Waar ben jij nostalgisch naar?

woensdagnamiddagen waarop g.i. joe, thundercats, rambo, ghostbusters, the real ghostbusters,... uitgezonden werden. Dat was met de hele bende stoppen met buiten spelen, de living in van de arme ouders die het dichtst woonden van waar we aan het spelen waren om daarna terug buiten te gaan spelen.

De occasionele koude druilerige zondagnamiddag waarop geen van je vriendjes kon spelen en ik dan maar op de C64 zat te gamen.

Kampen bouwen. Als ik nu zie waar wij vroeger (fruitstreek limburg) overal kampen in gebouwd hebben, klein wonder dat we nog allemaal leven... Oude schuren die half op instorten stonden, rijen fruitpaloxen van 6, 7 hoog waar wij vanboven in zaten rond te hossen, een oude ondergrondse patattenbunker uit de jaren '60 die met betonrot en een paar boomwortels nog aan elkaar hing,...

Het is waarschijnlijk ook wel nostalgie die spreekt, maar ik was toch liever kind in een tragere, niet-digitale wereld waarin je ongestoord vergissingen kon en mocht maken dan als ik nu kind had moeten zijn.
 
woensdagnamiddagen waarop g.i. joe, thundercats, rambo, ghostbusters, the real ghostbusters,... uitgezonden werden. Dat was met de hele bende stoppen met buiten spelen, de living in van de arme ouders die het dichtst woonden van waar we aan het spelen waren om daarna terug buiten te gaan spelen.

De occasionele koude druilerige zondagnamiddag waarop geen van je vriendjes kon spelen en ik dan maar op de C64 zat te gamen.

Kampen bouwen. Als ik nu zie waar wij vroeger (fruitstreek limburg) overal kampen in gebouwd hebben, klein wonder dat we nog allemaal leven... Oude schuren die half op instorten stonden, rijen fruitpaloxen van 6, 7 hoog waar wij vanboven in zaten rond te hossen, een oude ondergrondse patattenbunker uit de jaren '60 die met betonrot en een paar boomwortels nog aan elkaar hing,...

Het is waarschijnlijk ook wel nostalgie die spreekt, maar ik was toch liever kind in een tragere, niet-digitale wereld waarin je ongestoord vergissingen kon en mocht maken dan als ik nu kind had moeten zijn.
Zal inderdaad wel een deel nostalgie zijn, maar al die digitale snapchat en TikTok toestanden van vandaag de dag zijn volgens mij toch echt niet bevorderlijk.

Ik herinner me nog mijn eerste scoutskamp van 10 dagen naar de Ardennen. Gsm's bestonden nog niet en op onze kampplaats was geen telefoon. De enige communicatie met het thuisfront bestond uit een briefje dat mijn ouders stuurden en een kaartje dat ik naar hen stuurde. Voor de rest maakte niemand zich zorgen want geen nieuws was goed nieuws. Tegenwoordig zijn er al tientallen berichten, foto's en filmpjes via WhatsApp verstuurd nog voor iemand op zijn bestemming aangekomen is of schiet iemand al in een kramp als er 24u lang geen teken van leven is gegeven.
 
Zal inderdaad wel een deel nostalgie zijn, maar al die digitale snapchat en TikTok toestanden van vandaag de dag zijn volgens mij toch echt niet bevorderlijk.

Ik herinner me nog mijn eerste scoutskamp van 10 dagen naar de Ardennen. Gsm's bestonden nog niet en op onze kampplaats was geen telefoon. De enige communicatie met het thuisfront bestond uit een briefje dat mijn ouders stuurden en een kaartje dat ik naar hen stuurde. Voor de rest maakte niemand zich zorgen want geen nieuws was goed nieuws. Tegenwoordig zijn er al tientallen berichten, foto's en filmpjes via WhatsApp verstuurd nog voor iemand op zijn bestemming aangekomen is of schiet iemand al in een kramp als er 24u lang geen teken van leven is gegeven.

"HET IS HEEL TOF
MOOI WEER EN LEKKER ETEN
GROETEN"
:unsure::love::biglaugh:


Nja sociale media... De overvloed aan content op sociale media hoeft op zich niet slecht te zijn. Ik zit bv vrij veel op TikTok en daar ziet ge (behalve rommel) ook echt wel veel leuke content passeren dus het stimuleert jongeren hun creativiteit ook wel en het is dus beter om daar mee bezig te zijn dan doelloos in de zetel te hangen. Dankzij die content op sociale media (van TikTok tot gewone privé-kanalen zoals berichten op Whatsapp) zie en ontdek ik dingen die ik anders nooit te zien gekregen zou hebben. Ik vind het dus positief dat er zoveel content online voorhanden is, zolang ik zelf kan bepalen wat ik wanneer wil zien.

Waar ik het met het ouder worden precies wel moeilijker mee ben beginnen krijgen, is die drang van mensen om altijd bereikbaar te willen/moeten zijn. Als ge vroeger iemand wou bellen dan belde ge op de thuistelefoon en als ge die persoon aan de lijn kreeg dan had ge geluk, en anders probeerde ge het wel een andere keer opnieuw. Daarna kwamen natuurlijk de gsm's waardoor mensen hun toestel altijd bij hadden, maar ook in de eerste (vele) jaren waarin gsm's ingeburgerd waren, had ik toch het gevoel dat die gewoonte van "als iemand niet oppakt of antwoordt, dan hoor ik het ander moment wel" er toch nog steeds was.

Tegenwoordig "moeten" veel mensen altijd en overal hun gsm beantwoorden, zelfs al videobellend midden op straat of in de winkel. M'n vriendin is eigenlijk ook zo iemand die (toch zeker als het om familie gaat) metéén opneemt als ze gebeld wordt, ongeacht op welk moment dat is. Idem de schoonpa bv vorige week tijdens het verjaardagsfeestje van ons zoontje toen z'n gsm ging en hij meteen opneemt met de woorden "Hey, ik kan nu niet bellen want ik zit op het verjaardagsfeestje van de kleinzoon". Veel mensen zien het precies als een soort verplichting om op te moéten nemen, precies alsof anders het rampenplan wordt opgestart "want omg die neemt niet op, er is iets aan de hand". Als er écht iets dringends is dan zullen mensen wel meerdere keren op korte tijd terugbellen + bericht sturen, en zoniet dan gaat er niemand dood van als ge eens een oproep mist en het nadien zelfs aandurft om vergeten terug te bellen.
 
"HET IS HEEL TOF
MOOI WEER EN LEKKER ETEN
GROETEN"
:unsure::love::biglaugh:


Nja sociale media... De overvloed aan content op sociale media hoeft op zich niet slecht te zijn. Ik zit bv vrij veel op TikTok en daar ziet ge (behalve rommel) ook echt wel veel leuke content passeren dus het stimuleert jongeren hun creativiteit ook wel en het is dus beter om daar mee bezig te zijn dan doelloos in de zetel te hangen. Dankzij die content op sociale media (van TikTok tot gewone privé-kanalen zoals berichten op Whatsapp) zie en ontdek ik dingen die ik anders nooit te zien gekregen zou hebben. Ik vind het dus positief dat er zoveel content online voorhanden is, zolang ik zelf kan bepalen wat ik wanneer wil zien.

Waar ik het met het ouder worden precies wel moeilijker mee ben beginnen krijgen, is die drang van mensen om altijd bereikbaar te willen/moeten zijn. Als ge vroeger iemand wou bellen dan belde ge op de thuistelefoon en als ge die persoon aan de lijn kreeg dan had ge geluk, en anders probeerde ge het wel een andere keer opnieuw. Daarna kwamen natuurlijk de gsm's waardoor mensen hun toestel altijd bij hadden, maar ook in de eerste (vele) jaren waarin gsm's ingeburgerd waren, had ik toch het gevoel dat die gewoonte van "als iemand niet oppakt of antwoordt, dan hoor ik het ander moment wel" er toch nog steeds was.

Tegenwoordig "moeten" veel mensen altijd en overal hun gsm beantwoorden, zelfs al videobellend midden op straat of in de winkel. M'n vriendin is eigenlijk ook zo iemand die (toch zeker als het om familie gaat) metéén opneemt als ze gebeld wordt, ongeacht op welk moment dat is. Idem de schoonpa bv vorige week tijdens het verjaardagsfeestje van ons zoontje toen z'n gsm ging en hij meteen opneemt met de woorden "Hey, ik kan nu niet bellen want ik zit op het verjaardagsfeestje van de kleinzoon". Veel mensen zien het precies als een soort verplichting om op te moéten nemen, precies alsof anders het rampenplan wordt opgestart "want omg die neemt niet op, er is iets aan de hand". Als er écht iets dringends is dan zullen mensen wel meerdere keren op korte tijd terugbellen + bericht sturen, en zoniet dan gaat er niemand dood van als ge eens een oproep mist en het nadien zelfs aandurft om vergeten terug te bellen.
Dit, zo hard.
Ik mis het compleet onbereikbaar zijn, al is het maar voor enkele uren.

Het wordt tegenwoordig haast als een misdaad tegen de mensheid beschouwd als je niet onmiddellijk antwoordt op mails/berichten waar je voortdurend en zonder ophouden mee bestookt wordt.
 
Dit, zo hard.
Ik mis het compleet onbereikbaar zijn, al is het maar voor enkele uren.

Het wordt tegenwoordig haast als een misdaad tegen de mensheid beschouwd als je niet onmiddellijk antwoordt op mails/berichten waar je voortdurend en zonder ophouden mee bestookt wordt.

Nochtans ben ik iemand die echt wel verslaafd is aan z'n smartphone en zal m'n dagelijkse schermtijd wellicht ruim boven het gemiddelde liggen voor iemand van 35, maar die "verplichting" van meteen te moeten reageren die voel ikzelf (itt vele anderen) doorgaans gelukkig niet al te fel. Vaak wil ik gewoon doelloos op Tiktok scrollen of boeiende (of minder boeiende) discussies lezen op BG ipv te "moeten" antwoorden op berichten.
 
Begin de jaren negentig en grunge kwam naar hier. Mijn vader sprak steevast over Kurt Koppijn. Het is mega flauw, ik weet het, maar ik had er dertig jaar niet aan gedacht en nu plots mis ik die dad jokes.
 
Terug
Bovenaan