Je gebruikt een verouderde webbrowser. Het kan mogelijk deze of andere websites niet correct weergeven. Het is raadzaam om je webbrowser te upgraden of een browser zoals Microsoft Edge of Google Chrome te gebruiken.
Welk non-fictie boek heb je net uitgelezen en wat vond je ervan?
Ik ben er eindelijk door, maar wat een boek... genuanceerd met prachtige anekdotes en interessante personages. aan de hand van gesprekken met gewone Congolezen neemt David je mee in de volledige geschiedenis van Congo. Hoe het voortdurend uitgebuit werd. Prekoloniaal (ivoor), Vrijstaat Congo (rubber), koloniaal Congo (ertsen), de transitie naar onafhankelijkheid, de chaos na de onafhankelijkheid met de moord op Lumumba, met oa de secessie van Katanga. Daarna de overname van Mobutu, met in het begin van zijn bewind een verbtering door de hoge koperprijs en rumble in de jungle. Dan het dictatoriaal bewind. Zijn doodstrijd (oa verlengde door de genocide in Rwanda) met aan het einde de opmars van Kabila. En dan de 21ste eeuw met oorlogen in Kivu, kindsoldaten en ambachtelijke mijnindustrie, prille democratie met de nieuwe Kabila, het materialisme & internationaal kapitalisme & op het einde Congolese gelukzoekers in China.
Genuanceerd, interviews met gewone Congolezen die zorgen voor prachtige anekdotes.
Bepaalde delen zouden voor mij ook in het leerplan hier moeten zitten.
Klein wist-je-dat-je: hoe komt het dat wij in België een nucleair research center hebben in Mol & nucleaire installaties op onze legerbasissen? Omdat we dat onderhandeld hebben voor uranium van hoge kwaliteit in de USA, waarmee daar dan de bom op Hiroshima werd ontwikkeld. De uranium van Hiroshima kwam dus uit Katanga.
Disasters and History, The Vulnerability and Resilience of Past Societies - Bas Van Bavel (red.)
Fantastisch (wetenschappelijk) werk over historische benadering van rampen. Het uitgangspunt is dat we het verleden potentieel kunnen benaderen als een laboratorium waar er diverse aanleidingen en responses waren op rampen en dat we precies uit die diversiteit kunnen leren met oog op de toekomst. Uiteraard is er ook een bestaand paradigma dat daar diametraal tegenover staat.
Ik vond het echt oprecht een heel interessant werk, dat bovendien volledig legaal online beschikbaar is (open access, hoera). Het heeft mij onder andere geleerd dat natuurrampen vaak geen natuurrampen zijn en dat een zuiver natuurwetenschappelijke benadering van rampen daarom niet altijd volstaat om onszelf te wapenen voor de toekomst.
Uiteraard is het topic allicht wat meer naar boven aan het komen door de klimaatverandering, maar misschien net daarom wel erg interessant om te lezen als het topic je interesseert. Het is een wetenschappelijk werk, maar geschreven door historici. Wetenschappelijk taalgebruik, grafieken en tabellen zijn afwezig. Historische voorbeelden zijn er dan weer in overvloed om hun argumenten te staven.
Ik was een tijdje geleden begonnen in HeiligeVoor Halve Dagen - Peter ten Hoopen.
Non-fictie over een wereldreiziger die in zijn jonge jaren in de sixties door India reist om "het licht te vinden".
Het boek is ondanks zijn titel echter op een heel nuchtere manier geschreven. Je wordt wel direct in zijn dagboek gesmeten, iets wat het een grotere uitdaging maakt om in het boek te raken. Het duurde dan ook een paar dagen eer ik zoiets had van "hé, dit is toch wel interessant" al merk ik dat dat makkelijker gaat in de delen waarin veel dialoog is, dan moet ik minder nadenken en minder moeite doen om mij te concentreren.
De schrijfstijl is absoluut wél mijn ding: zeer mooi, vaak met een kwinkslag, en ondanks het Nederlands is toch niet op z'n Hollands. (Al is de auteur zo te lezen geen Hollander, plus dan nog eens het feit dat Nederlands lang geleden niet "zo" klonk zoals wij het nu kennen.)
De cover sprak mij nogal aan. Door onlangs een tijd ziek te zijn ben ik jammer genoeg uit het boek geraakt en ik moest er maar weer in verder proberen te gaan.
(Boek is blijkbaar een zeldzaam exemplaar, want de enige cover die ik ervan kan vinden heeft een slechte resolutie.
Iets na uw post (en door uw post) ook aan begonnen en net uit, fantastisch. Zeer grote aanrader! Als enige toevoeging op uw schets van het boek: zo jammer dat Congo een puinhoop blijft zonder veel toekomst perspectief; "Ça va, un peu" vond ik mooi verwoordt. Ook leuk dat er hier en daar een plat woord tussen zit.
Zo zou ik van elk land wel een boek kunnen lezen , zal beginnen met Indonesië
Ik ken de geschiedenis van Rome goed genoeg maar Beard slaagt er toch in interessante toevoegingen te doen of het verhaal ietwat anders te vertellen. Aanraders voor iedereen die meer wil weten over de eerste 1000 jaar van Rome.
Ik ben er eindelijk ook door. Na ongeveer de helft heb ik het een tijdje aan de kant laten liggen.
Niet dat het echt aan het boek lag, zeker interessant genoeg. En zoals @Conradus aan haalt: genoeg toevoegingen of alternatieve kijken om iemand die al met de geschiedenis van Rome vertrouwt is nog iets nieuws te leren.
Indonesië, 4de grootste populatie ter wereld (~280m). Nu ~350 jaar terug, door de vruchtbaarheid is er export (oorspronkelijk vooral kruiden, per toeval groeiden die goed in Indonesië. Later ook olie, rijst, rubber, ...) dat uiteindelijk (via veel tussenpersonen) tot in EU geraakt waarbij het prijsverschil tussen EU en Indonesië groot is . Dat kan beter dachten de Nederlands, cut the middel man, alle winst voor NL. Zo gezegd zo gedaan, moeilijke tochten, Britten verjagen maar het lukt ze. Ze krijgen voet aan wal, controleren de export en verdrijven de concurrentie (Britten). Flappentappen! (tot 30% van de Nederlandse staatskas kwam van/uit Indonesië) Merk op dat het origineel dus niet kom kolonisatie (grond bezit en bestuur) ging maar om handel (geld). Uiteraard evolueert het daar wel naar, met het nodige geweld. In de kolonisatie krijg je het typische dik glazen plafond waar de oorspronkelijke bevolking nooit door kan, maar wel door kan kijken, en al de rijkdom wordt versluist naar het moederland. Typisch kolonisatie verhaal en uiteindelijk wordt de inheemse bovenlaag geplet tegen het glazen plafon. Er moet er iets breken, soms een paar botten, soms het glas het zou een traag en pijnlijk proces worden.
Dit is zowat het eerste 30-40% van het boek en las voor mij niet zo vlot (interessant), zeker voor de vroegere jaren (100-300j gelden) voelde het soms meer als een geschiedenis les: dan dit, dan dat, ... next). Was het slecht, nee, maar mijn verwachtingen lagen hoog na zijn boek over Congo (met minder grote tijdsperiode, en dus geen probleem was).
De auteur zijn stokpaardje is oral history, en als hij daarmee begint (mensen leven nu eenmaal maar max ~100j) heeft hij mij helemaal mee in het boek, leest als een trein. De grote lijnen zijn, 3 politieke kampen binnen Indonesië (Moslims, Nationalisten, Communisten) maar infighting blijft relatief beperkt (samen sterk, 1 doel: onafhankelijkheid!) en de kopstukken blijven ook redelijk stabiel (met tussen pauzes, er wordt al eens iemand verbannen die later terug komt etc); er wordt dus grotendeels aan 1 zeil getrokken. Het duurt lang, zaadjes van onafhankelijkheid in 1920' kiemen pas 1949 met de officiële onafhankelijkheid. Er wordt heel die tijd (voornamelijk) gekozen voor het politieke pad a) respect voor de kopstukken om dat vol te houden b) niet het meest gemakkelijke. Blijft nutteloos tot na de WO II. Indonesie wordt bezet door Japan, initieel positief (doel = olie), na hongersnood (2.4m doden) een pak minder, maar het brengt toch ook iets positief: vlak voor de overgave van Japan werd de onafhankelijkheid toegekend, helaas valt Japan voor deze bekrachtigt kan worden. "Bevrijd door GB" en het spel zit op de wagen. NL wil zijn kolonie terug (want geld en trosts) en Indonesië beschouwd zichzelf als onafhankelijk.
Long story short: NL heeft politiek +/- de wereld aan zijn zijde (incl België) en krijgt financiële steun van de VS, 45-49' wordt een perioden van afspraken maken (breken) en militair Indonesië terug inlijven afgekruid met oorlogsmisdaden en misdaden tegen de mensheid. NL moest en zou zijn kolonie (gans met de gouden eieren) terugkrijgen, en snel. Politiek wordt er onderhandeld maar NL trekt zich niets van de akkoorden en doet verder, Indonesië moet slikken en wordt keer op keer (politiek) vernedert. NL overspeelt zijn hand, de VS veranderd van kamp (en dus de wereld al dan niet via de VN) en niet veel later is Indonesië onafhankelijk.
Heel deze politiek molen heeft grotendeels dezelfde Indonesische politiek figuren, respect. De militaire macht bestond voornamelijk uit jongeren (14-2Xj) die de revolutie gedragen hebben, respect.
One thing leads to another en door een conferentie georganiseerd door Indonesië (8m na de onafhankelijkeheid!) wordt de dekolonisatie van Afrika getriggered en zelfs oprichting van de EU. Dat is een interessante international passage maar jammer genoeg eindigt het boek hier, voor Indonesië tussen 1950 en nu blijf je op je honger zitten. Lijkt me nochtans een ideale periode voor oral history.
NL komt er niet goed uit, niet zozeer het verleden maar de periode na WO II (tot het heden!) is ronduit pijnlijk. Zou verplichte lectuur moeten zijn op de Nederlandse scholen.
Fun fact: NL heeft New York geruild tegen een gebied(je) in Indonesië.
In Cold Blood - Truman Capote
Ik kan niet zeggen dat ik een groot true crime fan ben. Meestal is het voor mij te luguber, de vertelstijl te dramatisch en met teveel focus op of slachtoffer of dader.
Capote echter, schrijft hier voor mij een waar meesterwerk neer. Geen gigantisch bekende moordzaak in dit geval, maar een onnoemelijk tragische daad in een klein gehucht in Kansas.
Met momenten lijkt het boek meer een naslagwerk dan wat je zou verwachten van een true crime novel.
Het boek is zo literair als het onderwerp afschuwelijk is naar mijn mening. Dat is dan ook de grote kracht van Capote hier, de manier waarop hij ons meeneemt doorheen de gebeurtenissen. Hij laat ons diep kennismaken met zowel slachtoffers, daders als omstaanders. Een ongelooflijke tour de force waarbij je gehecht kan raken aan de meest waanzinnige alsook de meest normale personen.
In Cold Blood - Truman Capote
Ik kan niet zeggen dat ik een groot true crime fan ben. Meestal is het voor mij te luguber, de vertelstijl te dramatisch en met teveel focus op of slachtoffer of dader.
Capote echter, schrijft hier voor mij een waar meesterwerk neer. Geen gigantisch bekende moordzaak in dit geval, maar een onnoemelijk tragische daad in een klein gehucht in Kansas.
Met momenten lijkt het boek meer een naslagwerk dan wat je zou verwachten van een true crime novel.
Het boek is zo literair als het onderwerp afschuwelijk is naar mijn mening. Dat is dan ook de grote kracht van Capote hier, de manier waarop hij ons meeneemt doorheen de gebeurtenissen. Hij laat ons diep kennismaken met zowel slachtoffers, daders als omstaanders. Een ongelooflijke tour de force waarbij je gehecht kan raken aan de meest waanzinnige alsook de meest normale personen.
De ondervraging op het einde waarin Hickock beseft dat hij zichzelf aan de galg heeft gepraat, dat moment is mij lang bij gebleven.
Er is wel wat rond het ontstaan van het boek te doen geweest. Capote zou zelf close zijn geworden met Perry Smith en zwaar van zijn ter dood veroordeling hebben afgezien. Daardoor is de portretering van Smith in het boek misschien ook wat zachter dan die van Hickock. https://medium.com/bedcloud/the-destructive-bond-between-capote-and-smith-558929e4127a
De ondervraging op het einde waarin Hickock beseft dat hij zichzelf aan de galg heeft gepraat, dat moment is mij lang bij gebleven.
Er is wel wat rond het ontstaan van het boek te doen geweest. Capote zou zelf close zijn geworden met Perry Smith en zwaar van zijn ter dood veroordeling hebben afgezien. Daardoor is de portretering van Smith in het boek misschien ook wat zachter dan die van Hickock. https://medium.com/bedcloud/the-destructive-bond-between-capote-and-smith-558929e4127a
Ja inderdaad. Ik ben meteen nadat ik het boek uithad ook op onderzoek geweest op het wijde internet waar ik onder meer dat gelezen had. Ik vond inderdaad dat Capote voor overgrote meerderheid van het boek, Perry nogal tentoonstelde als een soort "woe is me" karakter terwijl hij die afweging nooit leek te maken voor Hickock.
Tot het deel tijdens de rechtzaak en op death row, waarin hij toch plots (door mede van Dewey en de psychiaters) laat zien dat Perry toch een stuk meer psychopathische trekken had dan Hickock. Nu, ergens snap ik het wel, Perry is een "interessanter" persoon dan Hickock voor een schrijver, dus dat hij meer aandacht aan hem besteed is ook weer niet zo vreemd. Maar dat er sprake is van een zekere bias klopt volledig.
niet enkel voor geografie-freaks, want eerder een bespiegeling over de menselijke maatschappij en volgepakt met leuke weetjes, dat alles overgoten met de nodige Britse humor. Hoewel het einde er wat teveel aan was, toch een welverdiende *****
Ik schrijf het in de eerste plaats hier voor mezelf, zodat ik het beter onthou ik heb het boek leren kennen omdat het op de shortlist stond van de financial times als book of the year 2023.
Gezien onze wereld steeds meer digitaal is, verliezen we de connectie met de rauwe materialen die nodig zijn voor onze economie/overleven. Nochtans is onze drang naar materialen niet verminderd. Als je de zaken die we dagelijks nog uit de grond halen op een rijtje zet, is dat echt om van te duizelen. Ook al gaan we binnenkort hopelijk minder fossiele stoffen ontginnen, voor de energietransitie gaan we echt nog massaal veel ertsen op ongelooflijk impacterende manieren moeten ontginnen.
Ed Conway reisde voor zijn boek enkele malen de wereld rond, op zoek naar waar de materialen die we voor de 21ste eeuw nodig hebben. Hij beschrijft ook de impact die dit kan hebben op de geopolitieke wereld.
Dit boek gaat over 6 materialen die vaak over het hoofd gezien worden, omdat ze nu eenmaal overal beschikbaar zijn, maar allemaal zijn ze absoluut cruciaal voor de mensheid. Vaak zijn deze materialen ook gelinkt met elkaar.
Zand. Gebruikt voor basic zaken zoals glas en beton, maar ook in fiber en siliconenchips. Heel de supplychain van zand naar geavanceerde siliconchips is beschreven. Ongelooflijk in feite wat een reis.
Zout. Gebruikt als basisstof voor zeer veel chemische zaken. Zonder zout geen chlorine. Zonder geen gepurifieerd drinbaar water. Maar ook salpeter, een hoofdingredient waarmee we ons buskruit maakten en zo het westen de rest van de wereld kon koloniseren. En natuurlijk nitraten, waardoor we onze bodem konden fertilizen.
Ijzer. Staal obviously. Wat zorgde voor een enorme productiviteitsgroei. Een landbouwgrond omploegen met een stalen ploeg gaat net iets makkelijker dan zonder. Side effect, oa de impact van het ontginnen van ijzererst voor de aboriginals in Australie. En oorlogen natuurlijk, zonder staal kan je geen oorlog voeren. Klein neveneffect van het sluiten van de azovstaal fabriek: ze maakten half de wereldproductie van neon gas daar. Gezien dat gas ook gebruikt wordt in de cleanroom van TSMC voor chipsfabricatie. Opeens begonnen alle chipfoundries neongas te hamsteren
Koper. Zonder koper geen elektriciteit. Het loopt overal onzichtbaar, gezien onze elektrificatie van de wereld hebben we steeds meer koper nodig. Maar doordat de makkelijkste mijnen reeds onontgonnen zijn, gaan ze nu in Chili verder met te ontginnen van een gigantische mijn waar 1 % van de grond koper inhoudt. Dit betekent dus voor iedere 100kg grond dat ze maar 1kg nodig hebben. Economisch gaat dat, we zijn ongelooflijk efficient geworden in de ontginning. Maar de gigantische afvalberg dat dat veroorzaakt kan je nu via satellietbeelden zien.
Olie. van het Ghawar olieveld, tot de petrosites in het Ruhrgebied tot natural gas in Qatar... Je hebt zoet en zuur, licht en zwaar crude. Niet alle refineries kunnen alle olie aan. In de USA kunnen de meeste refineries voornamelijk de zware olie aan, vanuit canada en venezuela. Veel van de fracking lichte olie kan in feite niet in de US verder refined worden. Maar bovenal beschrijft hij de afgeleide producten, gemaakt door de petrochemische industrie. Denk aan plastic. Denk aan de verwarming voor onze serres. De tomaat uit de greenhouses in nederland is niet mogelijk zonder gas. en daarbij komt.. zonder gas heb je geen energie om het nitraat te maken voor de voeding van die groenten. En ook grafiet, wat nodig is in zowat elke batterij.
lithium. Het meeste recente materiaal, maar het meest magische metaal. Naast hydrogen en helium was het een primordiaal element tijdens de big bang. Geen enkel ander metaal kan zo goed energie vasthouden en is zo reactief. In Chili in de salar de atacama wordt lithium ontgonnen. Door een minerale brij op te pompen en gecontroleerd te laten verdampen over meerdere maanden. Daarna gaat Conway naar een gigafactory van Tesla, waar de batterij eigenlijk gemaakt wordt door panasonic. Maar de echte "magie" is lithium en andere metalen zo bewerken dat je ultrapure cathode en anode materialen kan bouwen. En dat kan tegenwoordig het beste in China. Je kan wel een gigafactory bouwen, en batterijen maken. Maar de supplychain daarvoor, om de materialen aan te leveren aan de gigafactory, dat is de challenge. en dat is niet zo eenvoudig te copy pasten. Ook een honorable mention voor Umicore voor het concept van urban mining.
Als we naar een net zero wereld willen gaan, moeten we:
de wereld elektrificeren (minder olie maar meer koper)
meer windturbines maken (staal, silica en koper)
zonnepanelen (koper en metallurgical siliconen)
hydroelectrische dammen (beton)
Op een andere manier geformuleerd, als je 1 medium size gascentrale wil vervangen door het equivalent (ongeveer 20 megawindturbines). Om de windturbines te bouwen heb je 30.000 ton ijzer, 50.000 ton beton, 900 ton plastic en fiberglass en 540 ton koper nodig.
Een gasturbine heeft 300 ton ijzer, 2000 ton beton en 50 ton koper nodig. Natuurlijk daarna gigantische hoeveelheden gas.
Met deze eenvoudige rekensom zie je hoeveel ertsen we nog gaan nodig hebben om net zero te bereiken.
Als je geinteresseerd bent in de wereld en wat er gaande is, is dit echt wel een leuk boek. Bij momenten wel heel droog, maar zeer insightful.
Boekbespreking afgerond
Kort boekje over de wetenschappelijke en ook filosofische theorieën van wat 'tijd' is. Geschreven in toegankelijke stijl, met smurfenprentjes
Maar naarmate het boek vordert en hij dieper in de quantumwetenschappen duikt, wordt het toch soms wat ingewikkeld voor mij. Naar het einde toe wordt het meer filosofisch en legt hij een mooie link met het menselijk bewustzijn.
De uitvinder van de natuur, een biografie over Alexander Humboldt.
Vlot geschreven (hoewel wat té ophemelend), desalnietemin een van die uomo universalis die de wereld veranderd heben. Verbijsterend hoeveel kennis die man had, en nog meer verbijsterend hoe deze bijna vergeten figuur ons hele 21e-eeuwse denken over de natuur ongeveer 'de novo' heeft ontwikkeld. Wie dit niet leest heeft ongelijk.
Het koude crematorium: verslag uit het land van Auschwitz - Jozsef Debreczeni
Dit boek van de Joods-Hongaarse Holocaustoverlevende verscheen in 1950 en werd recent weer in de kijker geplaatst dankzij nieuwe vertalingen vanuit het Hongaars. Debreczeni verbleef 12 maanden in verschillende concentratiekampen (werkkampen) en steeds dacht hij dat het niet erger kon zijn tot ie werd overgeplaatst naar het volgende kamp. Omwille van zijn beroepsachtergrond als journalist is zijn verslag relatief neutraal, analytisch, en afstandelijk (althans voor mij toch).
Ik vond het boek oké, een goede heropfrissing maar geen persoonlijke verrijking. Dit omdat ik de horror en brutaliteit in de nazikampen reeds ken dankzij bezoeken en boeken.
De geschiedenis van mijn gekte. Leven met schizofrenie - Elyn Saks (Engels: The Center Cannot Hold: My Journey Through Madness)
De Amerikaanse psychiater beschrijft haar leven als schizofreniepatie͏̈nt van binnen uit en geeft daarnaast een beschrijving van het ziektebeeld; schizofrenie is niet te verwarren met meervoudige persoonlijkheidsstoornis. Een zeer beklijvend boek over hoe moeizaam haar voortdurende strijd tegen wanen loopt, hoe ze dat ervaarde doorheen haar leven, hoe ze met het gebruik van medicatie worstelde, enz. Ook mooi hoe eerlijk en waarderend ze is over de mensen om haar heen. Met dit boek geeft ze andere schizofreniepatie͏̈nten hoop op een redelijk normaal leven.
Aanrader. Ik wist nauwelijks iets van over schizofrenie en het boeide me weinig, maar dit gaat me bijblijven.
Take Command: Find Your Inner Strength, Build Enduring Relationships, and Live the Life You Want - Joe Hart & Michael A. Crom
Een moderne How to Win Friends and Influence People. Informatief en toegankelijk geschreven maar niets nieuws of inspirerend. Noot: ik ben nooit fan geweest van die self-help dingen.
The Forest Unseen: a year’s watch in nature - David George Haskell
De bioloog beschrijft wat hij op een jaar tijd waarneemt op een klein stukje oerbos. Zeer tof hoe hij de natuur en seizoensveranderingen volgt en uitlegt, dus zeer breed (niet enkel over planten, dieren en insecten, maar ook over bvb ecologie, biodiversiteit, celbiologie). Niet geweldig geschreven maar niettemin genoot ik er enorm van. Het boek zet menig lezer aan om anders naar de natuur te kijken. Aanrader!
Surrounded by bad bosses and lazy employees - Thomas Erikson
Ik dacht eigenlijk een humoristisch boek te lezen maar dat was niet het geval (eigen schuld). Vond het begin best ok tot het punt waar Erikson een model introduceert om mensen in vier vakken te kunnen indelen. Hij stelt desalniettemin hier en daar pertinente vragen over leidinggevenden en medewerkers.
Food for Life: The New Science of Eating Well - Tim Spector
Leerrijk boek over voeding, het darmmicrobioom, en gezondheid. Spector onderstreept het belang van gezond en gevarieerd eten, alsook het nut van een gepersonaliseerd dieet (i.t.t. al die generieke diëten die om de zoveel tijd veranderen). Edit: het darmmicrobioom was de reden waarom ik dit boek las - helaas vond ik de wetenschappelijke uitleg in die stukken nogal dun.
Dit is Europa: de geschiedenis van een Unie - Hendrik Vos
Over het ontstaan en de evolutie van de EU. Je krijgt niet saaie facts & figures te lezen, wel inzicht over hoe bepaalde zaken tot stand kwamen (of net niet) en hoe bepaalde landen en figuren de Europese integratie vorm gaven. Een aanrader voor de eurofielen!
De koperen kogen - Thijs Delrue
Verplichte kost voor wie in de jaren 90 niets liever deed dan tegen een bal trappen. De schrijver weet de juiste snaar te raken. De laatste 50 bladzijden hadden voor mij niet gehoeven, omdat er daar alleen maar ingezoomd wordt op het einde van de "voetbalcarrière" van de schrijver.
Liverpool - James Worthy
Vlot te lezen verhaal (uitgelezen in 90 minuten - een voetbalmatch dus), van een zoon die de liefde voor zijn overleden vader (Liverpoolsupporter) beschrijft en besluit zijn as uit te strooien op het veld.
Black Edge: Inside Information, Dirty Money, and the Quest to Bring Down the Most Wanted Man on Wall Street - Sheelah Kolhatkar
Gaat over inside trading op Wall Street (eind 90'- ~2010), specifiek 1 hedge fund wordt uitgelicht. Leest vlot, bijna als een fictie boek. De informatie lijkt hoofdzakelijk uit rechtzaken te komen en is dan hervertelt in verhaal vorm. Het is niet droog of technisch. Meestal een korte schets (achtergrond) over iemand en dan hoe deze in het verhaal past.
Aanrader (ik neem aan dat er niet teveel bias in zit)
Is al een tijdje geleden, heb er van bijgeleerd maar op een gegeven moment was ik de draad wel kwijt met de tijdlijn en welke stam/volk/land/.... welke aanviel etc; namen bleven niet hangen en heb het in veel kleine stukjes gelezen. Ook stel ik me altijd vragen bij zaken die zo lang geleden (al dan niet) gebeurd zijn of we het echt weten of dat het maar een (fill the) "gap" verhaaltje is.
Heel kort samengevat: het is een historisch boek over Amerika tot aan Columbus
Niet top, wel goed.
1493: Uncovering the New World Columbus Created - Charles C. Mann
Een beetje hetzelfde verder als het vorige, de verhaal lijn lag me beter (draad niet kwijt geraakt) en op zich is het wel interessant (ik leer bij) maar ik krijg er me maar niet door en na 30-50% ga ik het laten liggen voor nu. Kan er geen echte reden voor geven
De uitvinder van de natuur, een biografie over Alexander Humboldt.
Vlot geschreven (hoewel wat té ophemelend), desalnietemin een van die uomo universalis die de wereld veranderd heben. Verbijsterend hoeveel kennis die man had, en nog meer verbijsterend hoe deze bijna vergeten figuur ons hele 21e-eeuwse denken over de natuur ongeveer 'de novo' heeft ontwikkeld. Wie dit niet leest heeft ongelijk.
Akkoord, absoluut het lezen waard.
Ben blij dat je het hier plaatste, waarvoor dank. Heb de afgelopen dagen ten volle van het boek genoten. Wat een fenomeen, die von Humboldt. Ik kwam zijn naam reeds verschillende keren in het straatbeeld tegen (in het buitenland) maar nooit verder opgezocht. Ten onrechte, want als wetenschapper en ontdekkingsreiziger heeft ie met zijn gedreven aard en geëngageerd karakter echt wel de wereld en de wetenschappelijke wereld veranderd. Niet enkel in de 18e en 19e eeuw trouwens, maar nog steeds. Standbeeld graag!
Hoewel ik aanvankelijk vragen stelde bij het nut om in twee hoofdstukken over Humboldt + Simon Bolivar en Humboldt + Charles Darwin te vertellen, begreep ik pas in deel 5 waarom de auteur die keuze maakte. Ik vind dat ze een geweldige keuze maakte om in dat laatste deel aandacht te besteden aan drie bijkomende personen ter illustratie van Humboldt zijn nalatenschap.