Toevluchtsoord voor de (toekomstige) mama's en papa's

[mac-bc]

Er worden hier heel veel tips gegeven (wat logisch is), maar uiteindelijk is het situatie per situatie te bekijken. Ik ben er 100% zeker van dat @mac-bc alles al geprobeerd heeft waar hij op kan komen.

Die tips kunnen helpen, maar kunnen ook frustrerend werken ...

Goh, vaak is de radeloosheid zo groot dat ik mij niet stoor aan tips & tricks. Zo lang ze goedbedoeld en niet-verwijtend zijn heb ik daar geen probleem mee, wat hier in 99% van de gevallen wel zo is. Waarvoor dank trouwens.

Hij had een vrij turbulente nacht en moest nog vrij veel hoesten, hij was vanmorgen helemaal hees, ocharme. Wij een uur of 3 geslapen maar moest gelukkig niet op de baan zijn vandaag. Wonder boven wonder heeft hij een goede dag gehad op de crèche en is hij vandaag op slechts een half uur ingeslapen. Ik begrijp er niets van, maar soit. Mij hoor je niet klagen nu.

 

[toru]

Goh, vaak is de radeloosheid zo groot dat ik mij niet stoor aan tips & tricks. Zo lang ze goedbedoeld en niet-verwijtend zijn heb ik daar geen probleem mee, wat hier in 99% van de gevallen wel zo is. Waarvoor dank trouwens.

Hij had een vrij turbulente nacht en moest nog vrij veel hoesten, hij was vanmorgen helemaal hees, ocharme. Wij een uur of 3 geslapen maar moest gelukkig niet op de baan zijn vandaag. Wonder boven wonder heeft hij een goede dag gehad op de crèche en is hij vandaag op slechts een half uur ingeslapen. Ik begrijp er niets van, maar soit. Mij hoor je niet klagen nu.

En? Rustige nacht gehad?

Hier werkt een luchtbevochtiger heel goed bij verkoudheden. Ook voor ons zelfs durven we dat gebruiken.

 

[gamer5]

Gisterenavond, zoon van 3,5 was om half 8 gaan slapen zoals altijd. Nadat de baby dan in zijn bed lag de PS5 opgezet en wat zitten spelen. Komt er daar om kwart voor 11 opeens een klein scharminkeltje al lachend van de trap .

Komt binnen, pakt zijn papieren kroon dat hij op school had gekregen en zet zich in de zetel. Aan het brabbelen als een dronkeman, maar echt nog nooit meegemaakt.

- Papa is flink
- Konijn (knuffel) had hem wakker gemaakt
- veel gelach voor absoluut geen reden
- hij was nog niet op de plaats geweest die op tv getoond werd (planeet in ratchet&Clank)

Dan had hij opeens honger dus een flesje gegeven en hem dan maar terug zijn bed in gestuurd .

 

[BidonTV]

Gisterenavond, zoon van 3,5 was om half 8 gaan slapen zoals altijd. Nadat de baby dan in zijn bed lag de PS5 opgezet en wat zitten spelen. Komt er daar om kwart voor 11 opeens een klein scharminkeltje al lachend van de trap .

Komt binnen, pakt zijn papieren kroon dat hij op school had gekregen en zet zich in de zetel. Aan het brabbelen als een dronkeman, maar echt nog nooit meegemaakt.

- Papa is flink
- Konijn (knuffel) had hem wakker gemaakt
- veel gelach voor absoluut geen reden
- hij was nog niet op de plaats geweest die op tv getoond werd (planeet in ratchet&Clank)

Dan had hij opeens honger dus een flesje gegeven en hem dan maar terug zijn bed in gestuurd .

Dat gaat echt wennen zijn als die van ons zelf uit haar bed gaat kunnen.
Ik vrees dat wij dan een slot op onze slaapkamerdeur gaan moeten hebben of ons klein meisje zou wel eens op iets kunnen binnenwandelen

 

[Put_met_keren]

Zoontje was toch wéér nat deze ochtend. Nochtans speciaal nachtbroekjes van pampers gekocht. Daarmee was het 1 nacht wel oké. Vorige week pakt ook 4 op 5 ochtenden opgestaan met een doorgelekte luier. Al geprobeerd met een maatje 5 in plaats van maat 4, maar dat bood ook geen soelaas.
Hij maakt er gelukkig niks van, maar aangenaam is anders.

 

[Wannez]

Zoontje was toch wéér nat deze ochtend. Nochtans speciaal nachtbroekjes van pampers gekocht. Daarmee was het 1 nacht wel oké. Vorige week pakt ook 4 op 5 ochtenden opgestaan met een doorgelekte luier. Al geprobeerd met een maatje 5 in plaats van maat 4, maar dat bood ook geen soelaas.
Hij maakt er gelukkig niks van, maar aangenaam is anders.

4 met een 5 erover Als die 5 droog is, kan je hem nog gebruiken.

 

[exCite]

Zoontje was toch wéér nat deze ochtend. Nochtans speciaal nachtbroekjes van pampers gekocht. Daarmee was het 1 nacht wel oké. Vorige week pakt ook 4 op 5 ochtenden opgestaan met een doorgelekte luier. Al geprobeerd met een maatje 5 in plaats van maat 4, maar dat bood ook geen soelaas.
Hij maakt er gelukkig niks van, maar aangenaam is anders.

Wij doen nu een 5 aan (gaatjes in prikken) en dan een Drynite erover, sindsdien niet meer nat 's morgens en hij vindt het wel leuk dat er Spider-Man op staat.

 

[Feignasse]

Wij doen 's nachts de luier achterstevoren aan , dat lijkt voorlopig te helpen...

 

[Mulan]

Fluffy Nature XL overbroekje (10-20kg) - Seahorses

Dit XL overbroekje is ideaal voor de grotere kindjes die (bijna) uit de onesize overbroekjes gegroeid zijn. Budgetvriendelijk, goede kwaliteit en goed lekdicht.

www.spulletjesvoorspruitjes.be

Overbroekje voor nachtluiers eroverheen, op langere termijn een veel goedkopere oplossing. Deze kan ik absoluut aanranden qua prijs-kwaliteit. Indien enkel urine-> meewassen op 40 graden.

 

[Holocene]

39 weken vandaag, de gezonde dosis stress begint toch te komen

Zaterdagochtend binnengegaan op spoed, we waren niet zeker of mijn vriendin haar water was gebroken. Scheurtje bovenaan en inderdaad vruchtwater. Het ziekenhuis niet meer mogen verlaten. 24h gewacht, geen veranderingen dus dan maar via inleiding.

Zondagavond geboren, 3.8kg en 52cm. Pracht van een kind met een haardos om u tegen te zeggen

Mijn respect voor vrouwen is nogmaals gestegen, absurd hoe goed mijn vriendin is omgegaan met alles. Een echte power woman.

Alles goed met de dochter, borstvoeding loopt (logisch) nog niet 100% , ze gaan nu wat bijgeven want vannacht was een ramp. Morgen al naar huis, spannend

 

[Creeping Death]

Congrats!

 

[Sir.Killalot]

Proficiat!

 

[Vrouwtje Theelepel]

Woop woop!
Welkom in de wondere wereld der ouderschap

Geniet ervan

 

[Superdoge]

Ik merk een enorm verschil met mijn partner qua risico-aversie (vind ik de best passende term) in de opvoeding van onze zoon (nu 1j).

Zowel qua activiteiten (voor onszelf of met de kleine) beperken we ons enorm door het slaap- en eetritme, mogelijke ongemakken onderweg, eventuele zieke kindjes... waardoor we eigenlijk weinig activiteiten (buitenhuis) doen. Kindje voor een nachtje achterlaten bij de grootouders begint stilaan een mogelijkheid te worden, ik zou dit maanden geleden al gewild hebben om eens een nacht te kunnen doorslapen. Hier bouwen we naartoe.

Nu hebben we vooral discussies over gezondheid. Sinds een paar maanden gaat onze zoon naar de crèche met de bijhorende ziektes uiteraard. Naar mijn mening nooit iets heel ernstig. Een paar dagen hoesten, snotvalling of koorts, daar kom je wel door (zonder lichtzinnig te willen zijn).

Mijn partner wil quasi meteen naar de dokter bij de eerste hoest of koorts en gaat meestal niet akkoord met de mening van de dokter (met support van schoonmoeder). Nu weer hoesten sinds een paar dagen en sinds gisteren koorts - meteen naar de dokter die haar helemaal geen zorgen maakt en naar mijn mening een duidelijk ziektebeeld schetst en voorstelt enkel verder te controleren indien koorts 72u+ blijft. Partner gaat niet akkoord en boekt toch een controle-afspraak in het ziekenhuis.

Het is ons eerste kindje en ik probeer haar mening te respecteren maar toch kan ik mij niet ontdoen van het idee dat er vaak paniekerig gereageerd wordt. Bij ziekte heerst er ook vaak een begrafenisstemming in huis, fijn is anders.

Iemand tips of een gelijkaardige ervaring?

 

[Nineshots]

Zaterdagochtend binnengegaan op spoed, we waren niet zeker of mijn vriendin haar water was gebroken. Scheurtje bovenaan en inderdaad vruchtwater. Het ziekenhuis niet meer mogen verlaten. 24h gewacht, geen veranderingen dus dan maar via inleiding.

Zondagavond geboren, 3.8kg en 52cm. Pracht van een kind met een haardos om u tegen te zeggen

Mijn respect voor vrouwen is nogmaals gestegen, absurd hoe goed mijn vriendin is omgegaan met alles. Een echte power woman.

Alles goed met de dochter, borstvoeding loopt (logisch) nog niet 100% , ze gaan nu wat bijgeven want vannacht was een ramp. Morgen al naar huis, spannend

Allereerst gefeliciteerd!!
En dat scheurtje bovenaan kan gevaarlijk zijn en naar het schijnt is het idd twijfelachtig of het water nu wel of niet gebroken is.
Goed dat julie snel gereageerd hebben.

 

[Mulan]

Gefeliciteerd daddy!

 

[Mulan]

Ik merk een enorm verschil met mijn partner qua risico-aversie (vind ik de best passende term) in de opvoeding van onze zoon (nu 1j).

Zowel qua activiteiten (voor onszelf of met de kleine) beperken we ons enorm door het slaap- en eetritme, mogelijke ongemakken onderweg, eventuele zieke kindjes... waardoor we eigenlijk weinig activiteiten (buitenhuis) doen. Kindje voor een nachtje achterlaten bij de grootouders begint stilaan een mogelijkheid te worden, ik zou dit maanden geleden al gewild hebben om eens een nacht te kunnen doorslapen. Hier bouwen we naartoe.

Nu hebben we vooral discussies over gezondheid. Sinds een paar maanden gaat onze zoon naar de crèche met de bijhorende ziektes uiteraard. Naar mijn mening nooit iets heel ernstig. Een paar dagen hoesten, snotvalling of koorts, daar kom je wel door (zonder lichtzinnig te willen zijn).

Mijn partner wil quasi meteen naar de dokter bij de eerste hoest of koorts en gaat meestal niet akkoord met de mening van de dokter (met support van schoonmoeder). Nu weer hoesten sinds een paar dagen en sinds gisteren koorts - meteen naar de dokter die haar helemaal geen zorgen maakt en naar mijn mening een duidelijk ziektebeeld schetst en voorstelt enkel verder te controleren indien koorts 72u+ blijft. Partner gaat niet akkoord en boekt toch een controle-afspraak in het ziekenhuis.

Het is ons eerste kindje en ik probeer haar mening te respecteren maar toch kan ik mij niet ontdoen van het idee dat er vaak paniekerig gereageerd wordt. Bij ziekte heerst er ook vaak een begrafenisstemming in huis, fijn is anders.

Iemand tips of een gelijkaardige ervaring?

Was hier bij ons ook zo, ik ben een bezorgde ouder, de papa een overbezorgde ouder.
Na verloop van tijd leerde hij te toetsen bij mij wat ik dacht.

Vb: dochter valt met hoofd tegen nachtkastje.
Hij: we moeten naar spoed!
Ik: neen, daar gaan we 2u zitten, ik bel naar de huisarts, ze zien er ons tussendoor en sturen ons naar spoed indien nodig.
Gebeld naar de huisarts, doorgeven dat het een wonde was van 1cm lang en 3mm diep, half uur later en 2 nietjes verder terug thuis.

Koorts: is ze alert? Wil ze eten/drinken? Zakt het met paracetamol? GEEN prioriteit om naar de huisarts te gaan.
Problemen met ademen midden in de nacht? Beide met pruts naar de spoed
Vanaf januari gaan we pas een huisartsen wachtpost in het weekend hebben, dan zouden we daar naar toe gaan ipv spoed natuurlijk.

Pediater zijn we mee gestopt toen ze 2 was en mondig genoeg was om gericht vragen te beantwoorden.
Ik merk dat hij ook nu na de scheiding nog toetst bij mij hoe of wat, om idd niet onnodig naar de dokter te gaan, zeker in coronatijden.

 

[anders.]

Ik merk een enorm verschil met mijn partner qua risico-aversie (vind ik de best passende term) in de opvoeding van onze zoon (nu 1j).

Zowel qua activiteiten (voor onszelf of met de kleine) beperken we ons enorm door het slaap- en eetritme, mogelijke ongemakken onderweg, eventuele zieke kindjes... waardoor we eigenlijk weinig activiteiten (buitenhuis) doen. Kindje voor een nachtje achterlaten bij de grootouders begint stilaan een mogelijkheid te worden, ik zou dit maanden geleden al gewild hebben om eens een nacht te kunnen doorslapen. Hier bouwen we naartoe.

Nu hebben we vooral discussies over gezondheid. Sinds een paar maanden gaat onze zoon naar de crèche met de bijhorende ziektes uiteraard. Naar mijn mening nooit iets heel ernstig. Een paar dagen hoesten, snotvalling of koorts, daar kom je wel door (zonder lichtzinnig te willen zijn).

Mijn partner wil quasi meteen naar de dokter bij de eerste hoest of koorts en gaat meestal niet akkoord met de mening van de dokter (met support van schoonmoeder). Nu weer hoesten sinds een paar dagen en sinds gisteren koorts - meteen naar de dokter die haar helemaal geen zorgen maakt en naar mijn mening een duidelijk ziektebeeld schetst en voorstelt enkel verder te controleren indien koorts 72u+ blijft. Partner gaat niet akkoord en boekt toch een controle-afspraak in het ziekenhuis.

Het is ons eerste kindje en ik probeer haar mening te respecteren maar toch kan ik mij niet ontdoen van het idee dat er vaak paniekerig gereageerd wordt. Bij ziekte heerst er ook vaak een begrafenisstemming in huis, fijn is anders.

Iemand tips of een gelijkaardige ervaring?

Wel, in onze situatie reageer ik zoals uw vrouw. Onze kindjes zullen ook ongeveer even oud zijn, gok ik.
Ik stress enorm voor zo'n uitstappen, ik maak me continu zorgen, ... 2 weken geleden is bij mij de veer wat gebroken (post kan je hier nog wel terug vinden), en het ondertussen "behandeling" hiervoor gestart. Het heeft bij mij al enorm geholpen om tegen een aantal mensen mijn hart te kunnen luchten. Ik stress nog steeds voor onbenullige dingen, maar het betert wel.

Dus uit mijn persoonlijke ervaring zou ik haar aanraden om ook eens hulp te zoeken, maar die hulpvraag moet uit haarzelf komen en niet opgelegd worden he...

Hou er rekening mee dat uw vrouw zich er waarschijnlijk ook absoluut niet goed bij voelt he . Ze doet dat niet om u te ambeteren maar voelt zich oprecht continu bezorgd. En dat is enorm vermoeiend.

 

[Green Mamba]

Bij ons exact dezelfde situatie. Ik zoek achter het kleinste hoestje wat. Mijn partner geeft dan mee dat het wel goed komt.

 

[Put_met_keren]

Ik hoop dat dat hier niet om te lachen was want ‘k heb mijne kleine daarnet 2 pampers over elkaar aangedaan Da’s dus niet zoals condooms waarvan er geen 2 over elkaar mogen?