Toevluchtsoord voor de (toekomstige) mama's en papa's

Denk dat het eerder persoonsafhankelijk is dan organisatieafhankelijk.
Enige keer dat hij echt als een irritant geplaatst meubelstuk werd behandeld, is op materniteit. 🤣 Door meerdere vroedvrouwen.
Nu is de papa hier wel heel betrokken, stelt vragen,.. maakt waarschijnlijk ook wel een verschil dan.
 
Hier net het omgekeerde, de loftrompet wordt bijna bovengehaald omdat ik ook voor onze dochter kijk.

bij de gynaecologe was het dan wel zo dat ik echt volledig werd genegeerd. zéker bij de 20 weken (?) echo, toen ik iets vroeg was die zelfs geïrriteerd :p
Ah bij de gynaecologe was het hier omgekeerd. Ik vond die scans altijd waanzinnig interessant dus ik stelde 100 vragen en die antwoordde met de glimlach! Bij de kinderarts kan ik een hartaderbreuk krijgen en op de grond kletsen, en ze zal nog niet reageren.
 
Ik voel mij niet genegeerd maar ik heb wel ne neiging om daar een sterke sois-beau-et-tais-toi houding aan te nemen bij de gyne enzo. Maar op zich voel ik mij daar zeker welkom en mag ik wel gewoon vragen stellen enzo, maar ik wil wel gewoon dat mijn madam zo veel mogelijk tijd/aandacht krijgt als we daar binnen zitten.

Ben overlaatst ook mee geweest naar de vroedvrouw maar dat doe ik wel nie meer. Snap nog altijd niet goed waarom we daar naartoe gaan, die doen geen permanenties dus ze zijn er niet bij voor de bevalling, is gewoon een soort extra consultatie waarbij er dan wat gepalaverd wordt over een zwangerschapsboekje. Op een bepaald moment dan 10 seconden echo en dan zegt die 'we horen het hartje', terwijl ik alleen maar 80 kilometer onder de zee geluiden kan waarnemen. Nee, dat hoeft niet meer.

En nu heeft mijn madam ons ook ingeschreven voor zo prenatale cursussen, draagdoeken knopen en van die dingen. Niet echt veel goesting in moet ik zeggen maar het is de eerste keer, we kennen voor de rest weinig jonge ouders in Brussel dus tis een goed moment om wat mensen te leren kennen, en als het gaat over praktisch dingen uitgelegd krijgen vind ik het sowieso wel fijner.
 
Laatst bewerkt:
Efkes een vraag aan de vaders. Hebben jullie ook de indruk dat dokter, K&G etc u straal negeren als je daar samen met mama bent met de kleine. Da's nu echt ALLE keren dat ik daar voor piet snot zit tenzij ik zelf mijn mond open doe. Nog mannen met die ervaring?
Algemeen, omdat ze horen dat mijn vrouw met een accent spreekt en ze niet elk gemompeld woord begrijpt, spreken ze wel met mij omdat ik dan de neiging heb alles wat vooruit te willen laten gaan. Moest dat niet zo zijn denk ik wel dat ik vooral een figurant zou zijn.

Zeker in het ziekenhuis bij de bevalling en daarna toen ze er lag, kreeg ik van veel vroedvrouwen toch de niet-uitgesproken boodschap dat ik me best ergens in stilte bezighield als de idioot die ik was.
 
Efkes een vraag aan de vaders. Hebben jullie ook de indruk dat dokter, K&G etc u straal negeren als je daar samen met mama bent met de kleine. Da's nu echt ALLE keren dat ik daar voor piet snot zit tenzij ik zelf mijn mond open doe. Nog mannen met die ervaring?
Ik erger(de) mij vooral dood aan bepaalde instanties die in brochures, op Facebook, ... standaard enkel de "mama" aanspreken als het over je kinderen gaat.
Jammer genoeg merkte ik in het verleden al wel bij wat collega's/vrienden dat die dat zelf in stand houden door ook een echte x-jaren terug papa te zijn.
 
Efkes een vraag aan de vaders. Hebben jullie ook de indruk dat dokter, K&G etc u straal negeren als je daar samen met mama bent met de kleine. Da's nu echt ALLE keren dat ik daar voor piet snot zit tenzij ik zelf mijn mond open doe. Nog mannen met die ervaring?
Ja, ik heb dat gevoel ook vaak.
Ook al effectief de vraag gekregen "waar is de mama?". Of naar ziekenhuis naar kinderarts "ja, er mag maar 1 begeleider mee, kan de papa in de auto wachten?"

Zeker niet bij allemaal, maar er zijn een aantal van die dokters/verzorgers/... waar dat imo problematisch is. En de vroedvrouwen in het ziekenhuis vielen er hier ook onder.
 
Ik zie een patroon... 🤭
Ergens begrijp ik dat wel, aangezien ik ook verhalen van vrienden hoor over hoe de man praktisch van zijn sus draaide bij de vraag of hij de navelstreng wou doorknippen. Het is ook moeilijk de controle uit handen te geven, dus er zullen wel genoeg irritante mannen rondlopen. Dat men me dan wat toeblafte toen de werkelijke bevalling begon dat mijn plaats DAAR was (langs het bed en uit de weg), kan ik wel begrijpen.

Maar ik ben nogal gevoelig aan als een idioot behandeld te worden, dus ik moest soms op mijn tong bijten. Bijvoorbeeld: mijn vrouw lag aan een baxter met zo'n pompje dat in het stopcontact stak. Ze wou nog snel naar de badkamer dus ik had die kabel mee (heeft ook een batterij). Dan plots stormden ze binnen voor de epidurale, dus snel naar bed terug, waar de vroedvrouw een andere kabel grijpt die er nog hing. Dus ik zeg: "ja het was eigenlijk deze kabel hoor", om dat zo als antwoord te krijgen: "maar mijnheer, als die niet in de muur steekt komt daar geen stroom uit ze".

Ja bedankt mevrouw.
 
Gewoon alleen gaan naar K&G met de baby, dan dwing je wel respect af :oi22:
Ik ken een papa die >1m90 is en zich vlot kon vrijmaken altijd om naar kind en gezin te gaan. Hij is er mee gestopt omdat hij altijd onder zijn voeten kreeg dat zijn dochter te klein en te mager was en hij telkens het gevoel kreeg te moeten "verantwoorden" hoe dat kwam.
Hij stuurde voortaan zijn vrouw van 1m52 met de kleine baby's. 😬
 
Ik ben voor alle gyn-bezoeken + bezoeken K&G van onze eerste mee geweest.
Bij onze tweede een aantal afspraken van K&G geskipt om met de eerste thuis te kunnen blijven.

Hier nooit het gevoel gehad dat ik genegeerd werd. Het zal, zoals Mulan zegt, afhankelijk zijn van zorgverlener tot zorgverlener...
Ook op materniteit me nooit genegeerd gevoeld, het zal misschien hun dag/week niet geweest zijn toen bij jullie. :laugh: (ik vermoed dat het dezelfde was)

Ik voel mij niet genegeerd maar ik heb wel ne neiging om daar een sterke sois-beau-et-tais-toi houding aan te nemen bij de gyne enzo. Maar op zich voel ik mij daar zeker welkom en mag ik wel gewoon vragen stellen enzo, maar ik wil wel gewoon dat mijn madam zo veel mogelijk tijd/aandacht krijgt als we daar binnen zitten.
Dit was ook mijn ingesteldheid.

Ben overlaatst ook mee geweest naar de vroedvrouw maar dat doe ik wel nie meer.
Enige keer dat ik me compleet overbodig voelde was de extra sessie in het ziekenhuis met een vroedvrouw die uitleg gaf over de eerste weken en vooral over borstvoeding. Verpleegster bleef heel vriendelijk, maar dat was precies écht niet de bedoeling dat de partner daar bij was.
Demonstreren met een pop hoe je best aanlegt, waar je best uw kleine legt tov uw borsten, hoe tepelkloven zoveel mogelijk te proberen voorkomen, ...

Awkward tot en met, bij onze tweede heb ik mijn vrouw met haar mama laten gaan. :laugh:
 
Ook op materniteit me nooit genegeerd gevoeld, het zal misschien hun dag/week niet geweest zijn toen bij jullie. :laugh: (ik vermoed dat het dezelfde was)
Zonder twijfel dezelfde, alleen was de timing rampzalig, de 2de gang werd gebruikt door pediatrie omdat er te veel kleintjes met rsv waren opgenomen en die moeten ze dan mee in de gaten houden én we waren met 5 aan het bevallen terzelfdertijd terwijl ze maar 3 bevallingskamers hebben... En ik had de grote pech dat ik de traagste van de 5 was. 🤣
Enige keer dat ik me compleet overbodig voelde was de extra sessie in het ziekenhuis met een vroedvrouw die uitleg gaf over de eerste weken en vooral over borstvoeding. Verpleegster bleef heel vriendelijk, maar dat was precies écht niet de bedoeling dat de partner daar bij was.
Demonstreren met een pop hoe je best aanlegt, waar je best uw kleine legt tov uw borsten, hoe tepelkloven zoveel mogelijk te proberen voorkomen, ...
Deze heb ik dan weer totaal niet gehad! Ik had geluk dat de nacht verpleegkundige een absolute bijou was, de rest was ok tot ronduit irritant. Ik ben dan ook bewust vroeger vertrokken uit materniteit en direct gezegd "als er een 2de zou komen, ga ik enkel voor dagopname" omdat ik het zelf zo storend vond hoe ze kortaf en ongeduldig veelal waren. Geen fijne ervaring voor geen van ons eigenlijk.
 
Gewoon alleen gaan naar K&G met de baby, dan dwing je wel respect af :oi22:
Nu, bij ons (ik vermoed dat jij naar dezelfde K&G gaat als ik?) was het niet die dokter zelf, maar die 2 bomma-vrijwilligers die niet snapten dat ik daar alleen met onze dochter aan kwam.

Anderzijds merk ik ook zelf gewoon nog enorm de genderstereotypes hoor. Hoe vaak ik wel niet op zo'n dingen als enige vader mee ga. Hier worden bvb die sessies rond borstvoeding aangehaald, ja natuurlijk ben je als papa niet héél veel met die praktische tips. Maar hier heeft dat toch geholpen om mee te kunnen kijken of ze correct aanhapt enzo. En als het dat niet is, uw rol als vader is ook deels ondersteuning van de moeder he...
 
Nu, bij ons (ik vermoed dat jij naar dezelfde K&G gaat als ik?) was het niet die dokter zelf, maar die 2 bomma-vrijwilligers die niet snapten dat ik daar alleen met onze dochter aan kwam.

Anderzijds merk ik ook zelf gewoon nog enorm de genderstereotypes hoor. Hoe vaak ik wel niet op zo'n dingen als enige vader mee ga. Hier worden bvb die sessies rond borstvoeding aangehaald, ja natuurlijk ben je als papa niet héél veel met die praktische tips. Maar hier heeft dat toch geholpen om mee te kunnen kijken of ze correct aanhapt enzo. En als het dat niet is, uw rol als vader is ook deels ondersteuning van de moeder he...
Ik merk dat vooral bij de oudere generatie, inderdaad. Verbaasde blikken als ze mij speels vragen "of ik al eens een pamper heb ververst" en blijkt dat ik dat dagelijks doe, dat soort zaken. Nu goed, dat is ook op 1 of 2 generaties serieus veranderd. Een vriend van mij kwam mij zo eens half-verbaasd vertellen dat ze hun zoontje voor de eerste keer bij zijn ouders hadden laten logeren, en hij toen ontdekte dat zijn vader nog nooit in zijn leven een pamper had vastgehad. Twee kinderen en op dat moment ook al drie kleinkinderen, en dat dus nog nooit gedaan.
 
Laatst bewerkt:
Nu, bij ons (ik vermoed dat jij naar dezelfde K&G gaat als ik?) was het niet die dokter zelf, maar die 2 bomma-vrijwilligers die niet snapten dat ik daar alleen met onze dochter aan kwam.
Tja, dat zijn vrijwilligers hé. Ik vind dat wel goed dat die vrijwillig of voor een mini-vergoeding hun vrije tijd daarvoor opgeven...
Hebben bij ons ook vaak bizarre opmerkingen gegeven. Eén oor in, andere eruit. ;)

Hier worden bvb die sessies rond borstvoeding aangehaald, ja natuurlijk ben je als papa niet héél veel met die praktische tips. Maar hier heeft dat toch geholpen om mee te kunnen kijken of ze correct aanhapt enzo. En als het dat niet is, uw rol als vader is ook deels ondersteuning van de moeder he...
Klopt volledig!

Al vermoed ik dat de verpleegster anders minder de pop had gebruikt, maar meer zichzelf en mijn vrouw als levend voorbeeld.
Met mij erbij lag dit waarschijnlijk iets gevoeliger... :tongue:
 
Nu, bij ons (ik vermoed dat jij naar dezelfde K&G gaat als ik?) was het niet die dokter zelf, maar die 2 bomma-vrijwilligers die niet snapten dat ik daar alleen met onze dochter aan kwam.

Anderzijds merk ik ook zelf gewoon nog enorm de genderstereotypes hoor. Hoe vaak ik wel niet op zo'n dingen als enige vader mee ga. Hier worden bvb die sessies rond borstvoeding aangehaald, ja natuurlijk ben je als papa niet héél veel met die praktische tips. Maar hier heeft dat toch geholpen om mee te kunnen kijken of ze correct aanhapt enzo. En als het dat niet is, uw rol als vader is ook deels ondersteuning van de moeder he...
Ik kan daar weinig over zeggen eigenlijk, ik ben vaak met de kinderen alleen naar K&G geweest. Misschien wel eens zo'n 'grappige' opmerking als 'ah een papa alleen met de baby, dat zien we ook niet veel'. Op zich heb ik daar niets tegen, ook al menen ze het, die gepensioneerden komen ook uit een heel andere generatie he.

Langs de andere kant, aan de schoolpoort/op de sportclub/etc. zie ik toch véél meer mama's dan papa's dus op zich klopt het ook een beetje 😛
 
Laatst bewerkt:
Ik merk dat vooral bij de oudere generatie, inderdaad. Verbaasde blikken als ze mij speels vragen "of ik al eens een pamper heb verversd" en blijkt dat ik dat dagelijks doe, dat soort zaken. Nu goed, dat is ook op 1 of 2 generaties serieus veranderd. Een vriend van mij kwam mij zo eens half-verbaasd vertellen dat ze hun zoontje voor de eerste keer bij zijn ouders hadden later logeren, en hij toen ontdekte dat zijn vader nog nooit in zijn leven een pamper had vastgehad. Twee kinderen en op dat moment ook al drie kleinkinderen, en dat dus nog nooit gedaan.
Ik denk dat zowel mijn vader als schoonvader nooit een pamper hadden vast gehad voor er kleinkinderen waren.
Nog steeds zie ik ze regelmatig sukkelen met dingen die toch wel vrij basic zouden moeten zijn... Maar ik ben blij dat ze het nu tenminste wel proberen. Maar bvb een pamper alleen verversen (zonder hulp van de vrouw), no way...
 
Efkes een vraag aan de vaders. Hebben jullie ook de indruk dat dokter, K&G etc u straal negeren als je daar samen met mama bent met de kleine. Da's nu echt ALLE keren dat ik daar voor piet snot zit tenzij ik zelf mijn mond open doe. Nog mannen met die ervaring?
Valt bij ons wel mee. Moet wel zeggen dat de eerste dokter minder aangenaam was dan de tweede. Ik vind die K&G gewoon totaal onnodig, op vaccinaties na, zoals hierboven al eens is gezegd. Maar de mensen zijn wel lief daar. Dat terzijde.

Ik voelde me vooral nutteloos bij de bevalling, maar werd wel normaal behandeld. Heb wel letterlijk niks gedaan. Geen vragen gesteld of alles goed ging, geen handjes vasthouden, etc . Had op voorhand afgesproken dat ze zelf aangaf als ik iets moest doen. Eigenlijk de beste tip die ik gekregen heb van andere vaders :unsure: .
 
Terug
Bovenaan