Verslavingen

Worstel jij met een verslaving?

  • Ik heb geen verslaving

    Stemmen: 64 45,4%
  • Ik heb één of meerdere verslaving(en)

    Stemmen: 57 40,4%
  • Ik had een verslaving, maar ben succesvol afgekickt

    Stemmen: 18 12,8%
  • Ik had een verslaving, maar ben hervallen

    Stemmen: 2 1,4%

  • Totaal aantal stemmers
    141
Hebt ge ergens een link naar de koppeling tussen autisme en slaapproblemen, want daar heb ik toch nog niet veel over gelezen?
Zelf ook ass en als kind dacht ik ook dat ik slaapproblemen had, maar het probleem was in feite dat een dag voor mij niet uitputtend genoeg was en ik dan ook nog eens te vroeg in bed werd gestoken.
Slaapproblemen verdwenen dan ook bijna volledig toen ik 's nachts begon te werken.
Wat ik wel heb en quasi gans mijn volwassen leven al last van heb gehad is dat een dag voor mij te lang duurt (weet dat het kan tegenspreken met wat ik hiervoor zei), waardoor ik zo goed als altijd in twee keer slaap. Toen ik werkte in de bakkerij stond ik op om 18u, 's shift begon om 19 of 20u, tot een uur of zes 's morgens, eerst iets eten en vervolgens een uurtje slapen om daarna aan de andere taken te beginnen en tegen een uur of één/twee terug te gaan slapen.
De laatste jaren ben ik thuis en profiteer ik ervan om in de namiddag een uurtje bij te slapen zodat mijn hoofd weer fris is, als ik dat niet doe zijn mijn gedachten tegen de avond een waas en komt er niets meer uit mijn handen.
Edit: qua medicatie weet ik dat ik nooit mag stoppen met anti-psychotica, laatste keer dat ik dat deed kreeg ik na een klein half jaar weer hallucinaties, en hoop ik dat ik ooit de AD kan afbouwen; maar zodra ik dat doe gaat mijn gemoed weer alle kanten uit, dus misschien moet ik dat ook maar uit mijn hoofd zetten. Nooit begonnen
met slaapmedicatie omdat ik heb gezien wat dat met mijn vader deed (altijd nachtwerk gedaan en toen hij op pensioen ging heeft het nog jaren geduurd voor hij gemiddeld meer dan vijf uur kon slapen op een nacht).
Ik had op mijn werk redelijk wat mensen met ass en allemaal slaapproblemen, buiten degene dat antipsychotica namen.
Zal effe pm'en
 
Deze nog eens onder het stof uithalen.

4j nuchter intussen en de laatste maanden heb ik eigenlijk de indruk dat het terug moeilijker aan het worden. Niet drinken is altijd een actieve keuze geweest, nuchter blijven is niet mijn default, die verslaving blijft sluimeren op de achtergrond, maar ik betrap mij er meer en meer op dat ik ook terug goesting heb in een pint oid. Ergens had ik toch verwacht (gehoopt?) dat het mettertijd makkelijker zou worden.
Ik ben ook al een tijdje niet meer weg/uit geweest omdat ik er ook tegen op zie om een avond nuchter te moeten blijven.
En rationeel besef ik ergens wel dat ik, met shit allerlei die het voorbije half jaar weer is opgedoken, gewoon weer die alcohol wil om de scherpe kantjes eraf te nemen maar dat maakt het niet makkelijker.
Ook wel confronterend omdat dus vooral duidelijk is geworden dat ik toch nog altijd met onderliggende problemen worstel.

Maar, om ook wat positief te blijven, ik ben enorm blij (en een gelukzak) dat ik wel een partner en vrienden heb die meer steun bieden dan ze zelf beseffen en ik ooit zou kunnen uitdrukken.
En soms helpt het natuurlijk ook om eens wat (semi)anoniem stoom af te laten
 
De kracht van de verslaving is dat ze u pakt op de momenten dat er iets gebeurd is en dan moet je sterk zijn....
Ga wat wandelen en fietsen, zal uw gedachten verzetten...
Veel succes.
 
Ik was met succes van de sigaretten af. 2 weken zonder een sigaret maar dan opnieuw door shit getriggerd en sigaret opgestoken. Nu rook ik dus niet meer thuis en enkel op het werk. Kan je dan nog spreken van een verslaving? Ik denk het wel omdat het werk ook zodanig kak is dat je het gevoel hebt van "ik heb nood aan sigaret".

Algemeen zit ik rond de 4-5 sigaretten op een dag. In het weekend en 's avonds rook ik dan ook niet. Op het werk neem ik dan af en toe ook eens een nicorette om toch een paar sigaretten uit te sparen.

Wetende dat ik van gemiddeld 12-15 sigaretten kom per dag vind ik het niet slecht maar toch gewoon kak dat ik het in het geheel niet kon laten.
 
Deze nog eens onder het stof uithalen.

4j nuchter intussen en de laatste maanden heb ik eigenlijk de indruk dat het terug moeilijker aan het worden. Niet drinken is altijd een actieve keuze geweest, nuchter blijven is niet mijn default, die verslaving blijft sluimeren op de achtergrond, maar ik betrap mij er meer en meer op dat ik ook terug goesting heb in een pint oid. Ergens had ik toch verwacht (gehoopt?) dat het mettertijd makkelijker zou worden.
Ik ben ook al een tijdje niet meer weg/uit geweest omdat ik er ook tegen op zie om een avond nuchter te moeten blijven.
En rationeel besef ik ergens wel dat ik, met shit allerlei die het voorbije half jaar weer is opgedoken, gewoon weer die alcohol wil om de scherpe kantjes eraf te nemen maar dat maakt het niet makkelijker.
Ook wel confronterend omdat dus vooral duidelijk is geworden dat ik toch nog altijd met onderliggende problemen worstel.
Sport, sport en nog eens sport. Of anders een goed pak friet gaan eten. Of heb je nadien ook nog zin in alcohol? Oprechte vraag trouwens!
 
Madeen Verslavingen zijn meestal met vallen en opstaan, je kan altijd nog is proberen binnen een aantal maanden....
Sport is zeker een goede optie, wandelen in de natuur kan ook is goed doen.
 
Ik was met succes van de sigaretten af. 2 weken zonder een sigaret maar dan opnieuw door shit getriggerd en sigaret opgestoken. Nu rook ik dus niet meer thuis en enkel op het werk. Kan je dan nog spreken van een verslaving? Ik denk het wel omdat het werk ook zodanig kak is dat je het gevoel hebt van "ik heb nood aan sigaret".

Algemeen zit ik rond de 4-5 sigaretten op een dag. In het weekend en 's avonds rook ik dan ook niet. Op het werk neem ik dan af en toe ook eens een nicorette om toch een paar sigaretten uit te sparen.

Wetende dat ik van gemiddeld 12-15 sigaretten kom per dag vind ik het niet slecht maar toch gewoon kak dat ik het in het geheel niet kon laten.
Enige manier waarop het mij lukt is afbouwen via nicorette en dan gewoon volledig alles nicotine (cigaretten, vapes, uiteindelijk ook de nicorette) afzweren en nooit meer gebruiken. Moment dat ik terug een cigeratte op steek zit ik er terug aan vast.
Iedere toegeving is er helaas 1 teveel (voor mij). En dan moet ik terug van 0 beginnen met afbouwen.
 
Hetzelfde hier: het heeft me een dikke 2 jaar gekost, waarvan 10 maanden met een pleisterkuur gevolgd door nicotinespray (en een nieuwe pleisterkuur om van de spray af te geraken), om op een aanvaardbare wijze nicotineloos door het leven te kunnen gaan (i.e. dat mijn dopaminereceptoren na die periode eindelijk min of meer die torenhoge nicotinehigh 'vergeten' waren ik niet meer constant met opeengeklemde kaken in een half-suïcidale I cant get no satisfaction-modus door het leven waadde).

En vermits ik, begrijpelijkerwijs, geen zin heb heel dat traject opnieuw te doorlopen, is het zonneklaar voor me dat ik nicotine, in welke vorm dan ook, niet meer in mijn systeem mag toelaten (ze zou immers & overigens meteen met wijdopen armen terug welkom thuis geheten worden).

In vergelijking met het stoppen met nicotine, voor mij de moederhoer der substanties, was niet langer alcohol drinken bv. ronduit klein bier.


[Het eerste wat ik weliswaar doe als ik ooit een terminale diagnose krijg, is tabak gaan kopen, eentje rollen & roken en vervolgens naar de boten aan de Maas tuffen].
 
Ik snap dat echt niet, verslaafd zijn aan nicotine. Zo zie je maar dat de ene er mee geboren is en de andere niet. Ik rook alleen als ik dronken ben 😊
 
Ik snap dat echt niet, verslaafd zijn aan nicotine. Zo zie je maar dat de ene er mee geboren is en de andere niet. Ik rook alleen als ik dronken ben 😊
Dat is het hoegenaamd niet hoor. Voor mij was het langzaam aan gewoon een routine geworden, en dan zit je er aan vast. Zolang het bij jou geen routine wordt zal je er niet zo gemakkelijk verslaafd aan worden.
Van 1 keer in de week een aantal saffen te roken als je gedronken hebt ga je niet verslaafd worden, of je er nu aanleg voor hebt of niet.
Maar indien je iedere keer voor je ergens heen gaat een sigaret op steekt, je met de collega's een aantal rookt tijdens de dag en dan in de avond na je maaltijd nog... Ja dan ga je na een week of 2 wel verslaafd zijn.
 
Dat is het hoegenaamd niet hoor. Voor mij was het langzaam aan gewoon een routine geworden, en dan zit je er aan vast. Zolang het bij jou geen routine wordt zal je er niet zo gemakkelijk verslaafd aan worden.
Van 1 keer in de week een aantal saffen te roken als je gedronken hebt ga je niet verslaafd worden, of je er nu aanleg voor hebt of niet.
Maar indien je iedere keer voor je ergens heen gaat een sigaret op steekt, je met de collega's een aantal rookt tijdens de dag en dan in de avond na je maaltijd nog... Ja dan ga je na een week of 2 wel verslaafd zijn.
Op dit moment de afspraak met vriendin dat ik niet meer thuis rook dus ook in het weekend en bij verlof ook niet. Vroeger zou dit absoluut niet lukken, ook al probeerde ik wel en rookte ik significant minder. Nu lukt het perfect zonder problemen. Ik rook nu enkel nog op het werk en met vrienden (1x per week). Op zich een grote verbetering dus.

Meer en meer stel ik mij de vraag of ik wel WIL stoppen. Mijn idee is als je iets echt wil dat je er alles aan doet om het te krijgen. Ik heb niet echt het gevoel dat ik echt WIL stoppen, toch zeker op mijn huidige job niet en thuis is het ook geen probleem om het te laten (geen drang of zo) dus mss toch maar laten zoals het nu is
 
Dat is het hoegenaamd niet hoor. Voor mij was het langzaam aan gewoon een routine geworden, en dan zit je er aan vast. Zolang het bij jou geen routine wordt zal je er niet zo gemakkelijk verslaafd aan worden.
Van 1 keer in de week een aantal saffen te roken als je gedronken hebt ga je niet verslaafd worden, of je er nu aanleg voor hebt of niet.
Maar indien je iedere keer voor je ergens heen gaat een sigaret op steekt, je met de collega's een aantal rookt tijdens de dag en dan in de avond na je maaltijd nog... Ja dan ga je na een week of 2 wel verslaafd zijn.
Ik heb jaren van sigaretten genoten net na mijn eten, op een terras, met collega's tijdens de pauze, beloning op einde werkdag, ... Ik durf toegeven dat het een gewoonte is, maar het is in mijn geval nooit een verslaving geweest. Probeer eens enkele maanden te stoppen, opeens eet je een broodje en heb je geen zin meer in een sigaret. Er zijn genoeg boeken hierover. Deze is een aanrader, ook voor andere verslavingen zijn de boeken van Allan Carr een aanrader.

Eten -> PING -> ik heb zin in een sigaret

Als je daar tot 100 kan tellen zonder een sigaret te roken, zal je al een verschil merken. En dan moet je dit uitbouwen tot 5 minuten wachten alvorens die sigaret te roken. En dan 10 minuten. Tot de zin over is. Maar ik snap het wel, op de duur hoort het gewoon 'ergens' bij

Ik vind het dan ook meer een (vieze) gewoonte dan een verslaving. Tenzij je natuurlijk in jouw bed om 6u30 's morgens al zin hebt in eentje en 30 sigaretten rookt per dag. Dan is het denk ik te laat :)
 
Voor het overgrote deel van de gebruikers is nicotine wel degelijk een (uiterst) verslavende stof (en dus niet slechts "een vieze gewoonte").

In veel "verslavingsrangschikkingen" wordt nicotine niet voor niets op de 3e plaats gezet na heroïne & crack (maar dus wel boven cocaïne, alcohol, amfetamines...).
 
Ik heb jaren van sigaretten genoten net na mijn eten, op een terras, met collega's tijdens de pauze, beloning op einde werkdag, ... Ik durf toegeven dat het een gewoonte is, maar het is in mijn geval nooit een verslaving geweest. Probeer eens enkele maanden te stoppen, opeens eet je een broodje en heb je geen zin meer in een sigaret. Er zijn genoeg boeken hierover. Deze is een aanrader, ook voor andere verslavingen zijn de boeken van Allan Carr een aanrader.

Eten -> PING -> ik heb zin in een sigaret

Als je daar tot 100 kan tellen zonder een sigaret te roken, zal je al een verschil merken. En dan moet je dit uitbouwen tot 5 minuten wachten alvorens die sigaret te roken. En dan 10 minuten. Tot de zin over is. Maar ik snap het wel, op de duur hoort het gewoon 'ergens' bij

Ik vind het dan ook meer een (vieze) gewoonte dan een verslaving. Tenzij je natuurlijk in jouw bed om 6u30 's morgens al zin hebt in eentje en 30 sigaretten rookt per dag. Dan is het denk ik te laat :)
Is een verslaving niet ook gewoon een vieze gewoonte? :p Als ik jou verhaal hoor zou ik ook gewoon zeggen "Ah Horse was verslaafd, is afgekickt door het af te bouwen" .
Zo een definities zal ieder voor zichzelf wel moeten uitmaken.
 
Is een verslaving niet ook gewoon een vieze gewoonte? :p Als ik jou verhaal hoor zou ik ook gewoon zeggen "Ah Horse was verslaafd, is afgekickt door het af te bouwen" .
Zo een definities zal ieder voor zichzelf wel moeten uitmaken.
Nagelbijten is een vieze gewoonte. Roken is een verslaving en van mensen uit mijn omgeving en eigen ervaring kan ik je zeggen dat het niet makkelijk is om ervan af te raken. Er zijn wel veel hulpmiddeltjes om de trek naar een sigaret te verminderen maar het komt vooral uit eigen wilskracht.

Je kan de verslaving zeker weerstaan. Een vriend van mij rookt enkel maar bij het uitgaan of als hij met onze vriendengroep is. Rookt niet thuis, op het werk, op reis, etc... Hij legt uit dat hij er geen nood aan heeft en zich zeer sterk inhoudt qua frustraties die hij dan met een komische noot kan ventileren bij on.
 
Volgens mij is het zoals coke en alcohol: de ene kan het alleen in het weekend (nooit tijdens weekdagen) en de andere is zo hooked dat hij dagelijks zijn porties moet hebben. Daarom dat ik zeg dat de ene verslavingsgevoelig is en de andere niet. Als ik mij niet vergis is dat trouwens letterlijk 1 gen in iemand's lichaam.
 
Volgens mij is het zoals coke en alcohol: de ene kan het alleen in het weekend (nooit tijdens weekdagen) en de andere is zo hooked dat hij dagelijks zijn porties moet hebben. Daarom dat ik zeg dat de ene verslavingsgevoelig is en de andere niet. Als ik mij niet vergis is dat trouwens letterlijk 1 gen in iemand's lichaam.
Het is vooral de manier waarop je verder gaat en dan toch in je eerste post een tikkeltje feitelijk en veralgemenend spreekt. Voor iemand dat weldegelijk verslaaf is, kan dat wel eens denigrerend overkomen.

Onlangs hier nog enorm goesting in een sigaret. 22 jaar geleden gestopt. Nauwelijks 4 jaar gerookt. En ik val ook eerder in de categorie die zich een paar keer per jaar kan laten gaan in drank en ander middelen.

Zet mij zonder koffie en suikers, en we hebben wel een probleem.
 
Op dit moment de afspraak met vriendin dat ik niet meer thuis rook dus ook in het weekend en bij verlof ook niet. Vroeger zou dit absoluut niet lukken, ook al probeerde ik wel en rookte ik significant minder. Nu lukt het perfect zonder problemen. Ik rook nu enkel nog op het werk en met vrienden (1x per week). Op zich een grote verbetering dus.

Meer en meer stel ik mij de vraag of ik wel WIL stoppen. Mijn idee is als je iets echt wil dat je er alles aan doet om het te krijgen. Ik heb niet echt het gevoel dat ik echt WIL stoppen, toch zeker op mijn huidige job niet en thuis is het ook geen probleem om het te laten (geen drang of zo) dus mss toch maar laten zoals het nu is
Ik denk nu niet dat er een probleem is met 1 keer per week te roken. Niet dat ik het zou aanmoedigen, maar wie dagelijks in de file staat of in een vervuilende omgeving woont/werkt, krijgt volgens veel meer troep binnen.
Je kunt pas echt van een verslaving spreken wanneer de drang zodanig groot is dat je het dagelijks meermaals moet doen of dat je anders fysieke afkickverschijnselen krijgt.
Ik ken bvb. iemand die nicotinepleisters moet plakken tijdens een vlucht naar Spanje omdat hij de +/-5u tussen ingang en uitgang luchthavengebouw anders gewoon niet trekt zonder sigaret. Dat is verslaving.
 
Volgens mij is het zoals coke en alcohol: de ene kan het alleen in het weekend (nooit tijdens weekdagen) en de andere is zo hooked dat hij dagelijks zijn porties moet hebben. Daarom dat ik zeg dat de ene verslavingsgevoelig is en de andere niet. Als ik mij niet vergis is dat trouwens letterlijk 1 gen in iemand's lichaam.
Nee, er is niet letterlijk 1 gen dat zegt of je verslavingsgevoelig bent of niet, en zeker niet 1 gen dat zowel psychologische als fysiologische verslaving voorspelt.

Wat je zegt, klopt gewoon niet. Nicotine is bijna zoals coke, dat klopt. Maar niet zoals alcohol. Volgens studies zou nicotine bijna even verslavend zijn als cocaïne. Alcohol is een pak minder verslavend. Of beter gezegd: de hoeveelheid alcohol die je moet binnenkrijgen voor je fysiek verslaafd bent, is (veel) hoger dan de hoeveelheid cocaïne. En die fysieke verslaving is niet wat jij aangeeft, gewoon "zin" hebben ergens in. Het gebruik verandert fysiek de verbindingen in je hersenen, verandert organen fysiek.

80 tot 90% van de mensen die roken zijn fysiek afhankelijk van nicotine. Dus fysiek verslaafd. Er is ook nog een verschil tussen gewenning en verslaving, en die gewenning is er ook nog eens bij zo goed als iedereen. Het is echt veel meer dan gewoon "zin".
 
Terug
Bovenaan