Ik vind het nog veel erger dat die nu plots allemaal dicht gaan. Die mishandelingen zijn al jaren aan de gang he, maar blijkbaar moet er eerst een kind sterven voor Kind & Gezin eens gehoor geeft aan alle klachten (en dan weten we nog niks van de crèches waar geen klachten uit komen).
Toevluchtsoord voor de (toekomstige) mama's en papa's
- Onderwerp starter Joeri
- Startdatum
Mr.Anderson
Well-known member
Dochter is 5 en spreekt eigenlijk heel vlot. Kan tellen in het Engels, Frans en Spaans. Correcte zinsbouw e.d.
't Is een rappe op dat gebied.
Maar, in plaats van 'gelukkig' zegt zij altijd 'velukkig'.
Is dat raar van mij dat ik dat niet corrigeer omdat ik het super schattig vind?
't Is een rappe op dat gebied.
Maar, in plaats van 'gelukkig' zegt zij altijd 'velukkig'.
Is dat raar van mij dat ik dat niet corrigeer omdat ik het super schattig vind?
Spreekt ze ook gewoon Spaans? Want is dat niet 1 van de medeklinkers die wat raar wordt uitgesproken daar?
Mulan
Well-known member
De mijne blijft ook "manonaise" en "abrabradaba" zeggen wegens gebrek aan correctie.
Green Mamba
Well-known member
Hier is dat appelsien en plasticine. Ik corrigeer dat wel eens, maar het haalt niet uit. Maar haar spraak is al een stuk beter dan een jaar terug. Duis ze maakt vorderingen.De mijne blijft ook "manonaise" en "abrabradaba" zeggen wegens gebrek aan correctie.
Hier is het "IIII AAAA" voor egel
omdat dat lijkt op ezel...
Mr.Anderson
Well-known member
Neen, eigenlijk niet. Oma en Opa communiceren wel veel in het Spaans ermee, misschien vandaar.
Vooral veel Engels. Deze morgen vond ze de 'flowers' op de keukentafel 'wonderfull'.
De g in het Spaans is min of meer die in het Nederlands volgens mij.
Leer ze dan ineens dat het wonderful is.
Hebben alle kinderen niet van die uitspraken die ze eens doen en dan precies jaren blijven volhouden? Mijne jongste weet goed genoeg dat het drinkebus is, hij zegt dat soms ook, maar meestal zegt hij toch nog altijd brinketus.
Inv
Well-known member
Hier weet ze ook dat het buggy is (heb ze het al een paar keer horen zeggen) maar ze blijft volhouden bij bubug. Ik denk dat die eerste taalverbindingen in de hersenen sterken zijn dan je denkt.Leer ze dan ineens dat het wonderful is.
Hebben alle kinderen niet van die uitspraken die ze eens doen en dan precies jaren blijven volhouden? Mijne jongste weet goed genoeg dat het drinkebus is, hij zegt dat soms ook, maar meestal zegt hij toch nog altijd brinketus.
derp
Well-known member
Hier moeilijke dagen. De eerste drie maanden zat mijn madam +- in een depressie, in combinatie met misselijkheid.
In het tweede trimester ging het gelukkig een pak beter, ze had meer energie, pillen die helpen tegen de misselijkheid, ook gewoon een meer positieve ingesteldheid naar de zwangerschap/het ouderschap, maar nu sinds een paar dagen is het weer veel huilen, gaat alles moeilijker.
Vooral het idee van ze naar een crèche te 'moeten' brengen ligt hier gevoelig. Ze gaat sowieso 4 maanden thuisblijven, maar eigenlijk zou ze liefst van al langer thuis blijven. Ik vind die theorie van de eerste 1000 dagen natuurlijk ook interessant en ik geloof het ook wel, maar als ge zoiets tegen mijn lief zegt dan heeft die goesting om 1000 dagen thuis te blijven omdat ze schrik heeft om ergens iets mis te doen.
We zijn deze week al eens gaan kijken naar een opvang die hier om de hoek ligt, best wel spannende periode om zoiets te doen natuurlijk.
Een aantal dingen waren direct bevestigd:
- er was een oma'tje aan het bijspringen want personeelstekort
- het was niet mogelijk om de verantwoordelijke te spreken want die zit langdurig thuis met een burnout. Ze hebben nu een verantwoordelijke van ergens anders (van K&G misschien - geen idee) die ene keer per week langskomt.
Verder wel gewoon wat ik verwacht van een opvang: er waren kleuren, er waren kinderen, er was de weëe geur van kak.
In het tweede trimester ging het gelukkig een pak beter, ze had meer energie, pillen die helpen tegen de misselijkheid, ook gewoon een meer positieve ingesteldheid naar de zwangerschap/het ouderschap, maar nu sinds een paar dagen is het weer veel huilen, gaat alles moeilijker.
Vooral het idee van ze naar een crèche te 'moeten' brengen ligt hier gevoelig. Ze gaat sowieso 4 maanden thuisblijven, maar eigenlijk zou ze liefst van al langer thuis blijven. Ik vind die theorie van de eerste 1000 dagen natuurlijk ook interessant en ik geloof het ook wel, maar als ge zoiets tegen mijn lief zegt dan heeft die goesting om 1000 dagen thuis te blijven omdat ze schrik heeft om ergens iets mis te doen.
We zijn deze week al eens gaan kijken naar een opvang die hier om de hoek ligt, best wel spannende periode om zoiets te doen natuurlijk.
Een aantal dingen waren direct bevestigd:
- er was een oma'tje aan het bijspringen want personeelstekort
- het was niet mogelijk om de verantwoordelijke te spreken want die zit langdurig thuis met een burnout. Ze hebben nu een verantwoordelijke van ergens anders (van K&G misschien - geen idee) die ene keer per week langskomt.
Verder wel gewoon wat ik verwacht van een opvang: er waren kleuren, er waren kinderen, er was de weëe geur van kak.
Mulan
Well-known member
Ik ben idd na 8 maanden met veel plezier terug deeltijds gaan werken hoewel dat niet "moest"Ik kan u wel vertellen dat 1000 dagen thuis zitten met een kind óók geen lachertje is. Klinkt een stuk "leuker" dan het in praktijk is
Moest ik niet vaak thuis kunnen werken, weet ik ook niet of het hier zou zijn goed gekomen. Mensen hebben vaak ideeën over "en dan kunnen we gaan spelen bij xyz, en gaan wandelen en ..." Tot plots blijkt dat uw kind niet op een ander of in de buggy wil slapen en ge uzelf quasi moogt isoleren voor 1,5 jaar.Ik ben idd na 8 maanden met veel plezier terug deeltijds gaan werken hoewel dat niet "moest"
Dan moogt ge met wat pech nog 10 pampers verversen per dag etc en hebt ge slechte nachten gehad waardoor er van dat enthousiasme niks meer over schiet.
Ik ben héél blij dat wij het gedaan hebben. Maar ons leven zou een stuk zorgelozer zijn met een crèche.
Vrouwtje Theelepel
Well-known member
Hier halftijds naar de crèche geweest en nog nam ik soms verlof op een crèche dag voor mezelf zodat ik eens in alle rust en stilte kon poetsen/strijken/luieren in de zetel.
Het maakte het hier ook wel makkelijk dat hij heel graag naar de crèche ging, dan heb je sowieso al een geruster gevoel.
We hebben dat ooit 1x gedaan voor een dag. Je moet daar geluk mee hebben maar wij hadden een fantastische dame. Ons kind heeft toen de ganse dag in de aandacht gestaan. Samen gespeeld, gezongen, torens gemaakt. In de momenten dat ons kind sliep was die gewoon rustig op haar iPad bezig in de zetel (ik was aan het thuiswerken maar hele gans boven en kon door het werk écht niet op onze dochter passen).Onze dochter heeft het écht goed zitten. Bronchiolitis en oorontsteking.
zeer weinig gegeten gisteren, gelukkig wel veel water gedronken. Niks geslapen overdag omdat ze constant wakker werd door het hoesten. 's avonds uit pure miserie in slaap gevallen tijdens het aerosolen
zondag 39.1c, maandag 38.5 en vandaag 38.2.
toch goed de plaspampers opvolgen want haar fles drinkt ze ook niet goed.
hopelijk snel beter
heeft er hier iemand ervaring met beroep doen op opvang via het ziekenfonds?
geen netwerk om op terug te vallen jammer genoeg plus al redelijk wat onbetaald opgenomen
Maar je moet daar geluk mee hebben, maar bij ons was dat een fantastische ervaring. Jammer dat je die niet echt vast krijgt voor de dag later en dat je pas na 2 dagen of zo iemand kan krijgen.
Sneakytje
Active member
Ik schrik ook van die verhalen uit de creche en hoop dat dit in onze creche wel allemaal goed gaat. Voor zover je daar als ouder echt zicht op hebt, lijkt mij bij ons alles gewoon te verlopen zoals het hoort. Maar je ziet ook wel dat ze hun best doen, maar eigenlijk met te weinig personeel zijn. Ook al voldoen ze aan de regel van x aantal kinderen/begeleider. Er worden bij ons vaak foto's gemaakt van de activiteiten die ze doen enzo. Volgens mij moet je echt gemaakt zijn om die job vol te houden, persoonlijk zou ik knettergek worden eigenlijk. Onze dochter is toch meestal goed gezind als ze terugkomt van de creche, en lacht ook naar de begeleiders als we haar afhalen. Dus ik heb wel vertrouwen.
Ik neem soms ook verlof en doe haar dan toch naar de opvang, om eens orde op zaken te kunnen zetten in het huishouden en daar een stukje me-time aan te hangen. Happy mom, happy baby toch?
Ik neem soms ook verlof en doe haar dan toch naar de opvang, om eens orde op zaken te kunnen zetten in het huishouden en daar een stukje me-time aan te hangen. Happy mom, happy baby toch?
