Awel, ik wou hier ook net over posten. Maar dan vooral om de hysterie en hypocrisie bij de 'anti-woke' beweging aan te kaarten.
Twee auteurs schrijven in een opiniestuk een
review over de hernieuwde Disney-attractie van Sneeuwwitje. Ze zijn laaiend enthousiast, maar vinden die kusscene eigenlijk niet meer van deze tijd en vragen zich af of er bij de hernieuwing van die attractie geen 'moderner' einde had bedacht kunnen worden, dat nog altijd in lijn ligt met de geest van de film. Ze concluderen zelfs "Still, with the twinkling lights all around and the gorgeous special effects, that final scene is beautifully executed — as long as you're watching it as a fairy tale, not a life lesson."
Een normale reactie daarop is: ik snap wat je bedoelt, maar ik vind dat een beetje overdreven.
Maar wat doet de anti-woke beweging?
Een hele ochtend woede en verontwaardiging over de 'cancel culture' bij
Fox, Vlaams Belang dat er op springt met een
fake news verhaal en uiteraard kan ons
Mia ook niet ontbreken. En bij
HLN hebben ze er natuurlijk weer een clickbaitgoudmijn in gevonden. O ja, en in het originele sprookje van de gebroeders Grimm zit die kus niet. Die is toegevoegd door Disney indertijd. Dit is het originele verhaal:
Omwille van één paragraafje kritiek in een verder lovende recensie staat extreem-rechts weer op de achterste poten, en klopt ze het verhaal zodanig op dat je er het oorspronkelijke verhaal niet eens meer in herkent. De verontwaardiging bij de anti-wokers komt dus eigenlijk vanuit een verhaal dat ze zélf gefabriceerd hebben. Sterk.
Intriest is het.