botbgrt zei:
Dat mag je zeker Riverdale.
We hebben het hier alleen niet over stocks vs T-bonds, noch over geen leverage vs 2x leverage. Die resultaten zijn behaald zonder hefboom en de benchmark is correct.
Als jij zou lenen om eenzelfde rendement te behalen, neem je veel meer risico dan iemand die dat rendement behaalt zonder lening. Als jouw 200€ naar 100-150€ gaat ben je wellicht alles kwijt. Mag W. Schloss dan ook eenzelfde verhouding lenen en 32% rendement behalen?
Trouwens, je zou toch verwachten dat hij uiteindelijk genekt wordt door het zogenaamde risico met zo'n excessieve return? Duizend aandelen met bovengemiddelde return en amper beleggingen gehad die hij moest afschrijven? Hm..
Net zoals er volgens jou geen sluitend wetenschappelijk bewijs is dat de markt te verslaan is, is er geen bewijs dat die anomalieën (ze zijn wel met een beetje veel...
) meer risico hebben genomen. Het wordt aangenomen omdat het anders kennelijk niet te verklaren valt.
Het enige risico dat telt is het risico op permanent verlies van kapitaal, en dit is net iets waar waardebeleggers over het algemeen sterk op focussen, met zaken als netnets en arbitrage plays als overduidelijke en onbetwistbare voorbeelden daarvan.
Ik vind dit eigenlijk gewoon een heerlijke discussie. Je zou het misschien niet denken (je denkt mss dat ik niet opensta voor je voorbeelden en dergelijke), maar voor mij is dit eigenlijk best leerrijk allemaal. Ik heb bijv. ook al Beyond The Random Walk - A GuideTo Stock Market Anomalies and Low-Risk Investing met veel interesse gelezen, een zeer interessant boek, maar ik blijf er sceptisch tegenover natuurlijk.
I.v.m. de vele anomaliëen
De enige anomalie die niet verklaard kan worden door het 3 factor model is de momentum anomalie. Al de rest kan verklaard worden, zie daarvoor bijvoorbeeld:
- Fama, E. F., & French, K. R. (1996). Multifactor Explanations of Asset Pricing Anomalies.
The Journal of Finance, 51(1), 55-84.
- Fama, E. F., & French, K. R. (2008). Dissecting Anomalies.
The Journal of Finance, 63(4), 1653-1678.
Het 3 factor model kan die zaken dus verklaren, m.a.w. kan het "anomaleuze" rendement verklaren door exposures t.o.v. de drie factoren. De discussie die dan overblijft is: zijn de factoren nu eigenlijk risico-factoren of irrationaliteit-factoren. Veel bewijs wijst in de eerste richting. Met andere woorden de anomaliëen kunnen verklaard worden door een risk-story.
Behalve momentum! Daarvoor is het 4 factor model uitgevonden (door Carhart in 1997), zodat ook momentum verklaard kan worden. Maar het is tot nu toe zeer moeilijk gebleken om op die momentum factor een risk-story te plaatsen. Dat is, zeg maar, de grote olifant in de kamer voor de EMH. Maar ook daar heeft Fama een vrij overtuigend (althans ik niet 100% overtuigd ben) antwoord op:
- Fama, E. F. (1998). Market efficiency, long-term returns, and behavioral finance.
Journal of Financial Economics, 49(3), 283-306.
Eén van de grote dingen waar ik dan ook naar uitkijk is naar mooie rationele verklaringen voor het momentum effect. Ik zou blij zijn als die er komen. Maar als ze er niet komen zal ik mij natuurlijk ook blijven afvragen waarom niet.
I.v.m. het risk verhaal achter mooie rendementen
Je zegt dat we het niet hebben over stocks vs. bonds. Maar hoe weten we dat? Van stocks vs. T-bonds weten we dat stocks hoger rendement hebben en hoger risico. Van markt vs. Schloss observeren we alvast dat hij hoger rendement heeft, dat is al 1 van de 2 vereisten. De 2e vereiste is dat hij meer risico had. En dan kunnen we perfect de vergelijking maken met de stocks vs. bonds, nl. meer risico = meer rendement.
Verder zie ik niet in waarom hij genekt zou moeten geweest zijn door zijn excessive risk taking. Ik zeg niet dat zijn risico excessive zou zijn, maar misschien wel wat meer dan investeren in de S&P500? Hij hoeft daarom nog geen gigantische kans hebben om failliet te gaan he. En zelfs al was die kans er, dan hoeft dit nog niet noodzakelijkerwijs te gebeuren. Misschien heeft hij in de slechte jaren het slechter gedaan dan de markt, en in de goede jaren het beter dan de markt (perfect consistent met een risk-story). Als je vervolgens meer goede jaren dan slechte jaren hebt (perfect consistent met een risk-story), dan heb je ook een hoger rendement (perfect consistent met een risk-story).
Of er is ook wel de mogelijkheid te bedenken dat van alle actieve beleggers met ongeveer hetzelfde risiconiveau als de gemiddelde markt, zo'n 90% de markt underperformed en zo'n 10% (the lucky ones?) de markt overperformed. Denkbaar? Ik denk het wel. Noem die 10% dan de value-beleggers, al is het maar als gedachtenexperiment. Je zou in die wereld dan ook verwachten dat mensen met een gelijkaardige strategie uiteraard ook gelijkaardig outperformen. Wat we observeren (mensen met een gelijkaardige strategie outperformen de markt) zou dus mogelijk kunnen zijn in een wereld waar enkel geluk speelt, dus we kunnen die wereld niet verwerpen als working hypothesis. Daarvoor is sterker bewijs nodig.
En nu we het toch over leverage hebben. Als value-investing eigenlijk een high return-low risk strategie is. Wat houdt die investeerders dan tegen om zich bijvoorbeeld te leveragen tot 2:1 of mss zelfs 5:1 en hun winst te ver(vijf)dubbelen? Hoger risico bij leveragen is dat een daling in equity je terugbetalingscapaciteiten kan fnuiken. Maar wat is het probleem als er toch bijna geen risk is aan die value-strategie? Het probleem is dat risico op korte termijn wel groot is? Wel, leen dan op lange termijn en hou een buffer aan voor dat ene slechte jaar?
