Wat is voor jou wel vanzelfsprekend, maar voor anderen niet?

Een deksel nemen van een gelijkaardige model en dit gebruiken om een potje te sluiten.

Situatie: veel Tupperware pottekes en als ik niet onmiddellijk het bijhorende deksel vind neem ik er gewoon een van hetzelfde model maar in een andere kleur dat wel binnen handbereik ligt

#rebel

Wie wordt er nu getriggerd? :unsure:
Ik doe dat ook maar ook met niet passende deksels; dan trek ik daar een elastiek over. :unsure:
 
ik doe dat ook al lang. Snap eigenlijk niet dat mannen rechtstaan bij een gewone toilet. Spetters all over the place. Het is toch gemakkelijker en properder om gewoon even te gaan zitten?
Alleen in het midden van de nacht, is zittend ook een probleem.

Soms word ik wakker wegens hoogdringendheid. De piemel is bij mij dan echt beenhard en wordt pas slap als ik effectief geplast heb. Maar probeer eens al zittend te plassen met ne sjarel van 16+cm zonder velleke (Ik ben ook gesneden).

I am just being honest here. :support:
 
Alleen in het midden van de nacht, is zittend ook een probleem.

Soms word ik wakker wegens hoogdringendheid. De piemel is bij mij dan echt beenhard en wordt pas slap als ik effectief geplast heb. Maar probeer eens al zittend te plassen met ne sjarel van 16+cm zonder velleke (Ik ben ook gesneden).

I am just being honest here. :support:
Euh de superman he?

pee_tut_03.png
 
Alleen in het midden van de nacht, is zittend ook een probleem.

Soms word ik wakker wegens hoogdringendheid. De piemel is bij mij dan echt beenhard en wordt pas slap als ik effectief geplast heb. Maar probeer eens al zittend te plassen met ne sjarel van 16+cm zonder velleke (Ik ben ook gesneden).

I am just being honest here. :support:
Al eens geprobeerd om het bloed elders naartoe te laten vloeien? Ik denk dan aan u enkels opspannen ofzo. Dat durft hier al wel eens werken 🤷‍♂️
 
Of uw billen/benen opspannen, dat zijn uw grootste spieren dus kan er veel bloed naar daar vloeien. Maar aangezien uw sjarel 16cm is, is misschien uw vingers opspannen ook voldoende
 
Neen helpt allemaal gene zak. Ik word gewoon niet zo snel wakker, tot ie echt op springen staat lol. Ik ben ook zeker dat ik niet de enige ben met dat probleem, er wordt gewoon niet zo dikwijls over gesproken.

Ook niet of weinig drinken in de avond, helpt niet echt. Tijdens de nacht schiet dat hier precies altijd in gang.

Finaal lukt het wel, maar het is soms wel eens vervelend.
 
Autorijden.

Ik weet dat het in een ander topic al eens aan bod is gekomen, maar ik heb 2 gigantische problemen omtrent rijden. En neen, ik heb mijn rijbewijs niet bij de cornflakes gekregen, ik heb het na 26 uren rijles eerlijk verdiend. 😁

Ik vermoed dat het wat aan mijn ADHD gelinkt kan zijn, maar ik heb altijd al problemen gehad met de immense hoeveelheid prikkels die verwerkt moeten worden tijdens het rijden. Verkeer voor, achter en naast je, auto's, zwakke weggebruikers, verkeersborden, strepen op de weg,... het is veel voor me. Ik beperk mijn rijzone dan dus tot wat comfortabel is voor mij, en wat daarbuiten is regel ik met het openbaar vervoer indien mogelijk.

Deze week moest ik met de hond bijvoorbeeld naar een oogchirurg, 40km verderop. Ik had een afspraak om kwart voor 9, dus ik ben om 6u30 vertrokken zodat het nog rustiger is op de weg, ik niet door dorpskernen moest met schoolkinderen,...

Daarnaast heb ik ook een probleem met dieptezicht. In de auto betekent dit voor mij dat wanneer ik nog ongeveer een meter over heb, ik het verwerk alsof ik nog maar enkele centimeters over heb. Ik ga me dus nooit parallel parkeren als ik een parkeerplaats zie die kleiner is dan 7 meter. Indien mogelijk parkeer ik mij vlak voor of na poorten langs de straat en ik wandel met plezier enkele straten omdat ik daar wél in voorgeschilderde vakken kan staan en dichterbij niet.
In mijn garage hangt ook gewoon tape op de muur, als ik er in rij weet ik dat ik moet stoppen als mijn spiegel ter hoogte van die tape is.

Medisch gezien mag ik perfect rijden, maar het vraagt zoveel energie en concentratie voor me dat het me echt uitput. Dus vermijd ik zoveel mogelijk "nieuwe" routes en beperk ik me tot 15-20km rondom mijn huis waar ik de routes ken, de snelheidsbeperkingen, de voorrangswegen,... zodat ik al minder prikkels extra moet verwerken.
 
Autorijden.

Ik weet dat het in een ander topic al eens aan bod is gekomen, maar ik heb 2 gigantische problemen omtrent rijden. En neen, ik heb mijn rijbewijs niet bij de cornflakes gekregen, ik heb het na 26 uren rijles eerlijk verdiend. 😁

Ik vermoed dat het wat aan mijn ADHD gelinkt kan zijn, maar ik heb altijd al problemen gehad met de immense hoeveelheid prikkels die verwerkt moeten worden tijdens het rijden. Verkeer voor, achter en naast je, auto's, zwakke weggebruikers, verkeersborden, strepen op de weg,... het is veel voor me. Ik beperk mijn rijzone dan dus tot wat comfortabel is voor mij, en wat daarbuiten is regel ik met het openbaar vervoer indien mogelijk.

Deze week moest ik met de hond bijvoorbeeld naar een oogchirurg, 40km verderop. Ik had een afspraak om kwart voor 9, dus ik ben om 6u30 vertrokken zodat het nog rustiger is op de weg, ik niet door dorpskernen moest met schoolkinderen,...

Daarnaast heb ik ook een probleem met dieptezicht. In de auto betekent dit voor mij dat wanneer ik nog ongeveer een meter over heb, ik het verwerk alsof ik nog maar enkele centimeters over heb. Ik ga me dus nooit parallel parkeren als ik een parkeerplaats zie die kleiner is dan 7 meter. Indien mogelijk parkeer ik mij vlak voor of na poorten langs de straat en ik wandel met plezier enkele straten omdat ik daar wél in voorgeschilderde vakken kan staan en dichterbij niet.
In mijn garage hangt ook gewoon tape op de muur, als ik er in rij weet ik dat ik moet stoppen als mijn spiegel ter hoogte van die tape is.

Medisch gezien mag ik perfect rijden, maar het vraagt zoveel energie en concentratie voor me dat het me echt uitput. Dus vermijd ik zoveel mogelijk "nieuwe" routes en beperk ik me tot 15-20km rondom mijn huis waar ik de routes ken, de snelheidsbeperkingen, de voorrangswegen,... zodat ik al minder prikkels extra moet verwerken.
Van die prikkels is herkenbaar. Ik heb dit niet zo zeer bij ongekende wegen, maar bij drukke verkeerspunten in combinatie met passagiers die veel lawaai maken. Dan durven bij mij de stoppen wel eens doorslaan.

Met de caravan rijden is dan ook een elke keer een nachtmerrie omdat ik ook nog eens rekening moet houden met dat ding. Ik ben dan een en al stress en vlieg onmiddellijk uit als er in de auto iemand nog maar iets zegt, ook al is het niet tegen mij.
 
Autorijden.

Ik weet dat het in een ander topic al eens aan bod is gekomen, maar ik heb 2 gigantische problemen omtrent rijden. En neen, ik heb mijn rijbewijs niet bij de cornflakes gekregen, ik heb het na 26 uren rijles eerlijk verdiend. 😁

Ik vermoed dat het wat aan mijn ADHD gelinkt kan zijn, maar ik heb altijd al problemen gehad met de immense hoeveelheid prikkels die verwerkt moeten worden tijdens het rijden. Verkeer voor, achter en naast je, auto's, zwakke weggebruikers, verkeersborden, strepen op de weg,... het is veel voor me. Ik beperk mijn rijzone dan dus tot wat comfortabel is voor mij, en wat daarbuiten is regel ik met het openbaar vervoer indien mogelijk.

Deze week moest ik met de hond bijvoorbeeld naar een oogchirurg, 40km verderop. Ik had een afspraak om kwart voor 9, dus ik ben om 6u30 vertrokken zodat het nog rustiger is op de weg, ik niet door dorpskernen moest met schoolkinderen,...

Daarnaast heb ik ook een probleem met dieptezicht. In de auto betekent dit voor mij dat wanneer ik nog ongeveer een meter over heb, ik het verwerk alsof ik nog maar enkele centimeters over heb. Ik ga me dus nooit parallel parkeren als ik een parkeerplaats zie die kleiner is dan 7 meter. Indien mogelijk parkeer ik mij vlak voor of na poorten langs de straat en ik wandel met plezier enkele straten omdat ik daar wél in voorgeschilderde vakken kan staan en dichterbij niet.
In mijn garage hangt ook gewoon tape op de muur, als ik er in rij weet ik dat ik moet stoppen als mijn spiegel ter hoogte van die tape is.

Medisch gezien mag ik perfect rijden, maar het vraagt zoveel energie en concentratie voor me dat het me echt uitput. Dus vermijd ik zoveel mogelijk "nieuwe" routes en beperk ik me tot 15-20km rondom mijn huis waar ik de routes ken, de snelheidsbeperkingen, de voorrangswegen,... zodat ik al minder prikkels extra moet verwerken.
Ikzelf ga in een soort hyperfocus als ik met de auto rijd.


Maar ik heb deze post naar m'n vrouw gestuurd en gezegd dat ik haar tweelingszus gevonden heb. Dit was haar reactie: damn, dit klinkt als een clickbait titel
1000027230.jpg
 
Ikzelf ga in een soort hyperfocus als ik met de auto rijd.


Maar ik heb deze post naar m'n vrouw gestuurd en gezegd dat ik haar tweelingszus gevonden heb. Dit was haar reactie: damn, dit klinkt als een clickbait titel
Bekijk bijlage 23744
Jammer dat we elkaar nooit IRL gaan kunnen ontmoeten omwille van onze gemeenschappelijke handicap en te veel kilometers tussen ons in. 🤭
 
Evident voor mij: iets vlot ondersteboven lezen. Heel toevallig ontdekt dat anderen dat niet (zo vlot) kunnen. Ik zat tegenover iemand die de krant aan het lezen was, en die zag ineens dat ik gewoon ook aan het meelezen was en was hierover verbaasd. Dan bleek dat voor velen (of toch de enkelen bij wie ik dat dan eens uitgeprobeerd heb) helemaal niet vanzelfsprekend te zijn. Wel handig bvb op restaurant of zo als er te weinig menu-kaarten zijn. Dan lees ik gewoon mee met de persoon tegenover me :).
 
Van die prikkels is herkenbaar. Ik heb dit niet zo zeer bij ongekende wegen, maar bij drukke verkeerspunten in combinatie met passagiers die veel lawaai maken. Dan durven bij mij de stoppen wel eens doorslaan.

Met de caravan rijden is dan ook een elke keer een nachtmerrie omdat ik ook nog eens rekening moet houden met dat ding. Ik ben dan een en al stress en vlieg onmiddellijk uit als er in de auto iemand nog maar iets zegt, ook al is het niet tegen mij.
Als het rustig is op de baan, kan ik een gesprek voeren in de auto, maar zodra het wat druk is en ik moet me concentreren op de baan, hoor ik geen woord meer van wat ze tegen mij zeggen.
Ik kan ook niet (handsfree) bellen en rijden tegelijk. 1 keer geprobeerd en dat ging langs geen kanten. Ik moet me echt aan de kant zetten.
Evident voor mij: iets vlot ondersteboven lezen. Heel toevallig ontdekt dat anderen dat niet (zo vlot) kunnen. Ik zat tegenover iemand die de krant aan het lezen was, en die zag ineens dat ik gewoon ook aan het meelezen was en was hierover verbaasd. Dan bleek dat voor velen (of toch de enkelen bij wie ik dat dan eens uitgeprobeerd heb) helemaal niet vanzelfsprekend te zijn. Wel handig bvb op restaurant of zo als er te weinig menu-kaarten zijn. Dan lees ik gewoon mee met de persoon tegenover me :).
Ik heb dat ook altijd goed gekund. Zoals je zegt: heel handig op restaurant als er te weinig menu-kaarten zijn.
 
Oh, zo herkenbaar van dat autorijden. Als ik op een baan rij waar ik nog niet gereden heb, moet het stil zijn. Bij vertrouwde banen gaat het wel.

Ik voel me ook niet comfortabel om op snelwegen te rijden wegens de snelheid en de vrachtwagens. Ik heb moeite om afstand en snelheid in te schatten bij het van vak wisselen.
 
Persoon A begrijpt persoon B niet omdat B licht autistisch is. Die twee mogen dan zoveel praten in volle ernst tegen elkaar, dat lukt gewoon niet. De kans dat ikzelf beide persoon wél begrijp is echter vrij groot. (Er is een reden dat ik gerontologie uitoefen - daar komt die skill goed van pas - in die wereld ben ik bij de 1% normaalste personen)

Ik kan mij autistisch gedragen en persoon B zijn gedachtengang overnemen. (Er zijn veel gradaties in autisme, iemand die niet kan praten begrijp ik natuurlijk niet he maar iemand die rare dingen zegt of uitspreekt? Als ik die persoon even bij mij neem en hem/haar poog te ontleden dan lukt mij dit 9/10 dus gewoon). Dus ik begrijp persoon B meestal. Echter ik kan mij ook gewoon normaal gedragen en persoon A zijn gedachtengang overnemen. En dan begrijp ik 9/10 ook gewoon persoon A.

Ik weet dat mensen hier regelmatig denken: De Makila is gene normale. Dat klopt als een bus. En ja soms begrijpen mensen mij niet goed. Maar ik begrijp hun meestal wel. En dan kan ik mij wel corrigeren zodat ze mij wel begrijpen. (Ik moet hier wel zin in hebben soms denk ik: Ik ben moe ik doe geen moeite)

Maar sommige mensen denken ook dat ik autistisch ben. Ah wel dat is een heel moeilijke vraag. Ik ben regelmatig bij zo'n specialist moeten gaan. 1x raden wat als resultaat daar altijd uit komt.
Ik ben volgens meerdere testen doodnormaal met een licht verhoogde intelligentie [IQ +-140]. Echter iets in mij inwendig zegt dat dit maar de helft van de waarheid is :support:

Dus ik weet het eigenlijk niet goed. Ik val ergens tussen in. Ik heb daar lang mee geworsteld maar na een tijdje heb ik dit een plaats gegeven. Ik kan er niet blijven bij stilstaan. Het leven gaat verder


Opmerkingen: Dit is de laatste keer dat ik bovenstaande hier post. Ik heb er niet veel zin in om er nog verder bij stil te staan.
 
Laatst bewerkt:
Persoon A begrijpt persoon B niet omdat B licht autistisch is. Die twee mogen dan zoveel praten in volle ernst tegen elkaar, dat lukt gewoon niet. De kans dat ikzelf beide persoon wél begrijp is echter vrij groot. (Er is een reden dat ik gerontologie uitoefen - daar komt die skill goed van pas - in die wereld ben ik bij de 1% normaalste personen)

Ik kan mij autistisch gedragen en persoon B zijn gedachtengang overnemen. (Er zijn veel gradaties in autisme, iemand die niet kan praten begrijp ik natuurlijk niet he maar iemand die rare dingen zegt of uitspreekt? Als ik die persoon even bij mij neem en hem/haar poog te ontleden dan lukt mij dit 9/10 dus gewoon). Dus ik begrijp persoon B meestal. Echter ik kan mij ook gewoon normaal gedragen en persoon A zijn gedachtengang overnemen. En dan begrijp ik 9/10 ook gewoon persoon A.

Ik weet dat mensen hier regelmatig denken: De Makila is gene normale. Dat klopt als een bus. En ja soms begrijpen mensen mij niet goed. Maar ik begrijp hun meestal wel. En dan kan ik mij wel corrigeren zodat ze mij wel begrijpen. (Ik moet hier wel zin in hebben soms denk ik: Ik ben moe ik doe geen moeite)

Maar sommige mensen denken ook dat ik autistisch ben. Ah wel dat is een heel moeilijke vraag. Ik ben regelmatig bij zo'n specialist moeten gaan. 1x raden wat als resultaat daar altijd uit komt.
Ik ben volgens meerdere testen doodnormaal met een licht verhoogde intelligentie [IQ +-140]. Echter iets in mij inwendig zegt dat dit maar de helft van de waarheid is :support:

Dus ik weet het eigenlijk niet goed. Ik val ergens tussen in. Ik heb daar lang mee geworsteld maar na een tijdje heb ik dit een plaats gegeven. Ik kan er niet blijven bij stilstaan. Het leven gaat verder


Opmerkingen: Dit is de laatste keer dat ik bovenstaande hier post. Ik heb er niet veel zin in om er nog verder bij stil te staan.

Komt dat mensen begrijpen ook niet grotendeels door je hogere intelligentie ? Hoe slimmer hoe makelijker patronen te herkennen zijn in een beetje alle aspecten van het leven. Dus ook om mensen te ontleden/begrijpen. En een IQ van 140 is toch slimmer dan 99% van de mensen.

Ik ben ook bovengemiddeld technisch aangelegd en heb ook het gevoel dat ik mensen vaak elkaar niet zie begrijpen ondanks dat er naar kijkend de gedachte gang heel obvious is. En ben niet echt empatisch ingesteld (ik begrijp de gedachtegang en de gevoelens maar daarom voel ik nog niet mee of hard mee bezig).
 
Terug
Bovenaan