Archief - Wie heeft er sociale angst? Stress in publiek, interacties?

ruuuuuben zei:

Hallo iedereen, ik ben student van 18 jaar en ik heb last van sociale angst.
Ik wil heb vaak negatieve gedachten, heb stress en angst in sociale situaties: telefoon opnemen, praten met vrienden, publieke situaties, spreken voor publiek, in de aandacht staan, mensen die je aankijken,...
Ik heb hierover veel gelezen en de oorzaak kan genetisch liggen omwille van mijn introverte ouders die hiervan miss ook last hadden; of te wel door slechte ervaringen in jeugd, paniekaanval in het verleden, een verschrikkelijke gebeuertenis, of een andere oorzaak.
Ik volg nu al een tijdje Cognitieve Behaviaral Therapy, dat is postief denken en langzaam actie ondernemen en je angsten aangaan.
Naar het schijnt is Social Anxiety Disoder de derde meest voorkomende angststoornis ter wereld. Dus ik kan me moeilijk inbeelden dat ik de enige ben met dit probleem.
Ik hoop hier lotgenoten te vinden metwie ik misschien kan afspreken om samen onze sociale angst te overwinnen, door conversaties te voeren, uitgaan, .. alles wat helpt !

Laat iets horen mensen, en schuif je "reputatie" even opzij.
Het is een ziekte, iets waaraan je niets kan doen en je niet voor gekozen hebt! Leeftijd speelt GEEN rol!

Groetjes Ruben

Klik om te vergroten...

Ik heb het ook een beetje, maar ik ben gewoon erg verlegen IRL. Dat denk ik toch.

samn zei:

Mooi verhaal! Zo zie je maar, iedereen kan veranderen, maar je moet er zelf voor openstaan. De dooddoener 'als je zo zijt, ben je gewoon zo hé, da kan je niet veranderen', vind ik echte bullshit. Ik ben van het principe dat iedereen alles kan worden, en zichzelf kan blijven 'kneden'

Klik om te vergroten...

Dat is natuurlijk wel een opvatting die de meeste mensen graag koesteren, want het geeft hen hoop. Oft de waarheid is, is iets anders...
Sowieso kan je uit het verhaal van fliblit niet opmaken of ie nou sociale angst had en in welke vorm.

Tha_nOn zei:

er is juist een tendens om pillen te willen nemen
mensen verwachten dat ook als ze voor psychologische problemen hulp zoeken, een pilleke en het is opgelost!
maar een pil lost niets op


(en uiteraard zou ik niemand naar ne psycho-analist sturen -_- maar dat wel mijn persoonlijke bias, afh van uw egen persoonlijkheidstype zou da wel kunnen helpen)

das trouwens de eerste keer da ik lees dat SSRI's bedoeld zijn om effectief uw leven lang te nemen

Klik om te vergroten...

Tendens om pillen te nemen is gemotiveerd door typische behoeften van de mens zoals makkelijkheid en luiheid. (vooral degenen die een stoornis hebben)

Tendens van diegenen die de stoornis niet kennen zijn meer anti-pillen (pil is onnatuurlijk en het is geen onderdeel van hun leven, ze snappen het niet dus ze staan sceptisch tegenover pillen.) omdat ze graag de opvatting koesteren dat de problemen onderliggend aan de stoornis cognitief-sociaal zijn en dus je die cognitief-sociaal moet oplossen. Ze koesteren die opvatting niet omwille van het feit dat het waar is (dat laat ik nu even in het midden), maar omdat het een positieve kijk geeft op de wereld.


Ssri moet normaal gezien da pomp in je hersenen inhiberen. Als je ermee stopt, dan blijft da pomp toch fail ? Tenzij je je problemen hebt opgelost via whatever, dan zie ik geen reden waarom da da pomo in je hersenen magisch weer terug kan werken. Dus geloof ik nie dat er een bepaalde tijd op staat op ssri.

Ik vraag mij af in hoeverre het gebruik van computers sociale angst in de hand heeft gewerkt.

Zoals tritser zei: "op het internet ben ik koning". Je kan best gans de dag doorbrengen zonder met iemand in persone te praten.

Stel dat er geen computers waren, TV ook weg. Kan me best voorstellen dat uw sociale angst niet opeens foetsie is maar er moet dan toch gigantisch veel peer pressure zijn om met andere mensen af te spreken.

Wat ga je anders doen? Thuis helemaal zitten nietsen? Elke dag?

Klik om te vergroten...

Sociale angst is van alle tijden, dat terwijl computers pakweg 50 jaar oud zijn. Mss moet je eens vragen naar de vorige generatie wat ze dan deden
ik denk dat ze gewoon tv keken. Voor de komst van tv, wast boeken lezen. En voor de komst van boeken....no idea

Cooldehla zei:

ik denk dat ze gewoon tv keken. Voor de komst van tv, wast boeken lezen. En voor de komst van boeken....no idea

Klik om te vergroten...

Rotswanden lezen en erop tekenen

Cooldehla zei:

Sowieso kan je uit het verhaal van fliblit niet opmaken of ie nou sociale angst had en in welke vorm.

Klik om te vergroten...

De standaard miserie: niets durven op sociaal vlak, nul zelfvertrouwen, veel negatieve gedachten over het aankomende/voorbije gesprek, niet op je gemak zijn als er anderen bij je zijn, 'anxiety' en zenuwachtigheid bij alles, geen sociaal leven (enkel op internet/mmo's), achter alles iets zoeken...

Fliblit zei:

De standaard miserie: niets durven op sociaal vlak, nul zelfvertrouwen, veel negatieve gedachten over het aankomende/voorbije gesprek, niet op je gemak zijn als er anderen bij je zijn, 'anxiety' en zenuwachtigheid bij alles, geen sociaal leven (enkel op internet/mmo's), achter alles iets zoeken...

Klik om te vergroten...

Exact hetzelfde, ik heb er ook last van. Soms wil ik met die negatieve gevoelens niet verder gaan maar ja, alsof je een keuze hebt.

daarvoor bestaan er dus pillen
of alcohol
of beide

babybumblebee zei:

daarvoor bestaan er dus pillen
of alcohol
of beide

Klik om te vergroten...

Met alcohol ben ik reeds begonnen. Het andere volgt wel.

babybumblebee zei:

daarvoor bestaan er dus pillen
of alcohol
of beide

Klik om te vergroten...

Meest voorkomende secundaire stoornis bij sociaal angstigen is depressie en 2de meest voorkomende is ...substance dependence (alcohol verslaving)

Ik heb ook wel een beetje een sociale handicap al is het nu niet meer problematisch (mijn studieprestaties zijn prima en ik heb ook geen depressieve gedachten) .
Wat betreft vrienden begeef ik mij al een jaar of 4 tussen dezelfde 5 mensen. Ik dwing mijzelf om af en toe eens eens iets te gaan drinken met andere mensen (ex-klasgenoten meestal) , meestal nodig ik dan ook iemand uit van die kleine vriendengroep zodat ik toch een vertrouwd persoon heb. Verder heb ik geen sociale activiteiten en neig ik deze te vermijden. Verrassend genoeg heb ik dan weer geen probleem met presentaties voor een groep medestudenten en docenten.
Wat ik absoluut haat is small talk , ik kan het gewoon niet. Vraag me wat ik vind van het regeringsbeleid en ik zal zonder probleem een uitleg van 10 minuten geven maar als ze me vragen hoe mijn weekend was, of ik vakantieplannen heb enz. dan klap ik gewoon dicht, ik weet niet hoe het komt.
Eigenlijk zijn zowat alle memes van de socially awkward pinguin van mij op toepassing... .

Wat mij nog het meeste last bezorgt is de omgang met mensen van het andere geslacht (sorry als dit wat van het topic afwijkt). Ik ben er gewoon heel slecht in. Ik word nu 20 en heb nog nooit een vriendin gehad, laat staan iets van fysiek contact met een meisje (hoogstens een vriendschappelijke knuffel). Toen ik gevoelens had voor iemand, en ik heb ze nog steeds, durfde ik er met niemand over te praten uit angst voor hun reactie, laat staan dat ik ze durfde te uiten ten opzichte van die persoon. Bovendien vrees ik dat hoe langer dit uitblijft, hoe moeilijker het wordt. Op dat vlak voel ik me wel dikwijls eenzaam en angstig. Daarbij komt ook dat ik me onzeker voel over mijn uiterlijk (ik heb wat overgewicht, maar ben zeker niet obees)

Een jaar of 5 geleden hebben mijn ouders mij naar een psychiater gestuurd omdat ik toen veel meer last had van mijn sociale stoornis en deze ook mijn schoolprestaties aantastte. Volgens hem zou de verklaring deels liggen in het feit dat, toen ik als baby in levensgevaar was door een zuurstoftekort (ik heb toen een tijdje in coma gelegen) een hersenletsel heb opgelopen die deze sociale handicap veroorzaakt, samen met het feit dat ik zeer beschermende ouders heb. Toen heb ik een duiktherapie gevolgd, al leek dit volgens mij niet echt te helpen. Pas toen ik het jaar erna van studierichting ben veranderd is het aanzienlijk verbeterd.

Ik weet dat er nog vele anderen zijn die met dezelfde problemen worstelen, de één al erger dan de andere. Als er mensen zijn die graag eens samenkomen met "lotgenoten" (al klinkt dat wat dramatisch) mogen ze steeds iets laten weten.

Cooldehla zei:

Meest voorkomende secundaire stoornis bij sociaal angstigen is depressie en 2de meest voorkomende is ...substance dependence (alcohol verslaving)

Klik om te vergroten...

Ben je nu eigenlijk zelf psycholoog, Cooldehla, of heb je gewoon veel zitten lezen? Het valt me namelijk op dat je hier met woorden goochelt maar soms ook wel eens de bal misslaat.

Met je punt ben ik het echter wel eens: als alcohol de enige reddingsboei wordt, ga dan alstublieft naar een hulpverlener in plaats van zo verder te doen.

ik heb da ook in zeer lichte vorm dan denk ik ... ni weten wat zeggen tenzij het over iets gaat wat mij super aanspreekt.

altijd in mn kop denken wat ze over mij denken, ni gemakkelijk oogcontact maken met vreemden ^^

ma vooral het feit wat ze van mij denken als ik babbel ofzo is hetgene wa het ergst is bij mij dit kan zelfs zijn bij mensen die da'k vrij goed ken behalve dan natuurlijk mn familie of ouders of mn vriendin

Ook geboren met zuurstof tekort. Ik zag blijkbaar zo blauw als ne smurf

FrodoXI zei:

Ben je nu eigenlijk zelf psycholoog, Cooldehla, of heb je gewoon veel zitten lezen? Het valt me namelijk op dat je hier met woorden goochelt maar soms ook wel eens de bal misslaat.

Met je punt ben ik het echter wel eens: als alcohol de enige reddingsboei wordt, ga dan alstublieft naar een hulpverlener in plaats van zo verder te doen.

Klik om te vergroten...

Kstudeer zelf gewoon theoretische psycho(2e master) aan kul maar mijn vriendin is klinisch psycholoog in spe(2e master). Ik zie mijn opvattingen zeker nie als expertise

No offense, maar wat is het punt precies van een psycholoog? Is dat niet gewoon een veredeld klankbord, aangezien ze geen medicatie mogen voorschrijven?

Fliblit zei:

No offense, maar wat is het punt precies van een psycholoog? Is dat niet gewoon een veredeld klankbord, aangezien ze geen medicatie mogen voorschrijven?

Klik om te vergroten...

Je hebt het over een klinisch psycholoog-therapeut wrschlijk en ze produceren zeker effecten hoor. Patienten rapporteren dat ze beter af zijn. In google scholar kan je met gemak gratis meta analyses raadplegen daarover.

Kzou zelfs niet weten waarom ze geen pillem mogen voorschrijven, tzijn eerder de psychiaters die niemendalle weten over de menselijke psyche (hoe kan het ook anders als ze geneeskunde studeren).

Psychologen kunnen idd gewoon een klankbord zijn. Of je eens dingen vanuit een totaal ander standpunt laten zien. Of waar je gewoon eens je hart kan luchten in een veilige omgeving. Of je nieuwe inzichten geven. Of je eens laten nadenken over iets. Of je zeggen van eens dit of dat te proberen. Beetje afhankelijk van psycholoog tot psycholoog en waarin hij/zij gespecialiseerd is.

Cooldehla zei:

Je hebt het over een klinisch psycholoog-therapeut wrschlijk en ze produceren zeker effecten hoor. Patienten rapporteren dat ze beter af zijn. In google scholar kan je met gemak gratis meta analyses raadplegen daarover.

Kzou zelfs niet weten waarom ze geen pillem mogen voorschrijven, tzijn eerder de psychiaters die niemendalle weten over de menselijke psyche (hoe kan het ook anders als ze geneeskunde studeren).

Klik om te vergroten...

Wait, je studeert psychologie en je vriendin ook en je weet niet waarom psychologen geen pillen mogen voorschrijven? Omdat ze geen arts zijn?

net daarom dat ik eens naar een psychiater ga. Ik ga er van uit dat die je niet nodeloos aan het lijntje houden.

5j terug eens naar psycholoog gegaan en die zie me rechtuit dat ik een uitdaging was voor hem. ieder gesprek leidde nergens naartoe. iedere week betalen...
heb gewoon afgebeld en gezegd dat ik wel een nieuwe afspraak ging maken, which i never did.



weet wel niet echt aan wat ik me moet verwachten. Ben daar dan ook extreem angstig voor. Dus veel zal ze al niet uit me krijgen.
Ik heb wel eens alles in een brief geschreven, mss moet ik die ook afgeven?

@glashelder: Je verklaart het binnen de statuut van een beroep en hoe het wettelijk is vastgesteld, maar je ziet zelf toch in hoe arbitrair zoiets is.
Het expertise behoort tot de psycholoog, wat is de functie dan van een psychiater ? Heel leuk dat ze pillen kunnen voorschrijven, maar dat kan eigenlijk een psycholoog ook. Huisartsen kunnen ook ssri voorschrijven en da is al helemaal onverantwoord