Vanishing Twin -- Ookii Gekkou (Fire! Records, 2021)

clercqie

Well-known member
Goedemorgen iedereen!!

Mijn keuze stond deze keer al een tijdje vast en ze zal voor enkelen hier niet echt als een verrassing komen, denk ik.

Zonder verder oponthoud presenteer ik jullie Vanishing Twin met Ookii Gekkou:
Vanishing Twin is een recente, behoorlijk eclectische band rond de Londense-met-Brusselse-roots Cathy Lucas. Op Ookii Gekkou, hun derde album en Japans voor ‘Groots Maanlicht’, wordt ze vergezeld door Phil MFU (Man from Uranus, die nog even in de band Broadcast heeft gespeeld), Susumi Mukai (ook wel gekend als electronische muzikant Zongamin) en de weergaloze Valentina Magaletti op drums. Ah daar zijn we dus: sinds ik in 2022 Moin heb leren kennen, waar Magaletti ook drums speelt, heb ik quasi elke band waar ze meespeelt hier al op een of andere manier geprezen op het forum. Ze is een enorm bezige bij, dat is zeker. Maar naast het feit dat ze gewoon een fantastische muzikante is – je weet wel, ”A band is only as good as its drummer” en Magaletti is basically “as good as it gets” – heeft ze ook een gave om telkens gelijkgezinde muzikanten te vinden om een groep te vormen waar de som altijd groter is dan de delen. Vanishing Twin is ondertussen ongetwijfeld mijn meest favoriete project waar ze deel van uitmaakt.

De bandnaam slaat op het ‘Vanishing Twin’ fenomeen, waar bij een meerlingenzwangerschap één van de foetussen door de andere geresorbeerd wordt. Gekke dingen. Nu blijkt dus dat bandleider Cathy Lucas zo’n Vanishing Twin is uiteraard. Ze put inspiratie uit haar verloren zus, met teksten die hinten naar het mystieke, het mysterieuze en het metafysische. Klinkt misschien moeilijk, maar eigenlijk houdt de band het tekstueel vaak licht en bedoelen ze het ook niet allemaal zo serieus. De stem van Lucas is in elk geval fantastisch dromerig. Geweldige zangeres ronduit, vooral haar frasering. Samen met Valentina is ze de hoeksteen van de band en haar zanglijnen zijn hetgeen wat vele nummers zo memorabel maakt.

De muziek zelf ook is naar mijn gevoel enorm speels, en combineert heel wat zaken waar ik tegenwoordig enthousiast van wordt. Traditioneel worden ze vergeleken met Stereolab, en kijk: Laetitia Sadier komt zelfs even meespelen in het nummer Wider Than Itself. Er zitten evengoed heel wat flarden funky Talking Heads in, alsook psychedelica, dreampop, jazz, lounge en een snuifje musique concrète zelfs. Dat maakt Ookii Gekkou een gevarieerde 40 minuten luisterbeurt, die zoals hun andere albums geboren werd uit een isolationistische opnamesessie met een sterke focus op deep listening, ofte “diepgaand luisteren, naar repertoire en instrumenten uit diverse muzikale werelden, maar ook naar klankinstallaties en het geluid van alledag” (bron: Concertgebouw Brugge).

Ik heb er op dit punt eigenlijk niet veel meer over te zeggen, buiten dat ik hoop dat anderen hier ook van gaan kunnen genieten natuurlijk. Vanishing Twin is op erg korte tijd één van mijn meest beluisterde bands geworden, met Ookii Gekkou als specifiek album, hoewel hun ander werk ook ten zeerste aan te raden is. Voor mij is het heel rijke muziek, geschikt voor elk moment van de dag, maar zeker ook bij het zomerse weer van de laatste dagen. Geef het een kans, zou ik zeggen.

Ik eindig met een aantal interessante interviews die de band de afgelopen jaren aan magazine TheQuietus heeft gegeven. Altijd interessant om de context te horen:
 
Laatst bewerkt:
Intrigerend album wel dit waar in de nummers heel veel te ontdekken valt. Zoals je zelf zegt, doet het af en toe wel aan Stereolab denken, maar ik hoor er ook wat Can in (van Soon Over Babaluma bij Phase One Million). En het drumgeluid doet me op sommige nummers aan Silver Apples denken (Zuum). Toch weten ze hier wel een eigen geluid te vinden, funky ook bij momenten. Het geheel heeft iets 'luchtigs', zeker met die vocals.
Dit past zeker goed bij de zomerse dagen.

Favoriet voorlopig is het voorlaatste nummer Tub Erupt. Dat heeft een heel goeie groove.
 
Nog nooit van gehoord, maar bij de eerste tonen heb ik goesting om mezelf per direct te transporteren naar een of andere zwoele tropische bar waar ik aan de bar hang met een whisky sour en Joanna Kulig uit Cold War aan mijn zij.
 
Dit is ook mijn favoriet album van Vanishing Twin. Heel aangename muziek om naar te luisteren, Stereolab is al aangehaald als referentie maar voor mij vult deze band ook de enorme leegte op die ontstaan is na het jammerlijke heengaan van Broadcast. Psychedelische pop met een hoek af. Dit is ook het soort muziek dat ik het liefst met koptelefoon op hoor omdat je dan erg veel rare geluidjes en speciale klanken kan ontdekken die zelden op de voorgrond komen.

Valentina Magaletti ben ik ook wat van dichterbij beginnen volgen na je veelvuldig prijzen hier op het forum, ik denk dat ik Moin nog ietsje liever hoor maar het is close met Vanishing Twin.

Ik ga deze week hun eerste en derde album nog eens herontdekken. Het eerste heb ik pas vaker opgehad nadat Ookkii Gekkou uitgekomen is, het laatste album was er een beetje het slachtoffer van dat er in die periode te veel andere goeie muziek uit kwam. Mooie keuze voor AOTW!
 
Ik ga deze week hun eerste en derde album nog eens herontdekken. Het eerste heb ik pas vaker opgehad nadat Ookkii Gekkou uitgekomen is, het laatste album was er een beetje het slachtoffer van dat er in die periode te veel andere goeie muziek uit kwam.
Dit is in feite hun derde!

Hun debuut, Choose Your Own Adventure is al wat ouder. Van 2016 als ik het goed heb, en toen zaten ze nog op Soundway. Ze zijn wat bekender geworden met The Age of Immunology, de opvolger. Daar staat ook hun veruit meest poppy nummer op : Magician's Succes. Schitterend refrein dat dat nummer heeft! Age of Immunology is dit jaar terug herdrukt trouwens.

Vorig jaar is inderdaad Afternoon X uitgekomen. Ondertussen zijn ze verveld tot een trio (Phil MFU is weg) en dat hoor je wel wat. Afternoon X is wat trager en donkerder dan hun vorige werk en bevat ook minder diversiteit aan instrumenten. Maar nog steeds erg goed. Het is voor mij ook een positief punt dat elk album van hen toch uniek klinkt.



Leuk om te zien dat het al in de smaak valt hier. 😃
 
Laatst bewerkt:
Dit is in feite hun derde!

Hun debuut, Choose Your Own Adventure is al wat ouder. Van 2016 als ik het goed heb, en toen zaten ze nog op Soundway. Ze zijn wat bekender geworden met The Age of Immunology, de opvolger. Daar staat ook hun veruit meer poppy nummer op : Magician's Succes. Schitterend refrein dat dat nummer heeft! Age of Immunology is dit jaar terug herdrukt trouwens.

Vorig jaar is inderdaad Afternoon X uitgekomen. Ondertussen zijn ze verveld tot een trio (Phil MFU is weg) en dat hoor je wel wat. Afternoon X is wat trager en donkerder dan hun vorige werk en bevat ook minder diversiteit aan instrumenten. Maar nog steeds erg goed. Het is voor mij ook een positief punt dat elk album van hen toch uniek klinkt.



Leuk om te zien dat het al in de smaak valt hier. 😃
Ha goed om te weten. Ik was in de foute veronderstelling dat dat een EP was en eerlijk gezegd beluister ik niet zo vaak EP's van bands, geen idee waarom eigenlijk. Gek genoeg is Moin een voorbeeld van de uitzondering, ik heb recent de Clocked Off EP redelijk veel beluisterd.
 
Geen slechte muziek en een duidelijke vibe, die mij pas na de tweede track echt is beginnen bevallen.
Zou volgens mij zeer goed passen in een Control of Alan Wake game.

Over het algemeen een vrij vreemde keuze voor de mix.
De mix is op zich clean, maar het stereo gebeuren is speciaal.
drum; stem en bass meestal centraal.
allerlei geluidjes en one-off instrumenten of samples (en die zijn er veel), hard left pan of hard right pan, wat vrij storend is soms.

- big moonlight: achtergrondmuziek. vrij saai.
- phase one million: achtergrondmuziek. vrij saai.
- zuum : topper voor mij.
- the organism: bezwaarlijk muziek te noemen, maar interessante intermezzo
- in cucina: ok, niks speciaals
- wider than itself: stem niet mijn ding, beetje te scherp misschien; rest is ok, wat aan de saaie kant.
- light vessel: drums zijn zeer sterk hier, goede progressie en switch, samen met de bass. maar het stem en die pitchy samples doen het wat af, wellicht om wat contrast te creëren, maar werkt niet voor mij
- tub erupt: bass wat links, drums wat rechts, offbeat groove maar geen interessante. wat voegt die stem hier toe?
- the lift: dit is een groove. wat distortion en een sax/synth (?) onderliggend. deze is zeker te smaken.
 
Ik loop serieus achter, geen tijd voor muziek op vakantie helaas. Mijn ongezouten mening komt eraan hoor!
 
een whisky sour

A fellow man of culture 👌

De whisky sour heb ik helaas niet in huis dan maar een goeie tas koffie en wat lemon bars. Kinderen het huis uit en de speakers op.

En wauw er zit zo waanzinnig veel in dit album, het werd meteen duidelijk dat dit onmogelijk wordt om in één luisterbeurt te kunnen bevatten.

Die eerste was in ieder geval enorm positief, eclectisch zijn is allemaal goed en wel maar het moet coherent blijven en dat is hier echt wel het geval. Het was ook nog steeds heel verfijnd, vaak voelen die eclectische dingen wat bloated aan door het gespring van de hak op de tak maar hier was het immer gerade aus!

Als het eens stopt met duizend graden te zijn buiten, ga ik deze eens de hoofdtelefoon treatment geven, match made in heaven denk ik.

Uitstekende keuze, we komen hier zeker op terug!
 
Als het eens stopt met duizend graden te zijn buiten, ga ik deze eens de hoofdtelefoon treatment geven, match made in heaven denk ik.
Open ear gebruiken he, dat het wat kan tochten! 😁


Blij dat het in de smaak valt hier! :love:
Ik hoop ze nu zelf ook eens live te kunnen meepikken, maar ze lijken gelijk niet superveel te touren..
 
Ik vond dit echt een fantastisch album, een van de allerbeste AOTW presentaties tot nu toe (van de albums die ik nog niet kende).

Deed me veel denken aan Broadcast, maar iets minder mystiek en veel groovier. Ik begrijp de obsessie met de drummer helemaal, love it.
 
Ik vond dit echt een fantastisch album, een van de allerbeste AOTW presentaties tot nu toe (van de albums die ik nog niet kende).

Deed me veel denken aan Broadcast, maar iets minder mystiek en veel groovier. Ik begrijp de obsessie met de drummer helemaal, love it.
Check al haar andere projecten dan maar. :love:
 
En wauw er zit zo waanzinnig veel in dit album, het werd meteen duidelijk dat dit onmogelijk wordt om in één luisterbeurt te kunnen bevatten.

Die eerste was in ieder geval enorm positief, eclectisch zijn is allemaal goed en wel maar het moet coherent blijven en dat is hier echt wel het geval. Het was ook nog steeds heel verfijnd, vaak voelen die eclectische dingen wat bloated aan door het gespring van de hak op de tak maar hier was het immer gerade aus!
Helemaal mee eens. Toffe plaat die je meteen vast heeft en gedurende de rit niet los laat, boeiend, speels. En ideaal voor het zwoele weer van vandaag. Deze ga ik zeker nog eens een keer op zetten.
 
Even wat achterstand inhalen...

Interessant album! Er gebeurt best veel in, hier en daar wat vreemd, maar het werkt wel. Drumwerk valt inderdaad wel op, ja dit valt hier nog wel in smaak. Leuke AOTW, want dit is wel echt van die muziek die ik anders nooit zou opzetten of ontdekken.
 

Vergelijkbare onderwerpen

Terug
Bovenaan