Toevluchtsoord voor de (toekomstige) mama's en papa's
- Onderwerp starter Joeri
- Startdatum
RB26DETT
Active member
Wij zaten met 150ml per kg in ons hoofd. Volgens kind en gezin is 110-160 ml per kg normaal en daar komt ze wel aan. Misschien dat we ons nog te veel focussen op haar hoeveelheden in het begin, maar reflux doet meer drinken dus misschien is alles wel gewoon normaal en maken we ons te veel zorgen.
Visenya
Well-known member
Dochterlief was knorrig (zacht uitgedrukt) de afgelopen dagen omdat ze van het ene moment op het andere geen 2 dutjes meer wou doen. Geen problemen met 1 dutje, maar ze rekt het 's morgens maar tot 9-10u en is dan rond 12u wakker (of sneller, van honger) en wilde daarna niet meer slapen tot bedtijd 's avonds, die hierdoor ook vervroegd is en waardoor ze ook vroeger wakker is 's smorgens, en het weer niet lang genoeg trekt om op 1 dutje te teren. Gisteren heeft ze gelukkig in de namiddag wel een dutje willen doen, haar humeur was wel niet beter.
Gisteren verjaardagsfeestje.
Tof, en veel leuke cadeautjes enzo. Maar onze dochter is een rustige, kalme omgeving gewoon en dat was het gisteren allerminst (en dit zijn dan nog feestjes zonder veel andere kinderen...). Ze was 's avonds stikkapot, maar de stress van die dag moest er duidelijk nog uit.
Ik begin mij af te vragen hoe kinderen in een creche dat volhouden om elke dag in zo'n stormwind te zitten.
Tof, en veel leuke cadeautjes enzo. Maar onze dochter is een rustige, kalme omgeving gewoon en dat was het gisteren allerminst (en dit zijn dan nog feestjes zonder veel andere kinderen...). Ze was 's avonds stikkapot, maar de stress van die dag moest er duidelijk nog uit.
Ik begin mij af te vragen hoe kinderen in een creche dat volhouden om elke dag in zo'n stormwind te zitten.
Green Mamba
Well-known member
Bij onze dochter van vier is dat nog steeds zo. Nieuwe omgevingen rustig of druk zijn altijd minimum 1-2 uur wennen voor ze wat los begint te komen en in sommige gevallen komt ze pas echt los tegen het einde als iedereen doorgaat.
We proberen altijd als we ergens naartoe gaan ze wat voor te bereiden op wat komen zal. Misschien dat dit ook wel kan helpen.
Je zou eens een dagje moeten meedraaien in een peuter/kleuterklas
Onze dochter had daar vroeger ook wel last van, ze heeft vijf oudere neefjes en op verjaardagsfeestjes was het altijd superdruk. Nu is ze bijna vier en buiten het feit dat ze steendood is, begint ze die drukte wel gewoon te worden.
Ik vond dat vroeger verschrikkelijk, zie het bij 1 van mijn petekind ook. En als je dan alternatieven voorstelt (bvb de brief énkel voor mij voorlezen ipv voor het publiek met grootouders etc) wordt dat ook niet in dank afgenomen.
Er zijn ook ALTIJD mensen die commentaar moeten geven tijdens het lezen van die brief...
Ah, nieuwjaarsbrieven, wat een vreselijke traditie toch 
Ik vond dat als kind ook altijd lastig, uiteindelijk moet je zo'n dwaas rijmpje uit het hoofd opzeggen dat je niet zelf hebt bedacht, voor een publiek van volwassenen (wat op die leeftijd toch speciaal is).
Ben benieuwd hoe we dat gaan oplossen voor onze dochter, de peter spreekt Nederlands, de grootouders en meter niet.
Ik vond dat als kind ook altijd lastig, uiteindelijk moet je zo'n dwaas rijmpje uit het hoofd opzeggen dat je niet zelf hebt bedacht, voor een publiek van volwassenen (wat op die leeftijd toch speciaal is).
Ben benieuwd hoe we dat gaan oplossen voor onze dochter, de peter spreekt Nederlands, de grootouders en meter niet.
Voordeel dat zij hebben (en waardoor het makkelijker gaat voor hen denk ik) is dat het voor hen mensen zijn die ze quasi dagelijks zien/horen.
Wij hadden dat vroeger bij ons peter en meter minder (mijn opa die dooppeter was zag ik dagelijks tot wekelijks, dat was ok om die brief voor te lezen) maar mijn doopmeter zag ik dan 3 of 4 keer per jaar maar en had je automatisch een mindere band mee. Dat vond ik vooral stresserend.
Wij hadden dat vroeger bij ons peter en meter minder (mijn opa die dooppeter was zag ik dagelijks tot wekelijks, dat was ok om die brief voor te lezen) maar mijn doopmeter zag ik dan 3 of 4 keer per jaar maar en had je automatisch een mindere band mee. Dat vond ik vooral stresserend.
Ja, dat was hier vroeger ook de stress-factor denk ik. Mijn grootouders waren enerzijds overleden en anderzijds hadden ze ambras met mijn ouders, dus de enige optie was mijn peter, maar het is ook niet of die de deur plat liep bij ons. Ik vond dat ook altijd een wat strenge man (achteraf gezien wist die denk ik gewoon niet hoe met kinderen om te gaan).
Visenya
Well-known member
Gewoon de ganse familie die er op staat de zien, was het meest stresserend. Voor de grootouders langs de ene kant omdat er gewoon zoveel volk was, 30 kleinkinderen in totaal, wel nooit allemaal samen moeten voorlezen (oudsten zo'n 10+ jaar ouder dan mij, de jongste 6 jaar jonger), maar de rij was lang, en de kleintjes mochten eerst. Was in een grote zaal. Meter viel mee, oudejaar, gewoon bij iemand van de nonkels en tantes thuis. Langs de andere kant voor mijn grootvader (peter) was het gewoon in de living te doen, maar daar was de aandacht van iedereen gewoon meer voelbaar en ook gewoon commentaar.
TNTim
Well-known member
Gewenning vermoed ik.
Als je zulke situaties telkens mijdt, ga je daar automatisch ook minder tegen kunnen.
Ivm poedermelk/melk geven: wij geven onze jongste van 5 nog altijd een fles (300ml) groeimelk 's morgens en 1/3e van een fles 's avonds.
Zolang hij ernaar vraagt, blijf ik het doen. Kan geen kwaad denk ik...
Mulan
Well-known member
Hangt van je kind af, maar 1 van de redenen voor onze schoolkeuze was wel degelijk dat ze er kleinere klassen hebben (althans een deel van de schoolweek), mijn kind zou het veel lastiger hebben met een groep van 25, volcontinu.
In de crèche hadden ze groepen van 16-18 kinderen maar grote leefruimte+ veel buiten spelen, dat is niet hetzelfde als 25 peuters in een klasje gepropt waar ze ook nog eens geen middagdutje kunnen doen op veel scholen.
Ivm met melk: hier nooit groeimelk gegeven. Poedermelk tot 18maand of 2j, weet het niet meer en dan overschakeld op biologische volle melk omdat dat gewoon makkelijker is. Ze hecht wel belang aan haar melkje dus wij hebben ook gewoon kleine brikjes melk in de auto liggen, life savers op sommige momenten!
In de crèche hadden ze groepen van 16-18 kinderen maar grote leefruimte+ veel buiten spelen, dat is niet hetzelfde als 25 peuters in een klasje gepropt waar ze ook nog eens geen middagdutje kunnen doen op veel scholen.
Ivm met melk: hier nooit groeimelk gegeven. Poedermelk tot 18maand of 2j, weet het niet meer en dan overschakeld op biologische volle melk omdat dat gewoon makkelijker is. Ze hecht wel belang aan haar melkje dus wij hebben ook gewoon kleine brikjes melk in de auto liggen, life savers op sommige momenten!
Hier destijds ook zo'n bende. 5 tantes, 5 nonkels, 10 kleinkinderen die allemaal een brief voor meter/peter en grootmoeder moeten lezen. En dan de typische zatte nonkels er bij ... echt een hel voor mij.
Visenya
Well-known member
Ik heb het overleefd, zonder trauma's, maar presentaties geven en consoorten is sowieso nooit mijn forte geweest. #koudzweetTeh horror
Kleine ergernis: Me inhouden om spullen te kopen voor ons pruts in solden, ze is eigenlijk net uit haar oude maat gegroeid en heeft zowat alles al in die nieuwe maat en voor de volgende maat durf ik nu nog niet goed kopen. (er hangen hier nog gewone tshirts in haar kast stof te vangen die ze nu niet kan aandoen omdat ik te ver op voorhand gekocht heb, les geleerd)
XA4
Well-known member
Vrijdag opnieuw langs brandwondencentrum geweest. Gisteren nog eens voor een scan.Hier toch even delen, want het moet me van het hart.
Gisteren rond de middag belde mijn vriendin in paniek dat ze onze dochter (4 maanden) verbrand heeft. Per ongeluk kokend water op haar arm gemorst. En dus een grote open blaar. Op het werk meteen alles laten vallen en naar de Spoed gereden (eerst Heilig Hart Leuven, zij stuurden ons door naar brandwondencentrum van Gasthuisberg Leuven, gelukkig allemaal vlakbij). Ze hebben haar daar goed verzorgd en haar armpje helemaal ingepakt. Het was nog te vroeg om uitspraken over te doen (of het nu 2de of 3de graads verbrand was) en we weten dus ook niet hoe het gaat evolueren. Morgennamiddag opnieuw afspraak in brandwondencentrum en dan weten we meer.
Dochter was heel de tijd in het ziekenhuis ontzettend flink. Geen kik gegeven. Enkel tijdens het inpakken van haar arm omdat ze dat niet fijn vond waarschijnlijk. Ook 's avonds was ze haar gewone zelf: eten, lachen, spelen en slapen zoals anders.
Wij daarentegen...Vooral mijn vriendin, maar ook ik kon mijn tranen niet bedwingen.
Hopelijk morgen goed nieuws en hopelijk geneest het mooi.
Vroeger nooit kinderen gewild, uiteindelijk toch voor eentje gegaan en dit kleine wezentje zie ik zo ongelofelijk graag!
Mijn reactie op wat er nu gebeurd is, bewijst dat nog maar eens.
Oneindig veel liefde voor mijn dochtertje
Dochter zit altijd vrolijk om zich heen te kijken. Geweldig ook om de reacties van de verpleging te zien, ze steelt daar alle harten
Enkel tijdens het inpakken van de arm wordt ze wat lastig (dat ze bij de 2 afspraken telkens in de wachtkamer in slaap is gevallen en dus heel moe is, zal ook wel meespelen 
)Gisteren konden ze eindelijk zeggen dat het waarschijnlijk allemaal vanzelf mooi zal genezen.
De doorbloeding is in het grootste gedeelte prima, een kleiner deel iets minder goed, maar wel aanwezig en een nog kleiner deel (witte vlek + klein bruin plekje) niet goed. Maar met goede verzorging en opvolging zou alles in orde moeten komen.
Er volgen dus nog enkele bezoeken in het brandwondencentrum. Sowieso deze week al dinsdag + donderdag en misschien in het weekend nog eens. Is niet zo ver voor ons en we willen wel alles doen om het helemaal in orde te krijgen.
Was een hele opluchting toen we gisteren die melding kregen.
Bedankt voor alle (emoji-)likes hier
Laatst bewerkt:
