I took one for the team deze nacht.
Mijn vrouw staat in het lager onderwijs en is stikkapot. Omdat haar duocollega vroeger is uitgevallen door een bevalling dan verwacht staat ze alleen voor 27 kinderen en hoewel ze hulp krijgt van een turnleerkracht (die echt zijn best doet), heeft die immens veel werk. Haar wekker gaat af om 5u15 en vaak werkt die nog door tot 21u of 22u om het allemaal rond te krijgen.
Deze nacht had onze dochter uitzonderlijk een zéér moeilijke nacht. Normaal doe je dan de "kiekeboe"-methode, waar je ze even laat wenen, komt sussen, dan weer laat wenen en dat proces herhalen tot ze beseft dat ze in bed ligt en dat het veilig is en dat ze in slaap kan vallen. Maar dat zou betekenen dat mijn vrouw uren slaap zou moeten missen. En dat kon ik niet maken. Bovendien heb ik minder slaap nodig.
Dus deze nacht de dochter maar naar beneden gebracht om samen in de zetel te slapen. Veel slaap kwam daar niet van, want ons masjoefel is een woelerke in bed. Hoop en al 1 uur geslapen. Wél een heerlijk moment: toen ze op mijn borst in slaap viel en zachtjes snurkte. Onbetaalbaar, zo'n moment.
Ik heb vanmorgen wel de "Slapen is voor mietjes"-koffietas geclaimd.