Toevluchtsoord voor de (toekomstige) mama's en papa's

[Mulan]

Op uw 34 is het ook al zwaar om te volgen hoor

Wacht tot ge 40 zijt.

 

[Avondland]

Heerlijke tijden. Dochter slaapt tot 8u of later. Vrouw ook, want die staat in't onderwijs en maft door. Avondland zet de wekker om 6u en heeft 's ochtends een prachtige zee aan me-time. Boekske, koffieke, ontbijtje.

 

[Khyl@ris]

Na een lang jaar, waarvan de helft met een huilbaby, in combinatie met veel stress, ben ik eindelijk terug mezelf en kan ik zo geweldig genieten van mijn dochter. Bye bye babyfase, hello dreumes .

 

[aXl_]

Na een lang jaar, waarvan de helft met een huilbaby, in combinatie met veel stress, ben ik eindelijk terug mezelf en kan ik zo geweldig genieten van mijn dochter. Bye bye babyfase, hello dreumes .

Hier ook een dochter (1j 3m) die sinds 3 nachten (fingers crossed) doorslaapt tot dik 6u.
Daarvoor echt elke nacht 3 keren wakker (genre: om 23:30, om 1:30 om 4 en om 6u wakker, of gewoon om 5u wakker en niet meer gaan slapen), voor meer dan een jaar aan een stuk.

Wat een gigantisch verschil .

 

[Vrouwtje Theelepel]

Vraag mij wel af hoeveel zo'n kleine dingen oppikt van dingen die niet goed gaan met zijn ouders / thuis. Kan dat wel beetje wegsteken maar helemaal lukt toch niet.

Wij hadden laatst ff een knallende ruzie waar de zoon bij was.
Zoonlief (richting 3 aan het gaan) was daar toch van geschrokken en vroeg een paar keer als mama en papa boos waren.
We hebben hem dan gezegd dat papa en mama idd even boos waren op elkaar,zeker niet op hem, we hebben het dan rustig uitgepraat vrij snel en dan ook aan de zoon duidelijk gemaakt dat we niet meer boos waren , goed gebabbeld hadden en hebben dan dikke kus en knuffel aan elkaar gegeven. Toen was het voor hem oké.
Ik vind het toch belangrijk dat hij ziet dat er tussen ouders ruzie/discussie kan zijn maar dat dan ook weer uitgepraat wordt.

Als je echt in onmin leeft met je partner en je weinig liefdevolle dingen kan delen of tonen aan je kind denk ik dat die dat uiteindelijk zeker meekrijgt. Zeker als ze wat ouder beginnen te worden. Denk ik he.

 

[Cerv.Be]

Heerlijke tijden. Dochter slaapt tot 8u of later. Vrouw ook, want die staat in't onderwijs en maft door. Avondland zet de wekker om 6u en heeft 's ochtends een prachtige zee aan me-time. Boekske, koffieke, ontbijtje.

Parenthood only gets better

 

[anders.]

Hier na 18 maand en half een eerste nacht doorgeslapen. Ze is wel wat ziek dus ik gok op een Lucky shot...

 

[Isa.]

Wij gebruiken kruidvat luiers. Vinden deze veel beter dan pampers. Bij pampers lekte dat snachts en is de pamper ook sneller geel. Heel tevreden over kruidvat luiers.

Onze jongste 20weken heeft vannacht voor eerste keer geen nachtvoeding nodig gehad. Ik hoop zo hard dat we vertrokken zijn!

Wij maken ook af en toe ruzie en dan zie je wel dat onze 3jarige dochter alles goed snapt. Wij leggen het dan ook altijd bij zodat ze ziet dat wij ruzie kunnen maken maar toch vriendjes kunnen blijven.

 

[Creeping Death]

Weekje vakantie achter de rug. Met de vriendengroep en alle kindjes naar een vakantieboerderij in Mol.

Echt heel leuke vakantie gehad. Zalige tuin aan de boerderij, veel dingen te doen in en rond Mol (Zilvermeer, Keiheuvel, Totterpad wandeling..).

Echt zalig om die Bengels zich te zien amuseren. Ook een beetje vermoeiend maar dat hoort er bij.

Grappig dat de helft vd kindjes van ons was (3 vd 6). De andere 3 kindjes zijn allemaal enig kind. Laten we zeggen dat rust voor ons een heel ander begrip is dan voor hen

 

[Nineshots]

Onze jongste 20weken

Is het niet makkelijker om in maanden te rekenen? Ik ben na een maand al gestopt met in weken te rekenen.

 

[Sir.Killalot]

Zolang je na hun eerste verjaardag stopt met in maanden te rekenen is't goed.

 

[Isa.]

Is het niet makkelijker om in maanden te rekenen? Ik ben na een maand al gestopt met in weken te rekenen.

Ik vind het in het begin makkelijker in weken

 

[Nineshots]

Ik vind het in het begin makkelijker in weken

Maar 5 maand is toch al geen begin meer?

 

[mac-bc]

We hebben er eventjes moeten op wachten maar sinds een paar weken slaapt onze kleine goed in. Vooral bij zijn papa.

Hij is nu bijna 2 jaar en we kunnen echt al goed converseren met hem. Ik leg hem nu uit dat we nog 1 boekje gaan lezen, en we dan gaan slapen. Dan naar boven, hem nog wat laten vertellen over de afgelopen dag op mijn schoot. En dan probeer ik het gesprek stilaan te sturen richting "slapen".
Het gaat zelfs zo ver dat ik hem letterlijk vraag of hij in zijn bedje wil gaan slapen, hij antwoordt "ja" en dan laat hij zich gewillig in zijn bedje zakken. (Tot voor kort was dat het onmogelijke stuk: hij ging onmiddellijk terug rechtstaan in zijn bed om opnieuw opgepakt te worden).
Het gaat zelfs zo ver dat ik na een paar liedjes zingen zelfs letterlijk zeg dat "papa eventjes hiernaast gaat zitten", en dat hij dat tolereert. (Tot voor kort moest hij al in slaap gevallen zijn voor we de kamer uit gingen)

Het lijkt alsof dit pas mogelijk is geworden sinds we een beetje kunnen "redeneren" met hem: alles duidelijk uitleggen wat er gaat gebeuren, dat papa gewoon hiernaast zit, dat hij zijn oogjes moet sluiten, ...

Wat een verschil tussen 1 à 1,5 uur hysterisch gebleit, frustratie bij ons, slechtkomen, ... enerzijds en nu in maximum een half uurtje in alle rust uw kleine vredig in bedje leggen, hem zien nestelen in een goede positie en finaal zien inslapen.

Edit: Bedankt voor alle tips hier en om naar mijn frustraties te moeten luisteren. "Het wordt allemaal beter" blijkt inderdaad te kloppen.

 

[Mulan]

Whoohoow, hopelijk blijft het zo, mac!

 

[Avondland]

We hebben er eventjes moeten op wachten maar sinds een paar weken slaapt onze kleine goed in. Vooral bij zijn papa.

Hij is nu bijna 2 jaar en we kunnen echt al goed converseren met hem. Ik leg hem nu uit dat we nog 1 boekje gaan lezen, en we dan gaan slapen. Dan naar boven, hem nog wat laten vertellen over de afgelopen dag op mijn schoot. En dan probeer ik het gesprek stilaan te sturen richting "slapen".
Het gaat zelfs zo ver dat ik hem letterlijk vraag of hij in zijn bedje wil gaan slapen, hij antwoordt "ja" en dan laat hij zich gewillig in zijn bedje zakken. (Tot voor kort was dat het onmogelijke stuk: hij ging onmiddellijk terug rechtstaan in zijn bed om opnieuw opgepakt te worden).
Het gaat zelfs zo ver dat ik na een paar liedjes zingen zelfs letterlijk zeg dat "papa eventjes hiernaast gaat zitten", en dat hij dat tolereert. (Tot voor kort moest hij al in slaap gevallen zijn voor we de kamer uit gingen)

Het lijkt alsof dit pas mogelijk is geworden sinds we een beetje kunnen "redeneren" met hem: alles duidelijk uitleggen wat er gaat gebeuren, dat papa gewoon hiernaast zit, dat hij zijn oogjes moet sluiten, ...

Wat een verschil tussen 1 à 1,5 uur hysterisch gebleit, frustratie bij ons, slechtkomen, ... enerzijds en nu in maximum een half uurtje in alle rust uw kleine vredig in bedje leggen, hem zien nestelen in een goede positie en finaal zien inslapen.

Edit: Bedankt voor alle tips hier en om naar mijn frustraties te moeten luisteren. "Het wordt allemaal beter" blijkt inderdaad te kloppen.

Fijn om te horen! Je kind zien inslapen heeft toch iedere keer iets bijzonders.

Hier begint onze dochter, ook bijna twee, eindelijk een hand te geven als we wandelen. Tot voor kort was dat altijd drama, tenzij ze een hindernis over moest. We hopen dus dat ons ongeleid projectiel zonder al te veel drama ook een geleid projectiel mag worden. Nog wel een heikel punt: ze wil vooral door mama gepakt worden en als ik haar even wil overnemen is het vaak drama. Maar mijn vrouw begint daar rugpijn van te krijgen en wordt er ambetant van omdat het lijkt of zij er altijd verantwoordelijk voor moet zijn. Het lukt soms wel om haar af te leiden met een koekje of met iets anders, maar als het dramaniveau te hoog is geraakt lukt het allemaal niet meer. En in de buggy steken is ook héél vaak een drama, daar zit ze gewoon niet graag in. Tenzij we haar duidelijk maken dat ze enkel daarin een koekje of een stuk fruit mag eten. Maar goed, nu ze toch spontaan (!) een hand geeft, hopen we dat er een nieuw tijdperk aanbreekt.

Een peuter op hol is echt werken.

 

[Vrouwtje Theelepel]

Fijn om te horen! Je kind zien inslapen heeft toch iedere keer iets bijzonders.

Hier begint onze dochter, ook bijna twee, eindelijk een hand te geven als we wandelen. Tot voor kort was dat altijd drama, tenzij ze een hindernis over moest. We hopen dus dat ons ongeleid projectiel zonder al te veel drama ook een geleid projectiel mag worden. Nog wel een heikel punt: ze wil vooral door mama gepakt worden en als ik haar even wil overnemen is het vaak drama. Maar mijn vrouw begint daar rugpijn van te krijgen en wordt er ambetant van omdat het lijkt of zij er altijd verantwoordelijk voor moet zijn. Het lukt soms wel om haar af te leiden met een koekje of met iets anders, maar als het dramaniveau te hoog is geraakt lukt het allemaal niet meer. En in de buggy steken is ook héél vaak een drama, daar zit ze gewoon niet graag in. Tenzij we haar duidelijk maken dat ze enkel daarin een koekje of een stuk fruit mag eten. Maar goed, nu ze toch spontaan (!) een hand geeft, hopen we dat er een nieuw tijdperk aanbreekt.

Een peuter op hol is echt werken.

Ik hoop dat het blijft duren!

Zaterdag drama moment gehad op de parking van de GB. Opeens wou hij geen hand, zich los trekken en willen weglopen en zijn handjes verstoppen onder zijn armen.
Op een parking, op straat,... regel is en blijft aan de hand dus geen medelijden en na t rustig tevergeefs te vragen/mee te delen van de hand afspraak heb ik hem echt over de parking moeten meesleuren. Ondertussen was hij keihard aan het wenen. Terwijl ik hem in de autostoel probeer te wurmen begint ie luidkeels ' helllluup helluuuuuuuup' te roepen.
En thuis dan wenend naar papa lopen "mama is stout."
Diepe zucht.

 

[Avondland]

Ik hoop dat het blijft duren!

Zaterdag drama moment gehad op de parking van de GB. Opeens wou hij geen hand, zich los trekken en willen weglopen en zijn handjes verstoppen onder zijn armen.
Op een parking, op straat,... regel is en blijft aan de hand dus geen medelijden en na t rustig tevergeefs te vragen/mee te delen van de hand afspraak heb ik hem echt over de parking moeten meesleuren. Ondertussen was hij keihard aan het wenen. Terwijl ik hem in de autostoel probeer te wurmen begint ie luidkeels ' helllluup helluuuuuuuup' te roepen.
En thuis dan wenend naar papa lopen "mama is stout."
Diepe zucht.

Herkenbaar tafereel. Als ik haar hand wou vastnemen, liet ze zich vallen en was het ook meesleuren als de verkeerssituatie gevaarlijk was. Maar ja, met een tweejarige gaan discussiëren is een beetje zoals in dialoog gaan op de facebookpagina van HLN.be. Het is een verschrikkelijk schattige leeftijd, maar bij momenten ook verschrikkelijk frustrerend. En wellicht gaan we dat missen als die gaan puberen.

 

[Vrouwtje Theelepel]

En wellicht gaan we dat missen als die gaan puberen.

Ik heb een zoon, ik hoop dat het wilt zeggen dat hij rustiger gaat puberen dan meisjes.
Ik weet het u binnen 10-12 jaar te zeggen.

 

[Isa.]

Maar 5 maand is toch al geen begin meer?

4maand. Als ik het zo wil doen tot 2jaar doe ik dat he . Bij mijn vorige dochter tot 6maand ongeveer.