The Pacific eindelijk helemaal uitgekeken. Jammer genoeg in twee helften gedaan, met een pauze van enkele maanden tussen, waardoor enkele gezichten mij niet meer bekend waren toen ik terug inpikte op aflevering vijf. Al bij al vond ik deze reeks niet veel meer dan degelijk. Ik probeer vooral te focussen op de aspecten van deze show die bewust anders zijn dan Band of Brothers want dat was een instant classic en het is maar al te gemakkelijk (maar ook onvermijdelijk) om The Pacific in de schaduw van Band of Brothers te zien. Compleet andere invalshoek (meer over de traumatische, dehumaniserende ervaring van oorlog dan de heroïsche strijd tegen een onderdrukkend regime), compleet andere hoek van de wereld (kleine, wildvreemde eilandjes in de Stille Oceaan vs. het familiaire West-Europa), compleet ander narratief (veel ellipsis en verspringen van focus tussen de afleveringen tegenover een lineaire en doelgerichte vertelling). The Pacific komt verwarrend over, en dat komt overeen met de meer surreële ervaring van de Marines die we volgen. Maar toch... Tegelijkertijd waren er maar een paar personages die echt mijn interesse konden behouden doorheen de serie. En jammer genoeg kwamen die niet eens in alle afleveringen aan bod. Verder vond ik de combat scenes heel erg 'samesy' doorheen de reeks. Dat repetitieve aspect is natuurlijk belangrijk, maar het voelde te dun gespreid over te veel afleveringen.
Ik weet het niet helemaal. Een rewatch volgt ooit wel, en misschien raakt het me dan meer wetende wat te verwachten.
,
