Dat een vroedvrouw wat weinig aandacht (of geduld) heeft voor de man snap ik nog wel. Een vroedvrouw is er niet enkel voor de baby maar ook voor de vrouw (gezien een zwangerschap en een bevalling niet gebeurd zonder enige impact en zelfs risico voor het vrouwenlichaam). Dat ge bij een bevalling dus het gevoel hebt dat ge er bij staat als piet snot en misschien soms zelfs het gevoel hebt dat ge er als een onnozelaar wordt behandelt, lijkt mij dan meer te maken hebben met de praktische kant van de zaak. En uw gevoel van onmacht of niet weten wat normaal is of wat verwacht wordt kan uw ervaring ook wel wat kleuren.
Dat dokters of verzorgers zich meer focussen op de mama is vaak zo. Bij heel kleine baby's is dat ook wel te begrijpen (want typisch zijn de mama's dan meer op de hoogte van alles gezien zij ermee thuis zitten en omdat ze mogelijks nog borstvoeding geven), bij oudere kindjes komt dat wel terug op stereotiepen volgens mij.
Nu, het is de ene tegen den andere ongetwijfeld en als ge duidelijk maakt dat ge een betrokken en geëngageerde vader maakt (door oa zelf vragen te stellen als de mama er ook bij is) denk ik niet dat mensen daar problemen mee hebben. Hoe meer dat gebeurd, hoe minder enkel de moeder wordt aangesproken.
Ik snap de frustratie wel als ge bv het gevoel hebt dat ge niet serieus genomen wordt als ge alleen ergens naar toe gaat maar ik weet niet of het zo hoog moet zitten als het hier bij sommigen precies zit.
Ik word in tig situaties (die uiteraard niet met kinderen te maken hebben, zoals bv auto, lening, verbouwingen,...) niet (eerst) aangesproken. Als ik de kennis niet heb maakt dat ook niet uit maar meestal heb ik meer vragen/opmerkingen/achtergrondkennis en dan moet ik ook altijd een beetje mijn plaats gaan opeisen. (en zelfs dan nog kan ik een halfuur een uitleg hebben gedaan en besproken wat het moet zijn en dan zullen ze nog de volgende keer wéér eerst mijne man aanspreken :'))
Al vermoed ik dat de verpleegster anders minder de pop had gebruikt, maar meer zichzelf en mijn vrouw als levend voorbeeld.
Met mij erbij lag dit waarschijnlijk iets gevoeliger...
Ik denk dat niet, zonder kind is dat nogal onprofessioneel om aan blote borsten te liggen foefelen (laat staan dat ge die van uzelf zou tonen als verpleegkundige
ik heb zelf geen sessie vooraf gehad over borstvoeding, wel over waar op te letten qua eten enzo (tijdens de zwangerschap) en wat ik zou prefereren (borstvoeding of flessenvoeding) maar dat was niet zo uitgebreid omdat ik niet zoveel vragen had. Ik vermoed dat ze daar weinig mannen zien omdat dat informatie is waar ge als man nu eenmaal weinig aan hebt (of weinig in de pap te brokken hebt). En mensen gaan liever hun verlof opofferen voor de belangrijkere dingen (zoals een echo op 20 weken)