Toevluchtsoord voor de (toekomstige) mama's en papa's

[derp]

Al een derde borstontsteking en nog steeds borstvoeding willen geven? Chapeau voor je madam. Mijn vrouw had ook een borstontsteking die richting borstabces ging en zei toen fuck it en is dan beginnen kolven om dan af te bouwen en over te gaan tot flessenvoeding. Ze vond het verschrikkelijk om keihard af te zien én continu als melkfabriek te fungeren en kon aanvankelijk niet genieten van haar moederschapsrust en de dochter. Het is ook niet zo evident om de juiste begeleiding te vinden voor borstvoeding, misschien omdat het voor sommige medische profielen die zich daar dagelijks mee bezighouden een vanzelfsprekendheid is?

Mocht ze ooit opnieuw zwanger worden zal ze toch vriendelijk bedanken voor een nieuwe ronde borstvoeding. "Nooit meer", zegt ze dan héél vastberaden. Er zijn uiteraard tal van vrouwen die relatief probleemloos borstvoeding kunnen geven. Je zou denken dat die dingen gemaakt zijn om dat te doen, daarvoor hebben vrouwen die. Maar dat "de natuur" er ook voor zorgt dat een bepaald percentage vrouwen enorm afziet van borstvoeding is al even wraakroepend als vrouwen die afzien van maandstonden met endometriose.

Ik ben blij dat ik een vent ben.

Nature, you're a bitch.

Ik ben er als (zo blijkt - totaal ongeïnformeerde) vent ook wel van verschoten hoe veel er bij kijken bij het geven van borstvoeding. Ze is er écht op gebrand om borstvoeding te geven maar het is alles behalve evident. Naar het schijnt duurt het ~6 weken vooraleer het echt vanzelf begint te gaan, en daar zijn we nu bijna, dus hopelijk merken we dat dan ook.

De theorie is ook dat ge 1x om de 2-3u moet voeden maar die van ons ligt eigenlijk bijna continu met de kleine in bed/in de zetel. Ik snap niet dat die dat er allemaal voor over heeft, ik zou compleet zot worden, maar er is geen haar op d'r hoofd dat er aan denkt om er mee te stoppen blijkbaar. Al meermaals over gehad.

 

[Avondland]

Je moet weten dat elke discussie met de moeder van je kind eindigt met "ik heb dieje kleine er wel uitgeduwd!", dus een discussie is bij voorbaat verloren. Voor de rest van je leven. Sowieso is het moeilijk om haar in deze fase te overtuigen om af te bouwen of op zijn minst medicatie te nemen. Borstvoeding is een grote meerwaarde voor een kind, maar als ouder moet je toch wel bewaken over je mentale (en fysieke) gezondheid.

Probeer dit toch maar goed op te volgen met de dokter, drie borstontstekingen is best heftig en als ik mijn vrouw mag geloven zéér pijnlijk - zeker als daar ook nog eens tepelkloven bijkomen. In dat geval ben je beter af met kolven: dan krijgt je kind ook nog moedermelk, maar kan je het gewoon met een flesje geven. Dan kan je als vader je kind ook voeden, wat toch een mooi moment is voor jezelf en het geeft je madam wat rust.

 

[Tha_nOn]

Ik ben er als (zo blijkt - totaal ongeïnformeerde) vent ook wel van verschoten hoe veel er bij kijken bij het geven van borstvoeding. Ze is er écht op gebrand om borstvoeding te geven maar het is alles behalve evident. Naar het schijnt duurt het ~6 weken vooraleer het echt vanzelf begint te gaan, en daar zijn we nu bijna, dus hopelijk merken we dat dan ook.

De theorie is ook dat ge 1x om de 2-3u moet voeden maar die van ons ligt eigenlijk bijna continu met de kleine in bed/in de zetel. Ik snap niet dat die dat er allemaal voor over heeft, ik zou compleet zot worden, maar er is geen haar op d'r hoofd dat er aan denkt om er mee te stoppen blijkbaar. Al meermaals over gehad.

Het is goed dat er aangegeven wordt dat stoppen kan hé maar als uw vrouw u duidelijk maakt dat ze dat niet wilt, is het de moment om steunend te zijn - waarmee ik niet wil zeggen dat ge dat niet zijt, maar op basis van uw relaas hier heb ik de indruk dat ge ze vooral probeert te overtuigen dat het te veel werk is, omdat gij het te veel werk vindt . Tenzij ze er mentaal onder door gaat zou ik daar zo hard niet op duwen.

En ja 1 keer om de 2-3 uur maar volgens de regels is dat ook 15 minuten aan elke borst dus dat is al een voeding van 30 minuten minstens, als ze goed aanhappen en vlot drinken. Das de theorie, die van mij hadden blokvoedingen nodig (elke keer dat ze vragen binnen een periode van 3 uur, aan dezelfde borst aanleggen want te veel melkproductie en krampen, waardoor ze meer willen zuigen, waardoor ze bij telkens een nieuwe borst teveel melk zouden binnenkrijgen wat leidt tot nog meer krampen, etc). Dus ja. Ik deed die eerste weken niets anders dan in de zetel zitten, aanleggen, wiegen in de hoop dat ze sliepen, blijven wiegen als ze sliepen want anders werden ze wakker (en trommelen op het buikje bij de eerste tekenen van krampen), verversen, aanleggen. Ik denk niet dat ik buiten ben geweest behalve voor de dingen die moesten (check-up arts bv), of familiebezoeken waar ik er zo verfromfraaid bij kon zitten als ik wou.
Ik vond dat allemaal vre moeilijke bij den eerste, bij de tweede wist ik wat er kwam en had ik er mij al bij neergelegd, veel gemakkelijker :v

Als ze toch eens buiten wilt komen of rondbewegen in huis kan ik alleen maar een meitai/draagdoek/draagzak aanbevelen.


IVM die borstontsteking, daar moogt ge wel uw punt maken dat ze dat moet opvolgen en behandelen met medicatie als het echt niet anders kan. Ik masseerde pijnlijke plekken er altijd uit in een warme douche (als de borsten niet goed leeggezogen werden door de baby) maar als ze er echt al ziek van is weet ik niet of dat nog voldoende is.

Je moet weten dat elke discussie met de moeder van je kind eindigt met "ik heb dieje kleine er wel uitgeduwd!", dus een discussie is bij voorbaat verloren. Voor de rest van je leven.

Vind ik eigenlijk een onnozele uitspraak. Enerzijds in de context van borstvoeding geven: doet er niet toe. Borstvoeding geven komt terug op het lichaam van de vrouw dus de keuze is aan de vrouw, zowel negatief als positief (tenzij uiteraard indien iemand eronder doorgaat en het niet kan loslaten)
Anderzijds: wie gebruikt dat echt in een discussie over hoe de kinderen opvoeden? Gaan we nu echt doen alsof vrouwen op die manier hunne partner op de zijlijn proberen te zetten? Ik herken mij daar helemaal niet in. Nu ja ik heb er ook geen kinderen uitgeduwd dus ik heb misschien geen recht van spreken
(Borstvoeding afbouwen is ook helemaal niet aan te raden bij een borstontsteking en het is niet gegarandeerd dat kolven rust geeft, voor mij was dat moeilijker, nam evenveel tijd (of meer) in beslag en ge had er dan nog geen enkel leuk aspect aan! Als ge u echt een melkkoe wilt voelen dan kan ik u een automatische kolfmachine aanraden...)

 

[Mulan]

Ik ben er als (zo blijkt - totaal ongeïnformeerde) vent ook wel van verschoten hoe veel er bij kijken bij het geven van borstvoeding. Ze is er écht op gebrand om borstvoeding te geven maar het is alles behalve evident. Naar het schijnt duurt het ~6 weken vooraleer het echt vanzelf begint te gaan, en daar zijn we nu bijna, dus hopelijk merken we dat dan ook.

De theorie is ook dat ge 1x om de 2-3u moet voeden maar die van ons ligt eigenlijk bijna continu met de kleine in bed/in de zetel. Ik snap niet dat die dat er allemaal voor over heeft, ik zou compleet zot worden, maar er is geen haar op d'r hoofd dat er aan denkt om er mee te stoppen blijkbaar. Al meermaals over gehad.

Kanttekening: ik had een supergoede vroedvrouw aan huis en wou ook per se borstvoeding blijven geven, no matter what! Ik had ook te weinig productie dus haalde dee vroedvrouw ook alles uit de kast om de productie te laten verhogen: thee, om de 2u ofwel kolven ofwel live voeden (en ondertussen kunstvoeding erbij geven) èn dan kwam er nog een ziekenhuisopname van 7 dagen bij voor de dochter èn ik had al die ontsteking gehad op de keizersnede, dus ik was ook enorm veel aan het vragen van mezelf. Zelfs in die mate dat de vroedvrouw besliste me onder verhoogd toezicht te plaatsen voor postnatale depressie. Zij kwam zelf vaker aan huis dan standaard, er werd ook een verpleegster van kind en gezin ingeschakeld om wekelijks langs te komen (ik had geluk, het was aan aangename madam) en de pediater en gynaecoloog werden op de hoogte gebracht.
Ik heb gelukkig geen postnatale depressie gehad (de dochter is zelf gestopt met borstvoeding tijdens een ziekenhuisopname aan 4 maanden en toen heb ik ook beslist niet meer te kolven en dat hoofdstuk af te sluiten, 1 maand nadat de vroedvrouw aan de alarmbel had getrokken. Kan zijn dat dat de redding was?) Maar weet dat dat ook een gevolg kan zijn van te veel druk op jezelf leggen om alles toch maar zo goed mogelijk te doen. Maar laat dat mss maar aan de professionals over om daar een kijkje op te nemen. De papa had ook al meermaals gezegd dat om de 2u voeden of kolven niet menselijk was, maar die werd ook door mij genegeerd als een vervelende vlieg.

 

[Vrouwtje Theelepel]

Dochter is hier ondertussen bijna een maand oud.
Mijn vriendin zit aan haar 3e borstontsteking. De laatste is gelukkig minder erg dan de vorige twee. Ik had geen idee dat dat zo pijn kon doen.
Het is allemaal wel heel zwaar moet ik zeggen. Ons dochterke wilt eigenlijk alleen maar vastgehouden worden. Ik slaap in de logeerkamer, dus ik kan gelukkig wel doorslapen maar mijn madam is eigenlijk quasi alleen maar met de kleine bezig. Alle praktische zaken (zowel mentaal als fysiek) in het dagdagelijkse leven komen op mijn schouders terecht en morgen begin ik opnieuw te werken.

Ik had gehoopt dat mijn madam wat naar buiten zou gaan met de kleine en wat zelfstandig zou zijn maar ze wil haar wereldje precies heel erg klein houden (echt mijn stijl niet). Is af en toe hier precies alsof ze op hotel zit. De dokter heeft eigenlijk gezegd dat ze best antibiotica zou pakken tegen die borstontsteking maar dat wil ze dan liever niet omdat ze het geen fijne gedachte vindt dat de kleine antibiotica binnenkrijgt. Terwijl ik dan weer zoiets heb van 'de dokter probeert u noch onze kleine te vergiftigen, pak die antibiotica gewoon zodat ge effectief beter wordt, zodat ge wat meer op uw eigen benen kunt staan en niet continu ziek zijt'.

Ben maar gewoon ergens anders gaan zitten, toch niks te winnen bij zo'n discussie uiteindelijk. Tis allemaal best pittig in elk geval

Ik heb tijdens de borstvoeding een zware kuur antibiotica moeten volgen (dubbele longontsteking, ik had geen keus) maar ik kan niet zeggen dat de zoon daar last van gehad heeft. Normaal schrijven ze een AB voor die mag in combinatie met borstvoeding.

Ik had een super gemakkelijke eter en de borstvoeding ging heel vlot bij en zelfs dan vond ik die eerste weken heel heftig en intens.
Ferm dat uw vrouw zo volhoudt ondanks de ontstekingen en zo.
Hopelijk beter het wel want zoiets kan slopend zijn voor jullie allebei .

 

[Spoiler]

Ik wou hier een reactie schrijven maar @Tha_nOn nam mij de woorden uit de pen. Alleen vroeg ik me af of je vrouw al een lactatiekundige heeft @derp ?
Ik heb zelf het geluk gehad goed en vlot borstvoeding te kunnen geven maar die eerste weken zijn echt pittig. Nadien vond ik borstvoeding het handigste ooit... Iig veel goede moed voor jou en je vrouw/ vriendin!!

 

[Avondland]

Vind ik eigenlijk een onnozele uitspraak. Enerzijds in de context van borstvoeding geven: doet er niet toe. Borstvoeding geven komt terug op het lichaam van de vrouw dus de keuze is aan de vrouw, zowel negatief als positief (tenzij uiteraard indien iemand eronder doorgaat en het niet kan loslaten)
Anderzijds: wie gebruikt dat echt in een discussie over hoe de kinderen opvoeden? Gaan we nu echt doen alsof vrouwen op die manier hunne partner op de zijlijn proberen te zetten? Ik herken mij daar helemaal niet in. Nu ja ik heb er ook geen kinderen uitgeduwd dus ik heb misschien geen recht van spreken

Het was dan ook een beetje als een grap bedoeld, dat had ik kunnen verduidelijken met een . Mijn vrouw gebruikt het dan ook als een scherts tijdens een kibbelmoment en niet in een serieuze discussie. Je kan die stelling plaatsen naast de uitspraak dat de man tijdens de bevalling op een plaats staat waar die het minst in de weg staat, alsof hij de meest nutteloze persoon in de verlossingskamer is.

Het argument kan je wel aanhalen om mannen op hun verantwoordelijkheid te duiden, zeker in de beginfase waar ze veel steun kunnen bieden.

(Borstvoeding afbouwen is ook helemaal niet aan te raden bij een borstontsteking en het is niet gegarandeerd dat kolven rust geeft, voor mij was dat moeilijker, nam evenveel tijd (of meer) in beslag en ge had er dan nog geen enkel leuk aspect aan!
Als ge u echt een melkkoe wilt voelen dan kan ik u een automatische kolfmachine aanraden...)

Je kan niet cold turkey stoppen met borstvoeding, maar tepelkloven gecombineerd met een zeer pijnlijke ontsteking is wel een goed argument om af te kolven en het kind niet rechtstreeks aan te laten happen.

 

[derp]

Het is goed dat er aangegeven wordt dat stoppen kan hé maar als uw vrouw u duidelijk maakt dat ze dat niet wilt, is het de moment om steunend te zijn - waarmee ik niet wil zeggen dat ge dat niet zijt, maar op basis van uw relaas hier heb ik de indruk dat ge ze vooral probeert te overtuigen dat het te veel werk is, omdat gij het te veel werk vindt . Tenzij ze er mentaal onder door gaat zou ik daar zo hard niet op duwen.

En ja 1 keer om de 2-3 uur maar volgens de regels is dat ook 15 minuten aan elke borst dus dat is al een voeding van 30 minuten minstens, als ze goed aanhappen en vlot drinken. Das de theorie, die van mij hadden blokvoedingen nodig (elke keer dat ze vragen binnen een periode van 3 uur, aan dezelfde borst aanleggen want te veel melkproductie en krampen, waardoor ze meer willen zuigen, waardoor ze bij telkens een nieuwe borst teveel melk zouden binnenkrijgen wat leidt tot nog meer krampen, etc). Dus ja. Ik deed die eerste weken niets anders dan in de zetel zitten, aanleggen, wiegen in de hoop dat ze sliepen, blijven wiegen als ze sliepen want anders werden ze wakker (en trommelen op het buikje bij de eerste tekenen van krampen), verversen, aanleggen. Ik denk niet dat ik buiten ben geweest behalve voor de dingen die moesten (check-up arts bv), of familiebezoeken waar ik er zo verfromfraaid bij kon zitten als ik wou.
Ik vond dat allemaal vre moeilijke bij den eerste, bij de tweede wist ik wat er kwam en had ik er mij al bij neergelegd, veel gemakkelijker :v

Als ze toch eens buiten wilt komen of rondbewegen in huis kan ik alleen maar een meitai/draagdoek/draagzak aanbevelen.


IVM die borstontsteking, daar moogt ge wel uw punt maken dat ze dat moet opvolgen en behandelen met medicatie als het echt niet anders kan. Ik masseerde pijnlijke plekken er altijd uit in een warme douche (als de borsten niet goed leeggezogen werden door de baby) maar als ze er echt al ziek van is weet ik niet of dat nog voldoende is.



Vind ik eigenlijk een onnozele uitspraak. Enerzijds in de context van borstvoeding geven: doet er niet toe. Borstvoeding geven komt terug op het lichaam van de vrouw dus de keuze is aan de vrouw, zowel negatief als positief (tenzij uiteraard indien iemand eronder doorgaat en het niet kan loslaten)
Anderzijds: wie gebruikt dat echt in een discussie over hoe de kinderen opvoeden? Gaan we nu echt doen alsof vrouwen op die manier hunne partner op de zijlijn proberen te zetten? Ik herken mij daar helemaal niet in. Nu ja ik heb er ook geen kinderen uitgeduwd dus ik heb misschien geen recht van spreken
(Borstvoeding afbouwen is ook helemaal niet aan te raden bij een borstontsteking en het is niet gegarandeerd dat kolven rust geeft, voor mij was dat moeilijker, nam evenveel tijd (of meer) in beslag en ge had er dan nog geen enkel leuk aspect aan! Als ge u echt een melkkoe wilt voelen dan kan ik u een automatische kolfmachine aanraden...)

Merci, Non. Ik snap ook wel echt dat ze meer heeft aan iemand die haar op dit moment steunt en ge hebt zeker een punt dat ik ook vind dat het voor mij veel werk is en dat ik vanuit die hoek mij soms ook afvraag of het niet anders kan. Ik probeer haar zeker niet te pushen om er mee te stoppen, maar tis wel goed om dat hier nog eens te lezen om zeker er voor te zorgen dat het kompas op de juiste plek moet blijven staan. We hebben +- dat gesprek gehad een paar weken geleden waarbij ik idd zeker wou horen van hare kant dat ze het aankan en dat ze er niet onderdoor gaat gaan en dat ze het zeker moet zeggen, dat stoppen met borstvoeding geen groot persoonlijk falen hoeft te zijn etc etc. Zij heeft gezegd dat ze het aankan en dat ze het heel graag wil, dus wat mij betreft is mijn rol in dat hele verhaal duidelijk en stel ik het niet meer in vraag tenzij zij dat zelf doet.

Als vent wil ik toch zeggen dat dat ook zeker gene gemakkelijke rol is om op u te nemen. Ge zijt continu praktisch bezig, uw vriendin heeft (begrijpelijk) vooral oog voor de baby en het voeden, met momenten krijgt ze ook nog eens hormonale/emotionele schommelingen waar ge schokdemper voor moet spelen, en dat allemaal terwijl ge zelf ook zijt aan het wennen aan uw nieuwe rol als vader.

Schets: zaterdag zijn we nog naar de spoed gegaan op aanraden van de vroedvrouw (wegens mogelijk abces van ontsteking #2), zondag tekenen van nieuwe ontsteking, vandaag naar het ziekenhuis voor een echo van de borst (want zaterdag kon dat niet) waaruit bleek dat het geen abces/geen tumor is, en onderweg naar huis beslist ze dan om te stoppen met ibuprofen te nemen en weigert ze antibiotica te nemen die haar dokter voorschrijft omdat ze denkt dat de nieuwe ontsteking op dit moment wel 'onder controle is zo'.

In heel die maalstroom van dingen, de angst dat de miserie weeral langer gaat aanslepen dan nodig, dat we weeral naar het ziekenhuis zullen moeten gaan, dat ze weeral koorts gaat maken of in't midden van de nacht en gaat afzien, dat het moeilijker is voor haar en voor de kleine om te eten, dat ik weer extra verlof ga moeten inzetten, is het dan echt heel moeilijk om gewoon te blijven glimlachen en voor de 54e keer die dag een borstcompres aan bed te gaan brengen. Ik wil hier niet doen alsof ik jezus aan het kruis ben, ik probeer echt mijn bakkes te houden en van goede wil te zijn maar op zo'n momenten is het wel moeilijk.

Ik wou hier een reactie schrijven maar @Tha_nOn nam mij de woorden uit de pen. Alleen vroeg ik me af of je vrouw al een lactatiekundige heeft @derp ?
Ik heb zelf het geluk gehad goed en vlot borstvoeding te kunnen geven maar die eerste weken zijn echt pittig. Nadien vond ik borstvoeding het handigste ooit... Iig veel goede moed voor jou en je vrouw/ vriendin!!

We hebben een goede vroedvrouw/lactatiedeskundige!

 

[Wilcao]

Ik ben er als (zo blijkt - totaal ongeïnformeerde) vent ook wel van verschoten hoe veel er bij kijken bij het geven van borstvoeding. Ze is er écht op gebrand om borstvoeding te geven maar het is alles behalve evident. Naar het schijnt duurt het ~6 weken vooraleer het echt vanzelf begint te gaan, en daar zijn we nu bijna, dus hopelijk merken we dat dan ook.

De theorie is ook dat ge 1x om de 2-3u moet voeden maar die van ons ligt eigenlijk bijna continu met de kleine in bed/in de zetel. Ik snap niet dat die dat er allemaal voor over heeft, ik zou compleet zot worden, maar er is geen haar op d'r hoofd dat er aan denkt om er mee te stoppen blijkbaar. Al meermaals over gehad.

Het is gewoon heel moeilijk als man over borstvoeding te oordelen (heb ik zelf gemerkt). Mijn vrouw heeft het 6 maanden volgehouden, met de laatste maanden al gecombineerd met de fles. Enorm veel respect voor haar, want ik had er weinig vertrouwen in dat ze het ging aankunnen qua "borstgevoeligheid". Als man heb je dan vaak zoiets van "stop er maar mee als het niet lukt of gewoon te veel is", maar voor een vrouw is het natuurlijk meer dan gewoon die voeding geven.

Over het naar buiten gaan. Ik zou dat zeker doen. Een wandeling of iets kan altijd he. Is goed voor uzelf en de kleine. Wij zijn eigenlijk dingen blijven doen, in de mate van het mogelijke. Ik denk dat wij zelfs exact 3 weken na de bevalling op exact dezelfde plek zijn gaan ontbijten en dat ging allemaal. Uiteraard hangt dat van baby tot baby af, maar een wandeling zou wel moeten lukken.

Succes en sterkte in ieder geval. En maak u geen zorgen. Iedereen van ons heeft wel eens zware periodes meegemaakt met een pasgeboren baby. Ook dat gaat voorbij.

 

[gamer5]

Hier 9 maanden bij de eerste en 6 bij de tweede. Ik vond dat eigenlijk de eerste 3 maanden ook wel belangrijk en een absolute meerwaarde maar ik heb ze nooit echt gepusht ervoor. Ging eerste maand wat moeilijk maar de vroedvrouw heeft daar goed werk geleverd. Bij de tweede ging dat vanaf minuut 1 goed.

Ene keer dat loopt is da eigelek het makkelijkste dat er is. Je hebt altijd eten voor je kleine mee en dat is altijd “good to go”. Na 6 maanden wel verminderende melkproductie bij de eerste maar dmv afkolven daar dan ook doorgeraakt.

 

[anders.]

Hier heeft ze het een jaar volgehouden, maar ook regelmatig pijnlijke plekken en 1 serieuze borstontsteking. De eerste keer dat ik mijn vrouw met een naald een kanaaltje zag deblokkeren, wist ik ook niet wat ik zag...
Als man heb je voordien toch het idee dat dat allemaal vlot moet gaan, want dat is toch hoe de natuur ervoor zorgt dat kinderen eten krijgen... niet dus

 

[Tha_nOn]

Schets: zaterdag zijn we nog naar de spoed gegaan op aanraden van de vroedvrouw (wegens mogelijk abces van ontsteking #2), zondag tekenen van nieuwe ontsteking, vandaag naar het ziekenhuis voor een echo van de borst (want zaterdag kon dat niet) waaruit bleek dat het geen abces/geen tumor is, en onderweg naar huis beslist ze dan om te stoppen met ibuprofen te nemen en weigert ze antibiotica te nemen die haar dokter voorschrijft omdat ze denkt dat de nieuwe ontsteking op dit moment wel 'onder controle is zo'.

tbh, als ze naar het ziekenhuis gestuurd wordt voor scans en dergelijke dan moet ze toch wel ffkes zien dat ze er echt van af geraakt - zelfs al is dat met medicatie. Ze gaan echt niets voorschrijven voor een zwangere/borstvoeding gevende vrouw dat echt nodig is. Maar misschien moet ge vragen aan uw vroedvrouw of ze die boodschap nog eens duidelijk overbrengt.

Hier heeft ze het een jaar volgehouden, maar ook regelmatig pijnlijke plekken en 1 serieuze borstontsteking. De eerste keer dat ik mijn vrouw met een naald een kanaaltje zag deblokkeren, wist ik ook niet wat ik zag...
Als man heb je voordien toch het idee dat dat allemaal vlot moet gaan, want dat is toch hoe de natuur ervoor zorgt dat kinderen eten krijgen... niet dus

ik hoop dat ge bedoelt dat ze een melkblaar openprikte want een kanaal kunt ge zo niet deblokkeren volgens mij (zeker gezien die blokkage ook vrij diep kan zitten, yikes)



edit: ondanks al die miserie mis ik het tbh wel, dat borstvoeding geven. Niet die eerste 2 maand maar de periode daarna met vlotte, snelle voedingen en meer tijd tussen en al slapend voeden

 

[Holocene]

Gisteren dus, nogmaals, een dag verlof moeten opnemen omdat onze dochter ziek is.

commentaar van collega's/baas kan je dan echt wel missen tbh "ze is toch veel ziek hé", "kan je ze niet naar oma/opa brengen?"

 

[Tha_nOn]

voor zoiets heb ge dus een oogrol emoji nodig

 

[anders.]

ik hoop dat ge bedoelt dat ze een melkblaar openprikte want een kanaal kunt ge zo niet deblokkeren volgens mij (zeker gezien die blokkage ook vrij diep kan zitten, yikes)

edit: ondanks al die miserie mis ik het tbh wel, dat borstvoeding geven. Niet die eerste 2 maand maar de periode daarna met vlotte, snelle voedingen en meer tijd tussen en al slapend voeden

Ja, het kan zijn dat ik een melkblaar bedoel hoor. Zo de "verstopte tepel" om het simpel uit te drukken.

 

[pardal]

De vrouw heeft hier telkens borstvoeding gegeven tot het vanzelf stopte bij de eerste 3 (telkens bij een nieuwe zwangerschap), bij de laatste na anderhalf jaar, dochter wou zelf niet meer.

Het zijn hier nooit gemakkelijke borstvoedingen geweest. Ontstekingen, bloedende tepels, kloven, stukjes tepels die afvielen. Vrouw moest en zou borstvoeding blijven doorgeven, als partner kan je dan echt weinig doen.

3 dagen geleden waren we het tutje kwijt, echt nergens te vinden. Vreesde ervoor dat het een moeilijk moment ging worden, maar dochter ging zonder veel drama slapen. Ook in de nacht geen moeilijkheden als ze wakker werd. Nu dus 3 dagen tut vrij. Soms kunnen dingen ook eens meevallen blijkbaar.

 

[anders.]

Gisteren dus, nogmaals, een dag verlof moeten opnemen omdat onze dochter ziek is.

commentaar van collega's/baas kan je dan echt wel missen tbh "ze is toch veel ziek hé", "kan je ze niet naar oma/opa brengen?"

Gisteren zei collega me dat ze lang hadden moeten proberen om kinderen te krijgen, dat de vrouw er een tijdje doorheen had gezeten (volledig begrijpelijk) en dat haar baas geen betere commentaar vond dan "wat er in uw privéleven speelt, interesseert mij niet"...

 

[Spoiler]

Merci, Non. Ik snap ook wel echt dat ze meer heeft aan iemand die haar op dit moment steunt en ge hebt zeker een punt dat ik ook vind dat het voor mij veel werk is en dat ik vanuit die hoek mij soms ook afvraag of het niet anders kan. Ik probeer haar zeker niet te pushen om er mee te stoppen, maar tis wel goed om dat hier nog eens te lezen om zeker er voor te zorgen dat het kompas op de juiste plek moet blijven staan. We hebben +- dat gesprek gehad een paar weken geleden waarbij ik idd zeker wou horen van hare kant dat ze het aankan en dat ze er niet onderdoor gaat gaan en dat ze het zeker moet zeggen, dat stoppen met borstvoeding geen groot persoonlijk falen hoeft te zijn etc etc. Zij heeft gezegd dat ze het aankan en dat ze het heel graag wil, dus wat mij betreft is mijn rol in dat hele verhaal duidelijk en stel ik het niet meer in vraag tenzij zij dat zelf doet.

Als vent wil ik toch zeggen dat dat ook zeker gene gemakkelijke rol is om op u te nemen. Ge zijt continu praktisch bezig, uw vriendin heeft (begrijpelijk) vooral oog voor de baby en het voeden, met momenten krijgt ze ook nog eens hormonale/emotionele schommelingen waar ge schokdemper voor moet spelen, en dat allemaal terwijl ge zelf ook zijt aan het wennen aan uw nieuwe rol als vader.

Schets: zaterdag zijn we nog naar de spoed gegaan op aanraden van de vroedvrouw (wegens mogelijk abces van ontsteking #2), zondag tekenen van nieuwe ontsteking, vandaag naar het ziekenhuis voor een echo van de borst (want zaterdag kon dat niet) waaruit bleek dat het geen abces/geen tumor is, en onderweg naar huis beslist ze dan om te stoppen met ibuprofen te nemen en weigert ze antibiotica te nemen die haar dokter voorschrijft omdat ze denkt dat de nieuwe ontsteking op dit moment wel 'onder controle is zo'.

In heel die maalstroom van dingen, de angst dat de miserie weeral langer gaat aanslepen dan nodig, dat we weeral naar het ziekenhuis zullen moeten gaan, dat ze weeral koorts gaat maken of in't midden van de nacht en gaat afzien, dat het moeilijker is voor haar en voor de kleine om te eten, dat ik weer extra verlof ga moeten inzetten, is het dan echt heel moeilijk om gewoon te blijven glimlachen en voor de 54e keer die dag een borstcompres aan bed te gaan brengen. Ik wil hier niet doen alsof ik jezus aan het kruis ben, ik probeer echt mijn bakkes te houden en van goede wil te zijn maar op zo'n momenten is het wel moeilijk.



We hebben een goede vroedvrouw/lactatiedeskundige!

Ik heb ook af en toe eens contact genomen met de medewerkers van La Leche League. (https://lalecheleague.be/medewerkers/) Die zijn super geïnformeerd over borstvoeding, geven ook correct medisch advies en kunnen dus ook geruststellen (bv) over medicatie tijdens de borstvoeding en dergelijke. Misschien kan dat een extra steun zijn voor je vriendin, naast jullie lactatiekundige? La Leche League heeft ook een facebookpagina, maar die vond ik zelf soms een beetje dubbel. Daar kan 'iedereen' advies geven, soms dus ook niet correct, en dat vond ik dan soms iets hebben van borstvoedingsgestapo en dat maakte mij zelf dan ook weer onzeker soms. Zeker bij ons eerste kindje. Intussen kind 3 (17maanden en nog wel borstvoeding aan het geven) en dan lukt het allemaal wat meer om te relativeren. Opnieuw, veel succes!! Een baby schudt je leven echt grondig door elkaar, als man/vrouw/papa/mama/koppel, maar komt goed!!

 

[derp]

tbh, als ze naar het ziekenhuis gestuurd wordt voor scans en dergelijke dan moet ze toch wel ffkes zien dat ze er echt van af geraakt - zelfs al is dat met medicatie. Ze gaan echt niets voorschrijven voor een zwangere/borstvoeding gevende vrouw dat echt nodig is. Maar misschien moet ge vragen aan uw vroedvrouw of ze die boodschap nog eens duidelijk overbrengt.

Ik heb geprobeerd. Op een bepaald moment is het 'het is wel mijn lichaam' en zijt ge uitgepraat he. Ik kan ze moeilijk gaan verplichten.

 

[anders.]

Ik heb ook af en toe eens contact genomen met de medewerkers van La Leche League. (https://lalecheleague.be/medewerkers/) Die zijn super geïnformeerd over borstvoeding, geven ook correct medisch advies en kunnen dus ook geruststellen (bv) over medicatie tijdens de borstvoeding en dergelijke. Misschien kan dat een extra steun zijn voor je vriendin, naast jullie lactatiekundige? La Leche League heeft ook een facebookpagina, maar die vond ik zelf soms een beetje dubbel. Daar kan 'iedereen' advies geven, soms dus ook niet correct, en dat vond ik dan soms iets hebben van borstvoedingsgestapo en dat maakte mij zelf dan ook weer onzeker soms. Zeker bij ons eerste kindje. Intussen kind 3 (17maanden en nog wel borstvoeding aan het geven) en dan lukt het allemaal wat meer om te relativeren. Opnieuw, veel succes!! Een baby schudt je leven echt grondig door elkaar, als man/vrouw/papa/mama/koppel, maar komt goed!!

Op zich is het een goede bron van informatie, maar onze ervaring was wel dat ze een beetje de "borstvoedingsmaffia" zijn. Er zit daar nogal veel volk die het idee hebben dat iedereen die beslist om geen borstvoeding te geven een crimineel is.