Toevluchtsoord voor de (toekomstige) mama's en papa's

Kan de persoon die bij de kleine blijft terwijl jullie een avondje weg zijn de kleine niet in bed steken of overnemen zodat jullie kunnen vertrekken?

Dat kon ja, maar madam had al een paar dagen de laten gehad waardoor ze hem al tijdje niet meer in bed had gedaan.

Ze wou dat dus graag nog eens zelf doen.

Ik vraag me af waarom hahaha
 
Als ik even heel rationeel, objectief en misschien wel egoïstisch wil zijn, even de volgende gedachteoefening. Wat deed en doe ik écht graag, in een paar kernpunten:
- Uitgaan, muziek, techno-feesten, house-feesten, festivals, etc. met mijn vrouw of met vrienden -> Is nog nooit zo onmogelijk geweest als vandaag omwille van obvious reasons.
- Zelfs gewone rustige avondjes onder vrienden om tussen pot en en pint wat bij te praten, lachen, zeveren, etc. -> Teveel problemen thuis om zonder schuldgevoel een avondje plezier te gaan maken. Ook heel moeilijk om nog gemeenschappelijke momenten te vinden.
- Seks. -> Is quasi tot nul gereduceerd door vermoeidheid, de vele discussies, een kleine in de co-sleeper, ... apart slapen helpt natuurlijk ook niet.
- Etc.

Ik snap dit echt perfect, en ook het schuldgevoel dat er bijkomt. Ik ben zelf een iets oudere papa, ben papa geworden op m'n 43ste, maar ik mis die dingen ook nu, en dat is (mede met m'n leeftijd) de reden dat ik er geen 2de bij wil.
 
Veel herkenbare dingen gelezen de afgelopen pagina's.

Ik denk ook dikwijls terug aan de periode net voor mijn huidige relatie. Ik woonde in een crap-kot, had ook toen al financiële zorgen, maar ik had alle tijd van de wereld (buiten mijn job uiteraard) die ik kon spenderen aan mij. Ik zou nooit terugwillen naar die tijd en ben enorm blij met alles dat ik sindsdien "gekregen" heb. Maar soms mis ik het toch... Bij mij uit zich dat vooral qua gamen en qua "wij"-tijd. Een avondje in de zetel zonder op de klok te moeten kijken qua wanneer de kleine moet eten, wanneer ik bed in moet om toch nog wat slaap te krijgen wanneer ik de shift heb, ... Ook voetbal dat we altijd met ons twee deden, is nu moeilijker (ook omdat de 10 jaar oude quasi altijd een wedstrijd heeft op het moment dat Genk voetbalt). Ik ben degene die al 35 jaar ofzo gaat kijken en zij nog geen tien, dus ze kan op zich wel leven met dat ik degene ben die meestal gaat. Weggaan zelf is voor mij sowieso wat passé. Ik zou wel eens heel af en toe nog eens een punk rock optreden, een techno feestje of een festival-dag in de zomer willen doen, maar uiteindelijk heb ik het liefste een avond ergens in een park of op mijn terras met een six-pack en een peukje erbij om zo wat te babbelen. Kheb ook gewoon niet de energie voor meer momenteel :D

Ik merk ook wel heel wat meer discussie nu, terwijl we eigenlijk echt een makkelijk koppel waren/zijn. En seks? Tja. Twee keer in 2023? Maar ik heb het gevoel dat het nog altijd goed zit en wanneer ik soms uit dat ik soms op donkere momenten "schrik" heb voor de toekomst, valt ze altijd echt COM PLEET uit de lucht. Dus tzal wel meevallen :)

Maar toch: veel herkenbaars.
 
Sunparcs overleefd. Zeker 5 kutkoters omver gekegeld in de wildwaterbaan en het softijs was goedkoop. En het was rustig en de dochter was zeer content.
 
Hier ook de laatste dag van een korte midweek weg in een Roompot-bungalow.
Topweek gehad en om week af te sluiten een binnenspeeltuin. Hen laten ravotten en zelf krant lezen met een heel grote vanillemilkshake. :)

Vanaf een jaar of 5 wordt de actieve zorg een heel pak minder. ;)
 
Deze week in het UZ bij de NKO-prof gepasseerd met dochterlief. Er zat nog steeds druk achter haar goede oor, zelfs na de antibiotica-druppels in haar oren die pas de dag voordien gestopt waren. Sowieso dat ze dus al minder goed hoorde dan normaal en dan beslist madame tijdens de testjes er nog compleet haar gat aan te vegen en de blauwe tenue's van de assistenten interessanter te vinden dan de geluiden waarop ze zou moeten reageren. Conclusie: haar gehoor zou fel verslechterd zijn. Buisjes in de oren zijn van de moetens en zo snel mogelijk nodig. Wij naar het lokaal waar de operaties ingepland worden - zo snel mogelijk => begin juli.

Vandaag telefoon, operatie vervroegd want de prof vond het veel te lang wachten => volgende week al. Laat het stressen en ongerust zijn beginnen.
 
Buisjes steken is echt wel een routine-operatie, het is vooral wat akelig omdat het onder volledige verdoving is. Mijn dochter heeft het 3 keer moeten doen.

Bij haar was uiteindelijk de oplossing voor het voortdurend ziek zijn en de quasi permanente oorontstekingen het weghalen van haar neuspoliepen.
 
Hier ook 3x bij de oudste en 1x bij de jongste.

Geen zorgen om maken. Routine-operatie inderdaad.

Als het nog een baby of peuter is, zal het wakker worden achteraf mogelijk wel niet zo aangenaam zijn. Het ontwaken uit narcose is niet zo prettig voor die kleintjes. Eens dat helemaal uitgewerkt is, zouden ze verder geen last mogen hebben.
 
Ge moet uiteraard niet antwoorden, als ge niet wilt he, maar waarom voor een tweede gegaan? Zeker na alles wat ge hebt meegemaakt met de eerste?
Wie kan op voorhand weten dat een 2de ook zo zou zijn?

Zelf ben ik gescheiden en heb 1 dochter. Met een nieuwe partner zou ik ook een 2de willen. Maar wat als ik ook scheid? 2 keer ex, 2 kinderen van elk een andere vrouw. Het is een risico....maar dat is het leven nu eenmaal toch?
 
Sunparcs overleefd. Zeker 5 kutkoters omver gekegeld in de wildwaterbaan en het softijs was goedkoop. En het was rustig en de dochter was zeer content.

Hier net thuis van 4 dagen Sunparks, heel goed meegevallen. Onze oudste van 4 laat ik doen in het kinderbad en van tijd is mee in de buis en de jongste van bijna 2 zit 2 uur met bekertjes te spelen in het plonsbad.

Welke zijt ge geweest? Gisteren 2x gedacht als ik ene zag lopen dat is avondland 😂. (Ja, ik spendeer hier teveel tijd!) :unsure:

Deze week in het UZ bij de NKO-prof gepasseerd met dochterlief. Er zat nog steeds druk achter haar goede oor, zelfs na de antibiotica-druppels in haar oren die pas de dag voordien gestopt waren. Sowieso dat ze dus al minder goed hoorde dan normaal en dan beslist madame tijdens de testjes er nog compleet haar gat aan te vegen en de blauwe tenue's van de assistenten interessanter te vinden dan de geluiden waarop ze zou moeten reageren. Conclusie: haar gehoor zou fel verslechterd zijn. Buisjes in de oren zijn van de moetens en zo snel mogelijk nodig. Wij naar het lokaal waar de operaties ingepland worden - zo snel mogelijk => begin juli.

Vandaag telefoon, operatie vervroegd want de prof vond het veel te lang wachten => volgende week al. Laat het stressen en ongerust zijn beginnen.
Geen zorgen, hier ook net gedaan en dat is op een kwartiertje geklonken. Veel minder ziek nu.
 
Wie kan op voorhand weten dat een 2de ook zo zou zijn?

Zelf ben ik gescheiden en heb 1 dochter. Met een nieuwe partner zou ik ook een 2de willen. Maar wat als ik ook scheid? 2 keer ex, 2 kinderen van elk een andere vrouw. Het is een risico....maar dat is het leven nu eenmaal toch?
Mijn nieuwe vriendin zou ook graag kind hebben maar ik zit met zelfde schrik wat als. In mijn geval zou het dan nog in 2 verschillende dorpen 30min van elkaar zijn. Ik zou ni weten hoe ik dat zo moeten regelen.
 
Hier net thuis van 4 dagen Sunparks, heel goed meegevallen. Onze oudste van 4 laat ik doen in het kinderbad en van tijd is mee in de buis en de jongste van bijna 2 zit 2 uur met bekertjes te spelen in het plonsbad.

Welke zijt ge geweest? Gisteren 2x gedacht als ik ene zag lopen dat is avondland 😂. (Ja, ik spendeer hier teveel tijd!) :unsure:
In die van Mol, dat is vlakbij.
 
Wie kan op voorhand weten dat een 2de ook zo zou zijn?

Zelf ben ik gescheiden en heb 1 dochter. Met een nieuwe partner zou ik ook een 2de willen. Maar wat als ik ook scheid? 2 keer ex, 2 kinderen van elk een andere vrouw. Het is een risico....maar dat is het leven nu eenmaal toch?
Scheiden is iets anders. Als ge echt de horror hebt meegemaakt bij de eerste, zullen toch veel mensen niet aan een tweede beginnen he (denk ik).
 
Ze zeggen niet voor niets 'it takes a village to raise a child', dus als ge die village hebt, gebruik ze dan zou ik zeggen. Die van ons zijn 5 en 6. Ze schelen net 1 jaar. De pittigste periode is ondertussen gepasseerd. We hebben echt veel gehad aan alle hulp en dat zorgde er voor dat wij niet enkel mama en papa waren.

Onze kinderen gaan nog steeds op regelmatige basis logeren bij de grootouders of gaan een dagje spelen bij meter, peter, ... . Zo kunnen wij nog steeds afspreken met onze vrienden, date night plannen, eens wat extra doen in huis. Zowel onze kinderen als babysitters genieten hier van. Dus win-win-win.

Als je dit niet hebt, is het een andere situatie natuurlijk.
 
Terug
Bovenaan