Archief - De beurs - deel 5

Straddle · 19 feb 2012

botbgrt zei:
Ik roep dat al een half jaar! Plan was dus eventueel nog over te stappen op de warrants als BAC onder $5 ging en ik tijdig van broker veranderde maar dat alles kwam er dus niet van.

De B's onder $0,5 gekocht waren waarschijnlijk een 10/20-bagger binnen enkele jaren. Onder de $0,65 zou ik misschien wel wat van mijn commons durven omwisselen. Ook de A's (veel lagere strike) hebben het al een pak beter gedaan maar daar zit nu niet zoveel potentieel meer in.

Nu je het zegt, het was ook op dat value investing forum dat ik van jou er een post over las

edit: Wat een slechte analyse op SA trouwens. Dat zijn gewoon van die standaard"analyses" om volk te lokken denkk. Niets over ROE, ROA, Tier capital, delinquencies, NPL's, claims & settlements,... Zonder zicht op die zaken kan je ook niets serieus over BAC zeggen.

Niet nodig, het artikel maakt een simpele vergelijking doorheen de tijd van earnings, cash en sales bij BAC. Die tier capitals en settlements zijn interessant als je er dieper in wil gaan, maar ze zijn niet nodig om value te herkennen en er een waardering op te kleven. In The Intelligent Investor gaat Graham trouwens ook bijna nergens echt in diep detail (tier, delinquencies, ...) qua waardering van bedrijven.

Straddle · 19 feb 2012

jawadde001 zei:
Maar wat is dan precies de link met de B&S formule?

Voor een duidelijke uitleg, bekijk de boek van Wilmott over FAQ's in quantitave finance. Meest duidelijke uitleg, to the point, over Black&Scholes die ik al ben tegengekomen.

Straddle · 19 feb 2012

jawadde001 zei:
Noteren er geen futures op BAC? Ik dacht het wel. Dat kan een 'oplossing' zijn voor diegene die momenteel niet de cash hebben om in het aandeel te stappen (wel zorgen voor genoeg cash om een margin call te vermijden ).

Zo zwaar ga ik er nu ook niet gaan

Met de huidige margins bij IB kan je al gemakkelijk tot 2,5x de leverage opnemen van je huidige portfolio. Als ik nog meer hedge zoek, ga ik richting de opties blijven.

Riverdale27 · 19 feb 2012

Straddle zei:
No offense, maar ken jij eigenlijk wel iets van value investors en value investing af?

[...]

1) Modellen die ze in het verleden uitgevonden hebben achteraf compleet foutief bleken (capm, value at risk om risico's in te schatten, marktefficiënties, ...)
2) Die statistische modellen out of sample zo goed als waardeloos zijn. Je kan eenvoudig allerlei variabelen statistisch significant verklaren in sample, maar daar stopt het dan ook.
3) Ze worden uitgevonden en gebruikt enkel door de academische wereld. Eénmaal daarbuiten zijn ze nutteloos.

Mandelbrot vergelijkt in zijn boek de huidige academische financiële wereld met de chemische ontdekkingen in de Middeleeuwen. Ze hadden toen ook wel wat gevonden op chemisch vlak, maar de tovenaars en mythes waren toen ook nog volop aanwezig op academisch vlak in de chemie. Net zoals in de academische financiële wereld vandaag.

Zucht... ik geef het gewoon op. Ik heb mijn best gedaan om zo duidelijk mogelijk de inzichten te vertellen die je uit zo'n modellen moet halen zodat je kritisch kan zijn t.o.v. de value investors en hun zogenaamde skills. Maar als ik die reply lees dan merk ik gewoon dat je ofwel compleet niet hebt gelezen wat ik zei, of dat je het gewoon niet begrijpt. Je gooit VaR, CAPM, etc gewoon in de vuilbak zonder te weten waarom. Het 3 factor model is veel te eenvoudig, één maatstaf kan nooit zoiets bevatten. Het feit dat zo'n model tot 90% van de performance van value investors kan verklaren negeren we dan toch gewoon, want dat past niet binnen mijn wereldvisie. Alle academici hebben het bij het foute eind. De eenvoudige verklaring is meestal de juiste

.

Straddle · 19 feb 2012

Riverdale27 zei:
Zucht... ik geef het gewoon op. Ik heb mijn best gedaan om zo duidelijk mogelijk de inzichten te vertellen die je uit zo'n modellen moet halen zodat je kritisch kan zijn t.o.v. de value investors en hun zogenaamde skills.

Jouw eerste claim was dat het waarschijnlijk ging om random uitschieters die meer risk hebben genomen dan de gemiddelde belegger. Dan ben je overgesprongen op dat factormodel om te zeggen dat het risk kan verklaren. Als ik je er dan op wijs dat dat factormodel nauwelijks meet wat value investors (of trend followers) doen blijf je dat model opnieuw herhalen en uitleggen.

Maar als ik die reply lees dan merk ik gewoon dat je ofwel compleet niet hebt gelezen wat ik zei, of dat je het gewoon niet begrijpt. Je gooit VaR, CAPM, etc gewoon in de vuilbak zonder te weten waarom.

Ik heb in de post hierboven net toegelicht waarom ik die termen niet gebruik en ze nutteloos vind. En niet begrijpen, die CAPM en VaR terminologie kan je imo aan een 14-jarige uitleggen, zo moeilijk is dat nu ook niet.

Het 3 factor model is veel te eenvoudig, één maatstaf kan nooit zoiets bevatten. Het feit dat zo'n model tot 90% van de performance van value investors kan verklaren negeren we dan toch gewoon, want dat past niet binnen mijn wereldvisie. Alle academici hebben het bij het foute eind. De eenvoudige verklaring is meestal de juiste .

Ik haalde gewoon aan wat Mandelbrot opmerkt over de academische financiële wereld, sorry als dat strookt met jouw opvattingen.

Riverdale27 · 19 feb 2012

Straddle zei:
Jouw eerste claim was dat het waarschijnlijk ging om random uitschieters die meer risk hebben genomen dan de gemiddelde belegger. Dan ben je overgesprongen op dat factormodel om te zeggen dat het risk kan verklaren. Als ik je er dan op wijs dat dat factormodel nauwelijks meet wat value investors (of trend followers) doen blijf je dat model opnieuw herhalen en uitleggen.

Het punt is dat je geen enkel argument hebt om aan te tonen dat het 3 factor model zoiets niet zou kunnen verklaren. Je zegt er is één maatstaf en value-beleggers gebruiken er zeker 50 keer meer. Dus het kan niet goed zijn. Maar wat ik zei, en wat cruciaal was, is dat die maatstaf wel veel kan opvangen wanneer we het over de markt in het algemeen hebben. En dat is toch het enige wat telt, de uiteindelijke marktprijs? Als je alle value beleggers op één hoop gooit zal je zien dat het al veel meer in de buurt komt van een groep beleggers die vooral investeert in hoge B/M aandelen. Het is niet perfect natuurlijk, maar het is zeker een goed model.

Straddle zei:
Ik heb in de post hierboven net toegelicht waarom ik die termen niet gebruik en ze nutteloos vind. En niet begrijpen, die CAPM en VaR terminologie kan je imo aan een 14-jarige uitleggen, zo moeilijk is dat nu ook niet.

Je begrijpt CAPM en VaR, je begrijpt niet waarom je ze verwerpt, dat zei ik. De academische wereld heeft ZELF het CAPM verworpen, en veel van de praktijk zit er nog steeds mee te prutsen om bijv. hun cost of capital te schatten of hun portefeuilles te optimaliseren. En wat is er dan mis met VaR? Omdat Taleb of Mandelbrot zetten dat het niet werkt? Als je normaalverdelingen gebruikt ja, dan werkt het uiteraard niet. In principe kan je bijna niets inbrengen tegen het VaR model indien de assumpties correct zijn. Veel banken meten hun kredietrisico bijvoorbeeld met een VaR model. Ze schatten miljoenen scenarios die echt niet zo eenvoudig zijn als je denkt, en krijgen uiteindelijk een cijfer dat VaR moet voorstellen. En dat cijfer doet het eigenlijk zeer goed. Dus dan werkt VaR wel weer gewoon?

Straddle zei:
Ik haalde gewoon aan wat Mandelbrot opmerkt over de academische financiële wereld, sorry als dat strookt met jouw opvattingen.

Wat Mandelbrot niet verteld is dat zijn ideëen niet aanvaard worden omdat ze onbruikbaar zijn. En geloof maar niet dat het niet getest is, want Mandelbrot was de mentor van Fama, de uitvinder van het 3 factor model.

Riverdale27 · 19 feb 2012

By the way... ik heb de returns van Magellan Fund eens opgezocht he, en ik heb ze gevonden van 31/08/1986 tot 30/11/2011. Helaas niet van alle Peter Lynch jaren, maar er zitten er in ieder geval nog ongeveer 4 van hem in.

Blijkt dat het 3 factor model zo'n 93.5% van het rendement van het fonds kan verklaren door exposures op de markt, SMB en HML. Al bij al niet slecht he. En uit de resultaten zou ik kunnen interpreteren dat het fonds eigenlijk de brede markt heeft gevolgd, aangezien het fonds gemiddeld 0.82% rendement per maand heeft, terwijl de markt gemiddeld 0.86% per maand behaalde en uit het feit dat de return van de value-weighted CRSP data ongeveer 95% van het rendement verklaart. Ik heb trouwens rekening gehouden met dividenden in deze analyse. Peter Lynch was er tot april 1990. Als ik enkel die data neem, dan vind ik dat het 3 factor model 98% van dat rendement kan verklaren. Toch niet slecht als je het mij vraagt.

svendamen · 19 feb 2012

Ik denk dat de belangrijkste conclusie is dat Riverdale27 er van uitgaat dat de markt efficient is. (heb ik dit correct Riverdale27?)

En dat de excess returns bij het Fama & French model dus een weerspiegeling zijn van hoger risico. Dit in tegenstelling tot de rest, die niet in een efficiente markt geloven en ook in het blijvende bestaan van de voorspelbaarheid van M/B, P/E en size.

Straddle · 19 feb 2012

Riverdale27 zei:
By the way... ik heb de returns van Magellan Fund eens opgezocht he, en ik heb ze gevonden van 31/08/1986 tot 30/11/2011. Helaas niet van alle Peter Lynch jaren, maar er zitten er in ieder geval nog ongeveer 4 van hem in.

Blijkt dat het 3 factor model zo'n 93.5% van het rendement van het fonds kan verklaren door exposures op de markt, SMB en HML. Al bij al niet slecht he. En uit de resultaten zou ik kunnen interpreteren dat het fonds eigenlijk de brede markt heeft gevolgd, aangezien het fonds gemiddeld 0.82% rendement per maand heeft, terwijl de markt gemiddeld 0.86% per maand behaalde en uit het feit dat de return van de value-weighted CRSP data ongeveer 95% van het rendement verklaart. Ik heb trouwens rekening gehouden met dividenden in deze analyse. Peter Lynch was er tot april 1990. Als ik enkel die data neem, dan vind ik dat het 3 factor model 98% van dat rendement kan verklaren. Toch niet slecht als je het mij vraagt.

En wat zijn we nu met deze conclusie als ik vragen mag? Impliceer je nu dat Lynch de markt niet heeft verslagen of geluk heeft gehad?

Straddle · 19 feb 2012

svendamen zei:
Ik denk dat de belangrijkste conclusie is dat Riverdale27 er van uitgaat dat de markt efficient is. (heb ik dit correct Riverdale27?)

En dat de excess returns bij het Fama & French model dus een weerspiegeling zijn van hoger risico. Dit in tegenstelling tot de rest, die niet in een efficiente markt geloven en ook in het blijvende bestaan van de voorspelbaarheid van M/B, P/E en size.

Zo heb ik het toch ook begrepen tot hiertoe. Ik snap het nut niet van de variantie te verklaren door zo'n regressiemodel, net alsof dat kan bewijzen dat Lynch of Buffett of Soros gewoon geluk hadden.

Riverdale27 · 19 feb 2012

Straddle zei:
En wat zijn we nu met deze conclusie als ik vragen mag? Impliceer je nu dat Lynch de markt niet heeft verslagen of geluk heeft gehad?

Nee, dat impliceer ik zeker niet, want uit de data blijkt wel degelijk dat tijdens de laatste jaren van Lynch zijn periode het fonds de markt heeft verslaan, maar ook het 3 of 4 factor model. Maar dat was al langer bekend natuurlijk. Ik wil ook zeker niet uitschijnen dat het 3 of 4 factor model de heilige graal zijn. Maar als je 98% van zo'n rendement kan terugwijzen naar exposures op de markt, dan denk ik dat je een mooi model hebt. Het kan beter natuurlijk...

Maar we moeten dan gewoon nadenken over hoe zoiets kan, hoe het kan dat Lynch die markt heeft verslaan toen.

- Skills zijn absoluut een mogelijkheid (heb ik ook nooit ontkend)
- Geluk is zeker ook een mogelijkheid (er zijn achteraf veel zaken te vinden die de markt verslaan).

Dus als jij zegt "alle winnaars volgen dezelfde stategie" dan vind ik dat dus geen goed argument om aan te tonen dat ze skills hebben. Want alle mensen met ongeveer dezelfde strategie zullen achteraf gezien ook gelijkaardig scoren. Als ééntje wint (door skills of geluk), zullen ze allemaal goed gewonnen hebben, want ze volgden dezelfde strategie. Maar dat op zich zegt helemaal niks over hun risico of over hun skills.

Dus op het einde van het verhaal wil ik gewoon bereiken dat je kritischer zult staan ten opzichte van die helden-verhalen. Want voor elk heldenverhaal is er een plausibel verhaal te bedenken wat het linkt aan risico of geluk. En onder geluk klasseer ik ook die 200.000% rendement bijvoorbeeld.

Riverdale27 · 19 feb 2012

svendamen zei:
Ik denk dat de belangrijkste conclusie is dat Riverdale27 er van uitgaat dat de markt efficient is. (heb ik dit correct Riverdale27?)

En dat de excess returns bij het Fama & French model dus een weerspiegeling zijn van hoger risico. Dit in tegenstelling tot de rest, die niet in een efficiente markt geloven en ook in het blijvende bestaan van de voorspelbaarheid van M/B, P/E en size.

Ik vind dit een zeer moeilijke vraag, want het feit of de markt al dan niet efficiënt is is een enorm complex vraagstuk. We zitten daar ook met het grote probleem van de "joint" hypothesen. Met andere woorden: we testen eigenlijk altijd twee hypothesen tegelijk en zo kunt ge nooit de waarheid ontdekken.

Iets concreter: om marktefficiënte na te gaan moet ge:
1) een model plakken op de realiteit
2) kijken of de markten efficiënt zijn onder dit model

Nu, als ge vind dat markten niet efficiënt zijn, kan het zijn omdat ze werkelijk niet efficiënt zijn, maar het kan ook zijn omdat uw model niet juist is. Dat is dus het probleem van de joint hypothese.

Maar mijn gevoel is dat de markten voor een groot stuk efficiënt zijn, en dat er beperkt en tijdelijk inefficiënties kunnen optreden. Wel geloof ik bijvoorbeeld dat mensen kunnen profiten van insider informatie. Ik geloof zeker dus niet in sterke marktefficiëntie. Maar ik geloof bijvoorbeeld niet dat het mogelijk is om consistent winst te maken met fundamentele of technische analyse en het tegelijk beter te doen als iemand die passief in een wereldportefeuille investeert. Ik geloof dat zoiets tijdelijk kan voorkomen, maar dat het zeker niet persistent is. Als het echt skills zouden zijn, denk ik ook dat er veel meer mensen het goed zouden doen, en niet een selecte groep (want het gros van de fondsen kan het extreem eenvoudig te repliceren 3 of 4 factor model niet verslaan, ook niet vóór kosten). En als er werkelijk skills zouden zijn, denk ik dat meer mensen het zouden kunnen.

En ik moet eerlijk zeggen dat ik eerder het verhaal van Fama & French geloof ja, dat die factoren te maken hebben met risico. Zeker gegeven allerlei recente bewijzen dat we het kunnen linken aan macroeconomisch risico of aan distress risico van de bedrijven in een economie.

Straddle · 19 feb 2012

Riverdale27 zei:
Het punt is dat je geen enkel argument hebt om aan te tonen dat het 3 factor model zoiets niet zou kunnen verklaren. Je zegt er is één maatstaf en value-beleggers gebruiken er zeker 50 keer meer. Dus het kan niet goed zijn. Maar wat ik zei, en wat cruciaal was, is dat die maatstaf wel veel kan opvangen wanneer we het over de markt in het algemeen hebben. En dat is toch het enige wat telt, de uiteindelijke marktprijs? Als je alle value beleggers op één hoop gooit zal je zien dat het al veel meer in de buurt komt van een groep beleggers die vooral investeert in hoge B/M aandelen. Het is niet perfect natuurlijk, maar het is zeker een goed model.

Het hangt ervan af wat je ermee wilt doen. Voor academici die zich niet moeten wagen op de beurs of niet zelf praktisch te werk moeten gaan met beleggingen zal het z'n nut wel hebben.

Je begrijpt CAPM en VaR, je begrijpt niet waarom je ze verwerpt, dat zei ik. De academische wereld heeft ZELF het CAPM verworpen, en veel van de praktijk zit er nog steeds mee te prutsen om bijv. hun cost of capital te schatten of hun portefeuilles te optimaliseren. En wat is er dan mis met VaR? Omdat Taleb of Mandelbrot zetten dat het niet werkt?

Het onderschat systematisch het echte risico. Die standaarddeviaties en gemiddeldes zijn heel praktisch in een situatie waar de normale verdeling van toepassing is, maar zodra je werkt met verdelingen met fat tails zijn ze waardeloos en zelfs gevaarlijk. Bekijk bijv. de crash van 87' dat was een 22 sigma event als ik het me goed herinner. Heel de boek van Mandelbrot gaat daar trouwens over ...

Als je normaalverdelingen gebruikt ja, dan werkt het uiteraard niet. In principe kan je bijna niets inbrengen tegen het VaR model indien de assumpties correct zijn. Veel banken meten hun kredietrisico bijvoorbeeld met een VaR model. Ze schatten miljoenen scenarios die echt niet zo eenvoudig zijn als je denkt, en krijgen uiteindelijk een cijfer dat VaR moet voorstellen. En dat cijfer doet het eigenlijk zeer goed. Dus dan werkt VaR wel weer gewoon?

Ik snap niet dat jij hier nog zo hoog op loopt met VaR, zelfs in de academische wereld zijn ze daar al sterk op teruggekomen dacht ik. In banken wordt het nog altijd gebruikt (ik kom er ook dikwijls mee in aanraking op mijn job), maar dat is omdat het opgelegd is door overheidsinstanties. Het geeft een richtlijn, maar niet meer dan dat. Die honderd miljoen scenario's die je met een Monte Carlo simulatie kan lanceren gaan je niet verder helpen als je met een fundamenteel probleem zit (nl. de fat tails).

Wat Mandelbrot niet verteld is dat zijn ideëen niet aanvaard worden omdat ze onbruikbaar zijn. En geloof maar niet dat het niet getest is, want Mandelbrot was de mentor van Fama, de uitvinder van het 3 factor model.

Hij stelt een model voor in zijn boek, maar geeft ook wel toe dat het praktisch weinig waarde heeft. Dat staat allemaal in The Misbehaviour of the Financial Markets.

jawadde001 · 19 feb 2012

Straddle zei:
Het geeft een richtlijn, maar niet meer dan dat. Die honderd miljoen scenario's die je met een Monte Carlo simulatie kan lanceren gaan je niet verder helpen als je met een fundamenteel probleem zit (nl. de fat tails).

Die fat tails-problematiek in de B&S formule of de MC simulatie kan men toch voor een groot stuk inbrengen door de uiteinde van een (log)normale verdeling aan te passen (kurtosis). Ik zeg niet dat je dan de werkelijkheid perfect benadert, maar je komt toch al meer in de buurt.

Riverdale27 · 19 feb 2012

Straddle zei:
Het hangt ervan af wat je ermee wilt doen. Voor academici die zich niet moeten wagen op de beurs of niet zelf praktisch te werk moeten gaan met beleggingen zal het z'n nut wel hebben.

Welja, in de praktijk moét je wel een visie aannemen, want je moet wel ergens in beleggen natuurlijk. Maar de conclusie die je zou kunnen trekken uit tientallen jaren academisch onderzoek is dat je best een passief fonds opzet, omdat er nu eenmaal bijna geen bewijs is dat de markt verslagen kan worden. Maar niemand gaat een manager hoge fee's betalen om gewoon de markt te volgen, dus zoiets is niet interessant om te doen, dat begrijp ik ook. Plus ze hebben graag het idee dat ze beter kunnen, ze willen proberen. En dat mogen ze van mij gerust doen. In de academische wereld wil men gewoon nagaan hoe de markten in mekaar zitten.

Straddle zei:
Het onderschat systematisch het echte risico. Die standaarddeviaties en gemiddeldes zijn heel praktisch in een situatie waar de normale verdeling van toepassing is, maar zodra je werkt met verdelingen met fat tails zijn ze waardeloos en zelfs gevaarlijk. Bekijk bijv. de crash van 87' dat was een 22 sigma event als ik het me goed herinner. Heel de boek van Mandelbrot gaat daar trouwens over ...

Ik snap niet dat jij hier nog zo hoog op loopt met VaR, zelfs in de academische wereld zijn ze daar al sterk op teruggekomen dacht ik. In banken wordt het nog altijd gebruikt (ik kom er ook dikwijls mee in aanraking op mijn job), maar dat is omdat het opgelegd is door overheidsinstanties. Het geeft een richtlijn, maar niet meer dan dat. Die honderd miljoen scenario's die je met een Monte Carlo simulatie kan lanceren gaan je niet verder helpen als je met een fundamenteel probleem zit (nl. de fat tails).

Ik begrijp zeker je punt hoor. Maar conceptueel is er op VaR eigenlijk zoveel niet aan te merken, zeker niet als je de nadelen van het concept kent. Taleb heeft overal hard geroepen tegen VaR, maar vandaag horen we er weinig meer van. Het lijkt mij alsof hij eerder een goede kans zag om zijn boek verkocht te krijgen in 2008. Ik vond het vroeger een prachtig boek. Maar echt serieus kan ik het niet meer nemen nu ik veel heb bijgeleerd over traditionele finance en de successen die het recent geboekt heeft.

Maar het is gewoon belangrijk dat je het concept van VaR niet verwart met het concept van VaR gebaseerd op normaalverdelingen. Een VaR gebaseerd op een normaalverdeling zal inderdaad continu risico onderschatten omdat in realiteit er fat tails zijn. Maar wat als je VaR berekent op basis van een verdeling met fat tails? Dan zou het toch moeten werken? En kredietrisico bijvoorbeeld. Dat heeft een gigantische staart en is allesbehalve symmetrisch. Ook daar ga je gewoon antwoorden op de vraag: wat is mijn maximale verlies in 99% van alle situaties. Zolang je assumpties juist zijn gaat zo'n resultaat juist zijn. VaR heeft gewoon een slechte naam gekregen omdat iedereen dat met de normaalverdeling associeert, wat helemaal niet moet. Als je VaR berekend op basis van simulaties, dan kan je in theorie alle eigenschappen van de markt inbouwen (fat tails, time-varying risk, etc...). Het probleem is natuurlijk dat je een mainframe nodig hebt die dat kan uitrekenen voor je portefeuille.

Straddle zei:
Hij stelt een model voor in zijn boek, maar geeft ook wel toe dat het praktisch weinig waarde heeft. Dat staat allemaal in The Misbehaviour of the Financial Markets.

Ja inderdaad ik heb het ook gelezen twee jaar geleden, toen ik grote fan was van Mandelbrot. Maar hij is een beetje een rebel, hij heeft een alternatieve theorie maar daar valt academisch weinig mee te doen en praktisch nog minder. En combineer dat met de stijgende succesgraad van alternatieve modellen (traditionele of eerder in de behavioral richting) en dan is er geen nood meer voor zijn fractal hypothese. Bijkomend nadeel is dat de wiskunde van zijn model ongelofelijk moeilijk is, zelfs ten opzichte van alles wat er vandaag gebeurt in traditionele of behavioral finance.

Riverdale27 · 19 feb 2012

jawadde001 zei:
Die fat tails-problematiek in de B&S formule of de MC simulatie kan men toch voor een groot stuk inbrengen door de uiteinde van een (log)normale verdeling aan te passen (kurtosis). Ik zeg niet dat je dan de werkelijkheid perfect benadert, maar je komt toch al meer in de buurt.

Je kan een optieprijs ook berekenen uit een simulatie he. Het voordeel is dan dat je geen strikte assumpties nodig hebt zodat je formule uiteindelijk uitkomt, want je hebt geen formule nodig. Je kunt dan gewoon een hoop scenarios berekenen voor het onderliggende aandeel (als je wil zelfs met de fatste tails die je kan bedenken) en uiteindelijk zal je een veel correctere optieprijs bekomen. Er zijn dan nog steeds assumpties natuurlijk, maar veel minder in ieder geval. Zonder assumpties kan je geen model berekenen en is het raden naar een prijs natte-vinger werk.

jawadde001 · 19 feb 2012

Deze week tijdens mijn werkuren ( :music:

) wat zitten snuffelen op het internet. Ik heb iets gevonden wat ik rond de derde woensdag van maart eens ga toepassen. Heeft alles te maken met 'carpet bombing' in de SPY options ter manipulatie (wordt gezegd) van de VIX settlement price.

Korte uitleg:
Alle strikes waar er een bid en ask genoteerd staat, worden meegenomen in de berekening van de vix. Indien er echter in twee opeenvolgende strikes geen bids staan, dan tellen alle hierna komende strikes niet meer mee in de berekening, ook als is er daar wel een bied- en vraagprijs.
Wanneer men nu long-positie heeft in vix-derivaten kan men de vix settlement price kunstmatig verhogen door met een 'klein' bedrag die onderste puts (baby puts) op te kopen. Die hebben uiteraard helemaal geen waarde, maar wel voor hen die grote belangen hebben in vix futures of opties.

Indien je dus voldoende margin hebt (20.000$ en meer) zou je die put opties (strike 100 of 150) kunnen verkopen. Veel kan je er niet mee verdienen (0.05 - 0.15$) per contract, maar gezien het nul-risico is dit misschien een leuk zakcentje. Op jaarbasis is dit mogelijk een 100$. Een onbeduidend bedrag als je ziet welke margin je hiervoor moet aanhouden, maar je kan met deze som toch eens lekker gaan eten en je openstaande margin wordt tevens maximaal benut.

Straddle · 19 feb 2012

Riverdale27 zei:
Welja, in de praktijk moét je wel een visie aannemen, want je moet wel ergens in beleggen natuurlijk. Maar de conclusie die je zou kunnen trekken uit tientallen jaren academisch onderzoek is dat je best een passief fonds opzet, omdat er nu eenmaal bijna geen bewijs is dat de markt verslagen kan worden.

Er is hier net overweldigend bewijs voor! :doh:

Nu, ik ga er mij niet op gek discussiëren, iemand die niet wilt inzien dat er een hele school value investors en growth investors (bestaan die jaar na jaar de markt hebben verslaan), ga je ook niet overtuigd krijgen. De output van die academische modellen die hun prestaties "verklaart" door er een regressievergelijking op te plakken en dan alles gaat wijten aan marktrisk,een P/B ratio, een januari-effect, ...

Maar niemand gaat een manager hoge fee's betalen om gewoon de markt te volgen, dus zoiets is niet interessant om te doen, dat begrijp ik ook. Plus ze hebben graag het idee dat ze beter kunnen, ze willen proberen. En dat mogen ze van mij gerust doen. In de academische wereld wil men gewoon nagaan hoe de markten in mekaar zitten.

Ik zou het alleszins niet aanhalen op een sollicitatiegesprek voor een asset management functie.

Ik begrijp zeker je punt hoor. Maar conceptueel is er op VaR eigenlijk zoveel niet aan te merken, zeker niet als je de nadelen van het concept kent. Taleb heeft overal hard geroepen tegen VaR, maar vandaag horen we er weinig meer van. Het lijkt mij alsof hij eerder een goede kans zag om zijn boek verkocht te krijgen in 2008. Ik vond het vroeger een prachtig boek. Maar echt serieus kan ik het niet meer nemen nu ik veel heb bijgeleerd over traditionele finance en de successen die het recent geboekt heeft.

Welke recente successen? Toch niet dat factormodel?

Maar het is gewoon belangrijk dat je het concept van VaR niet verwart met het concept van VaR gebaseerd op normaalverdelingen. Een VaR gebaseerd op een normaalverdeling zal inderdaad continu risico onderschatten omdat in realiteit er fat tails zijn. Maar wat als je VaR berekent op basis van een verdeling met fat tails? Dan zou het toch moeten werken? En kredietrisico bijvoorbeeld. Dat heeft een gigantische staart en is allesbehalve symmetrisch. Ook daar ga je gewoon antwoorden op de vraag: wat is mijn maximale verlies in 99% van alle situaties. Zolang je assumpties juist zijn gaat zo'n resultaat juist zijn. VaR heeft gewoon een slechte naam gekregen omdat iedereen dat met de normaalverdeling associeert, wat helemaal niet moet. Als je VaR berekend op basis van simulaties, dan kan je in theorie alle eigenschappen van de markt inbouwen (fat tails, time-varying risk, etc...). Het probleem is natuurlijk dat je een mainframe nodig hebt die dat kan uitrekenen voor je portefeuille.

Voor zover ik het begrepen had is het niet mogelijk om een accuraat risicomodel op te stellen dat in een wereld met fat tails redelijke betrouwbaarheidsintervallen kan genereren. VaR is niet geschikt voor prijsverdelingen met 22 sigma events.

Straddle · 19 feb 2012

jawadde001 zei:
Deze week tijdens mijn werkuren ( ) wat zitten snuffelen op het internet. Ik heb iets gevonden wat ik rond de derde woensdag van maart eens ga toepassen. Heeft alles te maken met 'carpet bombing' in de SPY options ter manipulatie (wordt gezegd) van de VIX settlement price.

Korte uitleg:
Alle strikes waar er een bid en ask genoteerd staat, worden meegenomen in de berekening van de vix. Indien er echter in twee opeenvolgende strikes geen bids staan, dan tellen alle hierna komende strikes niet meer mee in de berekening, ook als is er daar wel een bied- en vraagprijs.
Wanneer men nu long-positie heeft in vix-derivaten kan men de vix settlement price kunstmatig verhogen door met een 'klein' bedrag die onderste puts (baby puts) op te kopen. Die hebben uiteraard helemaal geen waarde, maar wel voor hen die grote belangen hebben in vix futures of opties.

Indien je dus voldoende margin hebt (20.000$ en meer) zou je die put opties (strike 100 of 150) kunnen verkopen. Veel kan je er niet mee verdienen (0.05 - 0.15$) per contract, maar gezien het nul-risico is dit misschien een leuk zakcentje. Op jaarbasis is dit mogelijk een 100$. Een onbeduidend bedrag als je ziet welke margin je hiervoor moet aanhouden, maar je kan met deze som toch eens lekker gaan eten en je openstaande margin wordt tevens maximaal benut.

Gegeven dat het lukt zit je op het einde van het jaar volgens mij met een ROI gelijk aan die van het gemiddelde Belgische spaarboekje

Ik ga mij de komende weken meer toeleggen op optie-strategiëen rond de earnings announcement date. Quasi alle opties kennen in de dagen voor deze datum een enorme stijging in implied volatility, die daarna als een pudding in elkaar zakt. Ik heb dit idee van iemand anders overgenomen op seekingalpha, hij had toen een butterfly op INTC genomen, omdat INTC een stallwart is waarvan de aandeelkoers nauwelijks reageert op earnings announcements. Hij had de wings maar op 1$ uit elkaar staan van de body van de butterfly en dat was al ruim genoeg.

meino · 20 feb 2012

Ik moet mijn visie dus bijstellen tav de huidige markt. De laatste maanden niet bullish genoeg geweest, zoveel staat vast.

Storing trouwens op Euronext maakt handel in opties momenteel niet mogelijk: ik zie bied-koersen die hoger liggen dan de laat-koersen. Het is weer eens wat anders uiteraard

.

Vanavond neem ik nog wel eens een kijkje. Wsch een long positie en een put bull spread op de AEX. Same old, same old

.

Archief - De beurs - deel 5

Straddle

Legacy Member

Straddle

Legacy Member

Straddle

Legacy Member

Riverdale27

Legacy Member

Straddle

Legacy Member

Riverdale27

Legacy Member

Riverdale27

Legacy Member

svendamen

Legacy Member

Straddle

Legacy Member

Straddle

Legacy Member

Riverdale27

Legacy Member

Riverdale27

Legacy Member

Straddle

Legacy Member

jawadde001

Legacy Member

Riverdale27

Legacy Member

Riverdale27

Legacy Member

jawadde001

Legacy Member

Straddle

Legacy Member

Straddle

Legacy Member

meino

Legacy Member