoog in de bomen op onze auto kakken net zoals de verre grootvader van onze nijlpaarden waarschijnlijk nooit heeft stilgestaan bij het feit dat zijn kinderen zouden moeten oppassen voor apen die met harpoen uitgeruste schepen alle zeeën op aarde afschuimen. Het is enkel dankzij de kernfusiemotor die wij de zon noemen dat we in staat zijn om visueel van iets zoals 2001 te kunnen genieten. Dat lijkt misschien allemaal obvious in hindsight, alhoewel het misschien toch evengoed anders had kunnen lopen, het maakt het er imo niet minder friggin weird op. Dag in dag uit vraag ik me af hoe mensen zo goed kunnen functioneren in een wereld zo gestoord als de onze.
Om terug te komen op beschaving in een neuron; dat klinkt belachelijk en de meeste mensen zullen dat onmiddellijk afdoen als iets onnozels maar langs de andere kant is het theoretisch wel zo dat een neuron minstens 100 micron cubed groot is en dat als de wet van Moore zich voortzet dat we in dat volume de supercomputers van vandaag kwijt zullen kunnen. Evolution stumbles in the dark, ons brein is fantastisch complex maar het is niet doelbewust ge-engeneered. Het zou me verbazen moest er niet heel wat ruimte zijn voor serieuze efficiëntie winst. Zie alleen maar al naar de snelheid waarop neuronen met elkaar communiceren en dan zie je dat die ver onder de snelheid ligt waarmee transistors met elkaar communiceren. Clarke's magie is altijd technologie maar hij gebruikt vaak spirituele termen omdat deze gemakkelijker te begrijpen zijn dan bijvoorbeeld het computationeel equavalentie principe en substrate independent emulation of dat intelligentie op sub atomaire processen zou kunnen draaien.
bronson zei:
Mooie parallel.
K'zou het persoonlijk niet erg vinden, het is immers hoe we zelf ook onze maatschappij structuren. We moedigen goed gedrag aan door ervoor te zorgen dat de persoon ervoor verantwoordelijk zelf ook voordeel kan uithalen.
