Hmgrwngd zei:
- ideologisch: het is moreel niet toegelaten om van drugs te genieten: dit strookt niet met de calvinistische gedachte dat er enkel genot mag zijn na hard werk. Alsmede werd marihuana aanzien als iets 'van de zwarten' ; maw een sterk racistische ondertoon.
Houdt ook verband met de lagere klasse in het algemeen. Toen drugs legaal waren, maar duur in Europa, waar het vooral de rijken die het gebruikten. Dat stelde niet echt veel problemen, daar ze het zich konden permitteren. Natuurlijk waren er wel die wat te ver gingen, maar niet erger dan met alcohol of zo.
- economisch: de hennepplant betekende een serieuze economische bedreiging voor de papierindustrie vanwege het goedkope materiaal; er is veel minder hennep/kosten nodig dan bomen zelf.
Het is mogelijk drugsgebruik te verbieden, en toch hennep-produkten te gebruiken. Men selecteert daarvoor planten die vezel-, zaad- of olieproductie maximaliseren, in plaats van op THC-gehalte te selecteren. Je zal niet snel gedrogeerd raken van industriële varianten. Het Amerikaanse verbod daarop is dan ook onlogisch.
--------------------------
Problematiek:
1) De drugswet is vooral on-effectief gebleken. Elke onderzoeksorganisatie moet toegeven dat de hele "War on drugs" eigenlijk een financiële blunder is. Want er zijn immers enorme kosten gemaakt; en in vergelijking met de situatie voor de drugsbestrijding, was er een enorme toename aan het absolute aantal druggebruikers.
Klopt wel. Je zou de wet bijna kunnen bekijken als een subsidie voor de maffia. Van de andere kant kan hetzelfde gezegd worden over de hoge taksen op de legale middelen, zoals sterke drank en sigaretten. Die worden ook gesmokkeld.
2) De drugswet is ook inconsequent : er wordt uitzondering gemaakt voor nicotine/alcohol/caffeine, terwijl deze middelen eigenlijk ten gronde evenveel drugs zijn als bijv. marihuana.
Klopt, om historische redenen zijn die echter moeilijk te verbieden, en zeker niet van de ene dag op de andere. De Amerikanen hebben daar wel wat ervaring mee.
Van de andere kant is het natuurlijk wel twijfelachtig om het ene schadelijke product als excuus te gebruiken om alle andere ook toe te laten.
3) De drugswet is inhumaan: De druggebruiker wordt als een crimineel aanzien (de wet staat in het strafrecht.) maw iemand die bijv. 1joint rookt is al een crimineel, en moet gestraft worden. Hier staat vooral het geweldmonopolie van de staat centraal: waarom voor druggebruik directe sancties gebruiken?
Het geweldmonopolie van de staat is heel algemeen, en niet specifiek alleen voor drugs geldig.
4) De drugswet is eigenlijk immoreel: De 'moral crusadors' wilden eigenlijk een moraal aan iedereen opleggen, 1tje die onwerkbaar is in de praktijk. Want de zoektocht naar een roes is een fundamenteel menselijk kenmerk. Iemand die dit in vraag stelt; moet maar even nagaan hoe oud sporen van druggebruik al niet zijn.
Zoals sommigen zullen beweren dat xenofobie een fundamenteel menselijk kenmerk is, en dus niet verboden mag worden. En je zal, na enig zoeken in voldoende achtergestelde derdewereldlanden ook wel mensen vinden die vinden dat kannibalisme een natuurlijke zaak is.
Het principe van het recht van de sterkste is ook zeer fundamenteel, niettemin wordt de toepassing ervan in de moderne maatschappij scheef bekeken. (of misschien toch niet, maar dan met één oppermachtige sterkste, de staat)
Ik denk dat dit type argument niet echt waardevol is.
Alsmede is het ontstaan van godsdienst mogelijk gelinkt aan drugservaringen. (cfr bepaalde stammen die mescaline gebruiken om in contact te komen met de goden; bepaalde stammen in Brazilië die Ayahuasca-thee gebruiken in ceremonies)
Maw recreationeel gebruik is eigenlijk iets zeer menselijks; en het uit de cultuur trekken van bepaalde vormen van druggebruik heeft een enorme taboesfeer gecreëerd; waardoor elk soort van verantwoordelijk gebruik niet meer ge-adviseerd kan worden.
Ik denk dat je hier de woorden "recreationeel" en "religieus" door elkaar haalt.
-------------------------
Mogelijke oplossingen:
Eerst en vooral zou ik voorstellen om:
1. Druggebruik tenminste te depenaliseren; een mens wordt gestraft omdat hij zich tegoed doet aan een recreatief middel; dat is eigenlijk echt totaal uit den boze. Er wordt geen schade aangericht aan derden (hierbij vermeld ik dat in het verkeer nultolerantie zou moeten gelden: omdat daar wel schade berokkend kan worden) en eigenlijk is die drugswet dus een belemmering van de mensenrechten. (recht van de individuele vrijheid)
Waarbij je er natuurlijk van uitgaat dat drugsgebruik alleen aan de gebruiker schade berokkent. Dan heb je dus een misdaad zonder slachtoffer. Dat zou inderdaad geen misdaad mogen zijn.
De verwijzing naar de mensenrechten is echter heel twijfelachtig.
http://www.unhchr.ch/udhr/lang/dut.htm
Artikel 29.3
"Deze rechten en vrijheden mogen in geen geval worden uitgeoefend in strijd met de doeleinden en beginselen van de Verenigde Naties."
En nu heeft de UN toch wel anti-drugsprogramma's zeker?
De mensenrechten bevatten nog wel meer gevallen waarin het als acceptabel wordt beschouwd persoonlijke vrijheden te beperken zolang het in de agenda van de VN past.
Er is ook:
Artikel 22
"Een ieder heeft als lid van de gemeenschap recht op maatschappelijke zekerheid en heeft er aanspraak op, dat door middel van nationale inspanning en internationale samenwerking, en overeenkomstig de organisatie en de hulpbronnen van de betreffende Staat, de economische, sociale en culturele rechten, die onmisbaar zijn voor zijn waardigheid en voor de vrije ontplooiing van zijn persoonlijkheid, verwezenlijkt worden."
En er staan nog wel meer van die socialistische punten in (overigens is dit van toepassing op eender welk systeem van sociale zekerheid). Het probleem hier is dat dit veronderstelt dat mensen zullen werken voor anderen. Als je dan jezelf schaadt, breng je ook schade toe aan de maatschappij, want je beperkt je eigen vermogen om voor anderen te werken, en verplicht anderen meer voor jou te werken. Als teveel mensen dit gaan doen, stort het systeem van sociale zekerheid in.
Er staat geen expliciet recht om drugs te gebruiken in de mensenrechten, en verschillende wegen om er zelfs sterke indicaties van het tegendeel in te vinden.
Als je niet wil verwijzen naar de officiële VN-versie, maar een soort algemeen principe, dan verwijs je eigenlijk naar je eigen persoonlijke visie op wat mensenrechten zouden moeten zijn. Daar is natuurlijk niets mis mee (ik doe dat zelf trouwens soms ook, en het zou trouwens te beperkend zijn om voor mensenrechten alle autoriteit aan één organisatie toe te kennen), maar dan heb je natuurlijk een probleem. Anderen, die weinig waarde hechten aan persoonlijke vrijheid (de socialistische elementen van de officiële versie kunnen als voorbeeld dienen, want ze schenden de persoonlijke vrijheid niets van je eigen inkomen te moeten afgeven aan anderen), kunnen dan bijvoorbeeld stellen dat het een mensenrecht is in een veilige, drugsvrije omgeving te mogen leven.
2. Druggebruik moet terug in de cultuur getrokken worden: met als ideaal dat druggebruik geen taboe meer is in het gezin, want het gezin is vanuit sociologisch standpunt de beste sociale controle-instantie ( veeeeel effectiever dan dat een strafwet ooit kan zijn)
Dit moet gepaard gaan met correcte informatie van de overheid uit!
De wereld is veranderd, en de traditionele samenlevingsvormen vallen uiteen. Het gezin staat nogal onder druk door maatschappelijke ontwikkelingen. Nu zullen velen gelukkig nog wel in een goed gezin zitten, maar een aanzienlijke en toenemende groep zit met een redelijk onstabiele familiale situatie. En dat zou wel eens de meest kwetsbare groep kunnen zijn, ongeacht de wettelijkheid van drugs.
Om dezelfde redenen is het ook niet evident, vanuit een vergelijking van het aantal drugsgebruikers voor het verbod en nu, te zeggen dat een verbod op drugs het gebruik vergroot. De maatschappij is anders, minder stabiel, en meer gericht op onmiddellijke bevrediging, waardoor naar drugs grijpen voor velen evidenter wordt. Een dergelijke vergelijking veronderstelt eigenlijk dat je situaties hebt die, op legalisatie van drugs na, quasi identiek zijn.
Zelfs als je een dergelijke situatie zou hebben (bijvoorbeeld verschillende steden in de buurt van de Nederlandse grens, al zullen die ook niet helemaal identiek zijn), dan moet ook nog de telling van het gebruik gelijk blijven (in het illegale deel waarschijnlijk door de politie, en dus in andere omstandigheden dan in het deel waar het legaal is. Je zal nogal veel correctiefactoren met hoge onzekerheid moeten invoeren om hieruit een zinnig resultaat te halen.
3. Drugverkoop moet toegelaten worden vanuit de staat; waarbij er aangespoord wordt tot het gebruik van de meest natuurlijke producten: (opium in zijn pure vorm is veel minder desastreus dan heroïne bijv. )
Hiermee zet men de maffia direct buiten spel; en alle drugsgerelateerde criminele feiten worden zo tot een minimum herleid.
Er kan gelet worden op controle van de producten, en de zuiverheid van de drugs (vaak de grootste oorzaak van vele problemen: drugs die versneden zijn met andere producten.)
Klopt inderdaad. Drugs zijn in goed gezuiverde vorm (met natuurlijk een overeenkomstige vermindering van hoeveelheid t.o.v. het versneden product) minder schadelijk, dat geldt zelfs voor heroïne. (hangt er natuurlijk van af waarmee het verdund wordt)
------------------------------
Voila; dit was mijn uiteenzetting; ik hoop dat ik mijn motief duidelijk gemaakt heb waarom ik graag drugs zou gelegaliseerd zien...
Vrij logisch ook, maar legaliseren is volgens mij geen ondubbelzinnig positieve zaak. Drugsgebruik zorgt niet alleen voor schade aan de gebruiker, maar ook aan de maatschappij. Door de sociale zekerheid is dit nog erger, en moet het productieve deel van de maatschappij betalen om de gebruikers te onderhouden. Legalisatie kan dan ook pas nuttig zijn als daarmee het probleem te reduceren is. Persoonlijke vrijheid is natuurlijk een argument pro legalisatie, maar wie bijvoorbeeld de sociale zekerheid accepteert, accepteert ook een beperking op de persoonijke vrijheid (namelijk de verplichting voor anderen te werken). Die vrijheid is voor velen niet onaantastbaar, het is maar de vraag hoe ver je daarin wil gaan.
)
