Kameraden, net terug van de gynaecoloog. Leverwaarden zijn gestegen dus morgenavond binnen voor de preinductie en dan geboorte, desnoods met keizersnede, op woensdag.
Allez, scary shit in het kort.
De eerste nacht is de kans kennelijk groot dat er weinig gebeurt dus ik overweeg om thuis te slapen (ik slaap daar toch niet en ook omdat we een hond hebben) met de Anderzijds, wat als natuurlijk de bevalling start, dan ben ik 20 minuten van het ziekenhuis. Wat denken de ervaringsexperts?
Ik moest 's avonds binnen, rond 2u kreeg ik het eerste rondje weeën opwekkers. Dat werkte goed om weeën op te wekken maar daar bleef het dan ook bij.

Rond 9u, toen de papa kwam binnen gekuierd, brak mijn water. Om 19u, na een 2de rondje weeën opwekkers "in de hoop het proces toch wel te versnellen" heeft de vroedvrouw hem weggestuurd om ne pita te gaan eten en met de hond te gaan wandelen. "want 't zal waarschijnlijk niet voor vandaag zijn, meneer!" En om 2u 's nachts spoedkeizersnede want al 24u weeën en ik bleef op 7cm steken.
Dus....puur anekdotisch... Leg uw pitageld maar al klaar.
Neenee, vraag vooral wat ZIJ wil. Dit klinkt misschien stom, maar ik moest hem er echt niet bij hebben die eerste 24u. Ik was volledig gefixeerd op mijn ademhaling, die weeën dragen,.. dat alles en iedereen gewoon moest oprotten en stoppen met mij lastig te vallen. Bij de geboorte was hij dan diegene die huid-op-huid deed terwijl ze mij oplapten en dat vond hij fenomenaal!
In zou eerder iets afspreken genre: "ik ga thuisblijven, maar zodra je mij stuurt of belt, ben ik er! Beloofd!"
Maar dan moet je wel het type zijn dat er op 30 minuten staat en niet het type dat dan eerst nog een koffietje moet drinken, doucheke pakt, kakske doet,... : Unsure: