Zou een "speciale" ingangsexamen per universitaire studierichting een goed idee zijn?

De link is sterker dan louter wiskundige universitaire opleidingen, dat vind je in meerdere studies terug, o.a. hier vindt men het verschil ook terug voor rechten:
Dus gelieve niet zomaar andere mensen hun uitspraken af te doen als onzin zonder enig opzoekwerk.



Dat staat daar volledig los van, ik ben ook keiblij dat er veel mensen zijn met andere talenten, van pakweg banketbakkers tot verpleegkundigen (hoewel ik de hogeschoolopleiding daarin, en zeker de specialisaties ook niet wil onderschatten, integendeel).
Maar deze thread gaat over de zin/onzin van ingangsexamens per universitaire studierichting.



Dat mensen dit nog zomaar durven herhalen... starten van nul... je leert veel sneller wat feitjeskennis over biologie bij dan dat je je wiskundige oplossing strategieën eigen maakt, hiervoor moet je oefenen en inzicht verwerven, en dat kost meer tijd.
Daarnaast vele van de feitenvakken in het middelbaar zijn een paar uurtjes, wiskunde is in de richtingen met een stevige component van dat vak 6 tot 8 uur, vermenigvuldig dat met het aantal lesweken en je hebt een stevigere achterstand, en één in een vak waarbij in mijn ervaring begeleiding vaak belangrijker is dan bij andere vakken. Kijk alleen al maar naar het aantal gezochte bijlesleerkrachten naargelang het vak.
In uw artikel staat ook letterlijk dit.
“Bij de universitaire opleiding Rechten doen de studenten uit Economie-Moderne Talen het dan weer beter.”

Ja er is een correlatie tussen aantal uren wiskunde en slaagpercentages. Maar het is sterk afhankelijk van de richting waar je over spreekt.
En die correlatie heeft ook meerdere facetten. Ja een humane wetenschappen of een eco-talen is een aso-richting. Maar er zijn TSO-richtingen met meer wiskunde en qua intrinsieke moeilijkheid gewoon hoger scoren. Maar in de slaagpercentages ga je weinig mensen uit EM of industriële wetenschappen terugvinden die pol&soc, geschiedenis, letteren of economie gaan studeren. Nee die stromen vaak door naar een STEM-richting. Van heel mijn 6de jaar EM is er bijvoorbeeld niemand die niet verder is gegaan in de techniek. Het jaar voor mij ook allemaal in de techniek.

En als je dan gaat kijken waarom mensen met meer wiskunde een hoger slaagpercentage hebben is puur omdat deze mensen het gewoon zijn om meer te werken voor school. Het is niet dat uurtje extra wiskunde dat het hem doet, het is die intrinsieke motivatie dat je bewust kiest om een hogere uitdaging aan te gaan terwijl je ook gewoon voor de talen optie kan kiezen. Het is trouwens niet gewoon een extra uurtje, het is ook gewoon dat bij 4u er sneller over de leerstof gegaan wordt en er meer de focus gelegd wordt op toepassen en moeilijkere oefeningen.

Maar het allerbelangrijkste is dat een keuze die je in het middelbaar hebt gemaakt niet uw pad bepaald voor heel uw leven. Je kan die achterstand bijwerken en zoals ik al zei start alles vanaf quasi nul. Maar je kan niet verwachten dat je bij de ingenieurs meekan als je nog geen tweedegraadsvergelijking kan oplossen. Wat dan ben je eraan voor de moeite, dat is niveau onder dat nulpunt. Terwijl ik dergelijke scenario’s wel gezien heb, natuurlijk slaag je niet.
Maar als jij geen tweedegraadsvergelijking kan oplossen kan je nochtans een meesterlijk advocaat, copywriter of geschiedkundige worden.
 
In uw artikel staat ook letterlijk dit.
“Bij de universitaire opleiding Rechten doen de studenten uit Economie-Moderne Talen het dan weer beter.”

Maar die beter is relatief ten opzichte van hun pover gemiddeld slaagpercentage, niet beter dan andere richtingen.

Ja er is een correlatie tussen aantal uren wiskunde en slaagpercentages. Maar het is sterk afhankelijk van de richting waar je over spreekt.
En die correlatie heeft ook meerdere facetten. Ja een humane wetenschappen of een eco-talen is een aso-richting. Maar er zijn TSO-richtingen met meer wiskunde en qua intrinsieke moeilijkheid gewoon hoger scoren. Maar in de slaagpercentages ga je weinig mensen uit EM of industriële wetenschappen terugvinden die pol&soc, geschiedenis, letteren of economie gaan studeren. Nee die stromen vaak door naar een STEM-richting. Van heel mijn 6de jaar EM is er bijvoorbeeld niemand die niet verder is gegaan in de techniek. Het jaar voor mij ook allemaal in de techniek.

Maar als aso bedoeld is voor een doorstroming naar het hoger onderwijs en je merkt dat bepaalde richtingen zoals eco-talen of humane wetenschappen aan de universiteit een stuk onderpresteren, moeten we misschien in vraag stellen of die richtingen nog voldoen.

En als je dan gaat kijken waarom mensen met meer wiskunde een hoger slaagpercentage hebben is puur omdat deze mensen het gewoon zijn om meer te werken voor school. Het is niet dat uurtje extra wiskunde dat het hem doet, het is die intrinsieke motivatie dat je bewust kiest om een hogere uitdaging aan te gaan terwijl je ook gewoon voor de talen optie kan kiezen. Het is trouwens niet gewoon een extra uurtje, het is ook gewoon dat bij 4u er sneller over de leerstof gegaan wordt en er meer de focus gelegd wordt op toepassen en moeilijkere oefeningen.

Je leert ook gewoon een andere manier van denken, wiskundig redeneren op een hoger niveau is anders dan wat extra feitjes vanbuiten leren.
Niet dat ik talen wil minimaliseren, taal is in mijn ogen echt niet per se de "luie" keuze, het nadeel wat talen in ons huidig onderwijs heeft, is dat je een taal finaal nooit echt op de schoolbanken leert, je moet het ook gebruiken.

Maar het allerbelangrijkste is dat een keuze die je in het middelbaar hebt gemaakt niet uw pad bepaald voor heel uw leven. Je kan die achterstand bijwerken en zoals ik al zei start alles vanaf quasi nul. Maar je kan niet verwachten dat je bij de ingenieurs meekan als je nog geen tweedegraadsvergelijking kan oplossen. Wat dan ben je eraan voor de moeite, dat is niveau onder dat nulpunt. Terwijl ik dergelijke scenario’s wel gezien heb, natuurlijk slaag je niet.
Maar als jij geen tweedegraadsvergelijking kan oplossen kan je nochtans een meesterlijk advocaat, copywriter of geschiedkundige worden.

Die start van nul is dan ook aan een snelheid die voor velen niet realistisch is. Dan kan je beter initiatieven zoals een 7e jaar secundair bijzondere wetenschappelijke vorming aanmoedigen voor mensen die niet door een ingangsexamen geraken.

Ik betwist dat laatste overigens niet.
 
Vergelijk het lessenrooster van Grieks-Latijn eens met dat van economie-talen:



Als je Grieks-Latijn volgt, heb je 5 uur minder economie, 2 uur minder Duits, 1 uur minder Frans en 1 uur minder Engels dan in economie-talen. Die uren worden vervangen door 4 uur Grieks, 4 uur Latijn en 1 uur esthetica. Voor de rest zijn de richtingen gelijk.

Toch zijn de slaagkansen van studenten uit Grieks-Latijn gigantisch veel hoger dan die van studenten uit economie-talen, ook voor richtingen aan de faculteiten economie (21,6% vs 57,4%) en taal- en letterkunde (29,1% vs 70,1%). Voor rechten bedragen de slaagkansen respectievelijk 30,4% en 67,8%. Over alle universitaire richtingen heen zijn de slaagkansen 28,2% en 67,9%.

Betekent dat dat je je dochter Grieks-Latijn moet laten volgen om haar slaagkansen aan de universiteit (en misschien bij uitbreiding in het leven) te verdubbelen? Natuurlijk niet. Je kind wordt ook niet groter door te gaan basketten.

(Experiment) Als je die groep leerlingen van Grieks-Latijn in het 5e en 6e geen Grieks, Latijn en esthetica zou laten volgen maar wel 9 uur loodgieterij, koken of haartooi per week, gaan die nog altijd meer slaagkansen hebben aan de universiteit dan de leerlingen van economie-talen.
 
Terug
Bovenaan