Het "veilig" sneller kunnen rijden 's avonds "als er geen kat op de baan is" is complete zever spijtig genoeg. Ik heb het zelf mogen meemaken en geloof me, achteraf kalmeer je er zelf ook van.
De situatie was als volgt: warme zomeravond, rond een uur of elf-twaalf, droog wegdek, wij met drie in de wagen op weg naar de Fuse in Brussel. Dat was in de tijd dat er nog volledige verlichting was van de autostrade overigens. Een tweede auto met vrienden komt een tweetal minuten achter, ze kunnen ons in de verte zien. We rijden 120km/u uiterst rechts, toch alle tijd van de wereld en we zijn naar een zalig setje aan t luisteren…
Opeens fel licht in m'n linkerooghoek, grote klap vooraan, wereld begint te draaien, tweede slag achteraan, glas versplintert en vliegt overal rond, tijd vertraagt want je beseft dat je in een zwaar ongeval zit, nog een klap, ditmaal iets verder weg en dan grote stilte… Kijk naar rechts en zie lichten op mij afkomen. Op dat moment wacht je gewoon op de slag die het allemaal gaat eindigen. Gelukkig waren het onze achterkomende vrienden die hun auto voor het wrak zetten om zo achterliggers te waarschuwen.
Wat was er gebeurd? Veertigjarige vrouw in snelle en veilige Mercedes reed aan 160km/u naar huis op het uiterst linkse vak. Ieder keer dat ze iemand voorbij zou steken vertraagde ze naar 140km/u. Tot ze een kleine stuurfout maakte net voor ze bij ons voorbij zou gaan. Haar stuurfout katapulteerde haar in de vangrail links, daarna in ons (ondertussen spreken we al over een aanzienlijke afstand), en via ons terug in de middenvangrail. Resultaat: voorkant en achterkant van onze auto volledig weg, haar voorkant ook half weg en met haar neus in de vangrail. Ze had het geluk dat wij er waren om haar terug te katapulteren, want anders ging ze haar auto in de gracht of rond een paal geplooid hebben. Er waren gewonden bij door het rondvliegend glas, dus de politie en de expert moesten ter plaatse komen.
Het rapport van de expert in het kort: de stuurfout IN COMBINATIE MET de overdreven snelheid waren de oorzaak van het ongeval. Had ze de toegelaten snelheid gereden ging haar stuurfout nooit geleid hebben tot het raken van de middenvangrail. Haar verklaring dat ze vertraagde vóór ze een auto inhaalde en uiterst links bleef rijden om geen risico te vormen moest de auto uiterst rechts onverwacht van vak wisselen werd uiteraard van tafel geveegd. De omstandigheden van het ongeval toonden immers aan dat haar inschatting van afstand totaal fout was.
Voor de rechtbank was het dan ook simpel: overdreven snelheid door een vals gevoel van veiligheid (dure wagen, minderen snelheid bij voorbijsteken, …
waren de directe oorzaak van het ongeval en de daaruit voortvloeiende onopzettelijke slagen en verwondingen aan onze passagier achteraan. Die jongen heeft wel meer dan een jaar geen dingen kunnen heffen en kinesie moeten volgen voor het weer min of meer goed was.
En ik zeg het nog eens, vóór ons ongeval dacht ik er ook zo over. We beseffen gewoon niet hoe traag we als mens eigenlijk reageren en hoe feilbaar we zijn op de baan. Een klein draaitje van stuur naar links aan > 160km/u doet veel meer dan je denkt. En in een noodsituatie gaan we instinctief overreageren.
. 
Als jij niet kan anticiperen aan 50 per uur kan je gewoon niet rijden. Komaan man, als je aan 50 per uur nog niet eens kan stoppen voor een schoolkind kun je beter met de fiets rijden.