Soeplepel
Well-known member
Da's toch zoals toneel, musical? Enorm veel repetities voorafgaande
Welke serie heb je vandaag gezien en wat vond je ervan?
Idd veel repeteren en volgens mij ook héél goed kunnen improviseren. Ik hoorde dat er in Climax veel werd geïmproviseerd en dat is echt een topfilm. In MadS heb je het hoofdpersonage dat in het begin van de film gedrogeerd vecht moves bovenhaalt op straat en daarbij valt zijn gsm op de asfalt. Dat zal niet scripted zijn, maar hij raapt hem op en doet verder. In een gewone film zou er dan een nieuwe take gestart worden. Zo'n films zou ik eigenlijk graag een tweede keer willen bekijken om er op te letten wat er misschien allemaal geïmproviseerd is.
One Cut of the Dead toont dat principe van improviseren eigenlijk letterlijk.
Killjoy
Redactiechef
Boiling Point, ook met Stephen Graham en ook gemaakt door Philip Baranti, is eveneens zo opgenomen. Die film duurt 80 minuten en is een meesterlijke depictie van een drukke service in een Londens sterrenrestaurant, waar de chaos de bovenhand neemt.
Dat is dus effectief minutieus uitgewerkt wanneer het aankomt op camerastandpunten, logistiek en dergelijke en dan uitvoerig gerepeteerd met de cast en crew om dan te kunnen shooten. Voor Boiling Point hadden ze dus drie opnames voorzien, dus drie keer dat ze heel de tachtig minuten zouden spelen en opnemen als een complex toneelstuk. De tweede opname is uiteindelijk de film geworden.
Ik vind het wel straf hoe Baranti de one shot niet als gimick gebruikt, maar als manier om je als kijker een ongemakkelijk gevoel te geven of je betrokken bij de gebeurtenissen te houden.
Dat is dus effectief minutieus uitgewerkt wanneer het aankomt op camerastandpunten, logistiek en dergelijke en dan uitvoerig gerepeteerd met de cast en crew om dan te kunnen shooten. Voor Boiling Point hadden ze dus drie opnames voorzien, dus drie keer dat ze heel de tachtig minuten zouden spelen en opnemen als een complex toneelstuk. De tweede opname is uiteindelijk de film geworden.
Ik vind het wel straf hoe Baranti de one shot niet als gimick gebruikt, maar als manier om je als kijker een ongemakkelijk gevoel te geven of je betrokken bij de gebeurtenissen te houden.
Chelark007
Well-known member
Serie 1883, int begin geen fan. Maar 10 afleveringen keken vlot weg.
SnakeGodRovinin
Well-known member
Ik kan me vergissen, maar de film 'Victoria' van pakweg tien jaar geleden was ook een take en de hoofdrolspeelster Costa moest in de auto naar een bepaald punt rijden en ze reed fout. Iedereen in paniek, want de filmcrew stond op die weg en de kans om hen te filmen was groot. Gelukkig was de cameraman on point en vermeed hij het drama.
Dat is dan een film van dik twee uur. Behoorlijk impressionant, als je weet dat ze het maar een twee of drie keer hebben gedaan en een van die takes was dan de film.
De Before-films van Linklater zijn ook perfect om in een take te doen. Mocht er een vierde komen, hoop ik daar toch op.
Dat is dan een film van dik twee uur. Behoorlijk impressionant, als je weet dat ze het maar een twee of drie keer hebben gedaan en een van die takes was dan de film.
De Before-films van Linklater zijn ook perfect om in een take te doen. Mocht er een vierde komen, hoop ik daar toch op.
Yep, Boiling Point is één van de beste one shot films imo. Heb er echt enorme fascinatie voor hoe ze zoiets tot stand brengen. Stel je die payoff voor nadat de shot gelukt is
Ja, inderdaad. Met dat verschil dat je natuurlijk nog constant van locatie verandert, er veel meer mensen acteren en er ten allen tijde nog een camera mee moet draaien.
Green Mamba
Well-known member
Adolescence ook ineens meegepikt. Keek wel goed weg, moeilijk thema. Prima geacteerd.
Bigbuddha
Active member
Staat eea wel van op youtube.
Ook aan het volgen. Er wordt een soort spanning opgebouwd die niet snel wil uitdoven. Benieuwd of het niveau kan aanblijven.
Lefman
Active member
Echt genoten van de serie. Kan er bijna uitsluitend positief over zijn en volg de meningen hier.
De enige grote maar die ik heb is de insteek. Wil hier geen politieke discussie van maken, maar heel de opzet van Andrew Tate bad... Voelt voor mij toch wel een beetje een geforceerd iets aan, waar Netflix wel vaker schuldig aan is.
Is het geen zwarte lesbisch vrouw, dan moeten ze precies iets anders vinden om hun linkse agenda door te duwen.
Het stoorde mij ook niet echt, maar ik kon het ook niet gewoon niet-zien.
Ik moest de 4de aflevering nog zien, en dacht dat het hier om een spoiler ging. Maar er wordt werkelijk 1 zin over gezegd, die dan ook nog niet echt ter zake doet. Dus ik zie niet hoe dit op 4u serie geforceerd kan over komen? Als ik je post niet had gezien, had ik zelfs niet aan Tate gedacht.
Laatst bewerkt:
Lefman
Active member
Geen probleem. Meningen mogen verschillen. Het gaat mij niet perse om Tate, eerder de representatie ervan.
Vroeger had je full house war elke aflevering een zeer duidelijke boodschap wou meegeven. Hier heb ik het gevoel dat dit ook het geval is enkel veel subtieler.
Het is best wel bedroevend dat de huidige maatschappij zo gepolariseerd geworden is dat een notoir mysogien, met een aanklacht voor mensenhandel e.d., 1 minuut opvoeren in maatschappij-kritische content, al bestempeld wordt als ‘een linkse agenda pushen’.
Laatst bewerkt:
1923 en Yellowstone ook al gezien?
allez jong, vond die nu echt is geweldig. smaak en goesting natuurlijk
Deze week begonnen aan 'Day of the Jackal' ben hooked, zeer goed tot nu toe (afl 4)
Chelark007
Well-known member
Mixhell
Well-known member
Hier ook Adolescence uitgekeken op twee dagen. Was lang geleden om nog eens een (mini) serie te zien waarbij ik niet elke 5min zin heb om mijn smartphone te pakken en te gaan scrollen.
Spoiler ivm one take en improvisatie:
Ik heb online gelezen dat:
Spoiler ivm one take en improvisatie:
Ik heb online gelezen dat:
de geeuw van Jamie tijdens het gesprek met de psych in episode 3 ook niet scripted was. Zij antwoord dan iets in de zin van “am I boring you”. Je ziet wel dat Jamie dan wat lachend grijnst, maar al gauw gaat het gesprek gewoon verder
poeperman
Well-known member
Adolescence hier. In één ruk.
Met een gezicht vol tranen een waanzinnige reflectie over mijn eigen vaderschap en een drang om mijn 5-jarige zoon wakker te maken en vast te pakken.
Met een gezicht vol tranen een waanzinnige reflectie over mijn eigen vaderschap en een drang om mijn 5-jarige zoon wakker te maken en vast te pakken.
"we konden er niks aan doen"
"maar we hebben hem wel grootgebracht"
"maar het is niet onze schuld, toch"
"hoe komt dat toch, dat kort lontje"
"jij hebt wel ook af en toe een kort lontje, maar daarvan zal het niet zijn"
"Lisa hebben we toch ook groot gebracht, en kijk naar haar"
"we hebben gezegd dat we elkaar de schuld niet gingen geven"
"het is niet jouw schuld"
en dan die f**king eindscene waar die vader zich excuseert omdat hij geen goeie vader was.
Fuck. Dat zou exact zo zijn hier, dat ben ik 100% zeker
"maar we hebben hem wel grootgebracht"
"maar het is niet onze schuld, toch"
"hoe komt dat toch, dat kort lontje"
"jij hebt wel ook af en toe een kort lontje, maar daarvan zal het niet zijn"
"Lisa hebben we toch ook groot gebracht, en kijk naar haar"
"we hebben gezegd dat we elkaar de schuld niet gingen geven"
"het is niet jouw schuld"
en dan die f**king eindscene waar die vader zich excuseert omdat hij geen goeie vader was.
Fuck. Dat zou exact zo zijn hier, dat ben ik 100% zeker
Vergelijkbare onderwerpen
- Artikel
