Vroeger was men religieus om een artificieel gevoel van zin te creëren. Ofzoiets.
Het leven is zinloos, ga nu maar op zoek naar jouw drijfveer. Voor sommigen is dat religie, voor anderen is dat geld, geluk, vrienden, reizen, met Märklin treintjes spelen en ga zo maar door. Sommigen vinden nooit iets, met een beetje geluk behoor jij niet tot die groep.
Het is natuurlijk wel een feit dat de meesten zelfmoord plegen omwille van een tijdelijk probleem. De reden waarom mensen dieren of de natuur helpen is niet omwille van een schuldgevoel, maar omdat ze het beste voorhebben met de natuur en de dieren. Verder put je daar ook voldoening uit, doordat je het gevoel hebt dat je iets goed gedaan hebt. Dat wil echter niet zeggen dat je het doet om dat gevoel te ervaren zoals jij tracht te doen uitschijnen. Dat is een enge manier om naar het probleem te kijken.
Als je jouw stelling omdraait, welk verschil maak jij door te sterven er blijven tenslotte 6 miljard mensen over? Denk je dat het effect groter zou zijn dan als je actief zorgde voor een beter dieren- en/of milieubeleid?
Zelfmoord is zo onaanvaardbaar in onze huidige samenleving dat er zelfs, ironisch genoeg, wetten tegen bestaan. Daar ga ik niet mee akkoord, als jij zelfmoord wenst te plegen dan doe je dat gewoon. Het is jouw leven. Zinnig of onzinnig, dat ga ik voor jou niet uitmaken. Sommige mensen, jouw ouders bijvoorbeeld, zien jou als zinnig, het zou egoïstisch zijn van hen om van jou te verwachten te leven als je dat niet wilt. Het omgekeerde is evenzeer waar, het is egoïstisch van jou om zelfmoord te plegen doordat je dan diezelfde zinnigheid waar jij zo hard op doorgaat ondermijnt. Zoals je zegt, er zijn meerdere waarheden..