Massman zei:
Als er zowel unieke als gelijke steentjes zijn, hoe kan je dan zeker zijn dat er überhaupt unieke steentjes zijn? Misschien heb je het gelijke steentje nog niet gevonden? Wat maakt een gedachte dan uniek? Wat determineert of een gedachte al dan niet uniek is?
Zolang we de complexiteit niet volledig kennen, is het onmogelijk aan te tonen dat twee objecten identiek zijn. Tot op de dag van vandaag kunnen we nog niet eens de complexiteit van een atoom bepalen! (Zie quantum fysica..) Hoe ga je dan beginnen met steentjes, laat staan, gedachten die voortkomen uit het meest complexe systeem van het hele universum, namelijk onze hersenen?
Maar, we kunnen wel altijd verschillen vinden tussen gelijk welke twee objecten, zelfs atomen.
We zijn met meer dan 6 miljard op deze wereld. Het lijkt me onmogelijk er geen twee verschillende mensen de gedachte "rood" exact hetzelfde voorstellen? Ik kan me trouwens niet voorstellen dat er geen twee forum-bezoekers gedacht hebben: "Wat een vreemde thread".
De ene forumbezoeker zal denken. "lol wat een rare thread", de ander zal denken, "haha wat een rare thread!", nog een ander "wat een vreemde thread", nog een ander "rare thread zeg", nog een ander, "vreemde trhead man", nog een ander "rare vogels daar in die thread". Hoewel deze gedachten gedecodeerd zijn naar taal met zn beperkte mogelijke uitdrukkingen, zullen deze gedachten toch nog altijd uniek zijn. Achter die zinnetjes schuilt er ook nog een gevoel en beeld dat ze erbij hebben die meestal niet uitgedrukt worden.
Allemaal verschillende unieke gedachten, maar toch hebben ze allemaal hetzelfde idee.
Je hebt gelijk, ik gebruik gedachte en idee door elkaar en maak het misschien daarom zo moeilijk.
Nu, voor mij is het biologische aspect van denken geen antwoord op deze vraag. Biologie is slechts een (klein) deelaspect van het leven. Verschillen in hersenconfiguraties zijn toch niet van die aard dat écht iedereen unieke gedachten heeft?
Hoe kan het dan dat zowel Leibniz als Newton de differentiaal rekening ontwikkelden? Akkoord, de beweegredenen waren hoogstwaarschijnlijk anders, maar de wiskunde is dezelfde. Hoe kunnen twee mensen zoiets ingewikkelds uitwerken zonder dat ze ooit eenzelfde gedachte te hebben gehad?
Zelfs atomen zijn van die aard dat ze allemaal uniek zijn. Hoe kan iets dat oneindig veel ingewikkelder is dan atomen, niet uniek zijn?
De ideëen van Plato interesseren me trouwens enorm, misschien moet ik de grotallegorie eens herlezen ...
Same here ^^
Een gedachte is iets abstracts, niet-concreet, het komt zomaar in je op, vergelijkbaar met een gevoel. Een idee is de selectie van en de combinatie van verschillende gedachten die een concreet iets gaan omschrijven, het is beredeneerd, het duurt een tijdje vooraleer je een idee kunt vormen.
Grayfox zei:
Een gevoel, een gedachte, waarnemen, etc kan je op 101 manieren definieren. En geen enkele definitie zal er juist opzitten of volledig zijn. Taal is maar een benadering van het idee.
"Gedachte" is enkel maar een woordje, een symbool voor het achterliggende idee. Het achterliggend idee valt eigenlijk niet te definieren, elke definitie die je probeert te geven zal onvolledig zijn, en dus ruimte laten voor paradoxen. Daarom is het beter, zoals Plato deed, geen definitie geven, maar een beschrijving.. namelijk de grot allegorie.
Volgens de grot allegorie, zie ik een gedachte als de schaduwen, en ideëen als.. de ideëen
