Archief - Abortus : ja of nee ?
Het archief is een bevroren moment uit een vorige versie van dit forum, met andere regels en andere bazen. Deze posts weerspiegelen op geen enkele manier onze huidige ideeën, waarden of wereldbeelden en zijn op sommige plaatsen gecensureerd wegens ontoelaatbaar. Veel zijn in een andere tijdsgeest gemaakt, al dan niet ironisch - zoals in het ironische subforum Off-Topic - en zouden op dit moment niet meer gepost (mogen) worden. Toch bieden we dit archief nog graag aan als informatiedatabank en naslagwerk. Lees er hier meer over of start een gesprek met anderen.
Bananarama
Legacy Member
Timmeke zei:
Net wel: ofwel groeien ze op in onwetendheid en komen ze achteraf te weten dat mama en papa niet echt mama en papa zijn, ofwel groeien ze bewust van het feit op en voorkomt dat dat ze een band kunnen scheppen met "mama" en "papa", omdat ze zich afvragen waar de echte ouders naartoe zijn, wat er zodanig mis met hen was dat ze ter adoptie werden afgestaan,... Een lose-lose scenario (al hoeft het natuurlijk niet altijd dramatisch te zijn, maar toch, leuk is anders).
Bananarama
Legacy Member
Amintah zei:
Naar mijn gevoel zijn er toch nog meer abortussen bij volwassenen dan bij tieners, maar dat is natuurlijk maar een gevoel. Het wordt volgens mij gewoon meer verzwegen bij volwassenen, omdat de taboe groter is (tieners hebben nl veel meer vanzelfsprekende excuses voor handen). Een trend die ik trouwens opmerk (en wat ik dus nog veel erger vind dan het aantal abortussen bij tienermoeders) is dat tieners tegenwoordig vaak echt zwanger WILLEN worden, want het is toch allemaal zo schattig, en het is op MTV geweest, en onder de vriendinnen zijn er ook tienermoeders, en mama zal wel helpen, etc. etc. Het wordt steeds normaler...
EDIT: Women between the ages of 15 and 19 account for about 19% of all abortions; women 20 to 24 account for another 33%; and about 25% of abortions are obtained by women who are 30 or older.
Jones RK, Darroch JE, Henshaw SK. Patterns in the socioeconomic characteristics of women obtaining abortions in 2000-2001. Perspectives on Sexual and Reproductive Health 2002; 34: 226-235.
Myllan
Legacy Member
Naast seks kan het ook een virusje zijn dat in de lucht hangt.
Verder vind ik deze discussie vrij overbodig want wat voor de 1 een contra is kan voor de andere een pro zijn en vice versa.
Op dit soort onderwerpen reageert men doorgaan vanuit de emotie en niet met het volle verstand.Handelt men met zijn of haar verstand dan kunnen emoties achteraf een nog grotere rol spelen dan men ooit had durven vermoeden.
Het is een moeilijk en gevoelig onderwerp.
Verder vind ik deze discussie vrij overbodig want wat voor de 1 een contra is kan voor de andere een pro zijn en vice versa.
Op dit soort onderwerpen reageert men doorgaan vanuit de emotie en niet met het volle verstand.Handelt men met zijn of haar verstand dan kunnen emoties achteraf een nog grotere rol spelen dan men ooit had durven vermoeden.
Het is een moeilijk en gevoelig onderwerp.
Bananarama
Legacy Member
Tesliem zei:
Abortus zijn doorgaans heel rationele keuzes. Zwangerschap en bevallen op zich daarentegen niet. Ik zie zelfs niet in hoe dat ooit rationeel gekozen kan zijn... Dat er na abortus nog emoties kunnen meespelen, klopt inderdaad. Maar de meeste vrouwen beseffen heus wel dat de spijt om geen kind te hebben gekregen niet opweegt tegen de spijt die ze zouden hebben gehad als ze het kind wel op de wereld hadden gezet.
Myllan
Legacy Member
Bananarama zei:
Waarom ben je daar zo zeker van?
Ik weet nu niet of je uit persoonlijke ervaring spreekt omtrent dit onderwerp maar ik vind niet dat je het recht hebt om te spreken namens alle vrouwen die een abortus hebben gepleegd.
Jij of ik kunnen nooit weten wat er omgaat in een vrouw die die beslissing heeft moeten nemen.Er zal altijd een "wat als..." gevoel zijn,achteraf.
Zoals "wat als we het hadden gehouden was het dan een jongen of een meisje" of "als we het hadden gehouden dan was het nu 1 jaar" of "wat als we het hadden gehouden en de ziekte toch niet zo erg was of het te doen was."
Er zijn zat redenen om een zwangerschap af te breken dus je kunt deze discussie zo breed nemen als je zelf wilt.
I'm out.
Bananarama
Legacy Member
Tesliem zei:
De gevallen waarin vrouwen gedwongen werden terzijde, gaat men voor de beslissing voor een abortus absoluut niet over
1 nacht ijs. Er wordt zowel vooraf als achteraf psychologische bijstand voorzien en bovendien is er dan nog de wettelijke bedenktijd van 6 dagen. Als de psycholoog in de kliniek ook maar één procentje twijfel bespeurt (en die mensen zien ginder echt wel meteen door zulke vrouwen heen), dan gaat hij/zij daarop in. Je loopt zo'n kliniek echt niet binnen alsof je snel even een winkel binnenwandelt en achteraf weer buitenwandelt met spijt omdat je de rode en niet de groene trui hebt gekozen.
Lees de ervaringsverhalen er dan maar eens op na. Staan er genoeg tussen die na x jaar nog steeds gelukkig zijn met hun keuze en/of die beseffen dat het hoedanook de beste optie was en dat dat zeer zeker opweegt tegen de spijt die sommigen instinctief aanvoelen. Toegegeven, de meeste verhalen zullen er zijn die gaan over spijt, maar dat komt doordat:
1) het nu eenmaal taboe is om je gelukkig te voelen met je abortus
2) mensen nu eenmaal meer neiging hebben om hun opinie te uiten als ze in de minderheid zijn, tov wanneer ze in de meerderheid zijn. Wat in de media dus vaak de meerderheid lijkt, is in het echt vaak net de minderheid.
Volgens psychologen (die ik heb gesproken althans) is opluchting trouwens doorgaans de meest voorkomende emotie na een abortus. De meest negatieve emoties worden gewoonlijk ervaren vlak ervoor.
Tesliem zei:
Tuurlijk, maar dat is absoluut niet hetzelfde als spijt hebben.
glashelder
Legacy Member
Timmeke zei:
Hechtingsproblemen, vooral. Het is niet niks om te weten dat je ouders je niet gewild hebben, zelfs zo erg 'niet gewild' dat ze je gewoon hebben weggegeven. Dat hakt er serieus in hoor.
Heb zo eens een documentaire gezien over kinderen met ernstige gedragsproblematiek (Kinderen van de Hondsberg, voor de nieuwsgierigen). Daar zat ook één (geadopteerd) meisje in met een zeer ernstige hechtingsstoornis. Dat was enorm pijnlijk en hartbrekend om te zien. Het kind had niks, vertrouwde niemand, was agressief, liep naar haar (adoptie)mama voor een knuffel en sloeg haar dan in het gezicht,... Compleet emotioneel gestoord, eigenlijk.
Zo ernstig is gelukkig maar zeldzaam, maar lichtere hechtingsproblemen komen relatief vaker voor bij adoptiekinderen. Het is ook geen zwart-witverhaal hoor, adoptie is natuurlijk beter dan verwaarlozing bij een ouder die je niet wil of zo, maar wat ik al zei, er zitten ook haken en ogen aan. Het is geen sprookje of een gemakkelijke oplossing, zoals hier soms geponeerd wordt.
Edit: filmpje gevonden. http://www.yourepeat.com/watch/?v=sxdPopCfAq4
Het archief is een bevroren moment uit een vorige versie van dit forum, met andere regels en andere bazen. Deze posts weerspiegelen op geen enkele manier onze huidige ideeën, waarden of wereldbeelden en zijn op sommige plaatsen gecensureerd wegens ontoelaatbaar. Veel zijn in een andere tijdsgeest gemaakt, al dan niet ironisch - zoals in het ironische subforum Off-Topic - en zouden op dit moment niet meer gepost (mogen) worden. Toch bieden we dit archief nog graag aan als informatiedatabank en naslagwerk. Lees er hier meer over of start een gesprek met anderen.