Voorstel tot invoering ‘franchise’ in gezondheidszorg

Op zich kan je dat toch perfect cappen? Niemand zegt dat iemand met €10k per maand onbeperkt meer moet blijven betalen. Je kan werken met inkomensschijven en een maximumbedrag, zodat hogere inkomens iets meer bijdragen zonder hen daarom half uit het systeem te duwen.

Imo nog altijd logischer dan iedereen blind exact hetzelfde bedrag aan te rekenen en daarna even doen alsof €500 voor iedereen even zwaar weegt.

Meh... tbh moet heel het systeem imo eens grondig herbekeken worden: zowel langs de kant van de patiënt en wat die zelf betaalt, als langs de kant van artsen, prestaties, erelonen en terugbetalingen. Nu lijkt het debat veel te snel neer te komen op: waar kunnen we nog wat extra bij de patiënt halen?
Dat kan. De vraag die terecht gesteld wordt is, moet je dat wel willen?

Lasten op arbeid zijn al bij de hoogste. Er zijn nu al heel wat situaties die verzonnen kunnen worden waarbij het EN EN EN verhaal, toch wel zwaar begint door te wegen en je je afvraagt waarom je uberhaupt als werknemer nog iets presteert.

1. Zoals hierboven al aangestipt, waarom enkel kijken naar bruto arbeidsinkomen? Personen met een enorm vermogen. Huurinkomsten, kapitaalinkomsten, zelfstandige (dus op papier een lager geoptimaliseerd bruto loon, maar wel veel sparen via andere wegen), ... Naast ecocheques, maaltijdcheques, nettovergoedingen, bedrijfswagens, ...
2. Door dan nog eens de verdere loskoppeling van bruto tov. netto beschikbaar door jobbonus, creche naargelang loon, sociale woningen, sociale tarieven, ... eindeloos lijstje.

Door die combinatie is het verschil, in bepaalde gevallen, tussen "laag loon + veel voordelen" en "hoog loon + weinig voordelen" quasi nihil. En ja, dat zullen hopelijk uitzonderingen zijn in de praktijk. Maar zolang we hier aan blijven toevoegen, toevoegen & toevoegen welke voordelen er zijn aan "laag loon", wordt deze promotieval alleen maar groter.

Ik ben voor een enorme versimpeling van systemen, waarbij er zo min mogelijk uitzonderingsituaties komen aan de "voordelen" kant waarbij inkomen/vermogen als maatstaf wordt gebruikt. Geef zo veel mogelijk voordelen gelijk aan iedereen. Juist door hogere belastingen op hogere lonen, zoals nu al het geval, trekt zich dat netto dan wel recht. Maar vooral, hou niet enkel rekening met bruto loon.


Edit: En om toch even een kleine frustratie van me af te schrijven. Ik ben vorig jaar ook vader geworden. Zalig, daar niet van. Maar nu wel verschoten relatief recent van het systeem van creche op basis van inkomen. Dit wordt dus ook (op vrij obscure manier) berekend op basis van inkomen, maar dit is dus een vaststaand gegeven voor de gehele duur. Enkel als je inkomen 50% zakt (wtf?), kan er een herziening zijn (of je moet met het OCMW in gesprek als je de kost niet kunt dragen.)
Mijn vriendin is part-time gaan werken en ik ben job veranderd met betere balans (minder uren weg van huis) waardoor ons totaal jaarlijks inkomen gedaald is. Het tarief van de creche blijft gewoon behouden. Best absurd, dat je in een fictieve situatie waar je loon met 40% zakt toch hetzelfde dient te blijven betalen. (Bij ons is het verschil niet zo groot, maar blijft gewoon zonde aangezien het duur genoeg blijft.)
 
Op zich kan je dat toch perfect cappen? Niemand zegt dat iemand met €10k per maand onbeperkt meer moet blijven betalen. Je kan werken met inkomensschijven en een maximumbedrag, zodat hogere inkomens iets meer bijdragen zonder hen daarom half uit het systeem te duwen.

Imo nog altijd logischer dan iedereen blind exact hetzelfde bedrag aan te rekenen en daarna even doen alsof €500 voor iedereen even zwaar weegt.
Dat klopt als je die bijdrage afzonderlijk bekijkt, maar ik bekijk dat vanuit het overkoepelende systeem zoals het nu is: je hebt een inkomen en daar betaal je normaliter progressief belastingen op (we laten even buiten beschouwing dat men daar de laatste jaren alsmaar vaker van afstapt). Het gaat dan al lang niet meer over 500 €.

Meh... tbh moet heel het systeem imo eens grondig herbekeken worden: zowel langs de kant van de patiënt en wat die zelf betaalt, als langs de kant van artsen, prestaties, erelonen en terugbetalingen. Nu lijkt het debat veel te snel neer te komen op: waar kunnen we nog wat extra bij de patiënt halen?

We beseffen het mss niet, maar naast het feit dat dit vooral een gerichte belastingverhoging zou zijn tast het ook de grondbeginselen van het systeem zoals we het hier kennen aan.

Op zich heb ik daar helemaal geen bezwaar tegen, integendeel - maar dan moet je niet 1 element eruit nemen, vertrek vanaf de basis en hervorm het systeem, tegelijk heb je dan de kans om te snoeien in de gigantische complexe regelgeving.

Maar dat gaat niet gebeuren, het gaan terug uitzondering op uitzondering van bestaande regels worden, op dit elan heeft elke Belg stilaan nood aan een persoonlijke consulent om uit te vissen wat je nu het best gaat doen of waar je al dan niet recht op hebt.
 
Vanmorgen in de kleedkamer van de revalidatiezaal was dit uiteraard gespreksonderwerp nummer 1. De meesten zijn daar oudere mensen die wekelijks moeten gaan voor hun hart of longen of wat dan ook, die dit nu kunnen doen omdat zo'n sessie grotendeels wordt terugbetaald.
Iemand daar wierp ook op dat hij om de zoveel tijd naar de huisarts moet voor controles (naast hart ook diabeet oa), maar dat 52x per jaar aandeel aan revalidatie, plus huisarts, plus kine, eigenlijk al op het randje was. Als ze een franchise invoeren, moet hij een keuze maken. En die mens is geen uitzondering he, verre van.
En dan moet je van gezonde en hoogbetaalde figuren horen dat 500 euro een peulschil is. Bah.
 
Waar ik nergens lees, is hoe dit zal zijn voor gezinnen. Als het € 500 / gezinslid, is dat dus wel 2000 voor een gezin van 4. Als je, zoals eerder aangehaald, net niet "genoeg" naar de dokter moet, is dit dus concreet het wegvallen van gezondheidszorg.

In ons geval hebben wij voor het hele gezin dit jaar al een totale terugbetaling van €550. Dat zouden we dus zelf moeten betalen en we zijn er nog niet, want er komen nog een aantal noodzakelijke doktersbezoeken voor vaccinaties. Dus we zullen richting de 600 a 700 euro gaan.

Doe dat dan boven op de belasting op extra zorg ("zorgpremie") van 100 EN de 13.07% + 25% RSZ voor werknemers is het toch best duur aan het worden voor wat je krijgt.
Een verhoging van het remgeld met nodige correcties lijkt me dan logischer (of is dat misschien net de reden waarom dit naar buiten komt? Om ons de verhoging te doen slikken? :thinking:)
 
Waar ik nergens lees, is hoe dit zal zijn voor gezinnen. Als het € 500 / gezinslid, is dat dus wel 2000 voor een gezin van 4. Als je, zoals eerder aangehaald, net niet "genoeg" naar de dokter moet, is dit dus concreet het wegvallen van gezondheidszorg.

In ons geval hebben wij voor het hele gezin dit jaar al een totale terugbetaling van €550. Dat zouden we dus zelf moeten betalen en we zijn er nog niet want er komen nog een aantal noodzakelijke doktersbezoeken voor vaccinaties. Dus we zullen richting de 600 a 700 euro gaan.

Doe dat dan boven op de belasting op extra zorg ("zorgpremie") van 100 EN de RSZ is het toch best duur aan het worden voor wat je krijgt.
Ik ga er van uit dat het per persoon is. Anderzijds zijn onze kinderen nu ook meeverzekerd onder ons, dus mss gewoon per volwassene? Idd weer iets onduidelijk.
 
Het bijkomende gevaar is dat sommigen noodzakelijke controles bij de tandarts, mamografiëen, bloedonderzoek, etc. niet zullen doen waardoor er complicaties kunnen optreden dat ons op lange termijn nog meer gaat kosten.
We worden nu al licht gedwongen om ieder jaar op controle te gaan bij de tandarts of je verliest (een deel van) je terugbetaling. Wat doe je daar mee? We krijgen een preventieparadox.

Ik kan me dan nog het best vinden in het systeem van NL:

Al ligt de verantwoordelijkheid van specifiek de tandarts wel volledig bij de burger in NL.

Edit: en ook in NL is dit continue voer voor discussie:
 
Laatst bewerkt:
Imo moeten we dit toch behandelen als wat het is, namelijk een voorstel. Als het er al zou doorkomen zal het in mijn ogen toch niet volgens de cijfers zijn die straddle geeft.
 
Aansluitend op mijn bovenstaande post over de preventieparadox en het Nederlandse model, wil ik ook nog even mijn eigen ervaring delen met het buitenland en dan specifiek Zuid-Amerika waar mijn vrouw van komt en haar familie nog woont.

Daar zie je pas écht hoe gevaarlijk dit voorstel is. De realiteit daar laat perfect zien wat er gebeurt als een overheid de grip op de betaalbaarheid verliest en de financiële druk doorschuift naar de burger.

In haar thuisland belooft de overheid op papier ook 'universele en solidaire zorg' voor iedereen via overheidsklinieken. De praktijk is echter een keiharde waarschuwing voor waar zo'n franchise-denken toe kan leiden. Omdat het publieke systeem daar chronisch ondergefinancierd is, kampt het met een gigantische 'verborgen franchise'.
De dokter is wel gratis, maar als je een operatie nodig hebt, moet de familie vaak eerst met een briefje naar de apotheek op de hoek om zelf de medicatie, de verdoving en soms zelfs de steriele handschoenen cash te betalen voordat de chirurg überhaupt begint. Het resultaat? Toegang tot kwalitatieve en snelle zorg is daar een kwestie van pure koopkracht geworden.

Wie geld heeft gaat naar een dure privékliniek, de rest mijdt de zorg of tast noodgedwongen diep in de buidel.
Daar gaan mensen door dat soort financiële drempels pas naar de tandarts als de pijn echt ondraaglijk is. Preventieve controles bestaan amper in het publieke systeem, met als gevolg dat tanden daar aan de lopende band direct getrokken worden omdat een complexe wortelkanaalbehandeling onbetaalbaar is. Dat valt ook gewoon op als we over straat lopen.

Dat is natuurlijk de extreme vorm maar ik vrees ergens wel het eindstation van de preventieparadox.
Dit effect is wetenschappelijk en statistisch bewezen in landen die wél zo'n systeem hebben. Recent grootschalig onderzoek van het Nederlandse instituut Nivel (Consumentenpanel Gezondheidszorg) toont zwart op wit aan dat 7% van de burgers nu al noodzakelijke basiszorg mijdt omwille van het eigen risico van €385. De Nederlandse overheid overweegt dat bedrag op te trekken naar €460, en de simulaties van Nivel laten zien dat de voorspelde zorgmijding dan direct omhoogschiet naar 16% van de bevolking. Vooral mensen met een kwetsbare gezondheid of een bescheiden inkomen haken financieel af.

Bovendien toont recent onderzoek van de CM (Christelijke Mutualiteit) aan dat de gezondheidskloof in België nu al sneller groeit dan in andere Europese landen. Mensen met de laagste inkomens besteden momenteel al zes keer meer van hun budget aan zorg dan de rijksten. Het gevolg? Ze stellen zorg uit en belanden uiteindelijk veel vaker op de spoed. Als je daar nog eens een franchise van €500 bovenop gooit, organiseer je als overheid doelbewust je eigen zorgmijding.

Ik kan het voorstel op het eerste zicht wel snappen, als je puur naar de snelle miljardenbesparing op de korte termijn kijkt, maar dat is de definitie van penny wise, pound foolish.
De overheid bespaart vandaag misschien €50 op een preventief bloedonderzoek of een mammografie die een gezin besluit over te slaan om kosten te drukken, maar betaalt morgen €50.000 voor een acute ziekenhuisopname of een zwaar oncologisch traject omdat een ziekte te laat is ontdekt.

Kijk, geen enkel zorgsysteem ter wereld is perfect en er moeten budgettaire keuzes gemaakt worden, maar een franchise verschuift het probleem gewoon van de preventieve zorg naar de spoedafdeling. Het holt de solidariteit uit waar we al die decennia via onze RSZ zo zwaar voor betalen. Ik ben er natuurlijk niet helemaal tegen, maar een platte franchise is echt niet het antwoord.

Zoals @nestorius zegt is dit natuurlijk een voorstel en zal er wel iets anders uit de bus komen (waarschijnlijk...).
 
Terug
Bovenaan