Toevallig lees ik vandaag op de website van De Standaard een interview met Crombez (SPA politicus en
doctor in de economie). Blijkbaar denkt hij wel hetzelfde als mezelf.
Ik citeer een stukje:
Voor uw doctoraat hebt u zich jarenlang in de Europese aandelenmarkten verdiept. Bent u een belegger?
...
In de tijd van mijn doctoraat heb ik wel actief belegd, jammer genoeg met een klein bedrag. Het was de tijd dat Easdaq een steile opgang maakte. Alle nieuwe noteringen waren voltreffers. Je hoefde er geen verstand van te hebben. En toen ik er verstand van kreeg, ben ik ermee gestopt. Ik geloof niet in stock picking. Mensen overtuigen zichzelf dat ze in staat zijn om het beter te doen dan de beurs, maar ze vergissen zich.'
Ik wil de discussie niet opnieuw starten (die is al gevoerd), maar dit alleen maar even om aan te tonen dat ik niet alleen sta met mijn visie.

De overgrote meerderheid van de beleggers zijn niet in staat om aan stock picking te doen. Als ze hiermee dan toch een superieur resultaat behalen, dan is dit meestal te wijten aan puur geluk (net zoals bij de aap die aan het beleggen ging) en niet aan het uitzonderlijk inzicht of kunde van de belegger in kwestie.
Voor alle duidelijkheid, dat geldt ook voor mezelf!! Ik ben niet te beroerd om dat toe te geven! Meer nog, ik wil het zelf even illusteren. Vrijdag schreef ik een put op Philips (ik hoop dus op een stijging). Vandaag is het aandeel één van de uitzonderingen die mooi groen staan. Ik kan mezelf nu op de borst kloppen en zeggen wat voor een goede belegger ik wel niet ben, maar dat is niet het geval. Philips kwam vandaag met bedrijfsresultaten en die worden blijkbaar hoopgevend geïnterpreteerd. Ik heb dus gewoon geluk gehad. Het kon ook anders gelopen hebben. Maar dat geldt niet alleen voor mezelf, maar voor de meerderheid. Beleggers zouden beter een beetje nederig blijven. Maar nee, bij elke lucky shot zwelt het vertrouwen in eigen kunnen.