Wat is jouw slechtste gaming gewoonte?

same here: ik wil altijd zo vlug mogelijk de mainquest uitspelen en telkens denk ik: `ik zal de side quests wel na de main doen`, maar zodra de main uit is, heb ik geen goesting meer om nog verder te doen :p

Ik denk dat de enige game waarbij ik alles heb gedaan AC black flag is, maar dan ook enkel de tweede keer dat ik het speelde. toen heb ik wel de tijd genomen, maar voor de rest, heb ik geen enkele game met 100% completion in games met side-missions of hidden trophies.
Mijn geduld raakt altijd op halfweg de game...
In het begin ga ik enthousiast voor elke side-quest, viewpoint, treasure,... allez alles wat blinkt op de map moet ik gezien hebben, en elke pixel in fog moet weg als ik een nieuw gebied binnenkom.
Na een tijd ben ik dat dan beu en kom ik ook in de "kom, eerst de story nu en dan terugkomen. Dan gaat dat immers vlotter" modus terecht. Om dan het spel de dag dat ik de story uitgespeeld heb af te zetten en nooit meer terug aan te zetten.

En dat laatste komt dan uiteraard door die grote backlog die ik staan heb omdat ik elke game dat ik ooit wil spelen koop als ik het in korting zie staan. Tegen dat het er eindelijk van komt staat het vaak nog €10-15 goedkoper als toen ik het aanschafte, maar ik leer maar niet bij.
 
Ik heb de neiging om alle awards te behalen vooraleer ik naar een volgend spel ga.. Ben op ps4 nooit verder gekomen dan Fall Guys en Division 1 omdat ik ze nog niet allemaal heb :unsure:
 
Een spel starten, er enkele uren ver in geraken en het vervolgens links laten liggen omdat er een ander nieuw shiny spel naar mij ligt te lonken.
Echt, de hoeveelheid spellen die ik maar voor 10-20% heb voltooid, is schandalig gewoon.
 
Een spel starten, er enkele uren ver in geraken en het vervolgens links laten liggen omdat er een ander nieuw shiny spel naar mij ligt te lonken.
Echt, de hoeveelheid spellen die ik maar voor 10-20% heb voltooid, is schandalig gewoon.
Haha, ik herken mij hier zo in.
En dan wil je dat spel terug oppakken dat je links hebt laten liggen, maar ben je de controls of combo's vergeten (zoals bij de Batman-games).
 
Tegenwoordig zet ik een spel vaker op "easy" en gebruik ik vaker cheats om vooruit te geraken, simpelweg omdat ik veel minder tijd heb. Vroeger had ik het simpel: ik kon gemakkelijk uren aan een stuk gamen omdat ik geen huishouden en gezin had. Nu ben ik al blij dat ik twee keer per week een uur of twee kan gamen.
 
Het verbaast me dat hier nog niemand een slechte zithouding heeft vermeld. Ik kan toch niet de enige zijn die zichzelf regelmatig moet corrigeren. 😅

Daarnaast wil ik altijd te veel. Ik zou eigenlijk graag voor 100% willen gaan, 20 games tegelijk spelen enzovoort, maar dat kan je natuurlijk niet allemaal combineren. Ik ben blij dat ik nu games één voor één kan uitspelen. Vroeger liet ik ze altijd zitten tussen de 20 en 80% van de main story.
 
Buiten de gigantische (Steam)lijst aan games die we nooit gaan spelen?

Alles willen doen. Zo ben ik ooit gestopt met Skyrim omdat 'ik het niet meer aan kon'. Steeds hetzelfde: 'ha, daar een huisje, we gaan eens kijken', 'ha daar, een grot, eens kijken'... Op den duur kom je in een stad waar je ettelijke NPC's hebt met sidequests, en dan doe je die. Dat mainquest werd op de lange baan gesmeten. En dan ga je sidequests schrappen omdat er ook te veel zijn. Ik ben iemand die alles wil doen van quests, zo veel mogelijk ontdekken, maar Skyrim op die manier spelen gaat gewoon niet. Dat spel ontplofte in mijn gezicht :D

In RTS-games ben ik ook altijd de turtle. Elk spel C&C bijvoorbeeld begint steevast met het doel om mezelf in te graven, en daarna pas aan te vallen.

Zoals hier vermeld: je inventory vol steken met zaken die je feitelijk nooit gaat gebruiken in RPG's.

Racegames spelen met een toetsenbord (sinds 1992 :D)

Steevast zoeken naar glitches bij zowat alle games, om bossfights makkelijker te maken.

De klootzak spelen in MP games (campen, zo onvoorspelbaar mogelijk spelen, tegendraads zijn, ne 'cruiser' in Red Alert in een miniplasje water zetten als turret om mijn basis te verdedigen,...). Bijzonder irritant voor teamspelers maar ik amuseer me er mee. Ooit begonnen in 'Blood'. Daar had je een bus haarlak die je kon gebruiken als vlammenwerper, door er een aansteker voor te houden. Je kon ook de bus in fik steken en wegsmijten, paar seconden nadien ontplofte die dan. Als je echter de bus haarlakspray te lang vasthield na in brand gestoken te hebben...BAM. Dus vond er niet beter op dan met een 'aangestoken' bus als een soort kamikaze richting speler te lopen en ons beiden in de fik te zetten. Hetzelfde met een staaf TNT: aansteken en richting speler lopen, totdat de boel ontplofte in mijn handen :biglaugh:
Maar dat is allemaal lang geleden hé jongens :unsure:
 
Haha, ik herken mij hier zo in.
En dan wil je dat spel terug oppakken dat je links hebt laten liggen, maar ben je de controls of combo's vergeten (zoals bij de Batman-games).
En omdat je de controls vergeten bent, opnieuw beginnen, maar dan het weer beu geraken omdat je het al eens gespeeld hebt :p
 
Haha, ik herken mij hier zo in.
En dan wil je dat spel terug oppakken dat je links hebt laten liggen, maar ben je de controls of combo's vergeten (zoals bij de Batman-games).
Join the club idem hier, heb ook al meermaals een game dat ik niet afgemaakt heb terug willen spelen ben je alle controls/ verhaal soms helemaal vergeten dan stop ik er weer mee.
Gisteren mafia 1 remake afgemaakt na 6 maand moest nog twee opdrachten doen 😆 t ging al bij al nog vlot.
 
Ik switch nogal geregeld tussen games en zo blijven er een hoop spellen stof vergaren. Ooit pik ik ze wel eens terug op als ik er aan denk.
 
Alles wat JDB al heeft gezegd en ook nog: in RPG's EXP kapot grinden zodat ik zeker sterk genoeg ben voor het volgende stuk. Zo heb ik FFXII volledig verpest voor mezelf omdat ik in dat eerste woestijn stuk gewoon uuuuurenlang ben blijven grinden. Ik was het spel dan al bijna beu, en in de volgende stukken was ik natuurlijk veel te sterk. Is tot nu toe de enige Final Fantasy game die ik niet heb uitgespeeld.

Ook in Souls games betrap ik mezelf daar op. Echt uuuuurenlang dezelfde run maken voor wat souls te grinden tot ik de game gewoon beu ben.

In competitive FPS games grijp ik vaak terug naar oude vertrouwde games omdat ik daar wél goed in ben. Als ik dan een nieuwe game wil leren kennen, word ik de eerste games echt hard afgemaakt en dan krijg ik een soort van faalangst/schaamte waardoor ik de game vaak links zal laten liggen, ipv door te zetten en beter te worden. Ik moet me dan echt bijna verplichten om de volgende game te queue'en.
 
Alles wat JDB al heeft gezegd en ook nog: in RPG's EXP kapot grinden zodat ik zeker sterk genoeg ben voor het volgende stuk. Zo heb ik FFXII volledig verpest voor mezelf omdat ik in dat eerste woestijn stuk gewoon uuuuurenlang ben blijven grinden. Ik was het spel dan al bijna beu, en in de volgende stukken was ik natuurlijk veel te sterk. Is tot nu toe de enige Final Fantasy game die ik niet heb uitgespeeld.

Ook in Souls games betrap ik mezelf daar op. Echt uuuuurenlang dezelfde run maken voor wat souls te grinden tot ik de game gewoon beu ben.

In competitive FPS games grijp ik vaak terug naar oude vertrouwde games omdat ik daar wél goed in ben. Als ik dan een nieuwe game wil leren kennen, word ik de eerste games echt hard afgemaakt en dan krijg ik een soort van faalangst/schaamte waardoor ik de game vaak links zal laten liggen, ipv door te zetten en beter te worden. Ik moet me dan echt bijna verplichten om de volgende game te queue'en.
Ik zie toch andere dingen op je stream :rofl:Graptje e.
Probleem is met rpgs eens je max level zijt en alles hebt is de fun ervan.
Heb dit met meeste games ook zo, ga als een speer erdoor en dan heb je alles en is het jah tis wel geweest.
Vandaar dat wow ook zo saai begon te worden, je krijgt het voor amper iets te doen. Nu het mag niet te lang duren ook want dan stop je ook.

Met shooters heb je dit minder ale toch games als OW etc.
Daar is het maar puur skins dat je kan hebben.
 
Een spel starten, er enkele uren ver in geraken en het vervolgens links laten liggen omdat er een ander nieuw shiny spel naar mij ligt te lonken.
Echt, de hoeveelheid spellen die ik maar voor 10-20% heb voltooid, is schandalig gewoon.
Idem. Zoveel games die ik zelfs nooit opgestart heb zelfs.

Bij mij komt er nog iets bij ook. Ik speel alles met toetsenbord en muis. Bij games als 2 Brothers of Outer Wilds staat erbij dat het aan te raden is om dit met een controller te spelen. In mijn hoofd gaat dat dan van "You can't tell me what to do!!!" En dan ga ik dat spel spelen, kleutergewijs vasthoudend aan die mouse/kb. :)
 
Vooral het eerder genoemde ragen is bij mij zeker een probleem. Onze vorige hond voelde de bui al hangen van zodra ik Fifa startte: bij de woorden "EA sports, it's in the game" kroop die al onder tafel.

Bij rpgs, en zeker mmorpgs: het duizend keer rerollen omdat ik niet kan kiezen tussen de verschillende classes.

Eerder een vreemde gewoonte: zijn er nog mensen die vooral in third person games bv. Het patroon in vloertegels enzo volgt/ onophoudelijk springt op een bepaald kleur tegel etc?:).
 
Het feit dat velen onder ons zoveel games hebben komt ook door het digitale gegeven denk ik. Nu heb je via Steam, GOG, etc...uitverkoop na uitverkoop en het is belachelijk makkelijk geworden om iets te kopen (want je zal er ooit eens aan beginnen). Vroeger had je de kartonnen dozen, of de fysieke kopies, al dan niet met een hoop goodies in de doos. Die stonden op je schap, dikwijls gekocht aan volle prijs, en waren al een plezier om open te doen. Je had er ook niet zoveel van want mama en papa waren ook niet zo vrijgevig. Dus de games die je dan had, waren ook de games die je echt wou. Games waar je maanden aan een stuk hebt voor zitten zagen.
 
-Slechte houding: na verloop vooroverhangen (pc), inzakken als een patattenzak (console) en droge ogen wegens te hard staren zonder knipperen

-Backlog is groot maar niet té groot. Tijdens sales probeer ik mijzelf in te houden. De backlog bestaat ook voornamelijk uit RPGs en die blijven toch langer 'fris' dan pakweg een doorsnee shooter als je het nog X jaar na datum speelt.
Het alles willen doen en verkennen in RPGs is ook heel herkenbaar.

-Soms de aarzeling om aan iets nieuws te beginnen. Een hele avond twijfel om dan uiteindelijk een ouder spel opnieuw 'even te spelen' en hopla - uw avond is weer voorbij
 
Een paar dagen/weken heel geobsedeerd me in een spel verliezen, om er dan ook compleet genoeg van te hebben en het niet meer aan te raken. Momenteel is dit moeilijker met een kersverse zoon, dus is er nog maar weinig tijd over om me echt te verliezen in een spel.
 
Gisteren echt zitten ragen bij laatste lvl crash ben er twee uur mee bezig geweest ik wou niet stoppen vooraleer het gelukt is ( gelukkig er in de middag aan begonnen en niet s' avonds 😆 )
 
Terug
Bovenaan