Toevluchtsoord voor de (toekomstige) mama's en papa's

[Sir.Killalot]

Ik weet nog bij onze eerste consultatie bij de gynaecoloog dat hij zei dat het geen meerling was. Dat was een rollercoaster van emoties op 3 seconden tijd. Eerst het besef en de paniek van "omg dat had ook een tweeling kunnen zijn, nooit bij stilgestaan", meteen gevolgd door een gigantische opluchting

 

[derp]

Mijn vriendin had ook zo een hoge waardes, geen meerling.
Ergens een opluchting maar aan de andere kant ook jammer

Toen mijn madam met de aankondiging kwam dat ze heel hoge waardes had en waar dat op kon wijzen ben ik achtereenvolgens
- een half uur op de grond gaan liggen
- 2 uur gaan ijsberen door de kamer
- 10 kilometer gaan lopen
- terug een uur gaan ijsberen

... en daarna leek het mij wel een tof idee. Ik ga er ook gewoon van uit dat het geen tweeling gaat zijn, maar nu ga ik stiekem wel een klein beetje teleurgesteld zijn als het niet zo is, want ik heb al het mentale werk gedaan om mij aan het idee aan te passen Exact wat gij zegt dus, het zou ergens een opluchting zijn maar ergens ook een beetje jammer.

 

[Sir.Killalot]

Het kunnen er ook drie zijn hé @derp



oi22

 

[derp]

Zit volgens mij diminishing returns op, ik denk niet dat een drieling zò veel vermoeiender is dan een tweeling.

 

[Sir.Killalot]

Famous last words

 

[Mulan]

Hier ook "te" hoge waardes wat kon wijzen op een meerling, maar toen er toch heel duidelijk maar eentje zat op de echo, zei de gyn dat tweelingzwangerschappen, zeker voor een "oudere" moeder, absoluut niet aan te raden zijn, dat er HEEL veel fout kan lopen.
Op dat vlak toch wel blij dat ik een kutzwangerschap met maar eentje heb moeten doen.

 

[nixie]

ja hier ook ze.
Mijn vriendin was 35, verlamd middenrif + ex-kankerpatient (al ben ik van mening dat ge nooit ex-kankerpatient kunt zijn, ge blijft altijd de gevolgen dragen van die kanker)

Moest het een meerling zijn geweest dan had ze het nooit tot 37 weken uitgehouden.
37 was nu al de max.
Onze gynaecoloog (Lore Lannoo, UZ Leuven, dikke aanrader bij risicozwangerschappen) had 28 weken geschat.

 

[Mr.Anderson]

Dat zorgen maken, dat betert niet echt...
Dat is hetgene waar ik mij het hardst aan mispakt heb, letterlijk alles baart u zorgen (is het niet te warm/koud in haar slaapkamer, heeft ze wel genoeg gegeten, slaapt ze wel genoeg, slaapt ze niet te veel, loopt ze niet achter qua ontwikkeling, speel ik er wel genoeg mee, ...)

Hoe oud zijn uw kinderen?

Ik dacht dat ook, maar dat begint toch ferm te beteren. Op den duur geven ze zelf wel alles aan. Ik ben al een pak meer gerust in allerlei zaken.

Als we bijvoorbeeld in het begin ergens gingen eten en ze gingen op het speeltuintje spelen, was ik geen seconde op 't gemak. Dat is eigenlijk volledig weg bij onze oudste. Het feit dat ze veel verantwoordelijkheidszin heeft speelt ook wel een rol.

Ik heb soms wel schrik voor de fouten die we ze moeten laten maken om eruit te leren en te evolueren. Zo zullen ze ooit wel eens vallen met de fiets, iedereen valt eens met de fiets. Maar dan hoop ik dat we niet steevast op het spoed belanden.

 

[anders.]

Hoe oud zijn uw kinderen?

Ik dacht dat ook, maar dat begint toch ferm te beteren. Op den duur geven ze zelf wel alles aan. Ik ben al een pak meer gerust in allerlei zaken.

Als we bijvoorbeeld in het begin ergens gingen eten en ze gingen op het speeltuintje spelen, was ik geen seconde op 't gemak. Dat is eigenlijk volledig weg bij onze oudste. Het feit dat ze veel verantwoordelijkheidszin heeft speelt ook wel een rol.

Ik heb soms wel schrik voor de fouten die we ze moeten laten maken om eruit te leren en te evolueren. Zo zullen ze ooit wel eens vallen met de fiets, iedereen valt eens met de fiets. Maar dan hoop ik dat we niet steevast op het spoed belanden.

Ja, nog maar 18 maand natuurlijk. Op termijn zal dat wel minderen he, maar die eerste 1.5 jaar maak je u in elk geval nog zorgen over quasi alles...

 

[Mr.Anderson]

Ja, nog maar 18 maand natuurlijk. Op termijn zal dat wel minderen he, maar die eerste 1.5 jaar maak je u in elk geval nog zorgen over quasi alles...

Ja inderdaad. Dat gaf mij veel stress. Wij hebben 2 heel moeilijke slapers gehad. Als we eens een goede nacht hadden (wat heel zelden was) dan konden wij niet slapen omdat we er totaal niet gerust in waren. Wij stonden op om te gaan luisteren of ze nog ademden.

Was toch een heel zware periode als ik daarop terugdenk.

 

[Inv]

Hoe oud zijn uw kinderen?

Ik dacht dat ook, maar dat begint toch ferm te beteren. Op den duur geven ze zelf wel alles aan. Ik ben al een pak meer gerust in allerlei zaken.

Als we bijvoorbeeld in het begin ergens gingen eten en ze gingen op het speeltuintje spelen, was ik geen seconde op 't gemak. Dat is eigenlijk volledig weg bij onze oudste. Het feit dat ze veel verantwoordelijkheidszin heeft speelt ook wel een rol.

Ik heb soms wel schrik voor de fouten die we ze moeten laten maken om eruit te leren en te evolueren. Zo zullen ze ooit wel eens vallen met de fiets, iedereen valt eens met de fiets. Maar dan hoop ik dat we niet steevast op het spoed belanden.

Da's nog waar ik het meeste schrik voor heb, vanaf ze zich in het verkeer beginnen begeven. Maar bon, je kan ze voorbereiden maar niet alles onder controle houden. Let it go

 

[Mr.Anderson]

Da's nog waar ik het meeste schrik voor heb, vanaf ze zich in het verkeer beginnen begeven. Maar bon, je kan ze voorbereiden maar niet alles onder controle houden. Let it go

Ik wist niet dat ik op een dag in mijn leven een hemelse schrik zou ontwikkelen voor drukke banen, grote plassen water en honden die hoger komen dan mijn knie.

 

[pardal]

Hoe oud zijn uw kinderen?

Ik dacht dat ook, maar dat begint toch ferm te beteren. Op den duur geven ze zelf wel alles aan. Ik ben al een pak meer gerust in allerlei zaken.

Als we bijvoorbeeld in het begin ergens gingen eten en ze gingen op het speeltuintje spelen, was ik geen seconde op 't gemak. Dat is eigenlijk volledig weg bij onze oudste. Het feit dat ze veel verantwoordelijkheidszin heeft speelt ook wel een rol.

Ik heb soms wel schrik voor de fouten die we ze moeten laten maken om eruit te leren en te evolueren. Zo zullen ze ooit wel eens vallen met de fiets, iedereen valt eens met de fiets. Maar dan hoop ik dat we niet steevast op het spoed belanden.

Hoe meer kindjes ge hebt hoe geruster ge wordt in die zaken.

Ik heb geleerd dat mijn kinderen niet van suiker zijn, maar ook geen death wish hebben. Zelfs die van 2 jaar laat ik alleen buiten spelen.

 

[Bubba]

Ja, nog maar 18 maand natuurlijk. Op termijn zal dat wel minderen he, maar die eerste 1.5 jaar maak je u in elk geval nog zorgen over quasi alles...

Dat is toch heel persoonsgebonden hoor, ik heb dat in ieder geval nooit gehad.

 

[Vrouwtje Theelepel]

Hoe meer kindjes ge hebt hoe geruster ge wordt in die zaken.

Ik heb geleerd dat mijn kinderen niet van suiker zijn, maar ook geen death wish hebben. Zelfs die van 2 jaar laat ik alleen buiten spelen.

Als die van twee alleen buiten is, zijn de broers/zussen er dan ook bij?

Mijn twee en half jarige laat ik niet alleen buiten spelen...gewoon omdat hij te nieuwsgierig is en er geen graten in ziet om alleen op onderzoek uit te gaan.
Laatst zei ik dat opa hem dadelijk kwam halen, 2 min later vond ik mijn zoon nergens maar de voordeur stond op een kier. Stond hij op de oprit op straat op opa te wachten. Want buiten zag hij dat toch wel beter dan binnen.

 

[Sylverscythe]

Hoe meer kindjes ge hebt hoe geruster ge wordt in die zaken.

Ik heb geleerd dat mijn kinderen niet van suiker zijn, maar ook geen death wish hebben. Zelfs die van 2 jaar laat ik alleen buiten spelen.

Ik denk bij deze uitspraak meteen terug aan een Chinese studente, toen ze mij uitlegde dat in China de scholen meteen sloten voor COVID en ze niet begreep waarom dat hier niet zo was: "It's very weird, don't you worry about your childeren? Maybe it's because in China it's still normal to have only one, and here you often have more..."

 

[pardal]

Als die van twee alleen buiten is, zijn de broers/zussen er dan ook bij?

Mijn twee en half jarige laat ik niet alleen buiten spelen...gewoon omdat hij te nieuwsgierig is en er geen graten in ziet om alleen op onderzoek uit te gaan.
Laatst zei ik dat opa hem dadelijk kwam halen, 2 min later vond ik mijn zoon nergens maar de voordeur stond op een kier. Stond hij op de oprit op straat op opa te wachten. Want buiten zag hij dat toch wel beter dan binnen.

Broers zijn er meestal bij, maar ik laat haar ook alleen buiten spelen.

Ze maakt lawaai genoeg zodat ik weet waar ze uithangt, reageert ook altijd als ik haar roep.

Opritten zijn hier afgesloten door een poort, ze kan niet naar buiten, maar ze blijft als ze alleen is wel zelf altijd in de tuin rondhangen, gaat eigenlijk zelf nooit naar de voorkant van de woning.

Ik denk bij deze uitspraak meteen terug aan een Chinese studente, toen ze mij uitlegde dat in China de scholen meteen sloten voor COVID en ze niet begreep waarom dat hier niet zo was: "It's very weird, don't you worry about your childeren? Maybe it's because in China it's still normal to have only one, and here you often have more..."

Ik gebruik dat argument tegen mijn schoonmoeder als ze vindt dat de kinderen iets gevaarlijk aan het doen zijn, in haar ogen.

Ze kan er niet mee lachen.

 

[iamhollywood]

Toen mijn madam met de aankondiging kwam dat ze heel hoge waardes had en waar dat op kon wijzen ben ik achtereenvolgens
- een half uur op de grond gaan liggen
- 2 uur gaan ijsberen door de kamer
- 10 kilometer gaan lopen
- terug een uur gaan ijsberen

... en daarna leek het mij wel een tof idee. Ik ga er ook gewoon van uit dat het geen tweeling gaat zijn, maar nu ga ik stiekem wel een klein beetje teleurgesteld zijn als het niet zo is, want ik heb al het mentale werk gedaan om mij aan het idee aan te passen Exact wat gij zegt dus, het zou ergens een opluchting zijn maar ergens ook een beetje jammer.

Hier loopt ook ene die hoopt op een tweeling. Dat lijkt hem een fijn idee. Vooral omdat we ook al ouder zijn (34 worden) en er zo al snel 2 zijn.
Ik zie dat in ieder geval niet zitten .

 

[Sir.Killalot]

Voormalig collega van me had een tweeling. Terwijl de ene sliep, was de andere wakker. Voordeel: je moet je niet met 2 kindjes tegelijk bezighouden. Nadeel: je bent echt 24/24 bezig. Voeding van de ene gedaan en terug in slaap gekregen? Daar is de andere. En repeat.

 

[Mulan]

Hier loopt ook ene die hoopt op een tweeling. Dat lijkt hem een fijn idee. Vooral omdat we ook al ouder zijn (34 worden) en er zo al snel 2 zijn.
Ik zie dat in ieder geval niet zitten .

Er bestaan statistieken van bepaalde factoren die de kans verhogen.
Ik was er al vrij zeker van dat er geen 2de ging komen, hij wou er graag 2.
Hem droog gezegd dat we 6% kans hadden op een 2ling, "make it count, meer kans krijg je niet".