paradijsappel zei:
Toen ik gisteren in de Colruyt stond wilden ze mij geen voorrang geven aan de kassa, terwijl ik ettelijke malen benadrukte dat het dringend was en dat ze thuis honger hadden.
Bij de kapper hetzelfde verhaal... Ik kan toch moeilijk tot morgen wachten om mijn haar te knippen?
Begrijpen die dat allemaal niet dat het bij mij dringender is dan bij een ander?
Ik heb ooit op een school gewerkt waarbij de IT-verantwoordelijke een systeem wou implementeren waarbij hij de leerkrachten zelf de prioriteit van hun ticket voor de helpdeskfunctie (voor IT- en technische zaken) liet bepalen op een schaal van 1 tot 6, ik zei hem op voorhand dat dit niet goed ging aflopen en dat bijna élke leerkracht zijn of haar probleem als hoge of hoogste prioriteit zou aanduiden. Hij geloofde mij niet en startte het systeem toch op. Niet alleen heeft hij mij al héél snel gelijk moeten geven, maar na een tijd zat ik zelf ook zaken waarvan ik zelf goed genoeg wist dat ze niet belangrijk waren (maar wel storend op lange termijn) ook als "hoge prioriteit" aan te duiden, eenvoudigweg omdat ik wist dat ze anders nooit aan de beurt zouden komen.
De realiteit is inderdaad dat iedereen zijn of haar problemen, ook al zijn ze in feite vaak banaler dan die van anderen, toch als het belangrijkste zullen beschouwen. Nu in supermarkten zie je ook wel de goedheid van de mens, mocht je in de rij bij de Colruyt staan aan te schuiven met één flesje water (slecht voorbeeld eigenlijk, want in de Colruyt moet je meestal meerdere stuks per keer kopen), dan zullen de meeste mensen je wel laten passeren. En als je daar ligt te sterven van de dorst of honger zullen ze zeker ook wel de ambulance bellen...
Mocht een overheidsdienst prioriteit moeten geven aan bepaalde zaken, dan is die dienst zelf de beste om dat te bepalen, niet de "klanten" of mensen die er gebruik van maken.
Dat gezegd zijnde, mijn kappersafspraak is wél meer dringend dan die van andere mensen, ik heb mijn haar anders altijd netjes kort, zo lang als nu is het nooit niet geweest.
