Ik vervloek mijzelf nog dat ik daar ooit aan begonnen ben.
Verslavingen
- Onderwerp starter recipe4hate
- Startdatum
Ik ook
of, ik vervloek dat de dokter toen zware slaappillen heeft voorgeschreven en die is blijven voorschrijven.
Ik heb ooit zware slaappillen gebruikt na een operatie (voorgeschreven). De eerste dagen sliep ik ondanks de pijn van die operatie, als een roos. Ik had in mijn leven nog nooit zo zalig geslapen. Maar na enkele dagen had ik al een hogere dosis nodig om hetzelfde effect te verkrijgen. En ik had steeds meer en meer nodig voor eenzelfde effect.Ik ook
Toen dacht ik: Mmm dit is toch niet zo goed. Ik heb de resterende pillen gewoon letterlijk weggegooid (meteen de meest drastische maatregel). Nadien kon ik een een paar dagen lang geen minuut meer slapen. Pure horror (want neen ik nam daarna helemaal geen minder zware pillen. Dat was van echt zware pillen naar helemaal niks) maar toch ben ik blij het gedaan te hebben. Nadien is dat terug gestabiliseerd.
Laatst bewerkt:
Chapeau. Ik ben daar zelf een harde keikop in maar simpel is het toch allemaal niet. Het is gemakkelijker gezegd dan gedaan van te stoppen met een verslaving.
Laatst bewerkt:
Het is ook niet zonder risico opeens alles stoppen. Ik dacht dat je daar een hartinfarct kunt van krijgen.
Ja klopt. Achteraf bezien ben ik daar al een paar keer dom in geweest in het verleden.
Mentaal ben ik heel sterk ivm stoppen ivm verslavingen. Maar dat is anderzijds niet gezond. (dus je moet er niet jaloers op zijn)
Het is beter stapje per stapje te minderen maar ja iedereen heeft zijn flaws zeker?
Elke sterkte heeft zijn zwakte.
Ik vind het sowieso heel sterk om daar direct mee te kappen. Uw doorzettingsvermogen is wel niet gelinkt aan uw gezondheid, maar zij blij dat je er van af bent.
Yup... Hetzelfde hier ongeveer. Ik had ze voorgeschreven gekregen voor examens omdat ik amper kon slapen. En ik zat, achteraf gezien, in een periode dat mijn mentale gezondheid slecht was. Ik begon niet enkel meer te nemen, maar ook af en toe te combineren met alcohol. En ja, je slaapt misschien wel maar na een tijdje ben je gewoon constant moe.
Mijn wake-up call was de dokter die kwaad werd dat ik nog maar eens voor een voorschrift kwam en hij nogal kwaad de risico's van slaappillen aankaarten... Terwijl hij de maanden voorheen nooit een probleem van maakte.
Hoe ben je er dan mee gestopt ?
Er is echt veel medicatie waar men moeilijk vanaf geraakt, schandalig dat hier niet meer over gesproken wordt op nationale televisie (preventie)
Ik ben naar een andere dokter gegaan en die heeft mij langzaam overgeschakeld naar minder zware slaappillen en dan ben ik er volledig mee gestopt. Tegelijkertijd had ik ook meer structuur in mijn leven en mijn mentale gezondheid aangepakt. Ik sukkel er van tijd tot tijd nog een hé, maar tis nooit meer zo slecht geweest als in die periode
Ik ben gestopt met studeren en ben gaan samenwonen met mijn partner. Ook structuur gecreëerd door te gaan werken. Ik heb ook hulp gezocht (vooral voor mijn mentale gezondheid) zowel op de unief als bij een psycholoog maar ik vond dat ik niet goed werd geholpen/ werd gehoord. En hoewel ik mensen aanraad om naar een psycholoog te gaan, durf ik de stap zelf niet meer zetten door negatieve ervaringen. Buiten overschakelen naar mildere slaappillen heb ik alles eigenlijk zelf gedaan.
Zot hé... En ik was nog zo jong dat ik me helemaal niet bewust was van het risico. Nu ben ik dat wel. Ik hoop echt dat ik nooit in een situatie eindig waar ik nog eens met verslavende medicatie (zware pijnstillers ofzo) moet behandeld worden. Ik heb altijd het gevoel dat ik hard moet oppassen omdat het zo makkelijk zou zijn om afhankelijk te worden.
Ik heb meerdere familieleden met een verslavingsproblematiek dus ik ben nu heel voorzichtig met zo'n zaken aangezien het blijkbaar erfelijk kan zijn.
Dit is echt erfelijk mijn vader was alcholieker net als mijn groot moeder. Mijn ma ook met pillen maar die heeft zelfmoord gepleegd in 2015 niet echt ideale omstandigheden om er zelf me te stoppen.
Mijn biologische vader heb ik nooit gekend (gelukkig maar) en hij is dodelijk verongelukt door stomdronken tegen ne paal te rijden met zijne brommer. Hij was ook erg aggressief elke keer hij dronk waarbij hij dan op mijn biologische moeder en mijn oudere biologische broer klopte. Die laatste heeft later helaas dan ook zelfmoord gepleegd (ik heb hem nooit gekend en dat vind ik wel erg).
Dat is ook de reden dat ze mij als baby weggehaald hebben. Omdat vader aggressief was. Ik heb er persoonlijk in tegenstelling tot broerlief nooit een trauma aan overgehouden. Maar ik heb er toch ergens wel hard zeer van se.
Galaxy
Banned
Mijn grootvader was ook alcholieker en gestorven aan lever kanker zag knalgeel op het einde, lever defect.
Zijn zoon mijn vader is ook ene, maar drinkt wel pak minder dan hemzelf.
Ik ben op zeer jonge leeftijd verslaafd geraakt aan drugs 12 a 13jaar alcohol nooit, sigaretten ook.Ik ben met alles op mijn eigen gestopt (zelfdiscipline) dan een psychose gekregen en lange tijd mee rondgelopen (heel lang) en dan via ziekenhuis met dringende spoed opgenomen in psychiatrie.
Hulp voor verslavingen heb ik nooit gehad, sigaretten ben ik ook mee gestopt (7j geleden)
De psychose was het ergst van allemaal, de kracht ervan en het ziektegevoel dat hier mee gepaard gaat was ongezien. (1ste keer is het ergst)
Ik sport veel nu met snoepen ben ik ook aan het minderen/stoppen lol
Verslavingen heb ik nu op deze moment niet en ga dat zo houden hehe
Verslavingen zitten wel degelijk in mijn genen.
Zijn zoon mijn vader is ook ene, maar drinkt wel pak minder dan hemzelf.
Ik ben op zeer jonge leeftijd verslaafd geraakt aan drugs 12 a 13jaar alcohol nooit, sigaretten ook.Ik ben met alles op mijn eigen gestopt (zelfdiscipline) dan een psychose gekregen en lange tijd mee rondgelopen (heel lang) en dan via ziekenhuis met dringende spoed opgenomen in psychiatrie.
Hulp voor verslavingen heb ik nooit gehad, sigaretten ben ik ook mee gestopt (7j geleden)
De psychose was het ergst van allemaal, de kracht ervan en het ziektegevoel dat hier mee gepaard gaat was ongezien. (1ste keer is het ergst)
Ik sport veel nu met snoepen ben ik ook aan het minderen/stoppen lol
Verslavingen heb ik nu op deze moment niet en ga dat zo houden hehe
Verslavingen zitten wel degelijk in mijn genen.
Al vind ik het wel een flauw excuus wanneer iemand zegt: Ik ben verslaafd. Ik ken er zelf niks aan doen want het zit in de genen.
Afkicken of hulp zoeken? Neen sorry, het zit in de genen dat is niet mijn fout, dus jammer maar er is niks aan te doen he!
De ene mens is er gevoeliger aan dan de andere maar finaal is het wel uw leven en niet dat van uw 'genen'.
DwightSchrute
Well-known member
Klopt, mijn vader is een zware alcoholieker en ik drink enkel alcohol bij gelegenheden. Ik kan perfect zonder alcohol en ga vaak ook weken zonder door het leven. Ook andere verslavingen heb ik niet terwijl hij verslaafd was aan alcohol, roken, wie weet wat nog.
Ik zeg niet dat het niet deels genetisch is, al denk ik dat het ook deels uw omgeving is die veel bepaald (vrienden, buurt, etc.)
Ik zeg niet dat het niet deels genetisch is, al denk ik dat het ook deels uw omgeving is die veel bepaald (vrienden, buurt, etc.)
Net omdat mijn vader zoveel dronk heb ik zelf nog geen druppel aangeraakt. Roken doe ik ook ni alleen ja die slaapmedicatie
Galaxy
Banned
Daar heb je gelijk in en hier heb ik mijn vader nooit in begrepen.
