Tweak37 zei:
Wanneer is een gedachte enig in zijn soort, of beter wanneer zijn twee gedachten identiek? Om te denken gebruik je taal en die is meestal al sterk persoonsgeboden. Kunnen gedachten slechts identiek zijn in dezelfde taal? Of gaat het meer om het achterliggende idee, het concept. Vage termen maar ik denk dat het onderscheid wel duidelijk is. Je hebt dus m.a.w. drie niveaus.
1. het fysische aspect, m.aw. de reacties in je hersenen, heel eenvoudig en tegelijk zeer complex. Deze zijn uniek maar erg interessant is dat niet.
2. de concrete gedachte die jij "denkt". Afhankelijk van de complexiteit zullen ook deze overwegend uniek zijn. De concrete gedachte "ik ga slapen" is dat niet, maar als jij een paper schrijft over unieke gedachten dan hopelijk wel.
3. het idee, het concept, kortom de inhoud van je denken los van zijn concrete vorm. Hier lijkt het me het meest om te gaan, je kunt er filosofische en wetenschappelijke theorieen e.d. onder plaatsen. Het is duidelijk dat deze vaak niet uniek zijn (en dat is misschien maar goed ook gezien je voorbeelden over vriendschap enzo). De treffendste voorbeelden zijn inderdaad wetenschappelijke ontdekkingen die tegelijkertijd maar onafhankelijk van elkaar worden gedaan (en dat gebeurt relatief vaak). Maar langs de andere kant, ik zie geen enkele reden om aan te nemen dat een uniek idee niet zou kunnen bestaan? Is er trouwens niet sowieso altijd iemand eerst (en dus op dat ogenblik uniek)?
Ik doel inderdaad op het derde niveau, het niveau waar de gedachte in principe niet uitgelegd kan worden met behulp van taal. Na het posten van m'n vorig antwoord viel het me ook in dat bepaalde gedachten inderdaad uniek (lijken te) zijn omdat iemand het voor het eerst moet bedacht hebben. Maar tot op dit moment heb ik nog geen concreet voorbeeld kunnen bedenken waarvan ik zeker ben dat de gedachte uniek was.
Kunnen gedachtes dan ook "
uitsterven"?
KoenDK zei:
constant dezelfde gedachten? no way, daarvoor is iedere mens veel te uniek
ik vind het wel leuk dat bij ieder koppel, die mekaar al heeeeel lang kennen, dat ze op den duur wel weten wat hun partner denkt in bijna iedere situatie
Agreed, constant dezelfde gedachte als van een persoon die je kent, dat kan niet. Maar, we zijn met meer dan 6.5 miljard actief levende mensen, dus praktisch oneindig veel mogelijke gedachtes. Het lijkt me lastig om iets te denken wat nog nooit iemand anders bedacht heeft.
Het feit dat een koppel inderdaad, na een bepaalde tijd elkaar kennen, precies weten hoe hun partner over bepaalde dingen denkt en zelfs een redenering kunnen produceren die goed gelijkt op die van hun partner. Inderdaad, gelijkaardig, want redeneringen zijn een opeenvolging van verschillende gedachtes (die ook in een compleet andere context kunnen voorkomen).
Grayfox zei:
Volgens jouw definities (die trouwens niet kloppen):
Gedachte = idee
Gelijkaardig = identiek
Waar jij eigenlijk over bezig bent, zijn niet identieke gedachten, maar gelijkaardige ideëen.
Twee unieke mensen gaan altijd op twee verschillende unieke manieren over dorst denken, dus hebben ze twee verschillende gedachten, namelijk "ik ga water halen" of bv "mijn keel is droog". Maar het achterliggend idee, is 'dorst'.
Ik snap heel goed waarom jij denkt dat die gedachten identiek zijn. Omdat het achterliggende idee gelijkaardig is. Dat is namelijk jouw persoonlijke definitie van identieke gedachten. Als het achterliggend idee gelijkaardig is, dan zijn twee gedachten identiek, ongeacht, de tijd, plaats, persoon, verwoording, intensiviteit of nuance van de gedachte. Hoewel die twee gedachten verschillen in al die aspecten ga jij nog altijd beweren, dat die twee gedachten identiek zijn! Maar dan spreek je eigenlijk over het idee, en niet over een gedachte.
Je pint me teveel vast op de zwart-op-wit vastgelegde definities. Zoals al gezegd, je kan het begrip "gedachte" niet uitleggen of omschrijven zodat er een exacte definitie bestaat waar je een bepaald gegeven kan aan toetsen om te weten of het zeker een gedachte is of niet.
Wat ik bedoel met gedachte kan je het best vergelijken met een gevoel. Het is dus geen beredeneerde vorm van omschrijven wat ik denk, maar eerder impressies, indrukken. Die gedachten bestaan niet volledig uit woorden, maar eerder uit loshangende ideëen/begrippen die in me opkomen.
Overigens denk ik dat we een onderscheid moeten maken tussen gedachtes over fysieke, met de zintuigen waarneembare zaken en gedachtes over zaken die in se niet waarneembaar zijn. Gedachtes van de eerste soort zijn volgens mij niet geschikt als voorbeeld (waar ik me ook aan vergrepen heb met voorbeelden zoals "rood" als "water") omdat ze praktisch direct aangevuld worden met andere gedachten waardoor ze te concreet worden om echt als gedachte (waar ik de uniciteit van in twijfel trek) beschouwd te kunnen worden.