@cege
Ik lees uw posts vaak graag. Direct en to the point. Maar hier maak je het toch echt wel héél plat.
Uw bredere punt snap ik trouwens, en daar ga ik zelfs grotendeels mee akkoord. We gaan er niet komen met wat symbolische prutsmaatregelen. Ja, ook in de zorg zullen er harde keuzes nodig zijn: remgeld, overconsumptie, behandelingen die amper iets toevoegen, ziekenhuisfinanciering en de manier waarop artsen en specialisten betaald worden. Vooral het laatste lijkt een taboo om te bespreken...
Dat zorg in de laatste levensmaanden veel geld kost, klopt, maar van “dat kost veel” naar “daar valt pas geld te rapen” is wel een giga sprong.
Hoeveel daarvan is effectief nutteloos of vermijdbaar? Dat is toch de vraag, anders maak je van mensen die terminaal zijn gewoon de volgende makkelijke kostenpost.
De vraag wat nutteloos of vermijdbaar is, die is pas nutteloos. Puur emotioneel gezien is uiteraard geen enkele zorg nutteloos.
Niemand zal beweren dat terminale zorg nutteloos is. Zeker de patient niet. De vraag is 'hoeveel gaan we spenderen' en 'wat kunnen we betalen'.
Ik zou de laatste getallen moeten opzoeken. Maar last I know is dat we 10mrd spenderen (give or take een paar miljard) aan terminale patienten/ de laatste 6mnd van het leven. En dat zijn in veel gevallen behandelingen die niks significant toevoegen aan het leven, maar gigantisch veel geld kosten. Chemo's die 50/50 op succes zijn - best case. En waar succes gedefinieerd wordt als 'het leven 3mnd rekken' of zo. Ik heb zelf jaren in het kankeronderzoek gezeten. Het is in veel gevallen roefelen in de pot om veel geld te verdienen met zeer bedenkelijke outcomes.
Lees zelf:
https://www.tijd.be/dossiers/datajo...vensmaanden-wegen-op-zorgbudget/10633538.html
Waar trek je de grens? Als er een therapie op de markt komt die 1mrd per patient kost om het leven 3 mnd te rekken, gaan we dat betalen ? 100M, 10M, 1M ? Ergens moet je een zeer rationele streep trekken en durven zeggen 'jammer, patient, we betalen niet'. Maar daar lijkt niemand de ballen voor te hebben. We gaan toch ooit het debat moeten voeren. En dat gaat niet over 'we zetten iedereen op zijn 80 tegen de muur en we knallen er een kogel door'. Het gaat over 'we hebben X euro's, we spenderen die aan een terminale 80 jarige OF we opereren een baby van 2d met een hartafwijking'. Beide zijn zinvol, maar als we MOETEN kiezen, dan kies ik altijd voor de baby.
Idem met huisartsen. Ja, nutteloze consultaties bestaan. Ja, sommige mensen lopen voor elke scheet naar de dokter. Maar doen alsof de werkdruk daar vooral vandaan komt, is gewoon te simpel. Vergrijzing (which we knew would happen!), meer chronische zorg, administratie, tekorten en huisartsen die vandaag ook een normale work-life balance willen: allemaal relevant.
Elke studie die je leest, zegt hetzelfde. Er is veel meer consumptie in Belgie dan 1km verder over de grens. Meer 1e lijn, meer opnames, meer pillenconsumptie. En het is altijd 'follow the money'. Is het voor de patient veel goedkoper dan in het buitenland, consumptie naar boven. Brengt het meer op voor de dokter, meer prestaties per dokter. Buisjes in de oren, knieoperaties, opnames ipv dagkliniek, antiobiotica, antidepressiva, prostaat operaties met de robot, scans, keizersnedes ... you name it. Er zit iets speciaal in het water van Belgie. Of misschien ligt het aan het systeem dat toelaat dat we dat meer doen dan het buitenland.
De dokters in Belgie verdienen gemiddeld gezien niet exceptioneel meer per prestatie/uur/patient dan in het buitenland. Het probleem is dat er geen rem staat op hoeveel ze kunnen werken. In principe kan een huisarts 24h per dag werken aan 25 euro per patient. 4 patienten per uur. Werk 8h per dag, 5d per week en je zit ergens tegen de 150-200k. In NL of Fr of UK gaat dat grootte orde hetzelfde zijn.
In Belgie zijn er huisartsen die 2x zoveel verdienen. Gewoon omdat ze de kans krijgen om 12h-14h per dag patienten te draaien 6-7d per week. Idem met de specialisten. Moesten die normale uren draaien en normale dagen, dan verdienen die evenveel als in het buitenland. Maar ze krijgen de kans om whatever hoeveelheden te werken want ze worden per prestatie betaald. En ze hebben veel vrijheid om prestaties zelf te kiezen en who cares - nobody. Want de patient voelt het toch niet. Plots is iedereen verbaasd als er een Pano reportage is die aantoont wat iedereen in de sector weet. Er zijn zakkenvullers die gewoon met nutteloze prestaties de sociale zekerheid leegrooft...
Ik heb 3 schoonzussen die in de gezondheidszorg werken. 1 huisarts, 2 specialisten. Die kunnen boeken schrijven over a) collega zakkenvullers en b) patienten die elke dag gratis in de winkel gaan shoppen...
Ik verzien hier niks, he. Om de 6mnd komt KCE met een studie. Elk jaar is er wel ergens een master thesis of doctoraat studie die de overconsumptie ofwel in beeld brengt met kaartjes of berekent. Google op 'aanbodgedreven overconsumptie gezondheidszorg' en je kunt uren en uren naar kaartjes koekeloeren en studies lezen.
Als het oude systeem nog altijd rekent op de huisarts die dag en nacht beschikbaar is, dan moeten we misschien ook eens kijken naar hoeveel artsen we toelaten tot de opleiding, hoeveel er effectief afstuderen, waar de tekorten zitten en hoe hun prestaties betaald worden.
Ja, mij moet je niet overtuigen. Maar zolang je niet aan het financieringsmodel werkt, is de kraan aan de aanbodzijde openzetten geen oplossing.
Pretty sure dat als je het aantal huisartsen plots verdubbelt, je nog altijd overal 10d in de wachtzaal mag schimmelen. Dat is zoals autostrades bijleggen. Smijt er extra rijstroken bij en de mensen rijden meer rond tot ze weer aan hun 40min file tijd zitten en niet meer willen rijden. Smijt er extra huisartsen bij en de mensen gaan voor nog minder belangrijke zaken naar de huisarts gaan. Zolang het paar euro's kost en je moet een half uurtje wachten, all fine. Vergroot het aanbod en de zaken die nu te onbelangrijk zijn, ja, daar gaan we nu ook voor naar de dokter, zolang we maar niet TE lang moeten wachten.
Maak het remgeld 10 of 20 euro. Het zal rap gedaan zijn met de pipo's. Betaal de huisartsen niet per prestatie maar geef ze een vast loon gekoppeld aan voorschrijf gedrag of kwaliteitsparameters.
Bespreek dus gerust remgeld. Bespreek gerust een franchise. Bespreek gerust of sommige zorg te makkelijk of te veel gebruikt wordt, maar neem dan wel heel het systeem mee: wat patiënten betalen EN hoe artsen, specialisten en ziekenhuizen vergoed worden. En graag zonder terug te vallen naar nutteloze inhoudloze one-liners a la "€500 / €1000 euro is toch niks". En laten we a.u.b. stoppen met wat policies te cherry-picken van land A, B en C en doen alsof dat DE oplossing is bij ons...
Nergens heb ik gezegd dat 500 of 1000 euro niks is. Ik ben altijd de eerste om te zeggen dat ik de gratis centen niet nodig heb, en dat er flankerende maatregelen moeten zijn waar ze nodig zijn.
We kunnen lange en filosofische discussies voeren over wat fair is en nodig en zo. De realiteit is dat ondertussen ongeveer elke supra-nationale instelling (Europa, IMF, rating bureaus, ...) ons in het vizier aan het krijgen is en het niet 5 of 1 voor 12 is, maar 10 na 12 qua begroting.
Als we het gezondheidsmodel moeten hervormen, gaan we er niet raken. Ze proberen al 20y en telkens knalt het tegen de muur.
Er moet snel paar miljard gevonden worden. Remgeld en franchise of een maximumfactuur of whatever mechanisme om overconsumptie tegen te gaan lijkt me een evidentie. Beter zou uiteraard zijn om de oorzaak van die overconsumptie tegen te gaan. Maar dat vergt wat meer tijd en inspanning uiteraard.
Veel geld uitgeven aan een groep bewijst nog niet dat daar veel verspilling zit. “Besparen” klinkt hier echt gewoon als snijden bij wie de meeste zorg nodig heeft... Zonder enige nuance...
Nee - daar ga ik akkoord mee. Maar ook waar geen verspilling zit, gaan we moeten besparen. 50mrd dichtrijden doe je nu eenmaal niet door enkel verspilling weg te knippen.
Ik denk dat de algemene misconceptie bij velen is dat we het begrotingstekort kunnen dichtfietsen door 'de anderen' te straffen en enkel 'verspilling' weg te werken (pak de fraudeurs, belast de voetballers, ga het bij Marc Coucke halen, er zijn te veel buitenlands, schaf kindergeld af, ...) De realiteit is dat iedereen in het bad getrokken gaat moeten worden en er ook gaat moeten bespaard worden op zaken die we evident vinden en geen verspilling zijn (al is dat natuurlijk altijd een subjectief gegeven wat core business en verspilling is).