Toevluchtsoord voor de (toekomstige) mama's en papa's

Bij ons is dat nu de laatste maand en een half aan het beteren. Dochter is 6 jaar, zoon 3 jaar.
Tot 2 maanden geleden was 3-4x per nacht opstaan nog de regel. En we waren daar heel blij mee, want we komen van 6-8x.

Na al die jaren een nacht kunnen doorslapen doet heel raar. In het begin was er precies iets niet juist. Dan stonden we wat in paniek op om te kijken of alles nog ok was met de kindjes.

Wel zalig nu. Finally!
 
Ik ben wel content met mijn naam.
Mijn ouders hebben bij mij en mijn 2 broers voor iet wat lange namen gekozen die gemakkelijk uit te spreken zijn in het Engels, Frans, Duits, Nederlands,...
En die je dan ook nog eens alle 3 op verschillende manieren kunt inkorten.
Ik stel me eigenlijk al jarenlang voor met een ingekorte versie van mijn naam omdat die gemakkelijk uit te spreken is in het Vietnamees.
Voorbeeld (maar niet de naam van mij of mijn broers): Alexander -> Alex, Al, Xander, ....
 
Elke nacht zeker 1x.
Dan moet er iemand bij hem gaan liggen.

Het is nog maar enkele maanden dat hij geen melk meer drinkt 's nachts lol.

Soms gebeurt het dat madam er in een diepe slaap valt 's avonds en dan wordt hij niet wakker 's nachts als ze naast hem ligt.

Weet niet wat we daar aan moeten doen, zal ook wel over gaan zeker :/
Hier is het ondertussen wat beter, soms schiet ze wel eens wakker en geven we flesje melk en gaan er bij liggen en dan slaapt ze gewoon door. Als we er direct bij gaan liggen, wordt ze nooit wakker 's nachts. Criticasters gaan zeggen dat dat aangeleerd gedrag is, maar is volgens mij gewoon een natuurlijke reflex voor kinderen om bij hun ouders te willen liggen. Er is ook geen enkel wild dier dat tegen hun "baby's" zegt "slaap maar hier, ik ga weg he"...
 
Hier stond Lucía bovenaan voor de dochter, op z'n Spaans uitgesproken is dit heel mooi, int Vlaams wordt dat, Lusjaa, dus toch maar gepast :/
 
Hier is het ondertussen wat beter, soms schiet ze wel eens wakker en geven we flesje melk en gaan er bij liggen en dan slaapt ze gewoon door. Als we er direct bij gaan liggen, wordt ze nooit wakker 's nachts. Criticasters gaan zeggen dat dat aangeleerd gedrag is, maar is volgens mij gewoon een natuurlijke reflex voor kinderen om bij hun ouders te willen liggen. Er is ook geen enkel wild dier dat tegen hun "baby's" zegt "slaap maar hier, ik ga weg he"...
Klopt

Wij vechten er ook niet tegen. Als die jongen beter slaapt met zijn mama naast hem dan is dat maar zo.
Dat zijn ook geen hele nachten, meestal is dat maar 5 minuten en slaapt hij terug.

Soms valt madam dan ook terug in slaap en ligt ze er een paar uur, maarja niemand heeft daar last van hé dat dei daar ligt ipv bij mij
 
Hier weer een andere pap voor de jongste want hij bleef serieus last hebben van krampjes. Deze pap is pokkeduur -€40 voor een doos van 400 gram alstubliefdankuwel, maar wordt gelukkig een groot deel terugbetaald. Eerst moesten we die pap nog indikken, maar omdat hij dan last bleef hebben van krampjes moeten we het nu proberen zonder verdikkingsmiddel. Kans is dan wel reëel dat hij meer last gaat hebben van reflux, dus het is nu pest/cholera.
Als bloemekee heeft hij last van een verkoudheid en ook van zijn keel omdat hij de afgelopen dagen zó hard moest brullen van de pijn van zijn krampjes. We mogen nu ook gaan aerosollen.

Vorige nacht hebben we elk uur van de klok gezien, ook dankzij onze oudste die vanaf half drie niet meer kon slapen wegens nachtmerries. Gevolg was dat vader- en moederlief dus ook goed wakker waren.
De onderbroken nachten beginnen nu wel te wegen. Toen ik deze nacht toch wat kon slapen, droomde ik dat iets aan het doen was en me plots realiseerde dat ik moest gaan slapen omdat ik zo moe was. Dreamception ofzo. :unsure:

Hoe mijn (over)gootouders dat vroeger klaarspeelden in veel armoediger omstandigheden en met minder medische kennis is mij een raadsel. Overgrootmoeder was met tien kinderen thuis vroeger en in het gezin van mijn moeder waren ze met acht kinderen. En dan te bedenken dat als je vroeger eens een jaar of twee geen kind kreeg, de pastoor daar stond om te vragen waar de volgende bleef.

Echt, hier gaat binnenkort een knoop in ze. :sop:
 
Hoe mijn (over)gootouders dat vroeger klaarspeelden in veel armoediger omstandigheden en met minder medische kennis is mij een raadsel. Overgrootmoeder was met tien kinderen thuis vroeger en in het gezin van mijn moeder waren ze met acht kinderen. En dan te bedenken dat als je vroeger eens een jaar of twee geen kind kreeg, de pastoor daar stond om te vragen waar de volgende bleef.

Echt, hier gaat binnenkort een knoop in ze. :sop:
Veel sterkte!

En hoe ze dat vroeger deden?
Bron: mijn moeder.
"Jullie wieg stond naast de verwarming, lekker warm 's winters! En zo moesten we der niet op luisteren als jullie 's nachts weenden.

(Jup, de generatie die "niet toegaf aan die grillen" zodat baby's leerder dat huilen toch niet hielp.... Maar we waren super braaf en sliepen gelijk door! Volgens de moeder die op een ander verdiep sliep met alle mogelijke tussendeuren toe. :unsure: )
 
Hoe mijn (over)gootouders dat vroeger klaarspeelden in veel armoediger omstandigheden en met minder medische kennis is mij een raadsel. Overgrootmoeder was met tien kinderen thuis vroeger en in het gezin van mijn moeder waren ze met acht kinderen. En dan te bedenken dat als je vroeger eens een jaar of twee geen kind kreeg, de pastoor daar stond om te vragen waar de volgende bleef.

Echt, hier gaat binnenkort een knoop in ze. :sop:
Dat zijn tijden waar de raadgeving rond opvoeding nog was "als ze lang wenen, sluit je ze maar op in de kelder, na een tijd stoppen ze wel".
Een neefje van mijn vrouw was een huilbaby, daar zei de dokter "dan moet ge de tv maar wat harder zetten" ...
 
Dat lukt als uw kind eentje is die in de buggy wil zitten. Hier is ze 2 jaar en 2 maand, en ze heeft ondertussen al bijna een half jaar niet meer in de buggy gezeten...
Ik denk dat het meest realistische nog is om ze op een fietsstoel vast te gespen en zo te gaan trouwens. Maar in praktijk is een auto voor dat soort gevallen gewoon handig, zeker als ze u van op de huisartsenwachtpost doorsturen naar spoed bvb...
Mee eens hoor! 😇
Maar hier heeft ze al veel uren in de buggy doorgebracht wegens "geen ander alternatief" en "da's meermaals per week de routine" toen de 2de auto er wel was. Als de buggy de uitzondering is en zeker niet meermaals per week gebruikt wordt, zal dat verzet sneller optreden vermoed ik?
 
Mee eens hoor! 😇
Maar hier heeft ze al veel uren in de buggy doorgebracht wegens "geen ander alternatief" en "da's meermaals per week de routine" toen de 2de auto er wel was. Als de buggy de uitzondering is en zeker niet meermaals per week gebruikt wordt, zal dat verzet sneller optreden vermoed ik?
Goh, we rijden eigenlijk ook amper met de auto rond met haar (als ze 2x per week in de auto zit, is het veel). Gewoon een heel "zelfstandig" kind dat zelf wil wandelen... Autostoel en fietsstoel zijn makkelijker omdat er dan "snelle beweging" is terwijl ze in de buggy beseft dat ze evengoed (in haar ogen toch :p) zelf kan wandelen.

Iets anders: keuze gemaakt rond kleuterschool, uiteindelijk gekozen om niet naar de dichtsbijzijnde school (600m) te gaan, maar toch de school waar we ons het best bij voelde. Het zal wat meer gedoe zijn, maar welzijn van kind gaat imo voor op praktische dingen.
Ik vond er best veel verschil zitten qua scholen, enerzijds aantal leerlingen per volwassenen etc, maar ook qua visie. De school hier het dichtsbij leek enorm te focussen op "ze moeten zo snel mogelijk discipline leren", wat ik echt héél vreemd vond. Anderzijds heeft die school wel een leuke speeltuin in het groen, terwijl onze voorkeursschool de typische "koer" heeft...

Nu afwachten of onze voorkeurskeuze nog plekken vrij heeft.
 
Mijn dochter (2 maanden en een week) is een troela :D

We wisselen dus de nachten om en wanneer ik geen nacht heb, slaap ik in een ander bed. Want ik word een stuk vroeger dan mijn vriendin wakker van "de geluidjes" van mijn dochter. Ze zit met veel reflux en de nacht verloopt in 2 delen. Ze krijgt een laatste voeding rond half 11 en gaat dan naar bed. Het eerste deel gaat meestal goed qua slapen (kwaliteit niet lengte) maar in deel 2 is ze dikwijls/atlijd enorm onrustig en is het veel bewegen en geluidjes maken waardoor basically de nacht gedaan is. In al die tijd heeft ze één keer tot 4h40 geslapen maar voor de rest ist een stuk vroeger.
But the issue at hand waarom het een troela is :D Mijn nacht vijf dagen geleden: wakker om 2h. Nacht van de vriendin: half 4. Nacht van mij: 2h. Nacht van de vriendin: half 4. En deze nacht was het zo erg met haar geluidjes en bewegingen dat ik geen klop geslapen heb. BEDANKT HE MEID :ROFLMAO:
 
Hoe mijn (over)gootouders dat vroeger klaarspeelden in veel armoediger omstandigheden en met minder medische kennis is mij een raadsel. Overgrootmoeder was met tien kinderen thuis vroeger en in het gezin van mijn moeder waren ze met acht kinderen. En dan te bedenken dat als je vroeger eens een jaar of twee geen kind kreeg, de pastoor daar stond om te vragen waar de volgende bleef.
Tut in de jenever en KO
 
Hier is het ondertussen wat beter, soms schiet ze wel eens wakker en geven we flesje melk en gaan er bij liggen en dan slaapt ze gewoon door. Als we er direct bij gaan liggen, wordt ze nooit wakker 's nachts. Criticasters gaan zeggen dat dat aangeleerd gedrag is, maar is volgens mij gewoon een natuurlijke reflex voor kinderen om bij hun ouders te willen liggen. Er is ook geen enkel wild dier dat tegen hun "baby's" zegt "slaap maar hier, ik ga weg he"...

Ik vraag me dan wel af, hoe gaat dat als ze op logé gaat en haar ouders er 's nachts niet zijn? Is dat dan zowiezo miserie, of lukt dat wonderwel?

Op dat vlak hebben wij nooit problemen gehad, onze zoon is nu 2,5 jaar en slaapt door sinds hij een paar weken oud was met uitzondering van drie maanden verborgen reflux die een ware hel waren. Die drie maanden van extreem slaaptekort maakten mij en mijn vrienden zo'n monsters dat ik me niet kan inbeelden dat mensen daar maanden tot jaren door moeten. Ik kan dat niet vatten. We hebben denk ik meer (soms zeer felle) ruzie gemaakt in die drie weken dan tijdens onze hele relatie. Slaaptekort maakte ons allebei enorm onverdraagzaam. Ik ga er van uit dat dat na een tijd wel slijt als je er maanden/jaren door moet? Ik weet niet hoe mensen anders bij elkaar blijven, haha.

Sinds drie weken vader geworden van een dochtertje wat maakt dat onze nachtrust weer een ferme knauw heeft gekregen. De laatste maanden waren we gewend om onze zoon om tussen 19u00 en 19u30 in bed te leggen om hem er om 07u00 terug uit te halen, een zaligheid. Op dit moment slaap ik van 22u30 tot 04u00, gelukkig vrij onafgebroken aangezien mijn vriendin de tussenshift doet en onze dochter toch al blokken van 3 à 4 uur durft slapen. Enkel om 04u00 is er geen beginnen aan om haar snel terug in slaap te krijgen, dus begint mijn ochtend momenteel wat vroeger dan gewoonlijk.
 
Ik vraag me dan wel af, hoe gaat dat als ze op logé gaat en haar ouders er 's nachts niet zijn? Is dat dan zowiezo miserie, of lukt dat wonderwel?

Op dat vlak hebben wij nooit problemen gehad, onze zoon is nu 2,5 jaar en slaapt door sinds hij een paar weken oud was met uitzondering van drie maanden verborgen reflux die een ware hel waren. Die drie maanden van extreem slaaptekort maakten mij en mijn vrienden zo'n monsters dat ik me niet kan inbeelden dat mensen daar maanden tot jaren door moeten. Ik kan dat niet vatten. We hebben denk ik meer (soms zeer felle) ruzie gemaakt in die drie weken dan tijdens onze hele relatie. Slaaptekort maakte ons allebei enorm onverdraagzaam. Ik ga er van uit dat dat na een tijd wel slijt als je er maanden/jaren door moet? Ik weet niet hoe mensen anders bij elkaar blijven, haha.

Sinds drie weken vader geworden van een dochtertje wat maakt dat onze nachtrust weer een ferme knauw heeft gekregen. De laatste maanden waren we gewend om onze zoon om tussen 19u00 en 19u30 in bed te leggen om hem er om 07u00 terug uit te halen, een zaligheid. Op dit moment slaap ik van 22u30 tot 04u00, gelukkig vrij onafgebroken aangezien mijn vriendin de tussenshift doet en onze dochter toch al blokken van 3 à 4 uur durft slapen. Enkel om 04u00 is er geen beginnen aan om haar snel terug in slaap te krijgen, dus begint mijn ochtend momenteel wat vroeger dan gewoonlijk.
Simpel antwoord: niet op logé gaan.
 
Ik vraag me dan wel af, hoe gaat dat als ze op logé gaat en haar ouders er 's nachts niet zijn? Is dat dan zowiezo miserie, of lukt dat wonderwel?
Bij ons was het ook "miserie" als ze bij de grootouders ging logeren.
Die drie maanden van extreem slaaptekort maakten mij en mijn vrienden zo'n monsters dat ik me niet kan inbeelden dat mensen daar maanden tot jaren door moeten. Ik kan dat niet vatten.
Je hebt geen keuze. Vooral dat. 🤷‍♀️
We hebben denk ik meer (soms zeer felle) ruzie gemaakt in die drie weken dan tijdens onze hele relatie. Slaaptekort maakte ons allebei enorm onverdraagzaam. Ik ga er van uit dat dat na een tijd wel slijt als je er maanden/jaren door moet? Ik weet niet hoe mensen anders bij elkaar blijven, haha.
Nee, dat slijt niet. Je past je wel meer aan. Mijn ex (mind the ex-part. :fingerguns_r: ) deed de shift tot middernacht, 1u terwijl ik om 20u ging slapen (ik ben een ochtendmens en hij een avondmens) en doorgaans vanaf 2u terug op mocht draven. Anderen wisselen nacht per nacht af terwijl de andere in een kamer apart slaapt met oordopjes,....
 
Allé, deze nacht was het weer slapen tot half 4 bij mijn vriendin en daarna nog anderhalf uur. Deze nacht bij mij zal het wel weer niks worden dus :ROFLMAO:
 
Criticasters gaan zeggen dat dat aangeleerd gedrag is, maar is volgens mij gewoon een natuurlijke reflex voor kinderen om bij hun ouders te willen liggen. Er is ook geen enkel wild dier dat tegen hun "baby's" zegt "slaap maar hier, ik ga weg he"...
Sommige wilde dieren eten hun jongen wel op. Volgens mij degene die het slechtst slapen.
🤪
 
Ik vraag me dan wel af, hoe gaat dat als ze op logé gaat en haar ouders er 's nachts niet zijn? Is dat dan zowiezo miserie, of lukt dat wonderwel?

Op dat vlak hebben wij nooit problemen gehad, onze zoon is nu 2,5 jaar en slaapt door sinds hij een paar weken oud was met uitzondering van drie maanden verborgen reflux die een ware hel waren. Die drie maanden van extreem slaaptekort maakten mij en mijn vrienden zo'n monsters dat ik me niet kan inbeelden dat mensen daar maanden tot jaren door moeten. Ik kan dat niet vatten. We hebben denk ik meer (soms zeer felle) ruzie gemaakt in die drie weken dan tijdens onze hele relatie. Slaaptekort maakte ons allebei enorm onverdraagzaam. Ik ga er van uit dat dat na een tijd wel slijt als je er maanden/jaren door moet? Ik weet niet hoe mensen anders bij elkaar blijven, haha.
Hier is het van september 2018 geleden dat we nog eens meer dan een week hebben kunnen doorslapen. En het is op die periode nog maar 1x voorgevallen dat we eens 7 dagen op rij hebben kunnen doorslapen. Gemiddeld blijft het ook nu maar een 3-tal nachten per week dat we kunnen in ons eigen bed slapen zonder dat de kinderen ons wakker maken.

Da's geen cadeau voor je relatie, die hangt bij ons ook aan een zijden draadje daardoor. Er zit wel een soort gewenning op die vermoeidheid, maar fysiek en mentaal zit het niet goed. Altijd moe, heel rap overprikkeld, slechter kunnen concentreren, alles op automatische piloot en alles wat "extra" is voelt als een enorme opdracht aan.

En dan moeten we nog aan een totaalrenovatie beginnen straks :lol:

Bij ons slapen de kinderen trouwens beter bij de grootouders.
 
Terug
Bovenaan