JanusDR
Well-known member
Wat houdt dit juist in?
Wat is voor jou wel vanzelfsprekend, maar voor anderen niet?
- Onderwerp starter coldplayke
- Startdatum
polar bear
Well-known member
Kun jij mijn gedachten lezen? Exact (en zelfs beter) zoals ik het ook denk en ook wel ben.ik ben van nature iemand die zich niet zoveel zorgen maakt en zich makkelijk aanpast.
ik heb ook nooit echt de behoefte gevoeld om een zogezegde perfecte versie van mezelf te zijn omdat ik denk dat dit verwacht wordt van anderen.
ik heb hier de laatste tijd al veel over nagedacht : waarom ik gelukkig ben en daar schijnbaar niet echt moeite voor moet doen.
Hier enkele gedachten daarover :
- ten eerste moet je jezelf graag leren zien als de persoon die je bent (dus met al je fouten/gebreken) in plaats van een versie te zijn van jezelf waarvan je denkt dat je zou moeten zijn alvorens anderen van je zouden kunnen houden
- dit betekent niet dat je niet aan jezelf moet werken maar je moet je ook niet anders voordoen dan je bent, of proberen om een ideaal beeld na te streven (zowel fysiek als psychisch)
- streef geen perfectie na maar wees tevreden met middelmatigheid. je mag je situatie natuurlijk verbeteren maar het utopische einddoel mag geen maatstaf zijn voor geluk. Wees tevreden met wat je hebt en zoek het geluk in wat je hebt.
- omring jezelf met mensen die je niet alleen gelukkig maken maar die ook helpen in je geluk na te streven. negatieve mensen moet je weren uit je leven. toxische vriendschappen/familie/relatie => vermijd deze mensen en snij ze uit je leven.
- maak de mensen rondom je gelukkig => het grootste geluk haal je uit mensen uit je omgeving gelukkig te maken. Niets maakt me gelukkiger dan iemand te doen lachen, iemand te helpen, iemand zich goed te doen voelen....
- focus je op de positieve dingen en leer uit de negatieve dingen. het is heel makkelijk om je te focussen op dat ene negatieve ding en dit je gevoel te laten bepalen terwijl er misschien tientallen positieve dingen gebeurd zijn die dag.
- relativeer! probeer negatieve situaties niet emotioneel te bekijken maar probeer het heel relationeel als buitenstaander te bekijken. dan zal je rap zien dat een bepaald probleem die je angst/stress bezorgt veel minder erg is dan gedacht
- prioriteer om dingen te doen die je gelukkig maken. natuurlijk moet je gaan werken en soms dingen doen je minder graag doet. maar probeer om zoveel mogelijk dingen te doen met de mensen die belangrijk zijn in je leven. ik heb een heel druk sociaal leven en grote vriendenkring en mijn weekends zijn altijd volboekt. daar hoort uiteraard ook af en toe een St Bernardus drinken aan de toog bij
- me-time : ik kan ook echt genieten van een volledige zondag niets te doen en te luieren in mijn zetel zonder mij daar schuldig over te voelen
Mijn vrouw en bij uitbreiding mijn vrienden en familie zijn echt jaloers op hoe ik door het leven wandel. Ik zie gelijk altijd het positieve in alles en kan zeer goed relativeren. Al meermaals gehoord van verschillende mensen dat het leven zo gemakkelijk lijkt voor mij.
Klein voorbeeld: als ik of mijn vrouw een boete krijg voor te snel te rijden ga ik nooit boos zijn op mezelf of mijn vrouw. Ik denk dan. Ah het is alweer 10 maanden geleden, ik heb toch 100x te snel kunnen rijden zonder dat ze het gezien hebben. Terwijl mijn vrouw dan dagen/weken boos op zichzelf kan zijn of het een paar keer goed doorsteekt aan mij. En zo zijn er tientallen kleine dingen waar je u druk kunt overmaken die niets nul de botten gaan veranderen maar wel uw levenskwaliteit/geluk naar beneden halen.
D
Deleted member 451
Guest
mijn pizza verdelen met een schaar
Op eender welk moment van zowat alle auto's die rondom mij rijden het merk, type en kleur kunnen zeggen. Blijkbaar registeren mijn hersenen dat heel snel waardoor ik die bewegingen makkelijker kan volgen dan de meeste mensen.
Andersom: in het donker rijden is lastiger omdat je dan enkel lichten ziet...
Andersom: in het donker rijden is lastiger omdat je dan enkel lichten ziet...
Troost u, wij allemaal gaan ooit sub-30Ooit ga ik sub-30
Charon
Well-known member
vanalles.
-Verliefd worden op ne grote lap grond met "a million dollar view". Laatste cent erin steken.
- Gedeeltelijk die lap bebouwen, jaren later (en opnieuw laatste cent -en meer- erin gestoken).
- Toen er weer centen waren, een deel gebruikt om 20y T-bonds van de lokale regering kopen, in lokale munt uiteraard. Livin' on the edge.
- investeren in (de school fees van) al dan niet getalenteerde kinderen. Eentje heeft nadien -zonder enige middelen en buiten mijn medeweten - zijn eigen schooltje opgericht in de bush. Een andere vorm van compounding ;-)
Daar wordt natuurlijk opnieuw/verder in geïnvesteerd (schoolgerief, salarissen, enz.)
( 't zijn wel vooral groene bananen in die republiek)
Squidward
Well-known member
Da’s dus compleet het omgekeerde van mij! Ik heb al heel mijn leven een beetje dat covid-symptoom gevoel: niks ‘smaakt’, alles heeft een beetje eenzelfde beige sensatie. Ik zit eigenlijk gewoon mijn tijd uit te doen tot ik doodval. Maar dat krijg je in feite aan weinig mensen uitgelegd.
Dat doet me altijd hieraan denken:
Heel je leven zo'n gevoel is wel heel lang, een paar maanden of paar jaar zou ik nog herkenbaar vinden...
Mr.Anderson
Well-known member
Dat klinkt heel deprimerend. Is er dan niets waar je oprecht blij en enthousiast van wordt?
Squidward
Well-known member
Zonder aanzet? Nee, ik moet mijzelf altijd aangeven ‘hier wordt men blij van’.
Mr.Anderson
Well-known member
Amai, is dat niet lastig? Zo nooit iets hebben om naar uit te kijken? That's what keeps me going.
Lobmans
Well-known member
Ik "zie" tijd in mijn hoofd als een visueel iets. Als ik bv denk aan een jaar, maand, week, dag, ... dan heeft dat in mijn hoofd visueel effectief een bepaalde vorm en kleur. En dan bedoel ik niet dat ik een kalender ofzo voor me zie, maar het gaat dan echt om iets heel abstracts. Ik ging er eigenlijk altijd van uit dat dat bij iedereen wel zo zou zijn, tot ik gisterenavond op Tiktok een filmpje tegen kwam dat daar over ging en blijkbaar is dit tijd-ruimte synesthesie, een soort zeldzaam neurologisch verschijnsel.
Bij sommigen gaat dat redelijk diepgaand, bij mij is het (voor zover ik me zelf realiseer) vooral beperkt tot het "zien" van dagen, weken, ...
Bij sommigen gaat dat redelijk diepgaand, bij mij is het (voor zover ik me zelf realiseer) vooral beperkt tot het "zien" van dagen, weken, ...
Coolguy
Well-known member
Jimi Hendrix omschreef elke toon als een kleur of gevoel
MisterV
Well-known member
Hier is dat geluid-kleur. En dat gaat zover dat ik bij een plots hard geluid de lichtflits die daarbij komt sneller heb verwerkt dan het geluid zelf.
Squidward
Well-known member
Ik heb het nooit anders geweten. Mijn goesting on 104 te worden is, begrijpelijk, laag.
Muscleduck
Well-known member
Cool! Bij tijd heb ik dat niet maar soms wel bij algemene gedachten. Vooral met cijfers. Dan zie ik soms vormen die in elkaar passen als ik moet optellen bv. Wel heel abstract/vaag. Ik zou ze niet kunnen tekenen.
Heel herkenbaar hier eigenlijk...
Ik verveel mij wel quasi nooit, maar ik amuseer mij ook nooit. Alles is een grijze/beige brij.
Ik zeg constant "ik ga blij zijn als A", en als A er is heb ik al 5x gezegd "ik ga blij zijn als B, C, D, E, D,..." Maar het probleem is dat ik nooit op het punt geraak dat ik effectief blij ben.
Ik kan naar iets uitkijken, en als het er dan is, dan voel ik gewoon "meh".
Ik voel me niet depressief en heb geen zelfmoordneigingen of zo, maar ik voel me ook nooit gelukkig. Ik schommel tussen de 50-60% denk ik. (Waarbij 0% zelfmoord en 100% puur geluk is)
Ik heb dat ook, ik vond dat echt een mind fuck toen bleek dat niet iedereen dat zo ziet
Interessant weetje: synesthesie komt vaker voor bij mensen met autisme. Dat heeft ook te maken met wat daar in je link staat als mogelijke oorzaak, verbindingen in de hersenen die er eigenlijk niet meer zouden moeten zijn. Autisten hebben heel veel verbindingen tussen hersengebieden die dicht bij elkaar liggen, en veel minder tussen hersengebieden die verder van elkaar liggen. (Meer informatie.)
En synesthesie kan heel simpel zijn (zoals een getal dat een kleur heeft), tot redelijk vreemd (een getal dat een persoonlijkheid heeft). Ik weet niet of je ooit documentaires of filmpjes hebt gezien van mensen die trouwen met de Berlijnse muur of verliefd zijn op een attractie in een pretpark? Dat is ook synesthesie, waarbij een bepaald voorwerp een persoonlijkheid krijgt, in die mate dat mensen er dus verliefd op worden.
De meeste van die neurologische dingen geven echt een mindfuck als je dat plots beseft dat niet iedereen dat heeft. Ik heb dat gehad bij ASMR en afantasie. Eergisteren nog aan collega uitgelegd dat ik dat had, en die zei ook plots: "Wtf, er zijn mensen die wel echt zo visueel dingen inbeelden?". Die had op die moment dus zijn mindfuckIk heb dat ook, ik vond dat echt een mind fuck toen bleek dat niet iedereen dat zo ziet
Interessant weetje: synesthesie komt vaker voor bij mensen met autisme. Dat heeft ook te maken met wat daar in je link staat als mogelijke oorzaak, verbindingen in de hersenen die er eigenlijk niet meer zouden moeten zijn. Autisten hebben heel veel verbindingen tussen hersengebieden die dicht bij elkaar liggen, en veel minder tussen hersengebieden die verder van elkaar liggen. (Meer informatie.)
En synesthesie kan heel simpel zijn (zoals een getal dat een kleur heeft), tot redelijk vreemd (een getal dat een persoonlijkheid heeft). Ik weet niet of je ooit documentaires of filmpjes hebt gezien van mensen die trouwen met de Berlijnse muur of verliefd zijn op een attractie in een pretpark? Dat is ook synesthesie, waarbij een bepaald voorwerp een persoonlijkheid krijgt, in die mate dat mensen er dus verliefd op worden.
