Vastgoed steeds meer onbetaalbaar

  • Onderwerp starter Onderwerp starter Deleted member 1888
  • Startdatum Startdatum
Ja gelukkig dat er geen fiscale consequenties zijn voor verhuizen in België, hé. 😬

Zou je dat kunnen oplossen door de meeneembaarheid van registratierechten te verhogen?

Met BTW en notariskosten ben je echter sowieso gekloot natuurlijk.

Het aandeel van de notaris is in deze thread eigenlijk ook te weinig ter sprake gekomen, maar daar is een andere thread voor. Blijft wél schandalig dat die in een stijgende woningmarkt gewoon hun tarieven percentueel mogen laten blijven volgen, in plaats van daar vaste tarieven te hanteren met minima en maxima.
 
Dichtbij wel, dichtbij in tijd niet per sé, aangezien België fileland bij uitstek is. Over de taalgrens gaan wonen, om dan bv. de E411 of E313 's morgens op te moeten...

Sowieso is dat toch niet haalbaar, je hebt vrienden, familie, ... en die moet je maar allemaal achterlaten "omdat je single bent" :eek:

Dat is toch ook vooral een gewoonte imo. Dit weekend naar mijn vriendin haar ouders geweest voor de 70ste verjaardag, dat is 2+ uur onderweg, dichtste vrienden zijn 45 minuten, etc Dat is allemaal maar wat je gewoon bent
Ik volg zarathustra hoor, België is gewoon piepklein waardoor we nogal een "kleine" visie op afstand hebben ook. Ik heb een vriend die eens begon te klagen dat iemand anders van de vriendenkring verhuisd was naar regio Leuven, en "nu gaan we die nooit meer zien". Noot: wij wonen in de Noordrand van Brussel, dat is dezelfde provincie zelfs. Zonder verkeer 30 minuten en we spreken al over grote afstanden.

Anderzijds in men in grotere landen gewoon om wat langer te reizen, en is het bv. normaal om 1000 km verderop te studeren. Mijn vrouw kent iemand in Delft, dus toen ze op een dag voorstelde die te gaan bezoeken omdat het nu toch vlakbij was, was dat verschil in mentaliteit goed zichtbaar. Ik ben opgegroeid met het idee dat de zee ver was, en dat was 1u rijden. Zij is opgegroeid met een groot deel van de familie in een ander deel van het land, en dat was 10-12u rijden :)

Wat @the_fox zegt klopt ook. Ik vind het altijd wat vreemd hoe sommige mensen makkelijk meer dan een uur in de file staan/op de trein zitten om élke dag te gaan werken, maar het onmogelijk vinden om dichter bij het werk te wonen en dan die afstand naar de familie te pendelen. Misschien dat sommige mensen elke dag naar de familie gaan, of hun kinderen daar laten opvangen, maar standaard lijkt me dat niet, dus het is dan toch niet onlogisch te verhuizen?
moeten er niet gewoon tienduizenden meer goede sociale woningen komen? Ook al heb ik daar nooit recht op. Appartementen met 2 slaapkamers, Huisjes met 2 3 4 slaapkamers (en tuin). Ok, soms is het frustrerend om te zien dat mensen dat sociaal huren op het einde van de maand/rit meer overhouden als iemand dat wel hard zijn best heeft gedaan, maar op een bepaald moment zie ik geen andere oplossing.
Als deze woningen dan ook volledig in beheer van a tot z van de overheid terecht komen (constructie/verkoop/verhuur) kan dit toch alleen maar goed zijn. Het is eigenlijk niet normaal dat iemand die heel zijn leven ergens is grootgebracht, op zijn 25 ste 40 km verder moet verhuizen omdat de prijzen te duur zijn in een regio
Volgens wat ik hierboven heb geschreven vind ik dit dan ook een heel straffe uitspraak. Je moet op je 25ste niet het huis uit hé, maar als dat dan wel het geval is, is het toch niet aan de overheid om te zorgen dat je in hetzelfde dorp moet wonen?

Ja gelukkig dat er geen fiscale consequenties zijn voor verhuizen in België, hé. 😬
De overheid zou daar inderdaad ook eens in eigen boezem mogen kijken.
 
Laatst bewerkt:
Ja gelukkig dat er geen fiscale consequenties zijn voor verhuizen in België, hé. 😬
Net dezelfde of zelfs minder fiscale consequenties als de trend die zich nu aan het zetten is: eerst klein wonen en gedurende het leven telkens groter gaan wanneer het mogelijk & nodig is.

Want dat is toch waarvoor gepleit wordt door o.a. @KnightOfCydonia: ga als alleenstaande maar op een klein appartementje kruipen. Als kinderloos koppel iets groter. Zo blijven de gezinswoningen over voor mensen met kinderen! En eens dat koppel van hiervoor dus kinderen heeft mogen ze pas verhuizen naar een gezinswoning.
 
Zou je dat kunnen oplossen door de meeneembaarheid van registratierechten te verhogen?

Met BTW en notariskosten ben je echter sowieso gekloot natuurlijk.

Het aandeel van de notaris is in deze thread eigenlijk ook te weinig ter sprake gekomen, maar daar is een andere thread voor. Blijft wél schandalig dat die in een stijgende woningmarkt gewoon hun tarieven percentueel mogen laten blijven volgen, in plaats van daar vaste tarieven te hanteren met minima en maxima.
Ik vroeg aan de notaris hoeveel kosten er ging bijkomen voor de aankoop van een extra berging twv 3.000 EUR.
Haar antwoord: tussen de 2 à 2.2K.

Lols.
 
Ik volg zarathustra hoor, België is gewoon piepklein waardoor we nogal een "kleine" visie op afstand hebben ook. Ik heb een vriend die eens begon te klagen dat iemand anders van de vriendenkring verhuisd was naar regio Leuven, en "nu gaan we die nooit meer zien". Noot: wij wonen in de Noordrand van Brussel, dat is dezelfde provincie zelfs. Zonder verkeer 30 minuten en we spreken al over grote afstanden.

Anderzijds in men in grotere landen gewoon om wat langer te reizen, en is het bv. normaal om 1000 km verderop te studeren. Mijn vrouw kent iemand in Delft, dus toen ze op een dag voorstelde die te gaan bezoeken omdat het nu toch vlakbij was, was dat verschil in mentaliteit goed zichtbaar. Ik ben opgegroeid met het idee dat de zee ver was, en dat was 1u rijden. Zij is opgegroeid met een groot deel van de familie in een ander deel van het land, en dat was 10-12u rijden :)

Wat @the_fox zegt klopt ook. Ik vind het altijd wat vreemd hoe sommige mensen makkelijk meer dan een uur in de file staan/op de trein zitten om élke dag te gaan werken, maar het onmogelijk vinden om dichter bij het werk te wonen en dan die afstand naar de familie te pendelen. Misschien dat sommige mensen elke dag naar de familie gaan, of hun kinderen daar laten opvangen, maar standaard lijkt me dat niet, dus het is dan toch niet onlogisch te verhuizen?
Goh, ik snap de denkwijze ook wel hoor, maar voor mij is het niet omdat dat ergens anders normaal is, dat ik dat hier ook normaal moet vinden. Wij gaan vaak plots eens langs bij familie of vrienden, of als we bv. ergens een terrasje doen ofzo aan een speeltuintje sturen wij al eens snel naar de grootouders of ze niet afkomen.
Dat is allemaal wat moeilijker als je ver van elkaar woont. Ik vind mijn dichtste familie en vrienden ook gewoon een heel belangrijk deel van mijn leven en wil die dan ook dichtbij hebben, ook voor mijn kinderen. Ik kon vroeger met mijn fiets naar m'n grootouders en vond dat zalig, dat kunnen mijn kinderen nu niet, maar we wonen er toch nog best dichtbij.
 
Mits je eerst een aantal jaar bij hotel mama of ergens goedkoop gaat samenwonen, is dat toch nog altijd goed haalbaar?
800€/maand met een gewoon loon moet je dan toch kunnen opzij zetten, lijkt me.
4 jaar zo wonen geeft net geen 40.000€.

Koop het appartement van hierboven en ga nog 160.000€ lenen.
Op 25 jaar aan de rentevoet van Mulan geeft dit een aflossing van 600€/maand.

En dan had je niets op uw spaarrekening vooraleer je begon te werken én je kreeg ook helemaal niets van familie + koop je het appartement zelfs aan vraagprijs.
Het is maar wat je haalbaar noemt. 180.000 euro exclusief kosten voor een kruipkot van 45 vierkante meter noem ik niet meer haalbaar. Een zetel en een bed en uw kot staat al voor 30% vol.

Zelfs als single is 80-85 vierkante meter toch echt wel een vereiste om niet het gevoel te hebben om in een studentenkot te wonen.
 
De schoonmoeder woont op 300 m van mijn deur, de lagere school, waar ook mijn vrouw werkt, is op 600m. De crèche is op 2km. Los daarvan is er hier (op een paar bedrijven na) in de buurt wel niks van deftig werk te vinden in de privé sector, waardoor de publieke sector sterk aantrekt.

Voor mij zou het persoonlijk niet uitmaken om te verhuizen naar een regio met meer mogelijkheden. Ik ben oorspronkelijk al 130 km van mijn ouderlijke thuis gaan wonen en zou dus zelf in limburg kunnen wonen. Een jobhopper blinkt nu eenmaal uit in flexibiliteit. Mijn vrouw zou toch graag blijven waar we nu wonen, dus pas ik mij aan aan de situatie. Op die 2 maanden na, is het hier overigens zeer rustig wonen.
 
Goh, ik snap de denkwijze ook wel hoor, maar voor mij is het niet omdat dat ergens anders normaal is, dat ik dat hier ook normaal moet vinden. Wij gaan vaak plots eens langs bij familie of vrienden, of als we bv. ergens een terrasje doen ofzo aan een speeltuintje sturen wij al eens snel naar de grootouders of ze niet afkomen.
Dat is allemaal wat moeilijker als je ver van elkaar woont. Ik vind mijn dichtste familie en vrienden ook gewoon een heel belangrijk deel van mijn leven en wil die dan ook dichtbij hebben, ook voor mijn kinderen. Ik kon vroeger met mijn fiets naar m'n grootouders en vond dat zalig, dat kunnen mijn kinderen nu niet, maar we wonen er toch nog best dichtbij.
Ja, en dat begrijp ik, maar als de familie in een gemeente of stad woont waar iedereen wil wonen en dus de prijzen omhoog schieten, wat dan? Ik lees hier dan zaken zoals dat de overheid dan moet ingrijpen, maar dat lijkt me eerlijk gezegd een verschrikkelijk idee.

Ook in jouw post, wat is ver hé. Als je over fietsbare afstanden begint, dan kan je inderdaad niet zo ver gaan, maar "snel eens afkomen" met de wagen is ook relatief natuurlijk.

Uiteindelijk denk ik dat mits budget je veel eisen kan gaan stellen, maar als dat budget er niet is, moet je je daar ook wel wat aan aanpassen en niet op interventie van de overheid rekenen. Wat verder gaan wonen en de familie dan een keer minder zien is één van de opties om het dan betaalbaar te houden, en mensen moeten dan nagaan wat ze individueel willen opofferen denk ik.
 
Zelfs als single is 80-85 vierkante meter toch echt wel een vereiste om niet het gevoel te hebben om in een studentenkot te wonen.
Overdrijf anders eens en een 3 serie is ook het minimum om genoeg plaats te hebben als single? Ik heb kort gehuurd en dat was 60m2 , dat was ruim voldoende als single en hoeken genoeg om aan mijn tinder-dates te tonen. Ik ben natuurlijk geen huismus/bureauman.

Het grote probleem is dat er in Vlaanderen een om ter grootst rat-race aan de gang is, op vlak van huizen en wagens. Ofwel komt dat door al die samengestelde gezinnen, waardoor een gewone gezinswoning niet meer voldoet?
 
Ja, en dat begrijp ik, maar als de familie in een gemeente of stad woont waar iedereen wil wonen en dus de prijzen omhoog schieten, wat dan? Ik lees hier dan zaken zoals dat de overheid dan moet ingrijpen, maar dat lijkt me eerlijk gezegd een verschrikkelijk idee.

Ook in jouw post, wat is ver hé. Als je over fietsbare afstanden begint, dan kan je inderdaad niet zo ver gaan, maar "snel eens afkomen" met de wagen is ook relatief natuurlijk.

Uiteindelijk denk ik dat mits budget je veel eisen kan gaan stellen, maar als dat budget er niet is, moet je je daar ook wel wat aan aanpassen en niet op interventie van de overheid rekenen. Wat verder gaan wonen en de familie dan een keer minder zien is één van de opties om het dan betaalbaar te houden, en mensen moeten dan nagaan wat ze individueel willen opofferen denk ik.
Ik ben volledig akkoord dat je niet alle eisen moet stellen he (het en, en, en verhaal).
Wij hebben 7 jaar geleden ons huis gekocht en hebben bewust binnen ons budget gekocht (huis waar je direct kon intrekken, maar waar we op termijn heel wat werken in gingen doen + uitbreiden vanaf dat financieel kon en nodig was wegens gezinsuitbreiding), op die manier was dat haalbaar.
Ik zie wel in mijn directe omgeving wat mensen die dus wel direct alles willen (wederom dat en, en, en verhaal), fonkelnieuwe woning, die helemaal moet af zijn, OB, grote afgewerkte tuin, ...
Conclusie: ik ben akkoord dat je binnen budget, binnen een bepaalde straal kan/moet zoeken EN dat je niet moet verwachten dat de overheid daar ingrijpt.

Nu, ik heb misschien makkelijker praten in dat opzicht, wij wonen in de Kempen en daar is het (relatief) nog wat betaalbaarder, hoe dichter je richting stad gaat (Antwerpen bv.) hoe duurder de woningen worden.
 
Het is maar wat je haalbaar noemt. 180.000 euro exclusief kosten voor een kruipkot van 45 vierkante meter noem ik niet meer haalbaar. Een zetel en een bed en uw kot staat al voor 30% vol.

Zelfs als single is 80-85 vierkante meter toch echt wel een vereiste om niet het gevoel te hebben om in een studentenkot te wonen.
45 vierkante meter lijkt me nu ook wel klein, maar je zit dan pal in het centrum.
Ga je buiten het centrum kijken, zal je al veel meer vierkante meters hebben voor hetzelfde geld.

Het is ook afhankelijk van persoon tot persoon, ik heb zelf jarenlang samen met mijn vrouw op een 70m² gewoond zonder koer/terras/tuin
Mijn vrouw vond dat te klein, ik vond dat groot genoeg. Zelfs met één kleintje zou ik dat nog ca va gevonden hebben.
 
Overdrijf anders eens en een 3 serie is ook het minimum om genoeg plaats te hebben als single? Ik heb kort gehuurd en dat was 60m2 , dat was ruim voldoende als single en hoeken genoeg om aan mijn tinder-dates te tonen. Ik ben natuurlijk geen huismus/bureauman.

Het grote probleem is dat er in Vlaanderen een om ter grootst rat-race aan de gang is, op vlak van huizen en wagens. Ofwel komt dat door al die samengestelde gezinnen, waardoor een gewone gezinswoning niet meer voldoet?
Het laatste appartement waar ik woonde (was wel met 2) was zo’n 83 vierkante meter en dat was net groot genoeg, zelfs voor 1 persoon. Vooral voor de leefruimte maakt dat een wereld van verschil.

Kameraad van mij heeft zo’n nieuwbouw appartement van rond de 65 vierkante meter. Zo’n type waar je enkel in de badkamer kan door de slaapkamer. En je kan amper koken zonder bijna tegen de eettafel te botsen. Nja sorry maar daar bedank ik voor, toch zeker voor dergelijke prijzen.
 
Wat betreft sociale woningen: ik heb het perfecte profiel ervoor. Alleenstaande moeder, low income. Dus ik spreek niet uit jaloezie of "je zou eens in die mensen hun plaats moeten zijn!" etc.

Maar wat mij betreft zou dat aan VEEL voorwaarden gebonden moeten worden.
Huurcontract van 3j bvb
Na 3j: opnieuw alle administratie doorlopen + attesten van vdab/ocmw/... Voorleggen om te bewijzen dat de persoon moeite doet om ergens te raken in z'n leven. Gaat het om een alleenstaande moeder die 3/5de werkt omdat ze 3 kleine kinderen heeft? Prima! Verlenging voor 3j.
Gaat het om een werkeloze die op 3j tijd 2x een weekcontract heeft gedaan én geen medische diagnose heeft waardoor die niet "kan" werken? Verplicht traject tot begeleiding of 6 maand later geen onderdak meer.

Ook de mensen die levenslang in dezelfde woning blijven is ZO fout! Dat iemand met 2 kotgangers nog in een gezinswoning leeft: geen probleem mee! Zelfs al heeft die maar 5 dagen per maand een gezin in huis. Dat je nog steeds een huis hebt als alle kinderen al jarenlang weg zijn: sorry, verplicht plaats maken voor een gezin, je krijgt een 1 slaapkamerappartement.

Ik klink plots wél heel rechts, maar het zijn in mijn ogen zotte kosten voor de maatschappij om mensen toch maar niet te bruskeren terwijl er gezinnen vlot 4j en langer op lijsten moeten staan.
 
Ik kom regelmatig in contact met makelaars / ontwikkelaars voor mijn werk en allemaal zeggen ze hetzelfde. De toekomst voor velen zal huren worden.

Momenteel is 75% eigenaar in BE. In NL en GE is dit percentage een stuk lager en toch zijn dit veel rijkere landen. Waarom? Huren zorgt voor flexibiliteit en zorgt ervoor dat mensen zich snel kunnen aanpassen aan de arbeidsmarkt.

Puur als individu bekeken zie ik ook wel grote voordelen in huren. Elke transactie in BE gaat gepaard met belachelijk hoge transactiekosten waarmee notaris en staat gespijsd worden. Persoonlijk zou ik liever huren van mijn 25 - 35. Wanneer mijn leven wat standvastiger is iets kopen naar mijn goesting tot mijn 65 en nadien terug huren omdat de eerste fase en laatste fase van iemand zijn leven vaak wat onzekerder zijn.

Wat betreft de discussie over ruimte en onbetaalbaarheid. Tenzij je op AAA locaties wilt wonen is die betaalbaarheid echt nog wel ok. Ik kan hier in mijn dorp zonder enige zorg een app huren van 70 - 80m2 voor 800 - 900 EUR. En ik woon op < 20 min rijden van Antwerpen centrum.
 
Wat betreft sociale woningen: ik heb het perfecte profiel ervoor. Alleenstaande moeder, low income. Dus ik spreek niet uit jaloezie of "je zou eens in die mensen hun plaats moeten zijn!" etc.

Maar wat mij betreft zou dat aan VEEL voorwaarden gebonden moeten worden.
Huurcontract van 3j bvb
Na 3j: opnieuw alle administratie doorlopen + attesten van vdab/ocmw/... Voorleggen om te bewijzen dat de persoon moeite doet om ergens te raken in z'n leven. Gaat het om een alleenstaande moeder die 3/5de werkt omdat ze 3 kleine kinderen heeft? Prima! Verlenging voor 3j.
Gaat het om een werkeloze die op 3j tijd 2x een weekcontract heeft gedaan én geen medische diagnose heeft waardoor die niet "kan" werken? Verplicht traject tot begeleiding of 6 maand later geen onderdak meer.

Ook de mensen die levenslang in dezelfde woning blijven is ZO fout! Dat iemand met 2 kotgangers nog in een gezinswoning leeft: geen probleem mee! Zelfs al heeft die maar 5 dagen per maand een gezin in huis. Dat je nog steeds een huis hebt als alle kinderen al jarenlang weg zijn: sorry, verplicht plaats maken voor een gezin, je krijgt een 1 slaapkamerappartement.

Ik klink plots wél heel rechts, maar het zijn in mijn ogen zotte kosten voor de maatschappij om mensen toch maar niet te bruskeren terwijl er gezinnen vlot 4j en langer op lijsten moeten staan.
Het is dubbel natuurlijk, ik verhuur een appartement via een sociaal verhuurkantoor en daar hopen ze toch dat de huurder zijn 9 jaar uitdoet. Aangezien het vaak om mensen met kinderen gaat is het ergens wel logisch dat men die niet elke 3 jaar wil laten verhuizen, om die kinderen nog minder stabiliteit te geven, terwijl ze vaak al niet zo'n geluk hebben met hun ouders.

Maar ik volg je ook in dat algemeen men sommige voordelen wel eens mag gaan linken aan betere opvolging en evaluaties.
 
Ik kom regelmatig in contact met makelaars / ontwikkelaars voor mijn werk en allemaal zeggen ze hetzelfde. De toekomst voor velen zal huren worden.

Momenteel is 75% eigenaar in BE. In NL en GE is dit percentage een stuk lager en toch zijn dit veel rijkere landen. Waarom? Huren zorgt voor flexibiliteit en zorgt ervoor dat mensen zich snel kunnen aanpassen aan de arbeidsmarkt.

Puur als individu bekeken zie ik ook wel grote voordelen in huren. Elke transactie in BE gaat gepaard met belachelijk hoge transactiekosten waarmee notaris en staat gespijsd worden. Persoonlijk zou ik liever huren van mijn 25 - 35. Wanneer mijn leven wat standvastiger is iets kopen naar mijn goesting tot mijn 65 en nadien terug huren omdat de eerste fase en laatste fase van iemand zijn leven vaak wat onzekerder zijn.

Wat betreft de discussie over ruimte en onbetaalbaarheid. Tenzij je op AAA locaties wilt wonen is die betaalbaarheid echt nog wel ok. Ik kan hier in mijn dorp zonder enige zorg een app huren van 70 - 80m2 voor 800 - 900 EUR. En ik woon op < 20 min rijden van Antwerpen centrum.
Goh, iets kopen doe je als gezin ook deels voor zekerheid denk ik dan. Stel nu dat je een huis huurt aan pakweg 900 euro per maand en er sterft één van de twéé partners. Wat ga je dan doen met 2 kinderen en een huurlast die je alleen moeilijk/niet kan dragen?

Het is dubbel natuurlijk, ik verhuur een appartement via een sociaal verhuurkantoor en daar hopen ze toch dat de huurder zijn 9 jaar uitdoet. Aangezien het vaak om mensen met kinderen gaat is het ergens wel logisch dat men die niet elke 3 jaar wil laten verhuizen, om die kinderen nog minder stabiliteit te geven, terwijl ze vaak al niet zo'n geluk hebben met hun ouders.

Maar ik volg je ook in dat algemeen men sommige voordelen wel eens mag gaan linken aan betere opvolging en evaluaties.
In dat geval niet, maar ik ken mensen die al 30 jaar in een sociale woning wonen met 3 slaapkamers. Die mensen hadden 1 dochter en die is ondertussen al lang het huis uit maar die mensen wonen daar nog steeds terwijl er genoeg gezinnen zijn die op een wachtlijst staan, voor die mensen mag er inderdaad betere opvolging zijn daaromtrent.
 
Wat betreft sociale woningen: ik heb het perfecte profiel ervoor. Alleenstaande moeder, low income. Dus ik spreek niet uit jaloezie of "je zou eens in die mensen hun plaats moeten zijn!" etc.

Maar wat mij betreft zou dat aan VEEL voorwaarden gebonden moeten worden.
Huurcontract van 3j bvb
Na 3j: opnieuw alle administratie doorlopen + attesten van vdab/ocmw/... Voorleggen om te bewijzen dat de persoon moeite doet om ergens te raken in z'n leven. Gaat het om een alleenstaande moeder die 3/5de werkt omdat ze 3 kleine kinderen heeft? Prima! Verlenging voor 3j.
Gaat het om een werkeloze die op 3j tijd 2x een weekcontract heeft gedaan én geen medische diagnose heeft waardoor die niet "kan" werken? Verplicht traject tot begeleiding of 6 maand later geen onderdak meer.

Ook de mensen die levenslang in dezelfde woning blijven is ZO fout! Dat iemand met 2 kotgangers nog in een gezinswoning leeft: geen probleem mee! Zelfs al heeft die maar 5 dagen per maand een gezin in huis. Dat je nog steeds een huis hebt als alle kinderen al jarenlang weg zijn: sorry, verplicht plaats maken voor een gezin, je krijgt een 1 slaapkamerappartement.

Ik klink plots wél heel rechts, maar het zijn in mijn ogen zotte kosten voor de maatschappij om mensen toch maar niet te bruskeren terwijl er gezinnen vlot 4j en langer op lijsten moeten staan.
ik hoop dat mensen dit niet als rechts zien, maar is gewoon een realiteit. Volgens mij is dit 1 van de vele stappen die we gaan moeten nemen.
Ik kan mij niet voorstellen dat alleen Belgie hiermee kampt. Het enige wat we moeten vermijden is om ghetto's te creeren.

Ik denk ook dat 'huurcheques' of dergelijke in sommige gevallen handig kunnen zijn.
Toen ik als alleenstaande 1500 euro netto had, en er 600 moest betalen voor een studio die klein en slecht gelegen was, kwam ik ook niet toe met mij loon.
Een cheque (bv 150 euro) om de huur mee te betalen had goed geweest in dat geval.
(ja ik kwam rond, maar noway dat ik kon sparen om ooit iets te kopen met dat loon)
 
Sociale koopwoningen zouden verbannen moeten worden. Ik hoor genoeg verhalen van mensen die in de sector werken: alleenstaande moeder met 5 kinderen:
1400 euro werkloosheidsuitkering
1400 euro kindergeld.
=> 2800 euro puur inkomen uit uitkeringen.
Banken houden hier geen rekening mee maar sociale kredietverleners wel. Op het einde van de rit verwerft deze persoon een volledige eigendom op kosten van de belastingbetaler.
Deze mensen hebben uiteraard een dak boven hun hoofd nodig maar zet dan als overheid meer in op sociale huur. Dan kunnen we de leefbaarheid van dergelijke woningen ten minste deftig controleren ipv mensen die een krot kopen, er dan met 6 in kruipen en de renovatie niet kunnen betalen.
 
Sociale koopwoningen zouden verbannen moeten worden. Ik hoor genoeg verhalen van mensen die in de sector werken: alleenstaande moeder met 5 kinderen:
1400 euro werkloosheidsuitkering
1400 euro kindergeld.
=> 2800 euro puur inkomen uit uitkeringen.
Banken houden hier geen rekening mee maar sociale kredietverleners wel. Op het einde van de rit verwerft deze persoon een volledige eigendom op kosten van de belastingbetaler.
Deze mensen hebben uiteraard een dak boven hun hoofd nodig maar zet dan als overheid meer in op sociale huur. Dan kunnen we de leefbaarheid van dergelijke woningen ten minste deftig controleren ipv mensen die een krot kopen, er dan met 6 in kruipen en de renovatie niet kunnen betalen.
Ik vind het idd ook niet kunnen dat iemand dat overleeft op de kap van de belastingbetaler winst kan maken op een huis. (geen idee of dit vaak het geval is).
 
Dat je nog steeds een huis hebt als alle kinderen al jarenlang weg zijn: sorry, verplicht plaats maken voor een gezin, je krijgt een 1 slaapkamerappartement.
Ik kan mij totaal vergissen, maar is dat niet het geval? Ik dacht dat zodra je met twee (of minder) komt dat je moest verhuizen indien je meer dan 2 slaapkamers hebt.
 
Terug
Bovenaan