Toevluchtsoord voor de (toekomstige) mama's en papa's

't Is weer begonnen. De jongsten is ziek. Vannacht was weer kort en ik heb zo hard mijn slaap nodig.

Wat dat eten in 't ziekenhuis betreft: ik kreeg als papa wel altijd eten. Ook in het verloskwartier. En dat was dan met voorgerecht, hoofdgerecht en dessert.
 
Ik ben bij de geboorte van onze kleine in december vorig jaar 4 dagen (3 nachten) non-stop in het ziekenhuis gebleven. Mijn tip is: doe dit niet lol. Ga 's nachts thuis slapen en douchen en kom dan de dag erna terug.

En als ik nu opnieuw vader zou worden, zou ik max. 1 dag in het ziekenhuis blijven en daarna terug gaan werken. Vaderschapsverlof kan je dan verder opnemen als mama terug thuis is. Mama krijgt toch alle zorg in het ziekenhuis en wordt daar bijgestaan door een horde vroedvrouwen.
Hmmm, ik zou het toch voor geen geld hebben willen missen bij de eerste kleine. Midden in de nacht wakker worden en uw vrouw en uw kindje vredig zien slapen. Niet veel mooiere momenten dan dat. Als ik naar huis moest was ik vooral ongerust en toch te zenuwachtig om een oog dicht te doen. Wellicht is dat bij de tweede heel anders omdat je het al eens hebt meegemaakt.
 
Vorige week een slaaptrainer (deze) gekocht en bleek een superaankoop!
Vanaf dag één blijven ze nu in hun bed liggen tot als het van kleur verandert.

1u tot 1u30 extra slaap per nacht is zalig! :smile:
Na aanbeveling van @Mulan ook eens gekeken voor een slaaptrainer na weer om half 6 wakker te zijn...

Het is Sam het schaap geworden maar nu brengt ge mij wel aan het twijfelen omdat ons dochter ook zot is van Bumba.
 
Ik ben bij de geboorte van onze kleine in december vorig jaar 4 dagen (3 nachten) non-stop in het ziekenhuis gebleven. Mijn tip is: doe dit niet lol. Ga 's nachts thuis slapen en douchen en kom dan de dag erna terug.

En als ik nu opnieuw vader zou worden, zou ik max. 1 dag in het ziekenhuis blijven en daarna terug gaan werken. Vaderschapsverlof kan je dan verder opnemen als mama terug thuis is. Mama krijgt toch alle zorg in het ziekenhuis en wordt daar bijgestaan door een horde vroedvrouwen.
Ik ben daar 4 nachten lang gebleven en ik kan het enkel maar aanraden. Mijn vrouw werd absoluut niet goed bijgestaan door de vroedvrouwen (lees: 2u moeten wachten na het drukken op het belletje tot er iemand komt helpen met voeding geven). Na een keizersnede kan je ook niet zomaar uit bed, dus als uw baby eten nodig heeft MOET er direct iemand staan, en dat is niet zo.

Kort samengevat: niet elk ziekenhuis en bevalling is hetzelfde, je kan daar geen goede raad over geven.
En dat 's nachts opstaan in het ziekenhuis, dat maakt nu toch niks uit? Je gaat dat de eerste maanden sowieso moeten doen ze...

Wat @gamer5 zegt rond die binding klopt wel. Ik had onmiddelijk zo het gevoel van "oké, dit is nu mijn dochter, ik doe hier alles voor en de rest maakt me niet meer uit", maar het is niet zo dat ik onmiddelijk zo'n enorm "liefde"-gevoel had. Eerlijk, na 9 maand begint nu die binding pas wat te komen.
 
Ik ben bij de geboorte van onze kleine in december vorig jaar 4 dagen (3 nachten) non-stop in het ziekenhuis gebleven. Mijn tip is: doe dit niet lol. Ga 's nachts thuis slapen en douchen en kom dan de dag erna terug.

En als ik nu opnieuw vader zou worden, zou ik max. 1 dag in het ziekenhuis blijven en daarna terug gaan werken. Vaderschapsverlof kan je dan verder opnemen als mama terug thuis is. Mama krijgt toch alle zorg in het ziekenhuis en wordt daar bijgestaan door een horde vroedvrouwen.
Hier ook bij de eerste heel de tijd in het ziekenhuis gebleven, en daar eigenlijk bagger weinig kunnen doen. Zeker met borstvoeding loopt je daar nu eenmaal niets te doen behalve soms de moeder rechthelpen en wat gezelschap houden. Ik ging dan ook nog eens alles regelen ivm de kaartjes ed. en kwam daarna terug naar het ziekenhuis voor de bezoeken en dan te slapen.

Met de tweede ben ik de eerste nacht gebleven en daarna ben ik s’avonds telkens naar huis gegaan. We hadden dan natuurlijk ook al een zoon en ik wou hem niet 5 dagen (keizersnede) bij mijn moeder stoppen. Hij mocht al niet komen bezoeken en ik wou niet dat hij zich al van in het begin opzij geschoven voelde. Kwam er dan ook nog eens bij dat het die week net vakantie was, dus overdag deed ik hem dan wel altijd terug naar mijn ouders.

Wat @gamer5 zegt rond die binding klopt wel. Ik had onmiddelijk zo het gevoel van "oké, dit is nu mijn dochter, ik doe hier alles voor en de rest maakt me niet meer uit", maar het is niet zo dat ik onmiddelijk zo'n enorm "liefde"-gevoel had. Eerlijk, na 9 maand begint nu die binding pas wat te komen.
Ik had dus net hetzelfde. Komt er dan nog eens bij dat wij 10 maanden borstvoeding hebben gegeven waarvan de vriendin er 6 thuis was, dus ik had minder echt “momenten” met hem. Een baby geeft nu eenmaal weinig feedback.

Moet zeggen dat dit bij de 2de wel beter is. Misschien is het omdat ik er minder verwachtingen van had die eerste maanden dat het een betere omgeving creeert voor die binding.
 
Het komt er eigenlijk gewoon op neer dat je niet volledig voorbereid kan zijn.
Je kan een heel idee hebben van hoe je de bevalling wil en wat je wilt dat je partner doet. Maar op dat moment kunnen je noden heel anders zijn. Je kan dat gewoon niet op voorhand weten.
Een vriendin had een heel geboorteplan en had een heel idee in haar hoofd hoe ze wilde dat alles ging. Uiteindelijk is door omstandigheden de bevalling helemaal anders gegaan en ze heeft het daar heel moeilijk mee gehad.
Iedereen is daar anders in.
 
Hmmm, ik zou het toch voor geen geld hebben willen missen bij de eerste kleine. Midden in de nacht wakker worden en uw vrouw en uw kindje vredig zien slapen. Niet veel mooiere momenten dan dat. Als ik naar huis moest was ik vooral ongerust en toch te zenuwachtig om een oog dicht te doen. Wellicht is dat bij de tweede heel anders omdat je het al eens hebt meegemaakt.
Ik zou mijn vrouw ook daar gewoon niet willen achterlaten, wat ze ook zelf niet wou. Bij ons was het uiteindelijk wel 2x keizersnede en dan kunnen ze sowieso wel wat hulp gebruiken. Los van de keizersnede zou ik hetzelfde doen. Ik zie niet in waarom ik de eerste dagen van mijn kind zou willen missen, dat heeft toch echt wel iets magisch. Om dan na 1 dag te zeggen, ik ga werken.. Beuh, daarvoor voel ik mij te betrokken. Bij een 2e is dat wel al anders omdat dat je het al eens hebt meegemaakt, maar toch ik zou het ook niet willen missen.

Wij vonden het ziekenhuis allesbehalve druk. Ik vond dat we daar eigenlijk veel rust hadden. Vroedvrouwen en verpleegsters super vriendelijk, beleefd, altijd snel paraat als je iets nodig had, niet onnodig veel storen, ... Alleen maar positieve ervaringen aan het verblijf in het ziekenhuis eigenlijk. Zeker voor een eerste kind waar alles nog nieuw is.
 
Ik ben daar 4 nachten lang gebleven en ik kan het enkel maar aanraden. Mijn vrouw werd absoluut niet goed bijgestaan door de vroedvrouwen (lees: 2u moeten wachten na het drukken op het belletje tot er iemand komt helpen met voeding geven). Na een keizersnede kan je ook niet zomaar uit bed, dus als uw baby eten nodig heeft MOET er direct iemand staan, en dat is niet zo.

Kort samengevat: niet elk ziekenhuis en bevalling is hetzelfde, je kan daar geen goede raad over geven.
En dat 's nachts opstaan in het ziekenhuis, dat maakt nu toch niks uit? Je gaat dat de eerste maanden sowieso moeten doen ze...

Ik zou de nachten niet meer doen, omdat het bed dat je daar als vader kreeg gewoon verschrikkelijk slecht lag. Een betonnen bed had nog beter gelegen waarschijnlijk. Dus slapen zat er sowieso niet in. Mijn rug was volledig naar de kl*te toen we terug thuis kwamen :p

De zorg die mijn vriendin en baby daar kregen was super (afdeling materniteit ziekenhuis Genk is echt TOP), dus ik zou ze 's nachts zeker alleen durven laten bij een volgende kleine.
 
Ik zou de nachten niet meer doen, omdat het bed dat je daar als vader kreeg gewoon verschrikkelijk slecht lag. Een betonnen bed had nog beter gelegen waarschijnlijk. Dus slapen zat er sowieso niet in. Mijn rug was volledig naar de kl*te toen we terug thuis kwamen :p

De zorg die mijn vriendin en baby daar kregen was super (afdeling materniteit ziekenhuis Genk is echt TOP), dus ik zou ze 's nachts zeker alleen durven laten bij een volgende kleine.
Ahja, ik had een eigen luchtmatras bij. Bij het verkennend gesprek was me al opgevallen dat het bed voor papa's in de suite inderdaad niks voor stelde. En aangezien we sowieso geen bezoek gingen krijgen, was die suite ook helemaal niet nodig.
 
Ik kwam zelf zot van al dat gedoe in het ziekenhuis, mocht ik -puur hypothetisch- nog een keer moeten bevallen én het is geen keizersnede, zou ik voor de dagopname gaan en zo snel mogelijk naar huis!

Ofwel hebben we niet genoeg gepusht, ofwel is dat helemaal niet aan de orde in ons ziekenhuis. Normaal moesten we 4 nachten blijven en hebben we na lang aandringen dit kunnen terugschroeven naar 3. En dat was dan na een perfect normale bevalling, geen keizersnede ofzo...
 
Na aanbeveling van @Mulan ook eens gekeken voor een slaaptrainer na weer om half 6 wakker te zijn...

Het is Sam het schaap geworden maar nu brengt ge mij wel aan het twijfelen omdat ons dochter ook zot is van Bumba.

Wij hebben dit schaap en wel tevreden van. Onze oudste slaapt niet in een volledig donkere kamer maar moet altijd wat van licht hebben (dat heeft ze niet van mij, ik kom al zot van mijn klokradio)

Bij ons geeft dat schaap dus constant rood (en oranje) licht.
Het grote nadeel vind ik, is dat hij met een serieuze "klak" zijn ogen open doet op het ingestelde uur. Dus de onze wordt soms gewoon daarvan wakker...

Iemand tips om af te leren om met slaapzak te slapen?
Dochter van 3.5 is proper, maar wil niet onder een gewoon deken slapen.
Met als gevolg dat ze dan midden in de nacht roept "mamaaaaa ik moet pipi doeeeeeeen"

Ipv gewoon zelf op te staan, pipi doen en terug in bed kruipen, want dat lukt niet met slaapzak aan
 
@Mr. Rager ik ben zelfs vroeger vetrokken mét keizersnede! 🤷
Ons ziekenhuis biedt alvast dagopname aan, gekoppeld aan een vroedvrouw aan huis.

@Vierkant
Speciaal dat schaap niet genomen of de Nijntjes variant omdat ik ook gelezen had dat die ogen een klak geven.
Ook bewust geen variant met oranje. Ofwel slaapt het konijntje en lig je ook stil in bed, ofwel is het wakker en mag je er ook uit . Keep it simple! 😁
 
Wat normaal is of niet, was hier eerder bedoeld in de context van: moeten we ermee naar een dokter of niet? Bijvoorbeeld om buisjes te steken.

Ik ben niet helemaal mee met je situatie (leeftijd van je kindje etc), maar als je ongerust bent (of je kan het zélf fysiek/mentaal niet aan), stap dan gewoon naar de dokter.

Mijn dochter wordt in januari twee jaar, en is eigenlijk sinds september vorig jaar quasi permanent ziek. Het afgelopen jaar is die opgeteld maximaal twee weken niet (zwaar) verkouden geweest. Tussen september en juli heeft ze minstens 10 oorontstekingen gehad (vaak dubbele, met loopoor, heel smakelijk), ze heeft al twee keer buisjes gekregen (en ze zitten weer los nu, dus binnenkort waarschijnlijk terug nieuwe). Vorige maand hebben ze een bronchoscopie gedaan, en gezien dat haar neuspoliepen véél te groot zijn. Straks gaan we naar de NKO om te bevestigen dat die er uit moeten. Ik vind het niet leuk dat ze moet geopereerd worden, maar we zien heel hard hoe zij belemmerd wordt in haar ontwikkeling doordat zij permanent ziek is. Dus ik hoop echt dat het gaat werken.

Enfin, wat ik eigenlijk wou zeggen ... kleine kinderen zijn vaak ziek, en veel kinderen slapen slecht. Maar normaal of niet normaal, als je je ongerust maakt, als je ziet dat je kind er van afziet, als jij of je partner er aan onder door gaan ... Ga dan naar de dokter. Ga misschien eens naar een kinderosteopaat. Geen garantie dat je kind of jijzelf er echt mee geholpen gaat zijn, maar als je geen hulp zoekt, gaat ze ook niet komen.

En dat van dat ruzie maken ... ja, heel herkenbaar. Proberen te herinneren dat veel van de frustratie en boosheid gewoon teweeg wordt gebracht uit een ongelofelijk slaaptekort. En blijven praten met elkaar. Het is hier helaas ook vaker ambras dan ik zou willen. Er is geen grotere relatietest dan het krijgen/hebben van kinderen. We zijn niet gemaakt om én kinderen op te voeden én voltijds te gaan werken, zeker wanneer je kinderen hebt die slecht slapen, vaak ziek zijn of andere problemen hebben.
 
Haha slaapwekker. Als we weer op onszelf wonen gaan we hiermee beginnen. Wel komisch om over te denken dat ik dat indertijd op de babylijst had gezet. na 3 jaar nog niet kunnen gebruiken.
 
Ofwel hebben we niet genoeg gepusht, ofwel is dat helemaal niet aan de orde in ons ziekenhuis. Normaal moesten we 4 nachten blijven en hebben we na lang aandringen dit kunnen terugschroeven naar 3. En dat was dan na een perfect normale bevalling, geen keizersnede ofzo...

Bevalling via dagopname gebeurt sowieso zeer weinig en vermoed dat ze dat bij een eerste kind ook niet zullen pushen, maar het kan wel (indien doorgesproken met uw gynaecoloog natuurlijk). Mijn zus was dat van plan maar na een slopende bevalling is ze toch een dagske in het ziekenhuis gebleven :v (bij allebei volgens mij).

Meestal laten ze het verblijf toch tot 72 uur na de bevalling duren om de hielprik daar nog te kunnen doen. Er zijn studies over kortere verblijven (3dagen) maar dat is nog niet de standaard.

Mijn man is nooit blijven slapen maar was er wel altijd overdag, ik had daar wel veel aan (maar keizersnede dus alle hulp is welkom daar).


Hier als slaapwekker zo eentje met een konijntje of poesjes die slapen of wakker zijn. Werkt goed. Niet te opvallend van licht en maakt geen geluid (kan je instellen dat het ook geluid maakt eventueel).
 
Ik ben niet helemaal mee met je situatie (leeftijd van je kindje etc), maar als je ongerust bent (of je kan het zélf fysiek/mentaal niet aan), stap dan gewoon naar de dokter.
Dat was effectief ook de raad van onze dokter toen we vroegen wanneer je naar een pediater moest stappen: vanaf dat je het zelf nodig vindt. Kom je teveel, dan zullen wij het wel zeggen.

En nee, dat was er geen die dacht aan haar portefeuille (is daarvoor véél te vaak pro bono bezig). Haar idee is gewoon dat een pediater niet enkel werkt voor het kind, maar ook voor de ouders. Je kan pas goed opvoeden als je je ondersteund voelt en dat betekent dat je terecht kan bij iemand. Bij vrienden voor het emotionele, bij dokter voor medische vragen/onzekerheden.
 
Ik ben in elk geval blij dat het weer vroeger donker wordt 's avonds. Zo'n wise-ass kleuter om 7u in bed proberen steken terwijl het nog klaar en vollebak zon is, das ook geen simpele taak vind ik :p
 
Ik ben in elk geval blij dat het weer vroeger donker wordt 's avonds. Zo'n wise-ass kleuter om 7u in bed proberen steken terwijl het nog klaar en vollebak zon is, das ook geen simpele taak vind ik :p
Verduisterende gordijnen + slaapwekker helpen 😜
"Sorry, konijntje slaapt al, jij moet ook in bed!"
"MAAR IK BEN NIET MOOOOEEEEEE!"
"Geen probleem, dan lees je maar een boekje, en nu stil zijn want konijntje slaapt wél al!"
 
Verduisterende gordijnen + slaapwekker helpen 😜
"Sorry, konijntje slaapt al, jij moet ook in bed!"
"MAAR IK BEN NIET MOOOOEEEEEE!"
"Geen probleem, dan lees je maar een boekje, en nu stil zijn want konijntje slaapt wél al!"
Dat helpt niet altijd :sop:

*loopt heel het slaapritueel af*
"En nu is het tijd om te gaan slapen. Oogjes toe. niet roepen, niet uit ons bed. Flink dodo doen"
*dochter knikt ja*
*ondergetekende doet de deur dicht*

EGjO4CYXYAAviMd


"Papaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaa? Mamaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaa? Kannie slapeeee"

:sop: :sop: :sop: :sop: :sop:
 
Terug
Bovenaan