Toevluchtsoord voor de (toekomstige) mama's en papa's

[Mulan]

T klein aapje is nu anderhalve week naar de kleuterklas aan het gaan.
Hij gaat graag, geen problemen. In het begin halve dagen en nu al enkele keren ganse dagen geprobeerd. Hij komt dan blij thuis, als ik vraag hoe het was op school vertelt hij alleen maar over leuke dingen. De juf geeft echter aan dat tijdens de ganse dagen hij toch regelmatig weent en het moeilijk heeft. Hij komt dan ook echt stikkapot thuis.

Dat stikkapot thuiskomen hoort er voor veel kinderen bij, ze gaat hier nu bijna 2j naar school en nog steeds 2x per week gehuil en gekrijs in de auto omdat ze overprikkeld is door school.
Als hij zelf zegt graag te gaan, zou ik me er weinig zorgen in maken.

Heeft hij iets mee van thuis als hij het moeilijk heeft zoals een doudou of zo? Hier gingen haar doekjes mee en zelfs nu zitten er nog in haar boekentas of jaszak voor als ze het nodig heeft, al is dat het laatste half jaar niet meer nodig precies.

Is dat iets wat beter gaat naarmate hij vaker gaat en kan ik hem best ganse dagen laten gaan? Mits wat organisatie kan ik hem nog halve dagen laten gaan als hij daar nood aan heeft.

Is hij verbaal genoeg om zelf te kiezen? Anders de keuze bij hem laten? Hier was de namiddag net haar favoriete moment want de kleuters mogen slapen in de klas en ze was samen met een jongetje de enige bij de juf dan..vond ze zalig!

Hier thuis doet hij nog een middag slaapje als hij thuis komt van school, voordien in de crèche ging hij ganse dagen zonder middagdutje.

Kan er geslapen worden in de klas? Zoja zou ik dat zeker vragen aan de juf, is een rustmomentje weg van de prikkels voor velen.

 

[shellshock]

Mijn zus en ik waren twintigers eer we normaal met elkaar konden omgaan
Daarvoor water en vuur en vooral tijdens onze tienertijd oorlog van s morgens tot s avonds...
Dus mij krijg je niet overtuigd van de meerwaarde van broer of zus voor het kind zèlf. Mijn ex had dan weer de goeie kindertijd maar na de tienertijd ging het daar dan weer fout, dus die begreep wel dat een goeie band onderling ècht niet op genetica gebaseerd is.

Dit gezegd zijnde: na 2 zwangerschappen die het maar enkele maanden hebben gered én een kutzwangerschap én de eerste 2j ziekenhuis in en uit met haar, bleef er geen snippertje biologische klok meer over bij mij. Voordien wou ik er best wel 3.

Mijn vrouw kwam pas écht goed overeen met haar oudste zus toen ze alletwee het huis uitwaren.

 

[Mulan]

Mijn vrouw kwam pas écht goed overeen met haar oudste zus toen ze alletwee het huis uitwaren.

Was bij ons dus ook zo, ze is het redelijk snel thuis afgetrapt eens ze begonnen was met werken én met eigenlijk een duwtje in de rug van mijn ouders genre:"ofwel pas je je aan aan onze regels, ofwel ga je elders wonen en volg je je eigen regels maar".
Mijn ouders zijn streng maar rechtvaardig en na enige maanden begon ze al in te zien dat hun regels precies toch zo overdreven niet waren...
Was voor haar ook niet simpel om in een huis te leven waarbij ouders en zus nergens problemen mee leken te hebben en zij de enige was die overal moeite mee had (bvb om 4u thuis komen tijdens het uitgaan was standaard 4u30 bij haar, 1 dag per week de afwas doen toen ze werkte was profiteren van haar,...)

 

[Green Mamba]

Ik heb het hier zo geregeld dat mevrouw denkt dat ik er geen twee ga aankunnen. Problem solved. Geen financiële vraagstukken, geen pamperperiode, nog maar te zwijgen van wachtlijsten bij crèches en de prijs daarvan.

Los daarvan schrik ik nu al van de prijzen wat ze gaan vragen voor onze dochter eens ze 4 wordt . Het is net een volwassene

Het mag duidelijk zijn. Ik vind eentje prima en daar kan ik mijn volle aandacht aan besteden.

---------------

Genoeg gezeverd over dit topic. Daarstraks bij de vriendin haar moeder geweest. Ik met de fiets en zij met de auto. Dochter de keuze gegeven met wat ze wou gaan en het was de fiets. Blije papa. Goed weer, fiets en een dochter achterop.

 

[pardal]

Ik wou sowieso meer dan 1 kind, het zijn er 4 geworden. Van 1 naar 2 was de hel. 3 was dan een super gemakkelijke baby tov zijn oudere broers. 4de ook geen al te grote aanpassing.

 

[Vrouwtje Theelepel]

Heeft hij iets mee van thuis als hij het moeilijk heeft zoals een doudou of zo? Hier gingen haar doekjes mee en zelfs nu zitten er nog in haar boekentas of jaszak voor als ze het nodig heeft, al is dat het laatste half jaar niet meer nodig precies.

Hij heeft eigenlijk geen vast knuffetje, doekje, tutje... Heeft wel graag knuffels maar wisselt daar zelf regelmatig in af. En ik dacht niet dat er knuffels of dekentjes mogen meegegeven worden. Ik kan het wel altijd eens vragen.

Kan er geslapen worden in de klas? Zoja zou ik dat zeker vragen aan de juf, is een rustmomentje weg van de prikkels voor velen.

Ze hebben een bedje voor als er een kindje in slaapt valt in de zandbak of aan tafel of zo...
Er is niet echt een rust hoekje en uit zichzelf gaat hij daar ook niet achter vragen.

Zelf geeft hij aan dat hij graag gaat naar het klasje, soms wil hij een ganse dag en soms zegt hij nee tegen een ganse dag.
Ik denk dat ik nog wat alternerend ga proberen met halve en ganse dagen ...

 

[Wannez]

Hier allebei koorts en overgeven vannacht, de oudste ook valse kroep. Ik vond al dat ze verdacht weinig ziek waren afgelopen winter maar had het met dit weer toch ook niet meer verwacht.

 

[iamhollywood]

Mijn vrouw en ik waren héél lang content van 1 kind te hebben. Nu ze groter wordt begint mijn vrouw toch te twijfelen om voor een tweede te gaan. Maar ik weet het niet zo goed. Dat is terug 2-3 jaar extra op de rem gaan staan in het leven, mogelijk een kind dat helemaal niet doorslaapt (waar we nu wél - meestal - geluk mee hebben) en financieel is dat ook wat moeilijker. Anderzijds: onze dochter gaat dat wel leuk vinden, ze heeft er iets aan en ik heb dan toch weer mijn demografische plicht gedaan.

Ik en mijn vriend zijn beide enig kind, net daarom willen wij er minstens 2. Mijn mama heeft een zeer zwaar ongeval gehad, 2 weken coma - 4,5 maand ziekenhuisopname,
ik stond er als enig kind van gescheiden ouders helemaal alleen voor. Ik had wel hulp van mijn ma haar zus, papa en zijn vriendin waren ook enorm behulpzaam, maar voor al de administratie/keuzes etc stond ik er alleen voor.
Ik ben altijd zeer close geweest met mijn nicht, tot op vandaag is zij wel een soort van zusterfiguur. Mijn vriend heeft zelf geen neven of nichten wat de drang naar een groter gezin bij hem voedt. Enig kind zijn, zeker wanneer uw ouders u nodig hebben (wat iedereen ooit zal ervaren) is echt niet fijn.

 

[Cerv.Be]

Ik ben ook enig kind thuis en daarom wou ik er ook 2. Niet voor de kindertijd perse, want dat heb ik zelf totaal niet gemist of een tekortkoming gevoeld.

Net dezelfde reden als hierboven, ouders hebben hulp nodig en hebben ernstige ziekten. Echt niet leuk om dat allemaal alleen te moeten dragen en je niemand echt hebt om het met te delen, los van mijn vrouw.

 

[anders.]

Ik en mijn vriend zijn beide enig kind, net daarom willen wij er minstens 2. Mijn mama heeft een zeer zwaar ongeval gehad, 2 weken coma - 4,5 maand ziekenhuisopname,
ik stond er als enig kind van gescheiden ouders helemaal alleen voor. Ik had wel hulp van mijn ma haar zus, papa en zijn vriendin waren ook enorm behulpzaam, maar voor al de administratie/keuzes etc stond ik er alleen voor.
Ik ben altijd zeer close geweest met mijn nicht, tot op vandaag is zij wel een soort van zusterfiguur. Mijn vriend heeft zelf geen neven of nichten wat de drang naar een groter gezin bij hem voedt. Enig kind zijn, zeker wanneer uw ouders u nodig hebben (wat iedereen ooit zal ervaren) is echt niet fijn.

Ik ben ook enig kind thuis en daarom wou ik er ook 2. Niet voor de kindertijd perse, want dat heb ik zelf totaal niet gemist of een tekortkoming gevoeld.

Net dezelfde reden als hierboven, ouders hebben hulp nodig en hebben ernstige ziekten. Echt niet leuk om dat allemaal alleen te moeten dragen en je niemand echt hebt om het met te delen, los van mijn vrouw.

Ik snap die logica he, maar in praktijk draait het ook vaak anders uit. In mijn eigen ervaring komt de zorg voor de ouders bijna altijd uit bij diegene die toevallig het dichtst bij woont. En mét broers/zussen zijn dat soort dingen vaak momenten waarop de relatie compleet verzuurt...

 

[Cerv.Be]

Het gaat lang niet over de fysieke handelingen zelf dragen maar vooral over de mentale en emotionele belasting.

 

[anders.]

Het gaat lang niet over de fysieke handelingen zelf dragen maar vooral over de mentale en emotionele belasting.

Ja, natuurlijk. Maar die 2 gaan wel hand in hand uiteindelijk. Als 1 van de 2 altijd alle "fysieke" hulp moet doen, voelt die zich ook enorm in de steek gelaten door de andere waardoor de mentale en emotionele steun ook wegvalt.
Als ik naar mijn eigen familie kijk, mijn grootouders woonden niet zo heel ver, en toch kwam ik daar weinig. Niet omdat mijn ouders daar een slechte band mee hadden, maar simpelweg omdat andere familieleden nog dichter bij woonden. Eens mijn grootmoeder dan slechter werd, kwamen plots alle verwijten boven (genre "jamaar, gij hebt er nooit voor gezorgd, nu moet ge niet beginnen zodat ge een grotere erfenis krijgt" etc...)

Het zal niet in elke familie zo zijn he, maar het is zeker niet zo dat een broer/zus er persé voor zorgt dat zo'n dingen dan beter gaan. Een goeie vriend kan daar veel meer in betekenen (in de emotionele steun dan).

 

[Mulan]

Ik zie het ook als @anders.
Ik woon op wandelafstand van mijn ouders, mijn zus 45km verder.
Ik ben goed in beslissingen nemen, administratie opvolgen,... Mijn zus is een eeuwige twijfelaar die voor alle grote beslissingen bij mijn ouders aanklopt om zaken uit te zoeken, mee te beslissen,...
Hoe groot is de kans dat zij de lasten mee zal delen? Mij lijkt het veel realistischer dat ze net ook op mij zal komen leunen voor steun, uitleg,... Dan dat ze een partner hierin zal zijn. Niet uit onwil, maar omdat ze het niet kan.

 

[Mr.Anderson]

Langs mijn vader zijn kant waren ze met 4. Zalig waren de hoogdagen bij oma en opa. Ieder kind had een partner en kinderen. Dat was een hele bende die eigenlijk best goed overeen kwam. Altijd heel gezellig.
Nu mijn opa gestorven is, is er veel volk om te zorgen voor m'n oma en dat is fijn. Ze heeft iedere dag wel iemand op bezoek.

Ik vind het een leuke gedachte dat we later af en toe eens met een grotere bende zullen samenkomen (2 i.p.v. 1 kind)
Als we de ruimte, financieel en energie/tijd hadden, zou ik direct voor een 3de gaan. Maar ik wil er voor al m'n kinderen 100% kunnen zijn, en dat zou me moeilijker lukken denk ik. Ook wil ik zelf nog wat leven.

Je weet natuurlijk nooit. Een vriend van mij wil geen kinderen. 'Het kost geld en hoeveel zijn er niet die later niet meer spreken met hun ouders'.
Dat kan goed zijn, maar met zo'n gedachtegang moet je met niets meer starten.

 

[TNTim]

Ik heb één broer, maar hij is 14 jaar jonger.
Altijd spijtig gevonden dat we zoveel schelen, want door het leeftijdsverschil hebben we telkens een totaal andere leefwereld gehad.
Heb bijna meer een relatie ouder/kind met hem dan als broers...
Kan me zelfs niet herinneren dat we ooit 1x ruzie hadden.

Vandaar onze kinderen zo kort mogelijk opeen laten volgen, er zit een jaar en 7 maand tussen, en tot nu komen ze 95% van de tijd fantastisch goed overeen dus voorlopig is ons opzet geslaagd.

Qua hulp aan ouders:
Hier ben ik niet van plan om later gigantische logistieke hulp te bieden als mijn ouders hulpbehoevend worden. In mijn jeugd waren ze er beide ook niet (de ene x-aantal jaar, de andere quasi volledig niet) en hebben ze keuzes in mijn plaats gemaakt die enkel te verklaren zijn uit puur eigenbelang voor hunzelf. Dat ze dan later ook hun plan grotendeels zelf trekken.

Ouders van mijn vrouw zijn er wél telkens geweest en schoonvader is er nu nog altijd waar en wanneer hij hulp kan bieden.
Voor mij zal er dan ook niets teveel zijn later wanneer we hem kunnen helpen.

 

[Voidski]

Mijn vriendin wilt extreem graag een tweede en zou zelfs nog durven twijfelen over een derde. Ikzelf zou het perfect ok vinden moesten we het bij onze kleine man op ééntje houden.
Ze heeft nu haar staafje uit haar arm laten halen en we hebben gezegd dat we gaan zien of ze zwanger geraakt (er waren voor onze eerste van de gynaecoloog uit al waarschuwingen dat het mogelijks niet zo gemakkelijk zou worden om kinderen te krijgen, onze eerste was ook echt een (bijzonder welgekomen) accident). Als ze niet natuurlijk zwanger geraakt dan gaan we het wel op één houden, want ze gaf zelf aan dat ze niet met IVF of zware hormoontrajecten wou beginnen om toch te pushen voor die tweede.

 

[Inv]

Hij heeft eigenlijk geen vast knuffetje, doekje, tutje... Heeft wel graag knuffels maar wisselt daar zelf regelmatig in af. En ik dacht niet dat er knuffels of dekentjes mogen meegegeven worden. Ik kan het wel altijd eens vragen.



Ze hebben een bedje voor als er een kindje in slaapt valt in de zandbak of aan tafel of zo...
Er is niet echt een rust hoekje en uit zichzelf gaat hij daar ook niet achter vragen.

Zelf geeft hij aan dat hij graag gaat naar het klasje, soms wil hij een ganse dag en soms zegt hij nee tegen een ganse dag.
Ik denk dat ik nog wat alternerend ga proberen met halve en ganse dagen ...

Hier gaat ze sinds na krokus naar kleuterklas. Ook eerst halve dagen maar na paar weken volledige. Ze kunnen ook wel een uurtje slapen/rusten in de klas over de middag maar dat doet ze niet altijd (mag zelf kiezen van de juf). Tegen het einde van de week is ze wel helemaal KO.
Na dat ze thuiskomt van school en fruit/koek heeft gegeten mag ze altijd wat schermtijd om te bekomen, dat lijkt toch te helpen.
Misschien is het gewoon de leeftijd maar sinds ze naar school gaat hebben wij wel grote stappen op vlak van motorische ontwikkeling gezien.

Nu is ze wat verkouden + de warmte waardoor ze slecht slaapt (lees: om 5u wakker). Dan hele dag naar school en letterlijk in slaap vallen op haar bord 'savonds.

 

[Vrouwtje Theelepel]

Misschien is het gewoon de leeftijd maar sinds ze naar school gaat hebben wij wel grote stappen op vlak van motorische ontwikkeling gezien

Motorisch was hij al vrij vlot, Ik merk vooral een vooruitgang op in zijn spel. Kan precies ook opeens beter alleen spelen.
Is ook wel wat wilder geworden en out of the blue beet hij me gisteren opeens in mijn been


Van die teenslippers wat zo tussen de tenen steekt, is dat iets makkelijk voor zo kleutertjes?

 

[Wannez]

Motorisch was hij al vrij vlot, Ik merk vooral een vooruitgang op in zijn spel. Kan precies ook opeens beter alleen spelen.
Is ook wel wat wilder geworden en out of the blue beet hij me gisteren opeens in mijn been


Van die teenslippers wat zo tussen de tenen steekt, is dat iets makkelijk voor zo kleutertjes?

Bijten is soms ook indicatie van vermoeidheid.

 

[Green Mamba]

Van die teenslippers wat zo tussen de tenen steekt, is dat iets makkelijk voor zo kleutertjes?

Vreselijke uitvinding. Hiervan ga ik mijn dochter toch behoeden.