Archief - Weltschmerz

De kunst bestaat erin om van iets negatief iets positief te maken. Gebruik het om uw creativiteit te voeden ofzo.

happy people have no stories

Ook al wat van gezien.

Wel weer 1 van die 'ziektes' waar je enkel weet wat het is als je het hebt, anders kan je je dat nauwelijks voorstellen.

Ik zou het wel eerder bij 'depressies' zetten of toch een soort ervan.

Een zwaar karikatuur ervan is Boris in de film 'Whatever works'.
Kweet wel nie of het bij u al dan niet voort komt uit TE rationeel denken of niet.

Recipe4hate zei:

Weltzschmerz ken ik niet zo, maar ik heb wel vaak een melancholisch gevoel. Ik vind da eerder een leuk gevoel

Klik om te vergroten...

ivm gamez yez? me 2.

levenspijn? Allé, probeer zoveel mogelijk dingen in het leven te exploreren, en mss zit er iets tussen dat de pijn verhelpt. Als niets helpt moet je mss eens in een klooster toetreden waar je alleen kan zijn. Dan zou het moeten overzijn, of het moest een mentale toestand zijn, en die kan overwonnen worden.

Stoppen met de puberteit.

Noem me ouderwets, maar ik denk dat gij eens een goed paar lappen nodig hebt om u wakker te schudden.

Verman u zelf, rug recht, kop omhoog en ga vol vertrouwen door het leven.

Als ge bij ieder pijntje of tegenslag uw kop laat hangen, zult ge snel maar een zielig persoontje worden.

Mugiwara zei:

Ik ben iemand die enorme last heeft van Weltschmerz (een soort van levenspijn). Zijn er andere onder jullie met dezelfde gevoelens en waarom heb je deze gevoelens of wat heb je eraan gedaan, kun je eraan doen? (buiten suicidez dan)^^
Misschien een belachlijke vraag (en thread) but there's no such thing as a stupid question, only retarded people

Klik om te vergroten...

Ik weet al enkele oplossingen:
-Stoppen met sociologie te lezen: daar word je enkel depressiever van. Is het niet de depressieve praat dat ze verkopen, dan is het wel het feit dat men geld kan verdienen door zulke onzin neer te pennen.
-Een zotheidsopleiding in Geel gaan volgen. Dan bekijk je het leven op een hele andere manier waardoor het totaal niet meer boeit wat de rest doet
-Alles in het belachelijke trekken. Werkt hier
-Als het echt zo hard tegensteekt: niet in het 'alledaagse' patroon vervallen (opgroeien, leren, lief tegenkomen, werken, voortplanten, scheiding, werken om uw ex te kunnen betalen, pensioen, sterven) maar iets tegen de stroom in doen: zwerver worden, iets doen waar ge goed in zijt (muziek, porno maken, ...), ...

En als dat niet helpt: vlijmscherpe draad pakken, strop maken, handen aan uwe kop vastlijmen en dan ophangen zodat uwe kop eraf gaat. Dan lijkt het alsof ge uwe kop eruit getrokken hebt

Edit: en luisteren naar Preske! Nee, dit is niet slecht bedoeld

Een zotheidsopleiding, wat is dat voor bs? Als je daar al voor moet op opleiding gaan

Ik heb al zo vaak geprobeerd van da gevoel af te geraken, mij te "vermannen", maar dat is echt ni zo gemakkelijk in mijn geval. Ik kijk naar de wereld, en ik denk bijna constant na over het leven en wat ik wil doen in mijn leve enzo en daar word ik alleen nog verdrietiger van... Ik heb wel sociale contacte enzo, maar zo simpel is het allemaal niet. Ik heb namelijk een zeer erge vorm van spastisch colon, buikpijn door iets slecht gegeten te hebben, door gestressed te zijn, zelfs maar door te denken dat ik buikpijn ga krijgen, krijg ik het zelfs. Hierdoor is het moeilijk voor mij om uit te gaan, te reizen, al die dingen kan ik bijna nooit doen. Ook mag ik ni drinken ofzo, eigenlijk is dat goed(^^) maar het is heel moeilijk om op te groeien in een samenleving waar de jongeren uitgaan en zich amuseren door te drinken en van die dingen. Uitgaan met mensen die wel mogen drinken is voor mij echt ni zo leuk.. Het alledaagse patroon, da haat ik, ik heb echt het gevoel da ik weg wil van deze samenleving waarin ik vaak alleen maar zo domme dingen zie zodat ik gwn sad word, waarin zoveel sheeple ipv people rondlope. Men droom is dan ook ergens in Japan in de bergen te leven in rust (klinkt belachlijk i know), maar een leven zonder een droom is ni echt een leven voor mij. Ook wil ik zeer graag een lief, dit zou waarschijnlijk veel van men haat,afschuw,depressie oplossen, maar omdat ik niet veel naar plaatsen kan gaan om vrouwe te ontmoete is dit ook zeker niet gemakkelijk.
Het komt erop neer dat ik al zo vaak ben opgestaan, maar terug in de put ben gevallen en dat ik niet meer weet wa te doen, hoe het verder moet. Als mijn buik begint beter te worden zal er wrsch zeer veel veranderen, maar ik blijf maar wachten.
Ik wou gewoon weten of er andere mensen met een soortgelijke situatie zitten en wat zij eraan doen.

stoomboot zei:

Als ik pijn heb in mijn buik, dan ga ik ook niet naar een specialist ter confirmatie omtrent "buikpijn".

Sommige dingen kan je gewoon zelf wel afleiden. Zeker gemoedstoestanden...

Klik om te vergroten...

Mja, maar die vlieger gaat niet altijd op imo. Tot vandaag had ik nog nooit van dat woord of die toestand gehoord, en ik denk wel dat ik voor het overgrote deel hier geldt. Ofwel is het ergens een woord dat hij gehoord heeft, ofwel heeft hij zelf research gedaan en is tot die (al dan niet foute) conclusie gekomen, ofwel heeft er inderdaad een specialist die diagnose gesteld.

Ik ben geneigder meer vertrouwen te leggen in die specialist dan in iets waar ik over gehoord/gelezen heb.

Mugiwara zei:

Ik heb al zo vaak geprobeerd van da gevoel af te geraken, mij te "vermannen", maar dat is echt ni zo gemakkelijk in mijn geval. Ik kijk naar de wereld, en ik denk bijna constant na over het leven en wat ik wil doen in mijn leve enzo en daar word ik alleen nog verdrietiger van... Ik heb wel sociale contacte enzo, maar zo simpel is het allemaal niet. Ik heb namelijk een zeer erge vorm van spastisch colon, buikpijn door iets slecht gegeten te hebben, door gestressed te zijn, zelfs maar door te denken dat ik buikpijn ga krijgen, krijg ik het zelfs. Hierdoor is het moeilijk voor mij om uit te gaan, te reizen, al die dingen kan ik bijna nooit doen. Ook mag ik ni drinken ofzo, eigenlijk is dat goed(^^) maar het is heel moeilijk om op te groeien in een samenleving waar de jongeren uitgaan en zich amuseren door te drinken en van die dingen. Uitgaan met mensen die wel mogen drinken is voor mij echt ni zo leuk.. Het alledaagse patroon, da haat ik, ik heb echt het gevoel da ik weg wil van deze samenleving waarin ik vaak alleen maar zo domme dingen zie zodat ik gwn sad word, waarin zoveel sheeple ipv people rondlope. Men droom is dan ook ergens in Japan in de bergen te leven in rust (klinkt belachlijk i know), maar een leven zonder een droom is ni echt een leven voor mij. Ook wil ik zeer graag een lief, dit zou waarschijnlijk veel van men haat,afschuw,depressie oplossen, maar omdat ik niet veel naar plaatsen kan gaan om vrouwe te ontmoete is dit ook zeker niet gemakkelijk.
Het komt erop neer dat ik al zo vaak ben opgestaan, maar terug in de put ben gevallen en dat ik niet meer weet wa te doen, hoe het verder moet. Als mijn buik begint beter te worden zal er wrsch zeer veel veranderen, maar ik blijf maar wachten.
Ik wou gewoon weten of er andere mensen met een soortgelijke situatie zitten en wat zij eraan doen.

Klik om te vergroten...

Hier kan ik mij 100% terug in vinden. Dat is bij mij net het zelfde.

En ik blijf er bij dat ge met uw kop omhoog moet blijven lopen.

Ik weet niet hoe het bij u vroeger was en hoe lang ge het al hebt enzo, maar door m'n medische geschiedenis heb ik geleerd van zo positief mogelijk te blijven. Ik heb ook mijn mindere dagen, ik vloek ook eens serieus als er mij weer iets niet lukt of als ik iets verkeerd gegeten heb. Maar dat hoort er bij. Als ge die miserie gebruikt voor u te sterken, zult ge er op doorkomen. Maar ge moet het willen. En doorzetten.

Al mijn familie, vrienden en kennissen weten dat ik nooit zal drinken, en die maken daar nooit problemen over. Ik heb ook nooit de neiging of goesting gehad om te drinken.

Als het werkelijk uw vrienden zijn, zullen zij dat wel begrijpen. En als ze dat niet begrijpen zijn het onnozelaars en moet ge u hun commentaren niet aantrekken.

Het zelfde met dat lief (hoewel ik daar nu niet direct het perfecte voorbeeld van ben).

Als ze u werkelijk graag ziet, dan moet ze er uw problemen maar bijnemen. Ge moet er op vertrouwen dat ze weet waar ze aan begint met uw beperkingen.

Mugiwara zei:

Ook mag ik ni drinken ofzo, eigenlijk is dat goed(^^) maar het is heel moeilijk om op te groeien in een samenleving waar de jongeren uitgaan en zich amuseren door te drinken en van die dingen. Uitgaan met mensen die wel mogen drinken is voor mij echt ni zo leuk..

Klik om te vergroten...

Grow a pair gast! Ik drink ook nooit en soms wordt daar een een grapke over gemaakt en vragen mensen van 'allez waarom eigenlijk niet' en 'allez proeft ne keer' ofzo maar ik trek mij dat totaal niet aan. Ik leg dan gewoon uit dat ik nooit begonnen ben met drinken. Als er mensen zijn die u daarvoor raar/belachelijk vinden dan is dat alleen maar onvolwassen van hun. Als ik uit ga drink ik dan Fanta meestal, soms eens een Red Bull, terwijl de rest pintjes of andere alcohol aan het drinken is.

Voor de rest zou ik een hobby zoeken. Allez, 'k weet niet of je nu hobby's hebt maar dat kan u al helpen met u af te leiden denk ik. Liefst 1 waarvoor je onder de mensen komt.
Voor uw ziekte: als je door stress last krijgt daarvan (bv stress als je buiten komt) dan kan het helpen om u 'psychologisch' voor te bereiden. Gewoon de dag voor je weggaat overlopen van ik ga dat en dat doen morgen en dan ga je daar minder last van hebben denk ik. Vroeger was ik ook enorm verlegen om buiten te komen of nieuw volk te leren kennen maar tegenwoordig gaat dat wel vlot. Gewoon wat zeveren, grapje maken, en het zit goed.

uw droom klinkt trouwens niet belachelijk imo. Ik zou ook héél graag Nepal eens bezoeken om daar die rust mee te maken. En idd, zonder dromen leven is maar saai.

Over dat drinken moet je dus echt niet inzitten e. Die mannen dat dat zeggen, willen gewoonweg stoer overkomen.

Zo is dat, 't is gelijk paffen 5-10 jaar geleden, iedereen deed dat omdat dat 'in' was.

En wat doen sheeple juist? Drinken!
Maar serieus, ik ken het gevoel maar het is imo niet gemakkelijk te beschrijven of aan te duiden waar de oorzaak precies zit.
Een aspect dat bij mij nogal speelt is de teleurstelling in de medemens, maar op den duur kan je sterker worden van het gevoel dat je anders bent en denkt. Je mag niet veralgemenen, dus ik geef iedereen een kans, maar af en toe... En hoe je soms beoordeeld wordt op je non-deelname aan het grote huisje-boompje-beestje spel, daar word ik soms ook zo moe van.

cram zei:

U bent een specialist in die dingen?.

Klik om te vergroten...

Ik heb geleerd te reflecteren over mijn handelen en mijn zijn. Dus ik weet behoorlijk goed hoe ik me voel en wat de oorzaak ervan is.

Dus ja, momenteel ben ik dè specialist voor mezelf.




Ik vind de discussie omtrent de benaming waardig zijn eerder belachelijk.
Een benaming is nu eenmaal een veralgemeend iets. Gelukkig hebben ze hier iets op gevonden... Namelijk het woord gradatie.

Muscleduck zei:

Grow a pair gast! Ik drink ook nooit en soms wordt daar een een grapke over gemaakt en vragen mensen van 'allez waarom eigenlijk niet' en 'allez proeft ne keer' ofzo maar ik trek mij dat totaal niet aan. Ik leg dan gewoon uit dat ik nooit begonnen ben met drinken. Als er mensen zijn die u daarvoor raar/belachelijk vinden dan is dat alleen maar onvolwassen van hun. Als ik uit ga drink ik dan Fanta meestal, soms eens een Red Bull, terwijl de rest pintjes of andere alcohol aan het drinken is.

Voor de rest zou ik een hobby zoeken. Allez, 'k weet niet of je nu hobby's hebt maar dat kan u al helpen met u af te leiden denk ik. Liefst 1 waarvoor je onder de mensen komt.
Voor uw ziekte: als je door stress last krijgt daarvan (bv stress als je buiten komt) dan kan het helpen om u 'psychologisch' voor te bereiden. Gewoon de dag voor je weggaat overlopen van ik ga dat en dat doen morgen en dan ga je daar minder last van hebben denk ik. Vroeger was ik ook enorm verlegen om buiten te komen of nieuw volk te leren kennen maar tegenwoordig gaat dat wel vlot. Gewoon wat zeveren, grapje maken, en het zit goed.

uw droom klinkt trouwens niet belachelijk imo. Ik zou ook héél graag Nepal eens bezoeken om daar die rust mee te maken. En idd, zonder dromen leven is maar saai.

Klik om te vergroten...

Het is ni alsof ik uitgelachen word met het niet drinken, maar uitgaan en drinken is gewoon een goeie manier om mensen te ontmoeten, ik denk ook da ge u beter kunt amusere als ge wa gedronken hebt en met mensen zijt die ook gedronken hebben, ge durft zottere dinge doen, me meisjes praten enzo. Als ik nekeer uitga is da altijd me mensen die drinken, ik ken geen mensen waar ik mee kan uitgaan die niet drinken als ze uitgaan, en dan zit ik er gewoon loos bij en voor mij is da echt niet leuk^^ Als gewone mense opgroeie lere ze vaak mensen kennen tijdens het uitgaan, activiteiten enzo, maar ik heb nooit die kans gehad. Als ik uitga en gewoon dans dan schaam ik mij altijd enzo, echt niet leuk
Ik zit gwn vast op een of andere manier, ik ken niet genoeg mensen om mee uit te gaan die mij wille meeneme als ik niet drink, en ik weet ni hoe ik nieuwe vriende kan maken als ik altijd thuis vastzit en soms nog wa ga sporten. En mensen die ik echt leuk vind kom ik ook niet vaak tegen dus het maken van vrienden, meisjes leren kennen is allemaal nog moeilijker geworden IT'S HOPELESS!!!!^^

bricks zei:

En wat doen sheeple juist? Drinken!
Maar serieus, ik ken het gevoel maar het is imo niet gemakkelijk te beschrijven of aan te duiden waar de oorzaak precies zit.
Een aspect dat bij mij nogal speelt is de teleurstelling in de medemens, maar op den duur kan je sterker worden van het gevoel dat je anders bent en denkt. Je mag niet veralgemenen, dus ik geef iedereen een kans, maar af en toe... En hoe je soms beoordeeld wordt op je non-deelname aan het grote huisje-boompje-beestje spel, daar word ik soms ook zo moe van.

Klik om te vergroten...

De teleurstelling in de medemens is vaak heel groot bij mij, klinkt ook zo stom, maar er is echt te weinig "love and peace" tussen de mensen, niemand begrijpt echte pijn meer en daarom de meeste mensen vele kil, onberschoft, onverschillig, onwetend,... geworden. Heel soms ben ik blij dat ik mijn ziekte heb, door veel pijn te kenne kunt ge anderen en de wereld vaak veel beter verstaan, ge kunt groter begrip en meer liefde tonen, vaak toch.

Mugiwara zei:

Ik ben iemand die enorme last heeft van Weltschmerz (een soort van levenspijn).

Klik om te vergroten...

Een stoïcijnse attitude kan helpen (If you're going through hell, keep going < W.C.).

Mugiwara zei:

Het is ni alsof ik uitgelachen word met het niet drinken, maar uitgaan en drinken is gewoon een goeie manier om mensen te ontmoeten, ik denk ook da ge u beter kunt amusere als ge wa gedronken hebt en met mensen zijt die ook gedronken hebben, ge durft zottere dinge doen, me meisjes praten enzo. Als ik nekeer uitga is da altijd me mensen die drinken, ik ken geen mensen waar ik mee kan uitgaan die niet drinken als ze uitgaan, en dan zit ik er gewoon loos bij en voor mij is da echt niet leuk^^ Als gewone mense opgroeie lere ze vaak mensen kennen tijdens het uitgaan, activiteiten enzo, maar ik heb nooit die kans gehad. Als ik uitga en gewoon dans dan schaam ik mij altijd enzo, echt niet leuk
Ik zit gwn vast op een of andere manier, ik ken niet genoeg mensen om mee uit te gaan die mij wille meeneme als ik niet drink, en ik weet ni hoe ik nieuwe vriende kan maken als ik altijd thuis vastzit en soms nog wa ga sporten. En mensen die ik echt leuk vind kom ik ook niet vaak tegen dus het maken van vrienden, meisjes leren kennen is allemaal nog moeilijker geworden IT'S HOPELESS!!!!^^

Klik om te vergroten...

Alsof je moet gedronken hebben om zot te doen
Ge moet u kunnen ontspannen jong, ik denk dat je teveel nadenkt van 'ik ga mij toch niet belachelijk maken'. Gewoon het leven iets meer relaxter en door een roze bril zien. Ik denk als ik tegenslag heb van 'het kan altijd erger'.
Als ze u niet willen meenemen puur omdat je niet drinkt dan zijn het het niet waard uw vrienden te zijn, serieus, wat voor een belachelijke attitude is dat nu. Weet ge, desnoods ga je gewoon eens naar een 9lives meeting! De helft van de mensen die daar naartoe gaan kennen elkaar ook niet hoor

@Mugiwara: ik ga half met je akkoord. Ik kan mij ook storen aan de onbeschoftheid van sommige mensen, of het gebrek aan een soort basisbeleefdheid. Kleine dingen zoals een deur openhouden, goeiedag zeggen aan de buschauffeur als je opstapt, uw muziek niet loeihard zetten,...
Over kill zijn twijfel ik. Er zijn idd kille mensen, maar ik vind net zo goed dat er soms echt overdreven wordt met 'emo' doen.