Toevluchtsoord voor de (toekomstige) mama's en papa's

[sluysen]

Heel de dag koortsvrij (max 37.5), net voor het slapen 38.3


Qua koude flesjes wilt onze dochter die helemaal niet. Ik dacht misschien omdat ze warme borstmelk gewend was maar zo te lezen kan het toch!

Komt altijd op tegen de avond he, en op zich is dat niet zo hoog. Shotje perdolan en bed in zou het hier zijn

 

[Mulan]

Heel de dag koortsvrij (max 37.5), net voor het slapen 38.3

Veel kans toe dat ze morgen terug onder 37.5 zit hoor.

Qua koude flesjes wilt onze dochter die helemaal niet. Ik dacht misschien omdat ze warme borstmelk gewend was maar zo te lezen kan het toch!

Ik ben er wel mee gestart bij de geboorte, ze is dus nooit anders gewend geweest dan:
- warm maar veel te weinig
Of
- veel maar niet ideaal qua temperatuur

Als je een paar maanden lekker warme melk gewend bent, zou ik ook protesteren!

 

[sluysen]

Gisteren na 45 minuten roepen en tieren stil, vandaag al na 10. Ik hou het voorlopig op een toevalligheid want zelfs voor dat ze ziek was, was dit al een uitzonderlijke korte "slaapstrijd"

 

[mac-bc]

Ugh.
- Afgelopen nacht een extreem slechte nacht gehad
- Vanmorgen letterlijk wakker gebeld door de CEO, in mijn pyama rechtstreeks achter mijn PC gekropen om enkele dringende zaken te regelen, tussendoor vlug mijn kleine klaargemaakt voor naar de crèche, terug naar mijn PC gesprint voor de eerste meeting van de dag, en zo de werkdag begonnen.
- Constant vermoeid dus mij niet kunnen concentreren op het werk
- Thuiskomen en beseffen dat je veel te weinig gewerkt hebt en dat je dus nog werk in te halen hebt vanavond
- Kleine doet weer ambetant over alles: wil niet eten, wil niet drinken, wil zijn bavet niet aandoen, wil zijn pamper niet aandoen, wil zijn kleren niet uitdoen, ... Alles is een strijd.
- Als hij niet genoeg eet, wordt hij 's nachts terug wakker van de honger en wordt de negatieve spiraal nog negatiever. Hij moet dus absoluut iets binnen hebben. Tijdens het avondeten is het dus continu wisselen tussen forser en minder fors hem proberen iets te laten eten. Kleine zegt 100 000 keer "neeneeneeneenee". Tussendoor proberen mijn vrouw en ik nog wat dringende praktische zaken te bespreken i.v.m. boodschappen, wie doet hem wanneer naar de crèche, hoe gaan we de opvang regelen voor wanneer de crèche straks staakt, welke aannemer kiezen we voor de afwerking van onze verbouwing, etc. Dit moeten we al roepend bespreken, tussen het gekrijs door.

Op dat moment begin ik massale koppijn te krijgen. Overal waar ik rond mij kijk, zie ik zaken die nog moeten gebeuren. Mijn hoofd staat op springen, heel mijn agenda flitst voor mijn ogen, morgen vroeg opstaan, to do's die moeten gebeuren zowel op werkvlak als privé, ... Ik pak mijn noise cancellation headphone en staar voor mij uit: is dit nu het leven?

Gewoon eens één avond zorgeloos in de zetel ploffen terwijl de rest van de wereld kan ontploffen, dàt heb ik nodig.

 

[exCite]

Ik ben er wel mee gestart bij de geboorte, ze is dus nooit anders gewend geweest dan:
- warm maar veel te weinig
Of
- veel maar niet ideaal qua temperatuur

Als je een paar maanden lekker warme melk gewend bent, zou ik ook protesteren!

Wederom het feit dat elk kind anders is.

Geen borstvoeding hier, maar direct flesjes en den oudste hebben wij geprobeerd van flesjes op kamertemperatuur te geven, maar die moest dat écht niet hebben, opgewarmd ging dat wel vlot binnen.

Bij de jongste terug geprobeerd van op kamertemperatuur te geven en wel een succes! Het is maar sinds hij gewone melk drinkt dat hij ze graag een beetje warm heeft omdat ze uit de koelkast net te koud is.

 

[eniac]

Het beste advies blijft toch om iedereen zijn adviezen te negeren en vooral te doen wat voor jullie goed aanvoelt.

Dit, wij hebben denk ik bij de geboorte wat advies van K&G gebruikt als basis maar vanaf dan gewoon gezien wat wel en niet werkte. De nood aan slaap verminderde vanzelf, en we gingen daarin mee. Toen ze naar school begonnen gaan hebben beiden wel nog een tijdje op woensdagnamiddag structureel bijgeslapen, en dan merk je ook wel weer wanneer ze ook daar geen nood meer aan hebben.

Nu, de onze hadden ook geen slaapproblemen, nooit gehad. Maar misschien ook een kip-en-ei-verhaal bij sommigen (nadruk op bij sommigen he): misschien volgen bepaalde problematieken ook wel uit het willen volgen van schema's en plannen ipv het zellf op instinct en common sense te doen.

 

[Creeping Death]

Dat klinkt zwaar. Niet dat ik zo veel goede raad heb en een deel ervan zijn dan nog eens cliché's but still.

1. Zorg dat je zelf wat kan uitrusten. Dat kan door af en toe en pauze te nemen; het is geen schande om kind is ergens te laten logeren zodat je zelf eens je batterijen kan opladen. Verder: gaan de nachten al beter? If not, zeker eens een slaapcoach zoeken.
   Ook andere hulp kan: wij hebben zelf een poetsvrouw en er komt iemand om de twee maand de ramen wassen. Dat bespaart u zo veel tijd en moeite. Boodschappen en eten: check eens maaltijdboxen.
   
   
2. Ga de strijd met uw kind zo weinig mogelijk aan. De jongste hier heeft dat nu ook: pyjama = nee, bavet = nee en ga zo maar door.
   Steek daar niet teveel tijd en moeite in. Pyjama aan doen is dan effe worstelen, gewoon doen en zo weinig mogelijk aandacht geven. Als de pyjama aan is: "flink zo". Bavet niet aanwillen: goed dan eet je ni en dan negeer ik ze. Komt er op neer: "negatieve aandacht is ook aandacht". Gewoon geen aandacht aan geven.
   
   Maar da's makkelijker gezegd dan gedaan én zeker wanneer je zelf vermoeid bent.
   
   
3. Leg de lat wat lager. Daar heb ik het ook een tijd moeilijk mee gehad maar sinds de derde er is heb ik me daar echt bij neer gelegd.Een paar weken terug in de tuin willen werken en daar bijlange ni zoveel vooruitgang gemaakt als ik wou. Who cares?
   
   
4. Idem voor uw werk: als het boven het hoofd groeit: licht uw manager in. Zit die 4/5e er nog in?
   
   
5. Geniet vooral van de mooie momenten. Die zijn veel van die "negatieve" momenten dubbel en dik waard.
   Om effe terug te komen op het werk in de tuin: dit weekend was het kermis in't dorp en in plaats van door te werken in den hof, met het gezin naar de kermis. Het plezier op die bengels hun gezicht is me ne wilde gazon wel dik waard

 

[exCite]

Dit, wij hebben denk ik bij de geboorte wat advies van K&G gebruikt als basis maar vanaf dan gewoon gezien wat wel en niet werkte. De nood aan slaap verminderde vanzelf, en we gingen daarin mee. Toen ze naar school begonnen gaan hebben beiden wel nog een tijdje op woensdagnamiddag structureel bijgeslapen, en dan merk je ook wel weer wanneer ze ook daar geen nood meer aan hebben.

Nu, de onze hadden ook geen slaapproblemen, nooit gehad. Maar misschien ook een kip-en-ei-verhaal bij sommigen (nadruk op bij sommigen he): misschien volgen bepaalde problematieken ook wel uit het willen volgen van schema's en plannen ipv het zellf op instinct en common sense te doen.

Goed dat je "sommigen" zet .

Onze oudste sliep tot 4 maanden echt supergoed om dan plots dat niet meer te doen, en ik bedoel dan echt heel slecht he. Wij hebben toen tot dat hij ongeveer anderhalf was bijna niet geslapen, dat hakt er wel in, ook vanalles geprobeerd, tot dat dus gewoon ineens begon te beteren, soms is het gewoon zo en moet je er op de beste manier mee proberen om te gaan!

Dat zien wat werkt en niet werkt passen wij ook toe, er is geen script en we proberen met momenten allemaal gewoon een beetje te (over)leven.

 

[Inv]

Ugh.
- Afgelopen nacht een extreem slechte nacht gehad
- Vanmorgen letterlijk wakker gebeld door de CEO, in mijn pyama rechtstreeks achter mijn PC gekropen om enkele dringende zaken te regelen, tussendoor vlug mijn kleine klaargemaakt voor naar de crèche, terug naar mijn PC gesprint voor de eerste meeting van de dag, en zo de werkdag begonnen.
- Constant vermoeid dus mij niet kunnen concentreren op het werk
- Thuiskomen en beseffen dat je veel te weinig gewerkt hebt en dat je dus nog werk in te halen hebt vanavond
- Kleine doet weer ambetant over alles: wil niet eten, wil niet drinken, wil zijn bavet niet aandoen, wil zijn pamper niet aandoen, wil zijn kleren niet uitdoen, ... Alles is een strijd.
- Als hij niet genoeg eet, wordt hij 's nachts terug wakker van de honger en wordt de negatieve spiraal nog negatiever. Hij moet dus absoluut iets binnen hebben. Tijdens het avondeten is het dus continu wisselen tussen forser en minder fors hem proberen iets te laten eten. Kleine zegt 100 000 keer "neeneeneeneenee". Tussendoor proberen mijn vrouw en ik nog wat dringende praktische zaken te bespreken i.v.m. boodschappen, wie doet hem wanneer naar de crèche, hoe gaan we de opvang regelen voor wanneer de crèche straks staakt, welke aannemer kiezen we voor de afwerking van onze verbouwing, etc. Dit moeten we al roepend bespreken, tussen het gekrijs door.

Op dat moment begin ik massale koppijn te krijgen. Overal waar ik rond mij kijk, zie ik zaken die nog moeten gebeuren. Mijn hoofd staat op springen, heel mijn agenda flitst voor mijn ogen, morgen vroeg opstaan, to do's die moeten gebeuren zowel op werkvlak als privé, ... Ik pak mijn noise cancellation headphone en staar voor mij uit: is dit nu het leven?

Gewoon eens één avond zorgeloos in de zetel ploffen terwijl de rest van de wereld kan ontploffen, dàt heb ik nodig.

Bedoel het niet kleinerend maar al eens gedacht om te praten met een psycholoog? Als ik uw posts lees heb ik de indruk dat jij nogal perfectionistisch bent ingesteld en zet jij jezelf onder grote druk, combineer dat met slaaptekort en uw zenuwen staan op springen.
Misschien kan een psycholoog u helpen met ontdekken waar uw valkuilen zitten en hoe je die preventief kan ontwijken?

 

[anders.]

Bedoel het niet kleinerend maar al eens gedacht om te praten met een psycholoog? Als ik uw posts lees heb ik de indruk dat jij nogal perfectionistisch bent ingesteld en zet jij jezelf onder grote druk, combineer dat met slaaptekort en uw zenuwen staan op springen.
Misschien kan een psycholoog u helpen met ontdekken waar uw valkuilen zitten en hoe je die preventief kan ontwijken?

Het is 1 van de dingen die mij enorm geholpen heeft, en ik zou het iedereen in dezelfde situatie aanraden...

 

[Avondland]

Moederdagontbijt en bloemen zijn besteld. Misschien nog iets kleins knutselen met de dochter, maar ik weet niet goed wat.

 

[Mulan]

Moederdagontbijt en bloemen zijn besteld. Misschien nog iets kleins knutselen met de dochter, maar ik weet niet goed wat.

Ik had n bloemetje gemaakt met haar vingerafdrukken, dat gelamineerd en aan een sleutelhanger gehangen.

(Voor Vaderdag wel te verstaan, ik maakte mijn eigen moederdag cadeautjes niet)

 

[Feignasse]

Ugh.
- Afgelopen nacht een extreem slechte nacht gehad
- Vanmorgen letterlijk wakker gebeld door de CEO, in mijn pyama rechtstreeks achter mijn PC gekropen om enkele dringende zaken te regelen, tussendoor vlug mijn kleine klaargemaakt voor naar de crèche, terug naar mijn PC gesprint voor de eerste meeting van de dag, en zo de werkdag begonnen.
- Constant vermoeid dus mij niet kunnen concentreren op het werk
- Thuiskomen en beseffen dat je veel te weinig gewerkt hebt en dat je dus nog werk in te halen hebt vanavond
- Kleine doet weer ambetant over alles: wil niet eten, wil niet drinken, wil zijn bavet niet aandoen, wil zijn pamper niet aandoen, wil zijn kleren niet uitdoen, ... Alles is een strijd.
- Als hij niet genoeg eet, wordt hij 's nachts terug wakker van de honger en wordt de negatieve spiraal nog negatiever. Hij moet dus absoluut iets binnen hebben. Tijdens het avondeten is het dus continu wisselen tussen forser en minder fors hem proberen iets te laten eten. Kleine zegt 100 000 keer "neeneeneeneenee". Tussendoor proberen mijn vrouw en ik nog wat dringende praktische zaken te bespreken i.v.m. boodschappen, wie doet hem wanneer naar de crèche, hoe gaan we de opvang regelen voor wanneer de crèche straks staakt, welke aannemer kiezen we voor de afwerking van onze verbouwing, etc. Dit moeten we al roepend bespreken, tussen het gekrijs door.

Op dat moment begin ik massale koppijn te krijgen. Overal waar ik rond mij kijk, zie ik zaken die nog moeten gebeuren. Mijn hoofd staat op springen, heel mijn agenda flitst voor mijn ogen, morgen vroeg opstaan, to do's die moeten gebeuren zowel op werkvlak als privé, ... Ik pak mijn noise cancellation headphone en staar voor mij uit: is dit nu het leven?

Gewoon eens één avond zorgeloos in de zetel ploffen terwijl de rest van de wereld kan ontploffen, dàt heb ik nodig.

Het klinkt alsof uw leven veel te druk is en die kleine daar dan ook nog eens moet "ingepast" worden.

Waarom moet jij je ochtendritueel (ik vermoed een stuk voor 9u) aanpassen aan de CEO? Recht op deconnectie? Gezinsleven?
Zijn al die verbouwingen prioritair of kunnen sommige gerust nog een jaar of twee wachten?
Kan de kleine niet eens naar de grootouders zodat jullie eens een avond kunnen ontspannen?
Waarom móet de kleine eten op het moment dat jij eet? En misschien wil die gewoon jullie volle aandacht nadat hij een hele dag in de crèche heeft gezeten en vindt hij het maar niks dat zijn ouders dan ook nog eens met andere zaken bezig zijn zoals hun werk of het bespreken van de verbouwingen?

Ik weet dat dit zeer veroordelend klinkt en allemaal gemakkelijk gesproken is voor iemand die niet in jouw schoenen staat, maar het lijkt mij (op basis van wat ik hier lees en wat uiteraard ook mijn enige referentiekader is) dat jullie keuzes gaan moeten maken waarbij de kleine op nummer 1 komt en andere aspecten van jullie leven - professioneel en privé - even worden teruggeschroefd.

 

[Mulan]

Ik vind dat "de kleine moet eten als wij eten" een typische "fout" voor veel ouders.
(Geen oordeel, ik maakte ze zeker ook tot wanneer ik de klik maakte meer los te laten)

Hier is dat ook aangepast naar "ze moet aan tafel zitten als wij aan tafel zitten". Soms eet ze volop mee, soms niets. Ik laat haar bord staan sinds ze 3j is en soms eet ze plots 10 minuten voor bedtijd dan nog alles op.
Op de leeftijd van mac's zoon at ze warm op de crèche dus als ze s avonds niet meer wou mee-eten: so be it. No stress. Om die reden eet ze ook warm op school. Loopt het mis mrt 1 warme maaltijd, heeft ze hoogst waarschijnlijk de andere wél binnen.
En toen ze baby/peuter was kreeg ze gewoon een droomvoeding als ik ging slapen zodat ze zeker verzadigd was.

Probleem is dat wanneer je ZO veel stress hebt als Mac, creatief of flexibel denken wegvalt omwille van de stress. Je voelt je gevangen in een keurslijf maar ziet niet hoe je eraan ontsnappen kan. Tot wanneer er een crisis is (ontslag, relatie die af springt, kind dat ernstig ziek wordt) en je gedwongen wordt de zaken anders te bekijken.

 

[sluysen]

Als wij 's avonds nog warm moeten eten is het meestal als ze in bed zitten, al ben ik zelf ook geen fan van zo laat (19u30-20u) nog warm te eten.
Soms doen we het eens om 17u30/18u en eten ze mee.

Maar in principe krijgt de oudste warm eten op school/bij oma over de middag en de jongste creche.
Hoewel we dan soms horen van de juf dan ze amper eet op school

's avonds krijgen ze meestal wel een boterham ofzo, afhankelijk van hun humeur ook als ze willen.
Anders is het een fles rond 18/18u30 en dan als ketnet junior zegt 'het is tijd' naar bed.

 

[zarathustra]

Dag 6 met koorts.. woo

Goed tot een uur of 2 en dan 38.3, ze was serieus teleurgesteld dat ze morgen nog een dag thuis moet blijven. Maakt het ook niet simpel om dingen te plannen voor het werk, oh well.

 

[sluysen]

Dag 6 met koorts.. woo

Goed tot een uur of 2 en dan 38.3, ze was serieus teleurgesteld dat ze morgen nog een dag thuis moet blijven. Maakt het ook niet simpel om dingen te plannen voor het werk, oh well.

Voor zover ik kunnen volgen heb, is er geen rx ofzo genomen? En bloedafname?

Bij onze dochter na 6/7 dagen deftige koorts hebben ze toch een rx gedaan (via dokter naar een zelfstandig radioloog) en dan ook bloed.

In bloed dan gezien dat de ontstekingswaarden toch wel heel hoog waren en dan pas beslist om naar spoed & pediatrie te gaan met diagnose longonsteking

 

[Chelark007]

Voor zover ik kunnen volgen heb, is er geen rx ofzo genomen? En bloedafname?

Bij onze dochter na 6/7 dagen deftige koorts hebben ze toch een rx gedaan (via dokter naar een zelfstandig radioloog) en dan ook bloed.

In bloed dan gezien dat de ontstekingswaarden toch wel heel hoog waren en dan pas beslist om naar spoed & pediatrie te gaan met diagnose longonsteking

Zou dat ook denken... Ben na 2 dagen continu koorts ook geweest, hier wast keelontsteking maar als het na dag 3 niet minderde moesten we ook terug komen voor rx. Gelukkig wast dan beter, slaapt wel nog massas veel nu.

 

[zarathustra]

Voor zover ik kunnen volgen heb, is er geen rx ofzo genomen? En bloedafname?

Bij onze dochter na 6/7 dagen deftige koorts hebben ze toch een rx gedaan (via dokter naar een zelfstandig radioloog) en dan ook bloed.

In bloed dan gezien dat de ontstekingswaarden toch wel heel hoog waren en dan pas beslist om naar spoed & pediatrie te gaan met diagnose longonsteking

Wel ja ze was in de kliniek op maandag, dan toch geen bloed of rx, blijkbaar wel een ding in haar neus. Maandagavond 40,5, gisteren met moeite nog 38,5, vandaag 1 keer iets boven de 38. Nog eens gebeld en blijkbaar had ze positief getest op een 'gewoon' verkoudheidsvirus en omdat ze van nature al astma toestanden heeft is het blijkbaar normaal dat het wat langer duurt. Ik maak me niet echt zorgen meer, het is gewoon vervelend voor haar.

 

[shiftyke]

Moederdagontbijt en bloemen zijn besteld. Misschien nog iets kleins knutselen met de dochter, maar ik weet niet goed wat.

Moederdag ga je toch halen op de dag zelf omdat je het vergeten was en dan kan je in de bloemenwinkel een uur staan aanschuiven met de andere vergeetachtige papa's!

Enfin zo doe ik het altijd