JelleMees
Legacy Member
Je gaat broeken kopen in de "Jabebis", je vind praktisch niets in jouw maat.
Je gaat witte sportschoenen kopen in Hasselt, slechts 1 paar maat 47 in HEEL hasselt.
Je gaat zitten in de bus, je benen zijn te lang.
Je zit na 2 maanden vakantie opnieuw in de les en je krijgt na 2 maanden opnieuw pijn aan je rug en knieën.
Je gaat achteraan in een auto zitten, je zit met je hoofd tegen het plafon.
Je gaat achteraan in een auto zitten, je zit met je knieën tegen de zetel voor je.
Je gaat zitten achter het stuur in een auto, de zetel kan niet ver genoeg naar achter.
Je zit thuis achter de bureau, de bureau is te laag voor je benen.
Je moet in de klas naar voor komen om aan het bord te scrhijven, het bord kan niet ( of niet hoog genoeg ) omhoog.
Je loopt de trappen af op school, bij elke "bocht" moet je je bukken voor het laag plafon.
Je gaat naar beneden in de kelder, je moet je constant bukken.
Je koopt een bed dat groter is dan 2m10cm, je vind geen beddegoed voor zo'n bed.
Je wil een mountain-bike kopen, je vind er praktisch geen waar het stuur en de zadel hoog genoeg kunnen.
Je vriendinnnen vinden zich zo klein als ze langs je staan ( kan je niets aan veranderen natuurlijk
).
Je gaat naar een pretpark, je mag niet meer in bepaalde atracties omdat je groter bent dan 1m90.
Je gaat zitten aan een tafel op cafeé of in een eettent, het tafeltje is te laag.
Onze maatschappij past zich maar niet aan aan het stijgend aantal grote mensen. Is er EEN iemand die kan zeggen dat hij niet iemand kent die groter is dan 1m 90? Ik ben zelf 1m93cm en ik ken 5 mensen in mijn dorp die groter zijn dan mezelf. En ik ken niet eens zoveel mensen
Omdat ik zo "groot" ben is shoppen een ware hel en door alle zitplaatsen die niet gemaakt zijn voor mensen groter dan 1m80 heb ik last van mijn rug en knieën.
Ik vraag mij af hoe lang het nog moet duren voordat de miserie ophoud...de landen aan het noorden van ons zijn zich al jaren aan het aanpassen. Zo vind je in Nederland al héél mat meer schoenen in maat 46 of hoger...
Je gaat witte sportschoenen kopen in Hasselt, slechts 1 paar maat 47 in HEEL hasselt.
Je gaat zitten in de bus, je benen zijn te lang.
Je zit na 2 maanden vakantie opnieuw in de les en je krijgt na 2 maanden opnieuw pijn aan je rug en knieën.
Je gaat achteraan in een auto zitten, je zit met je hoofd tegen het plafon.
Je gaat achteraan in een auto zitten, je zit met je knieën tegen de zetel voor je.
Je gaat zitten achter het stuur in een auto, de zetel kan niet ver genoeg naar achter.
Je zit thuis achter de bureau, de bureau is te laag voor je benen.
Je moet in de klas naar voor komen om aan het bord te scrhijven, het bord kan niet ( of niet hoog genoeg ) omhoog.
Je loopt de trappen af op school, bij elke "bocht" moet je je bukken voor het laag plafon.
Je gaat naar beneden in de kelder, je moet je constant bukken.
Je koopt een bed dat groter is dan 2m10cm, je vind geen beddegoed voor zo'n bed.
Je wil een mountain-bike kopen, je vind er praktisch geen waar het stuur en de zadel hoog genoeg kunnen.
Je vriendinnnen vinden zich zo klein als ze langs je staan ( kan je niets aan veranderen natuurlijk
).Je gaat naar een pretpark, je mag niet meer in bepaalde atracties omdat je groter bent dan 1m90.
Je gaat zitten aan een tafel op cafeé of in een eettent, het tafeltje is te laag.
Onze maatschappij past zich maar niet aan aan het stijgend aantal grote mensen. Is er EEN iemand die kan zeggen dat hij niet iemand kent die groter is dan 1m 90? Ik ben zelf 1m93cm en ik ken 5 mensen in mijn dorp die groter zijn dan mezelf. En ik ken niet eens zoveel mensen
Omdat ik zo "groot" ben is shoppen een ware hel en door alle zitplaatsen die niet gemaakt zijn voor mensen groter dan 1m80 heb ik last van mijn rug en knieën.
Ik vraag mij af hoe lang het nog moet duren voordat de miserie ophoud...de landen aan het noorden van ons zijn zich al jaren aan het aanpassen. Zo vind je in Nederland al héél mat meer schoenen in maat 46 of hoger...
, omdat ik hetzelfde probleem heb. Een kameraad van mij heeft een grote kroonluster hangen bij de entree van zijn voordeur. Als ik er een paar maand niet meer geweest ben loop ik er ook tegen 
), maar daar valt mee te leven. Dankzij mijn redelijk 'athletische' (smalle taille, brede schouders) lichaamsbouw heb ik ook niet echt een probleem om kleren te vinden. Ik vind zelfs dat de kledingstukken de laatste jaren ook 'meegroeien' met de bevolking.