Toevluchtsoord voor de (toekomstige) mama's en papa's

Gisterenavond toch maar naar spoed gegaan met ons zoontje van 1. Soort van hand-voet-mondziekte waar hij sinds maandag mee zat. Dinsdag mee naar de huisarts geweest en meer dan pijnstilling viel er niet te doen. (gewoon uitzieken dus)

Indien hij niet begon te drinken dan moesten we wel naar spoed. Gisterenavond toch maar beslist om te gaan na 3 nachten met amper slaap (allemaal aftjes/zweertjes in zijn mond waardoor hij steeds pijn heeft en niet wil drinken) - we hadden wat schrik dat ons beoordelingsvermogen erop achteruit aan het gaan was door het slaapgebrek, dus liever een keer teveel dan te weinig.

Op spoed besloten ze om hem toch een nachtje hier te houden.. hij is vandaag echt stukken beter, drinkt vrij goed en speelt terug.. komt de dokter net zeggen dat hij nog een nacht moet blijven. Wat een domper seg.. als we gisteren niet gekomen waren dan zaten we hier nu niet. Lijkt me wel erg voorzichtig van het ziekenhuis om hem hier te houden. Maar bon, we zijn gekomen dus gaan we het advies uiteraard ook gewoon volgen. Hopelijk is hij morgen nog beter en mag hij gewoon naar huis.

Voor zowel ik als m'n vriendin de eerste keer in het ziekenhuis met een overnachting. Zelfs onze beide kinderen nog nooit overnacht in het ziekenhuis :)

Saai wel.

Ik weet ook niet waarom ik deze wall of text heb geschreven maar ik verveel me wel en heb serieus slaaptekort. :)
 
Ik gebruik dit schema, hebben dat in de slaapkamer hangen.
Zo weet ik altijd wat de onze aan moet :p
screen-shot-2019-10-03-at-18-38-29-png.png
Alllez volgens dat schema had hij dood moeten vriezen :p
 
Gisterenavond toch maar naar spoed gegaan met ons zoontje van 1. Soort van hand-voet-mondziekte waar hij sinds maandag mee zat. Dinsdag mee naar de huisarts geweest en meer dan pijnstilling viel er niet te doen. (gewoon uitzieken dus)

Indien hij niet begon te drinken dan moesten we wel naar spoed. Gisterenavond toch maar beslist om te gaan na 3 nachten met amper slaap (allemaal aftjes/zweertjes in zijn mond waardoor hij steeds pijn heeft en niet wil drinken) - we hadden wat schrik dat ons beoordelingsvermogen erop achteruit aan het gaan was door het slaapgebrek, dus liever een keer teveel dan te weinig.

Op spoed besloten ze om hem toch een nachtje hier te houden.. hij is vandaag echt stukken beter, drinkt vrij goed en speelt terug.. komt de dokter net zeggen dat hij nog een nacht moet blijven. Wat een domper seg.. als we gisteren niet gekomen waren dan zaten we hier nu niet. Lijkt me wel erg voorzichtig van het ziekenhuis om hem hier te houden. Maar bon, we zijn gekomen dus gaan we het advies uiteraard ook gewoon volgen. Hopelijk is hij morgen nog beter en mag hij gewoon naar huis.

Voor zowel ik als m'n vriendin de eerste keer in het ziekenhuis met een overnachting. Zelfs onze beide kinderen nog nooit overnacht in het ziekenhuis :)

Saai wel.

Ik weet ook niet waarom ik deze wall of text heb geschreven maar ik verveel me wel en heb serieus slaaptekort. :)
Sterkte,

Ik snap de reactie van het ziekenhuis ook wel hoor, je weet uiteindelijk niet het fijne van de ziekte he (wie weet is dat iets dat op heel korte tijd veel erger kan worden). Maar onlangs een halve dag de dochter moeten bezighouden in een ziekenhuiskamer, en dat is wel een hele uitdaging :p
 
Courage!

Dat waren qua vermoeidheid toch wel de laagtepunten bij ons, die van ons hebben er een 3tal keer gelegen voor meerdere dagen.
Op het moment dat je naar het ziekenhuis gaat, ben je zelf meestal al aan t einde van uw latijn en je mag daar dan voor meerdere dagen/nachten blijven met een continu piepende monitor naast jou.

Als ze aan de beterhand zijn en er is weinig bezetting, durven ze in ons ziekenhuis ook al eens het verblijf rekken.
Naast een doodziek kind verblijven op een kleine ziekenhuiskamer is iets, bij een opnieuw kerngezond kind blijven dat liefst zo actief mogelijk is, is ook iets... 😅
 
Gisterenavond toch maar naar spoed gegaan met ons zoontje van 1. Soort van hand-voet-mondziekte waar hij sinds maandag mee zat. Dinsdag mee naar de huisarts geweest en meer dan pijnstilling viel er niet te doen. (gewoon uitzieken dus)

Indien hij niet begon te drinken dan moesten we wel naar spoed. Gisterenavond toch maar beslist om te gaan na 3 nachten met amper slaap (allemaal aftjes/zweertjes in zijn mond waardoor hij steeds pijn heeft en niet wil drinken) - we hadden wat schrik dat ons beoordelingsvermogen erop achteruit aan het gaan was door het slaapgebrek, dus liever een keer teveel dan te weinig.

Op spoed besloten ze om hem toch een nachtje hier te houden.. hij is vandaag echt stukken beter, drinkt vrij goed en speelt terug.. komt de dokter net zeggen dat hij nog een nacht moet blijven. Wat een domper seg.. als we gisteren niet gekomen waren dan zaten we hier nu niet. Lijkt me wel erg voorzichtig van het ziekenhuis om hem hier te houden. Maar bon, we zijn gekomen dus gaan we het advies uiteraard ook gewoon volgen. Hopelijk is hij morgen nog beter en mag hij gewoon naar huis.

Voor zowel ik als m'n vriendin de eerste keer in het ziekenhuis met een overnachting. Zelfs onze beide kinderen nog nooit overnacht in het ziekenhuis :)

Saai wel.

Ik weet ook niet waarom ik deze wall of text heb geschreven maar ik verveel me wel en heb serieus slaaptekort. :)
Ooh heeft onze ook gehad, mondje vanbinnen ook helemaal vol aftjes.
Hij was toen anderhalf denk ik, waren idd helse dagen met heel veel wenen en pijn 😯
Veel beterschap!
 
Voor zowel ik als m'n vriendin de eerste keer in het ziekenhuis met een overnachting. Zelfs onze beide kinderen nog nooit overnacht in het ziekenhuis :)

En wat hebt ge dan gedaan tijdens de bevalling? Niet overnacht? :p

edit: tenzij het een thuisbevalling was natuurlijk :unsure:
 
Die hand-voet-mond ziekte heb ik als volwassene ook ooit gehad. Nog een veel voorkomende kinderziekte. Zowat de menselijke variant van mond en klauwzeer bij schapen. Heel besmettelijk ook. Ik had geluk dat ik eigenlijk niets in mijn mond had. dus eten kon ik nog (en dat ik natuurlijk, mijn vrouw zal dat tegenspreken, geen kind van 1 ben 😉). Vanwege hoge besmettelijkheid 2 weken thuis moeten blijven van het werk. En nog het "geluk" dat ik dat de vrijdagavond voor het weekend van nieuwjaar begon te ontwikkelen. Ik kon dan onder alle festiviteiten uitkomen met het excuus: ik heb wat maar ik weet niet wat. En de maandag 2e Jan dan bij de dokter geweest. Mijn jaar was direct goed begonnen.
 
Vandaag nog eens naar het ziekenhuis geweest voor een extra controle door de kiné.

Zowel dochter als ouders pluimpjes gekregen voor haar vooruitgang en dochterlief heeft geen kiné nodig. 💪


De afgelopen dagen heeft ze wel meerdere keren koorts gehad en we vermoeden dat ze tandjes aan het kweken is.
 
Deze namiddag nog eens naar de gynaecoloog. Morgen 31 weken zwanger.
Het begint nu wel steeds dichter te komen. Hoewel de paniek (het besef dat er echt een kind komt) er eigenlijk nog altijd niet is. De voorbereidingen werden/worden wel gedaan uiteraard ☺️
De verhuis zal, vanwege vertragingen in de bouw, pas enkele weken na de bevalling in plaats van enkele weken voor de bevalling zijn.
Maar goed, we hebben ons daar al bij neergelegd. De eerste weken zullen nog in het huidige huisje zijn. Geen ramp, dat lukt ook wel.

Toch benieuwd naar straks.
Laatste beelden zijn alweer van even geleden (eind maart blijkbaar)
Blijft toch altijd spannend.

Sinds deze week ook eindelijk bevestiging dat we een crèche hebben (beginnen aanvragen sinds december vorig jaar)
Kan pas na een tijdje daar terecht (half april '23) en de eerste 6 maanden zal het 3 dagen in plaats van de gevraagde 4 zijn, maar toch blij dat we deze zekerheid al hebben. We hebben de puzzel al gelegd om alles te coveren.
Toch wat gemoedsrust.
 
Deze namiddag nog eens naar de gynaecoloog. Morgen 31 weken zwanger.
Het begint nu wel steeds dichter te komen. Hoewel de paniek (het besef dat er echt een kind komt) er eigenlijk nog altijd niet is. De voorbereidingen werden/worden wel gedaan uiteraard ☺️
De verhuis zal, vanwege vertragingen in de bouw, pas enkele weken na de bevalling in plaats van enkele weken voor de bevalling zijn.
Maar goed, we hebben ons daar al bij neergelegd. De eerste weken zullen nog in het huidige huisje zijn. Geen ramp, dat lukt ook wel.

Toch benieuwd naar straks.
Laatste beelden zijn alweer van even geleden (eind maart blijkbaar)
Blijft toch altijd spannend.

Sinds deze week ook eindelijk bevestiging dat we een crèche hebben (beginnen aanvragen sinds december vorig jaar)
Kan pas na een tijdje daar terecht (half april '23) en de eerste 6 maanden zal het 3 dagen in plaats van de gevraagde 4 zijn, maar toch blij dat we deze zekerheid al hebben. We hebben de puzzel al gelegd om alles te coveren.
Toch wat gemoedsrust.
Wij hebben elke maand een afspraak bij de gynaecoloog, is dat niet overal zo?

Wij zijn ongeveer even ver (aanstaande zondag 32 weken) en dat besef is er ook nog niet helemaal. We hebben wel 3 workshops gedaan over borstvoeding, verzorging en de bevalling en dan besef je het wel des te meer. Stilletjes aan ook alle spulletjes in huis gehaald, dus helemaal klaar ervoor (op gebied van spulletjes dan :unsure: )
 
Laatst bewerkt:
Wij hebben elke maand een afspraak bij de gynaecoloog, is dat niet overal zo?

Wij zijn ongeveer even ver (aanstaande zondag 32 weken) en dat besef is ook nog niet helemaal. We hebben we 3 workshops gedaan over borstvoeding, verzorging en de bevalling en dan besef je het wel des te meer. Stilletjes aan ook alle spulletjes in huis gehaald, dus helemaal klaar ervoor (op gebied van spulletjes dan :unsure: )
Onze volgende afspraak is 15/07 en dan 29/07 (uitgerekend 13/08)
Nu volgen de afspraken iets sneller op, maar vorige afspraak was eind maart.
Dus nee, bij ons in ieder geval toch niet elke maand.
We volgen ook maar op wat er ons wordt gezegd :)

Bij ons zijn het helaas online webinars met heel veel theorie. We hadden veel liever fysieke sessies gehad met veel praktische dingen. Je merkt dat er nu, bij de aanwezige koppels, veel minder betrokkenheid is. Ik vermoed ook dat, indien het niet betalend was, er al koppels afgehaakt zouden hebben. Jammer dus wel...
En daardoor misschien ook niet zoveel besef bij ons zoals bij jullie na die sessies.
 
Onze volgende afspraak is 15/07 en dan 29/07 (uitgerekend 13/08)
Nu volgen de afspraken iets sneller op, maar vorige afspraak was eind maart.
Dus nee, bij ons in ieder geval toch niet elke maand.
We volgen ook maar op wat er ons wordt gezegd :)

Bij ons zijn het helaas online webinars met heel veel theorie. We hadden veel liever fysieke sessies gehad met veel praktische dingen. Je merkt dat er nu, bij de aanwezige koppels, veel minder betrokkenheid is. Ik vermoed ook dat, indien het niet betalend was, er al koppels afgehaakt zouden hebben. Jammer dus wel...
En daardoor misschien ook niet zoveel besef bij ons zoals bij jullie na die sessies.
Bij ons was het elke maand en na deze maand om de week. Uitgerekend op 07/08.

Bij ons was het ook pas de eerste keer sinds Corona weer opgestart. Was eigenlijk ook wel vooral theorie, maar omdat je samen zit met andere zwangere koppels, besef je het wel. Was in ieder geval heel interessant.
 
Hier was het ook om de maand. Al dacht ik dat dit kwam door de baarmoederhals die bij mijn vriendin korter was door voorafgaande problemen.
 
Vorig weekend de oudste: papa ik moet een postzegel mee hebben naar school.
Totaal niet meer op gedacht eigenlijk om te vragen waarom, hij ook niets meer gezegd. Deze middag moet ik per toeval thuis zijn tijdens middagpauze. Ik kijk intussen eens naar de post: vind ik daar een brief met zijn handschrift. Daarin een brief met een tekening met honderden hartjes: bedankt papa om ons te helpen. Bedankt voor met ons spelletjes te spelen. En er volgt later nog een groter cadeau. 😍
Zo onnozel als wat maar het maakte wel mijn dag goed want ik zat er deze week toch wel wat door.
 
Terug
Bovenaan