Grayfox zei:
Mja hoe kan je gewoon over de vijver glijden als je al in de put gevallen bent! Jij gaat ervanuit dat je al verlicht bent en dat de gedachten in je hoofd je telkens weer van je verlichte staat wegbrengen door de manier waarop je ze intrepreteert? En als je ze ziet als afwijking dan blijf je in je verlichte state of mind? Dat werkt dan misschien voor jou, maar niet voor mij, want ik ben niet verlicht, dus dan kan ik ook niet afwijken hé.
Dat is het net; het verlicht-ZIJN geven wij een naam, een term, en een manier om te bereiken; terwijl dat eigenlijk helemaal niet is wat je denkt dat het is.
Je moet natuurlijk durven afstand nemen van al hetgeen je kent en gekend hebt. Al de woorden, beelden, herinneringen en theoriën in de wereld kunnen niet omschrijven hoe het aanvoelt om in het heden/moment te leven.
Dat is wat ik bedoelde met afwijkingen. Om het pure te ervaren moet je jezelf onthechten van al wat je verstand produceert.
In het heden leven werkt voor iedereen; maar je moet het natuurlijk wel bereiken zonder erover te denken.
Grayfox zei:
Mediteren komt neer op je lichaam (inclusief je gedachtengang) te observeren. En zo na lang observeren eindelijk tot het besef komen hoe het in elkaar zit?
Ofwel komt mediteren misschien neer om alle onderliggende gedachtengangen stop te zetten. Er is een theorie die zegt dat alle mensen alle zenuwprikkels die ze ontvangen, van zichtsveld tot tastzin in de hersenen eerst gefilterd worden door bepaalde filters om zo de belangrijkste informatie uit die massa van zenuwprikkels te halen ofzo. En volgens die theorie zou je via meditatie al die filters kunnen uitschakelen en zo dan een verhoogd bewustzijn bereiken.
Kijk; het probleem hierbij is dat veronderstelt wordt dat meditatie betekent dat je STOP moet zeggen tegen gedachten enz...
Zo werkt het gewoonweg niet; omdat in die zin ook de "stop"-GEDACHTE een product is van je verstand.
Het gebeurt immers allebei tegelijk: hoe beter je kunt in het moment zijn en meditatief leven, hoe meer banale en overbodige gedachten gestopt worden te produceren.
En omgekeerd: hoe meer gedachten je in je verstand laat werken, hoe minder het lukt ze allemaal te laten varen.
Je mag het dus zeker niet zien alsof er in je verstand een magisch verkeerslicht staat waarbij je opeens het licht op rood kunt laten springen waardoor alle gedachten niet meer doorkunnen ofzo.
Het beste wat je kunt doen, is zien waar de gedachten je heenleiden. Waar je herinneringen en gevoelens je naartoe brengen. Dat kan naar een andere gedachte leiden,
en dat kan nergens naartoe leiden.
Gaandeweg je leert je gehele leven te plaatsen en door te hebben, vervallen veel van die gedachtenpaden, en kun je naar een "hoger" bewustzijn gaan. Persoonlijk vind ik die "hoger" compleet onnozel als term; aangezien ik veel liever de term "intens" gebruik.
Als je volledig in het heden leeft is een impuls absoluut en glashelder (intens) , terwijl als je in het verleden/toekomst leeft; die impuls volledig verwaterd wordt door eerdere herinneringen/gedachten, en automatisch de impuls zelf niet meer ziet. (concreet: stel er toetert een auto; dan ben je in de 1e situatie enkel gewaar van het geluid; terwijl je in de 2e situatie automatisch denkt aan auto's, redenen om het getoeter, gevolgen ervan, etc)
Grayfox zei:
Mja, heb er al wa over gegoogled, en da wordt wel elke keer op een andere manier uitgelegd, maar uiteindelijk komt het altijd op 1 ding neer. Dat onze perceptie van de wereld niet zuiver is, maar gefilterd, beinvloed door vooroordelen, traumas, angsten, etc. Dus dat je de wereld ziet door een bril als het ware, en via meditatie kan je die bril afzetten?
Anyone care to enlighten me?
Mja, dat is allemaal zo heel abstract en metaforisch.
Eigenlijk is meditatie enorm concreet, zonder mentale stappen die gezet hoeven te worden.
Ik weet dat mensen graag via metaforen denken; maar eigenlijk is de bevrijding (betere term dan verlichting) iets wat je moet ontdekken, ondergaan en beleven.
Hoe meer je het doet; hoe meer je zult inzien dat al het denkwerk eigenlijk overbodig was.
Ik wil er trouwens aan toevoegen dat meditatie voor mij vooral als gevolg heeft dat heel m'n leven veel vloeiender en natuurlijker aanvoelt.
Daarmee wil ik zeggen: als ik me zeer bewust ben van mezelf en m'n omgeving; dan denk ik amper nog in termen van:
- "ik ben deze persoon met kenmerken X , Y , Z . "
- "ik moet nu daar gaan, dat is goed voor dit, dat kan ik daarvoor gebruiken"
- "deze persoon waartegen ik praat is zeer belangrijk, ik moet zeker en vast z'n vertrouwen kweken"
etc etc
In de plaats daarvan ben ik zeer kalm, en kan ik een situatie vaak compleet doorzien (eerder dan een bril afzetten) zonder er overbodige gedachten bij te hebben.
En het is geen kwestie van vallen en opstaan; het is een kwestie van niet meer te willen opstaan , in alle zekerheid te vallen, en merken dat je eigenlijk al altijd opgestaan bent!
