Toevluchtsoord voor de (toekomstige) mama's en papa's
- Onderwerp starter Joeri
- Startdatum
Ook eens een positief momentje (want die post ik hier minder vaak, maar die zijn er zeker ook wel!)
De dochter van 10 maanden is beginnen oefenen met een rietjesbeker. Gemiddelde leren ze dit op 14 maand. De dochter heeft er exact 7 minuten op moeten oefenen voor ze het kon
De dochter van 10 maanden is beginnen oefenen met een rietjesbeker. Gemiddelde leren ze dit op 14 maand. De dochter heeft er exact 7 minuten op moeten oefenen voor ze het kon
Avondland
Well-known member
Mijn dochter is verslaafd aan kaasblokjes. Wat ze ook doet of hoe ze ook is, als je een kaasblokje voor haar ogen wuift zie je een lachje om van te smelten en steekt ze haar hand uit. 
Altijd een beetje beangstigend om te zien dat ze dat hele ding in haar mond steekt, want ik wil echt niet dat ze verstikt in zo'n kaasblokje.
Altijd een beetje beangstigend om te zien dat ze dat hele ding in haar mond steekt, want ik wil echt niet dat ze verstikt in zo'n kaasblokje.
Holocene
Well-known member
De dochter is vandaag ondertussen al 1 week oud 
we vinden het nog heftig eerlijk gezegd. Nog geen tijd voor veel zaken te doen, om de drie uren aan de borst is vrij pittig. Ik doe momenteel het "voorbereidend" werk 'snachts, pamper verversen en ze aan de borst leggen bij de vriendin. Erna wacht ik dan op het boertje en leg ze terug in bed. We laten ze wel nog beneden slapen (ik ook), de vriendin apart boven dat ze zeker goed kan doorslapen & niet met de dochter van de trap gaat vallen oid overdag ga ik dan soms dutten boven
Ons grootste "probleem" momenteel is weten wanneer ze genoeg heeft aan de borst, ah al doende leert men
Blij dat ik tot januari thuis ben, geen idee hoe vrouwen dit alleen doen in het begin als de man is gaan werken.
we vinden het nog heftig eerlijk gezegd. Nog geen tijd voor veel zaken te doen, om de drie uren aan de borst is vrij pittig. Ik doe momenteel het "voorbereidend" werk 'snachts, pamper verversen en ze aan de borst leggen bij de vriendin. Erna wacht ik dan op het boertje en leg ze terug in bed. We laten ze wel nog beneden slapen (ik ook), de vriendin apart boven dat ze zeker goed kan doorslapen & niet met de dochter van de trap gaat vallen oid overdag ga ik dan soms dutten bovenOns grootste "probleem" momenteel is weten wanneer ze genoeg heeft aan de borst, ah al doende leert men
Blij dat ik tot januari thuis ben, geen idee hoe vrouwen dit alleen doen in het begin als de man is gaan werken.
D
Deleted member 3056
Guest
Gefeliciteerd!!De dochter is vandaag ondertussen al 1 week oud
Ons grootste "probleem" momenteel is weten wanneer ze genoeg heeft aan de borst, ah al doende leert men
Blij dat ik tot januari thuis ben, geen idee hoe vrouwen dit alleen doen in het begin als de man is gaan werken.
Als je baby in slaap valt aan de borst kan de mama effe met haar pink in de wang 'wiebelen' zeg maar en als er geen reactie op komt is de kans groot dat baby voldaan is. Zo deed ik het bij ons zoontje.
Of wat ook soms gebeurde wanneer ik zag dat hij bijna in slaap viel was proberen om de tepel te verwijderen waarop hij opeens weer begon te drinken maar goed, elke baby is natuurlijk anders dus in begin is het effe zoeken.
Geniet van het prille ouderschap.
massiveidiot
Well-known member
Geen pril ouderschap, maar een zoon van acht en wou eens polsen... Hij is niet van de domste en vogelt redelijk veel op zijn eigen uit. Eens hij een bepaalde "gedachtetrein" is opgestapt, blijft hij er heel lang op zitten. Dat is goed, zou je denken, maar dat uit zich vaak ook negatief. Hij beseft bijvoorbeeld dat hij later "moet" gaan werken om een huis te kunnen hebben. Dat het potentieel saai werk is met mottige collega's. Dat er veel rekeningen moeten worden betaald. Dat er "bazen" van het land zijn die de ene dag A zeggen en de andere dag B. Dat er veel slechte/stoute mensen rondlopen ook. En dat hij daar veelal geen grip op zal hebben. Maar ook dat hij veel meer vrijheden zal kennen. En aan de andere kant, dat hij nog lang op school zal moeten zitten tegen dat het zo ver is. Hij is daar heel veel mee bezig en dat zorgt er vaak voor dat hij niet echt kan genieten van zijn kindertijd zoals ik dat zie bij mijn dochter of bij andere kinderen. Dat maakt hem verdrietig, neerslachtig, emotioneel onbereikbaar,... We gaan al een jaar of 2-3 naar verschillende psychologen en hebben het laatste jaar wel een goeie vast, naar ons gevoel. En we zien verbetering, maar diep van binnen we merken toch vaak dat hij blijft worstelen. Hij heeft soms niet veel nodig om de wereld weer grauw te zien. Met veel tijd en boterhammen geraken we er wel, maar het weegt soms echt wel door. Niet dat ik hier een kant-en-klaar antwoord verwacht, maar vroeg me af of er andere ouders zijn die de situatie ietwat herkennen of zelf hebben meegemaakt?
Eerste keer dat we met zijn vieren goed ziek zijn, zaterdag bij vrienden geweest die 5 dagen ervoor buikgriep hadden.
Deze nacht, dochter van 19 maanden overgeven afwisselend met de zoon van bijna 5.
Geen oog dicht gedaan, deze morgend ikke en de madam zo ziek als nen hond.
Ik ben ne man dus ik ben 10 x erger ziek dan haar, dochter speelt nu vrolijk rond, zoon nog wat slappekes in de zetel.
Eerste keer dat ze echt ziek zijn dus mag ni klagen natuurlijk maar wat een hel.
Deze nacht, dochter van 19 maanden overgeven afwisselend met de zoon van bijna 5.
Geen oog dicht gedaan, deze morgend ikke en de madam zo ziek als nen hond.
Ik ben ne man dus ik ben 10 x erger ziek dan haar, dochter speelt nu vrolijk rond, zoon nog wat slappekes in de zetel.
Eerste keer dat ze echt ziek zijn dus mag ni klagen natuurlijk maar wat een hel.
Mulan
Well-known member
Euhm.. niet dat je er een positieve boodschap aan zal hebben, maar een familielid waarmee ik ben opgegroeid, was ook zo, is rond haar 8ste gestart: "wat doe ik hier op de wereld, de toekomst biedt geen toekomst,..."
Maar wij zijn veertigers dus van kinderpsychologen etc was toen nog geen sprake. Aan haar 18j kreeg ze de diagnose van depressie en daar is ze nog steeds niet vanaf.
Het is dankzij therapie en medicatie voor 90% onder controle, maar soms (om de paar jaar) heeft ze daarin wel een terugval. Ze heeft een mooie carrière, een gezin, zeker geen "loser" zoals ze vroeger wél dacht te zijn.
Mocht ik in jullie schoenen staan (maar door deze ervaring ben ik bevooroordeeld natuurlijk) zou ik een jeugdpsychiater zoeken, of eens polsen bij de psycholoog wat zij hiervan denkt.
Ik zeg NIET dat hij een depressie heeft, ik zeg enkel dat depressieve gedachten die als een depressie behandeld dienen te worden, een mogelijkheid zijn.
Net zoals dat hoogsensitiviteit of hoogbegaafdheid evengoed mogelijkheden kunnen zijn.
Sterkte alvast!
Vrouwtje Theelepel
Well-known member
Normaal had ik een dagje verlof vandaag en ging zoonlief een dagje grootouders zodat ik lekker kon genieten van wat me time. Maar door een hoogrisico contact zit ik thuis in quarantaine in afwachting van het testresultaat. Zoonlief ook maar thuis bij mij gehouden voor de veiligheid. Maar daar gaat de me time. Hij zit al enkele dagen in een zeurderige, aanhankelijke fase dus 't is best vermoeiend. En de dag is nog maar net begonnen. 
Onze onthaalmoeder was net een week terug open na 14d COVID sluiting. Deze ochtend om 7u30 telefoon, terug dicht wegens COVID.
Ben al die kak COVID zever echt gewoon kotsmoe. Het is nu ook gewoon wachten tot wij als gezin ook besmet zijn. Nog een goeie 2-weken quarantaine erbovenop.
Ben al die kak COVID zever echt gewoon kotsmoe. Het is nu ook gewoon wachten tot wij als gezin ook besmet zijn. Nog een goeie 2-weken quarantaine erbovenop.
gamer5
Well-known member
Dit is hoe het voor mij ook al een 3 weken aanvoelt. Ik denk persoonlijk dat het niet slecht zou zijn moesten we het gewoon krijgen en er vanaf zijn maar die periode waarin we nu zitten is echt gewoon kak. Gewoon afwachten tot 1 van de 2 zonen het meeneemt van school/crèche.
Yep exact. In de oudste zijn klas zijn er ook al gevallen geweest. Op mijn werk ook al veel, in de sportclub van mijn vrouw ook (zaterdag nog gesport met een persoon die een dag later besmet leek te zijn), ... Ik ben echt gewoon aan het wachten tot het komt
.
Avondland
Well-known member
We zijn recent overgestapt naar Optipromelk in plaats van de Optipropoeder, maar we hebben het idee dat die kant-en-klare melk niet genoeg verzadigt. Dochterlief begint te zeuren tegen 5u (snoozefunctie), maar rond half zes begint ze echt te wenen (hells bellsfunctie) en moet ze eruit voor haar fles. Vanavond nog eens de poedermelk gebruiken en als die langer blijft liggen gaan we voorlopig even stoppen met de kant-en-klare melk.
Green Mamba
Well-known member
Wij doen hier bij de avondfles een paar schepjes Nestle Baby Cereals Good Night Linde 250g. Verzadigd genoeg zo.
Visenya
Well-known member
Gisteren te horen gekregen dat dochterlief morgen mee naar huis mag na bijna 10 weken!
Wel nog even langs het UZ Leuven passeren voor een thuismonitor.
Normaal moet ze een volledig slaaponderzoek ondergaan (preventie wiegedood) voordat ze naar huis mag maar ze proberen dat al een hele tijd in de plannen in Leuven en het zal pas voor 14/12 zijn!
Ze zal dan ook weer twee daagjes in het ziekenhuis moeten verblijven
Fuck corona zo hard
Dit hier even re-posten, onze kleine meid mag eindelijk naar huis!
Het stressen is al begonnen.
Hellsdinner
Crew Member
Wauw, op 8 jaar al! Dat doet me denken aan het verhaal van mijn broertje. Die is hoog begaafd en heeft eigenlijk echt geen toffe jeugd gehad doordat mijn ouders dat nooit wisten. Tot zijn 18e door het middelbaar geraakt zonder eigenlijk maar 1 minuut te studeren (punten waren altijd cava, maar nooit geweldig, hierdoor dachten ouders ook nooit dat hij hoog begaafd was omdat ze altijd dachten dat dat gelijkstond aan torenhoge punten). Hij was altijd aan het piekeren over dingen zoals jij hier schrijft en leek ook nooit echt gelukkig.
Op de universiteit dan totaal de dieperik in geraakt, alles diep gebuisd, lessen skippen, (soft)drugs etc. Toen heb ik mijn ouders dan toch overtuigt om psychologen en psychiatrie in te schakelen, daar ontdekten ze dat hij hoogbegaafd is (IQ van 147) en blijkbaar is de opvoeding/schoolgang van zo een personen anders dan de "gewone mens" (zo zie je maar dat mensen met een hoog IQ ook "idioot" kunnen zijn (door niet te studeren etc)). Na 4 jaar van intakes, psychologen en psychiaters is hij nu dan toch aan een hogeschool richting begonnen en het lijkt eindelijk goed te gaan, maar zoals @Mulan al zegt, heeft hij wel nog steeds "episodes" waarin het minder gaat en het piekeren de overmacht neemt.
Sancho
Member
Ons dochtertje van 6 weken heeft al sinds haar 2 weken rode wondjes op haar poep. Ondertussen lijken dat wel tweedegraads brandplekken en ziet ze er echt enorm van af.
Na een dozijn verschillende zalfjes, zinkcreme en antibiotica en 4 bezoeken aan de kinderarts nog steeds geen verbetering... Ze dachten eerst spruw, dan extreme luieruitslag en dan weer een bacteriële infectie maar niets helpt dus.
Wij zijn ondertussen ook ten einde raad en de kinderarts weet het ook niet meer en heeft ons nog wat staaltjes meegegeven om te proberen en wil ons daarna doorverwijzen naar een dermatoloog.
Iemand iets soortgelijks meegemaakt en toevallig een oplossing gevonden?
Na een dozijn verschillende zalfjes, zinkcreme en antibiotica en 4 bezoeken aan de kinderarts nog steeds geen verbetering... Ze dachten eerst spruw, dan extreme luieruitslag en dan weer een bacteriële infectie maar niets helpt dus.
Wij zijn ondertussen ook ten einde raad en de kinderarts weet het ook niet meer en heeft ons nog wat staaltjes meegegeven om te proberen en wil ons daarna doorverwijzen naar een dermatoloog.
Iemand iets soortgelijks meegemaakt en toevallig een oplossing gevonden?
Ik zou niet wachten op doorverwijzing, maar al proberen een afspraak te maken met een dermatoloog hoor.
Misschien een dom voorstel, maar al gedacht aan andere pampers, ander wasmiddel, of allergisch aan bepaald voedsel / huisdieren.
Deze zalf helpt hier goed tegen rode poep.
