Niets mis met Dorfromantik zalige rustgevende gameIk zit in een crisis
Ik game al sinds 1988, en ben dat altijd blijven doen. Heb elke Nintendo console ooit gehad en later ook elke Xbox + PS4 en PS5. Ik speel normaal ALLES graag, behalve specifieke sportgames, Diablo-achtige games (sorry), creepy Japanse love story games en Pool Cleaning Simulator. De laatste tijd kan ik mij maar niet engageren om lang games te spelen met een uitgebreid verhaal. Voor mij gaat niks boven Zelda, maar zelfs Tears of the Kingdom is zo overweldigend dat ik het niet volhoud om verder te spelen. In plaats daarvan speel ik af en toe enkele races Wreckfest, of zit ik tijd te verliezen met Dorfromantik.
Laatste games waar ik echt enorm van genoten heb waren Death's Door, Firewatch, Tunic, Hollow Knight, Mario Odyssey en Elden Ring. Elden Ring was laatste open world game die ik gespeeld heb, en ik vind het een van de beste games ooit, maar sindsdien treedt er precies een soort moeheid op bij games van dergelijke omvang.
Ik heb afgelopen jaar geprobeerd om The Witcher 3 te spelen en hield het nog geen uur vol (voordien nooit gespeeld). Idem voor Ni No Kuni, Resident Evil 2 remake, Luigi's Mansion 3, Demon's Souls, Red Dead Redemption 2, GTA5, etc... Normaal ben ik van het principe dat ik eerst een spel moet uitspelen vooraleer ik iets nieuws begin, maar al deze games, die op papier 100% mijn ding zijn, kunnen totaal niet mijn aandacht vasthouden. Ik heb geen zin in dialogen met NPC's, quests interesseren mij niet,... En bovengenoemde games zijn uiteraard ook niet eens allemaal van de omvang van een Elden Ring of Breath of the Wild.
Ik hoop dat het maar een fase is, en geen teken van ouder worden
Welke game heb je net gespeeld? - geen spoilers!
- Onderwerp starter OfFPiR
- Startdatum
Ik zit in een crisis
Ik game al sinds 1988, en ben dat altijd blijven doen. Heb elke Nintendo console ooit gehad en later ook elke Xbox + PS4 en PS5. Ik speel normaal ALLES graag, behalve specifieke sportgames, Diablo-achtige games (sorry), creepy Japanse love story games en Pool Cleaning Simulator. De laatste tijd kan ik mij maar niet engageren om lang games te spelen met een uitgebreid verhaal. Voor mij gaat niks boven Zelda, maar zelfs Tears of the Kingdom is zo overweldigend dat ik het niet volhoud om verder te spelen. In plaats daarvan speel ik af en toe enkele races Wreckfest, of zit ik tijd te verliezen met Dorfromantik.
Laatste games waar ik echt enorm van genoten heb waren Death's Door, Firewatch, Tunic, Hollow Knight, Mario Odyssey en Elden Ring. Elden Ring was laatste open world game die ik gespeeld heb, en ik vind het een van de beste games ooit, maar sindsdien treedt er precies een soort moeheid op bij games van dergelijke omvang.
Ik heb afgelopen jaar geprobeerd om The Witcher 3 te spelen en hield het nog geen uur vol (voordien nooit gespeeld). Idem voor Ni No Kuni, Resident Evil 2 remake, Luigi's Mansion 3, Demon's Souls, Red Dead Redemption 2, GTA5, etc... Normaal ben ik van het principe dat ik eerst een spel moet uitspelen vooraleer ik iets nieuws begin, maar al deze games, die op papier 100% mijn ding zijn, kunnen totaal niet mijn aandacht vasthouden. Ik heb geen zin in dialogen met NPC's, quests interesseren mij niet,... En bovengenoemde games zijn uiteraard ook niet eens allemaal van de omvang van een Elden Ring of Breath of the Wild.
Ik hoop dat het maar een fase is, en geen teken van ouder worden
Compleet herkenbaar.
Welke game heb je net gespeeld? - geen spoilers!
Momenteel bezig met horizon forbidden west zit in de helft van het verhaal tot nu toe toch 1 van de games waarbij ik tussendoor is niets anders speel. Had het zelfde bij de eerste. Zelfs de lego set gekocht 😅
www.beyondgaming.be
Daarom dat ik nu dus op zoek ga naar lineaire, story driven games die niet te lang of te moeilijk zijn. En liefst ook niet te snel of chaotisch, lekker rustig wat omgevingen afgaan, beetje knallen of slashen, niet teveel uitgebreide craftmogelijkheden,... ideaal om 's avonds toch nog een uurtje ofzo te gamen.
!!
Bernie.be
Well-known member
Ik zit in een crisis
Ik game al sinds 1988, en ben dat altijd blijven doen. Heb elke Nintendo console ooit gehad en later ook elke Xbox + PS4 en PS5. Ik speel normaal ALLES graag, …….
Zelfde probleem.
Ik speel het liefst games waar je gewoon je auto, character, wapen … neemt en thats it.
Niks uplevelen, uitbreiden…
Games als wreckfest, mario kart, gears of war …
Maar de laatste jaren zie ik een shift van de AAA games richting rpg.
Men wil alles zo uitgebreid maken dat je eerst 10 menu’s moet doorbladeren om iets te zoeken.
Ik wil geen 60 uur in een spel (story) steken.
Gewoon korte fun en als het kan een story van 10 uurtjes is voor mij voldoende
En als het spel echt goed is speel ik online wel multiplayer
Jup. Zoals zoveel 'oudjes'.Ik zit in een crisis
Ik game al sinds 1988, en ben dat altijd blijven doen. Heb elke Nintendo console ooit gehad en later ook elke Xbox + PS4 en PS5. Ik speel normaal ALLES graag, behalve specifieke sportgames, Diablo-achtige games (sorry), creepy Japanse love story games en Pool Cleaning Simulator. De laatste tijd kan ik mij maar niet engageren om lang games te spelen met een uitgebreid verhaal. Voor mij gaat niks boven Zelda, maar zelfs Tears of the Kingdom is zo overweldigend dat ik het niet volhoud om verder te spelen. In plaats daarvan speel ik af en toe enkele races Wreckfest, of zit ik tijd te verliezen met Dorfromantik.
Laatste games waar ik echt enorm van genoten heb waren Death's Door, Firewatch, Tunic, Hollow Knight, Mario Odyssey en Elden Ring. Elden Ring was laatste open world game die ik gespeeld heb, en ik vind het een van de beste games ooit, maar sindsdien treedt er precies een soort moeheid op bij games van dergelijke omvang.
Ik heb afgelopen jaar geprobeerd om The Witcher 3 te spelen en hield het nog geen uur vol (voordien nooit gespeeld). Idem voor Ni No Kuni, Resident Evil 2 remake, Luigi's Mansion 3, Demon's Souls, Red Dead Redemption 2, GTA5, etc... Normaal ben ik van het principe dat ik eerst een spel moet uitspelen vooraleer ik iets nieuws begin, maar al deze games, die op papier 100% mijn ding zijn, kunnen totaal niet mijn aandacht vasthouden. Ik heb geen zin in dialogen met NPC's, quests interesseren mij niet,... En bovengenoemde games zijn uiteraard ook niet eens allemaal van de omvang van een Elden Ring of Breath of the Wild.
Ik hoop dat het maar een fase is, en geen teken van ouder worden
Hoe dat komt? Waarschijnlijk meerdere reden.
Als je zolang meegaat, dan heb je ook zowat de volledige evolutie van games gehad. Zowat elke classic, zowat elke aardschok in het gamelandschap. Je weet hoe het voelt om opeens Doom, Halflife, C&C of Diablo voor je neus te zien krijgen, komende van gepixeleerde rudimentaire games. Dat gevoel, zeker omdat je toen ook een kind was, zal waarschijnlijk niemand ooit nog kunnen ervaren. Prijs jezelf gelukkig daarvoor. Alles is al eens gedaan, verassingen zoals dat komen in principe niet meer terug. Hetgeen wat er IMO nog het dichtste bij komt is de wederopstanding van VR enkele jaren terug.
In combinatie met de rush-maatschappij van vandaag, het steeds geprikkeld worden, zorgt voor een gevoel dat je minder snel....euh...geprikkeld kan worden door een goed game. Ik kan ook minder genieten van wat in sé goede games zijn, maar games zijn die traag op gang komen. Als je daarbij nog een jong gezin hebt en de gametijd zeer beperkt is...dan start je al sneller een matchke Battlefield op, dan dat ik me ga inwerken in de verhaallijn van BG3.
Bernie.be
Well-known member
ik denk ook dat dat het succes van Nintendo is.
Gewoon simpele pick up games, ongeacht de leeftijd en waar je, als je wilt, toch uren en uren plezier aan beleeft
Ik game toch ook al zeker 30jaar
En kan me er volledig in vinden.
Game nog steeds ontzettend graag, maar al die games waar je in een menu moet gaan op dan u wapens enz te kiezen en dan nog upgraden pfffff
Speel vooral race games, shooters waar je gewoon een verhaal hebt en wil je een beter wapen, pak je gewoon een ander wapen zonder al die level gedoe.
Open wereld games geef ik wel een kans, zolang je niet teveel moet gaan zoeken voor upgrades enz te vinden.
Online gamen, nooit echt gedaan.
Alleen vroeger de local fun met halo
En kan me er volledig in vinden.
Game nog steeds ontzettend graag, maar al die games waar je in een menu moet gaan op dan u wapens enz te kiezen en dan nog upgraden pfffff
Speel vooral race games, shooters waar je gewoon een verhaal hebt en wil je een beter wapen, pak je gewoon een ander wapen zonder al die level gedoe.
Open wereld games geef ik wel een kans, zolang je niet teveel moet gaan zoeken voor upgrades enz te vinden.
Online gamen, nooit echt gedaan.
Alleen vroeger de local fun met halo
Green Mamba
Well-known member
Net nog Marvel's Spider Man Remastered gespeeld. Ik ben net voorbij de verhaallijn geraakt, maar om nu al die andere zaken ook nog te gaan unlocken 
Ik heb daar als 30-something papa ook allemaal geen tijd meer voor.
Ik wou dan ook graag eens BG3 checken, maar als ik zie dat daar ook weer 60 uur+ inkruipt, zakt de goesting ook wat weg.
Ik heb daar als 30-something papa ook allemaal geen tijd meer voor.Ik wou dan ook graag eens BG3 checken, maar als ik zie dat daar ook weer 60 uur+ inkruipt, zakt de goesting ook wat weg.
Bernie.be
Well-known member
Ik ben eens naar gameplay van BG3 gaan kijken
De moed zinkt al in mijn schoenen als ik al die menu’s zie.
Ik snap er de ballen van.
De volgende super mario wonders, daar kijk ik naar uit.
Ik vind de menu's nog wel meevallen in BG3 kan ook aan mij liggen dat ik enkel naar het inventory menu kijk en de rest zo laatIk ben eens naar gameplay van BG3 gaan kijken
De moed zinkt al in mijn schoenen als ik al die menu’s zie.
Ik snap er de ballen van.
De volgende super mario wonders, daar kijk ik naar uit.
Ik ben eens naar gameplay van BG3 gaan kijken
De moed zinkt al in mijn schoenen als ik al die menu’s zie.
Ik snap er de ballen van.
De volgende super mario wonders, daar kijk ik naar uit.
Ik had dat dus met Cyberpunk, mannekes, al die wapens die je kon oppikken, aanpassen en inventariseren. En dan al die hackmogelijkheden, aanpassingen aan je personage, ratings... ik begon er bijna van te hyperventileren.
En zeggen dat ik nochtans Fallout 4 fantastisch vond, ook een game waarbij je kon looten, tweaken, builden en inventariseren tot je scheel zag.
Maar met ouder worden zie ik precies het nut niet meer van dergelijke games, ik zal wel in het echte leven inventariseren, in games wil ik ontspannen.
Helemaal mee eens.
Die magie die ik als kind ervaarde is quasi volledig verloren. Daarom dat ik me altijd Tunic ga blijven herinneren, dat is misschien wel het enige spel in 20 jaar dat erin slaagde om datzelfde gevoel van mysterie en ontdekking opriep als vroeger, vooral heel de endgame is gewoon magistraal op dat vlak.
Death's Door en Hollow Knight zijn ook no-nonsense games die 20-30 jaar geleden hadden kunnen uitkomen, waarschijnlijk klikt dat daarom zo goed. Ik heb inderdaad geen zin in eindeloze customization en menu's.
Een van de leukste single player ervaringen in een modern jasje in jaren vond ik Titanfall 2. Niet te lang, en extreem leuke gameplay zonder te veel zever. De customization opties komen daar meer organisch.
Ben nu volop aan het genieten van Sea of Stars op Xbox Game Pass, een pure Chrono Trigger tribute, bevalt mij tot nu toe echt wel. Afgewisseld met Ori, dat nu ook de klik gemaakt heeft.
Ik weet nog, jaren terug, toen Skyrim uitkwam dat ik ook bijna een crisis kreeg. Ik begon met de main quest en dan opeens...'hé kijk daar in de verte...een huisje...en daar nog verder...een grot' 'Toch maar eens gaan kijken'Ik had dat dus met Cyberpunk, mannekes, al die wapens die je kon oppikken, aanpassen en inventariseren. En dan al die hackmogelijkheden, aanpassingen aan je personage, ratings... ik begon er bijna van te hyperventileren.
En zeggen dat ik nochtans Fallout 4 fantastisch vond, ook een game waarbij je kon looten, tweaken, builden en inventariseren tot je scheel zag.
Maar met ouder worden zie ik precies het nut niet meer van dergelijke games, ik zal wel in het echte leven inventariseren, in games wil ik ontspannen.
Dan ben je 30 uur verder en moet je feitelijk nog beginnen met de main quest. Ik ben zo iemand die alles gezien wil hebben en dan zijn zo'n games een aanval op je zenuwen.
Gewoon even eens een tijd niet spelen is ook wel gezond. Niet dat ik het zelf recent nog heb geprobeerd
Zoveel leuke en interessante games nu, tijd te weinig. Langs de andere kant, ge kunt maar zo geprikkeld geraken en verwachten dat games nog entertainen als ge er veel tijd in spendeert.
Vroegtijdig dit jaar Monster Hunter World gestopt want wou er niet op uitgekeken raken. Da's letterlijk een game dat ge in de oneindigheid kunt spelen.
Zoveel leuke en interessante games nu, tijd te weinig. Langs de andere kant, ge kunt maar zo geprikkeld geraken en verwachten dat games nog entertainen als ge er veel tijd in spendeert.
Vroegtijdig dit jaar Monster Hunter World gestopt want wou er niet op uitgekeken raken. Da's letterlijk een game dat ge in de oneindigheid kunt spelen.
Bernie.be
Well-known member
Het enige game van de laatste jaren waar ik echt uren heb ingestoken (single player) is Botw.
+100 uren aub.
Maar voor de rest kunnen die open wereld games me niet meer boeien.
Little nightmares, inside, moving out, mario games en games als wreckfest zijn degene waar ik me uren mee kan amuseren.
En dan ook nog de meer lineaire AAAgames. Zoals uncharted en res evil
+100 uren aub.
Maar voor de rest kunnen die open wereld games me niet meer boeien.
Little nightmares, inside, moving out, mario games en games als wreckfest zijn degene waar ik me uren mee kan amuseren.
En dan ook nog de meer lineaire AAAgames. Zoals uncharted en res evil
Michster
Well-known member
Curse of the moon 2
Mogelijk nog leuker dan de eerste game omdat je in co-op kunt spelen en de characters hebben nog maar abilities. Ik heb zelf van de oude castlevaniagames enkel Dracula x, symphony of the night en Curse of darkness gespeeld.
De fire-world is wel een beetje moeilijk, maar dat zal een skill-issue zijn zeker
Het zal ver in men geheugen gezeten hebben, want ik ben constant onder de indruk van de prachtige pixelart/retrostijl van Curse of the moon dat ik dacht om de oude games (Simon's quest en Castlevania 3) nog eens boven te halen voor meer van die nostalgie.
... De oude games zijn nog steeds leuk, maar de pixelart van Curse of the moon zal ietsje beter stand houden over de jaren denk ik.
Mogelijk nog leuker dan de eerste game omdat je in co-op kunt spelen en de characters hebben nog maar abilities. Ik heb zelf van de oude castlevaniagames enkel Dracula x, symphony of the night en Curse of darkness gespeeld.
De fire-world is wel een beetje moeilijk, maar dat zal een skill-issue zijn zeker
Het zal ver in men geheugen gezeten hebben, want ik ben constant onder de indruk van de prachtige pixelart/retrostijl van Curse of the moon dat ik dacht om de oude games (Simon's quest en Castlevania 3) nog eens boven te halen voor meer van die nostalgie.
...
De oude games zijn nog steeds leuk, maar de pixelart van Curse of the moon zal ietsje beter stand houden over de jaren denk ik.
Laatst bewerkt:
Net gedaan met Dakar Desert Rally om met een positieve noot te beginnen geweldige game die navigatie is iets waar je moet aan wennen maar eenmaal je het doorhebt 'easy' wacht nu op Saber hun laatste update 'als' die komt ze zeggen van wel ... 1 trophy bug is nog niet opgelost 'de Monster claw .
Om in te pikken op boverstaande posts game zelf al meer dan 30 jaar van in het Sega NES tijdperk en nog geen fatigue syndroom
begonen casual Console dan wat meer intens op PC daarna terug casual op console 'PS tijdperk' en nu wat meer intensiever doordat andere hobby's wegvallen door relatieve 'ouderdom . Keypoint is indelen en maak dat je het leuk vind en de kans niet geven om het als een sleur te ervaren. Heb dichtbij al kennis gemaakr met een mede gamer die zich opgebrand heeft door geen balans te houden en dan gaat het snel bergaf.
Om in te pikken op boverstaande posts game zelf al meer dan 30 jaar van in het Sega NES tijdperk en nog geen fatigue syndroom
begonen casual Console dan wat meer intens op PC daarna terug casual op console 'PS tijdperk' en nu wat meer intensiever doordat andere hobby's wegvallen door relatieve 'ouderdom . Keypoint is indelen en maak dat je het leuk vind en de kans niet geven om het als een sleur te ervaren. Heb dichtbij al kennis gemaakr met een mede gamer die zich opgebrand heeft door geen balans te houden en dan gaat het snel bergaf.
Laatst bewerkt:
Timberwinter
Well-known member
Ik heb hetzelfde in het verleden meegemaakt, en zit nu terug een beetje in dezelfde situatie. Mijn vrouw had me aangeraden om terug mijn liefde voor gaming te vinden door mijn allerbeste game ooit, Disco Elysium, opnieuw te spelen.
Is wel een uitgebreid verhaal, maar de game is niet té lang en het is gewoon een chille (en wacko) experience.
iLLuSion_xGen
Member
Heb ik verleden week ook uitgespeeld, wel een unieke game inderdaad.
Ik heb hetzelfde als jij, lange games kunnen me niet meer vasthouden maar BG3 wil ik echt wel spelen tijdens de winter, daarom ben ik nu begonnen aan games met platinums in 1 play through. En ik ben nu aan Bioshock begonnen, het voet allemaal wat trager aan tov moderne games maar het blijft toch een unieke ervaring.
Green Mamba
Well-known member
Ik heb gisteren dan toch maar even BG3 geïnstalleerd. Omdat het al laat was, geraakte ik niet voorbij de characater creation. Vanavond ofzo dan maar eens proberen. Help me als ik dit leuk vind want dan ben ik weer een tijdje zoet.
