Toevluchtsoord voor de (toekomstige) mama's en papa's

[Avondland]

daarnet kinderen gaan ophalen van school, maar ik was vergeten het fietszitje terug te zetten. Oudste kan al fietsen dus de jongste op de bagagedrager gezet en stappen maar.

Maar dan na een tijdje wat 'gestept' omdat dat sneller ging. Dat vind hij natuurlijk leuk dus paar keer afwisselend gestapt en gestept... Tot natuurlijk zijn voet in het wiel draaide.

Vrouw is nu met hem naar de dokter, hopelijk is het niets ernstigs. Hij heeft de rest can de wandeling naar huis geweend en kon niet meer stappen.

schuldgevoel x1000

Dat is mijn horrorbeeld: dat het fietszitje op de bagagedrager van mijn vrouw tijdens het fietsen er plots af valt terwijl mijn dochter er op zit. Maar een voet in het wiel klinkt pijnlijk, hopelijk komt het snel goed!

 

[TNTim]

Niet alleen 9 maanden extra, ze heeft het kind er ook moeten uitduwen.

 

[Avondland]

Dat wordt effectief gebruikt door mijn vrouw als ze ergens geen zin in heeft en ik moet het dan maar doen: "Ik heb die er uit moeten duwen hé meneertje".

 

[Green Mamba]

En m'n beste vriendin heeft haar baby ooit van de luiertafel laten vallen.)

Ook al gebeurd hier. Damn. Schuld en Happiness in een slag. Blij dat er toch niks erg mee was en schuldgevoel dat ik het had laten gebeuren. Het is nu ook weer niet dat ik ver weg was. Ik stond er gewoon bij, maar die kleine meisjes zijn snel met draaien.

 

[Likes]

Waarschijnlijk niet gebroken. We moeten in de gaten houden hou hij erop stapt. Het ergste lijkt al gepasseerd. Pak van mijn hart

 

[anders.]

Waarschijnlijk niet gebroken. We moeten in de gaten houden hou hij erop stapt. Het ergste lijkt al gepasseerd. Pak van mijn hart

Mijn ouders hebben ooit de autodeur dichtgeslagen terwijl mijn vingers ertussen zaten (en dicht als in "in het slot"), alle vingers ontwricht en verschrikkelijke pijn.
Maar uiteindelijk gaat dat over en is dat niks te erg he... Maar ik snap het schuldgevoel volledig.

 

[Lint]

Mijn ouders hebben ooit de autodeur dichtgeslagen terwijl mijn vingers ertussen zaten (en dicht als in "in het slot"), alle vingers ontwricht en verschrikkelijke pijn.
Maar uiteindelijk gaat dat over en is dat niks te erg he... Maar ik snap het schuldgevoel volledig.

Was dat hun manier om te zeggen dat ge dringend minder moest masturberen?

 

[anders.]

Was dat hun manier om te zeggen dat ge dringend minder moest masturberen?

Ik was 5 jaar

 

[Mulan]

Alleen heeft Mulan, net zoals ik, een keizersnede gehad. Ik hoop maar dat het er niet zelf uitduwen van het kind die band dan ook niet bepaalt

Ik kreeg die pas na 24u vollen bak weeën, vrouwen die binnen gaan, een epidurale krijgen en met een smile een baby in ontvangst nemen nadat de dokter die eruit haalt, dat zijn geen echte moeders!


alez, dat is toch wat tinternet soms zegt he, pas als je die thuis op een baarstoel eruit perst en eigentandig de navelstreng doorknaagt, mag je jezelf die titel toekennen!

En naast DNA is er ook nog eens hoeveel tijd en energie je in je kind steekt, mijn ex heeft (o.a. Doordat ze zo vaak ziek was en daar dan fragiel en iel in dat bedje ligt, vol draden en een infuus in het hoofd) zoals de meeste mannen, de eerste 2j maar een fractie van de tijd met de dochter doorgebracht in vergelijking met mij. Maar zoals voorspeld is dat met een actieve kwebbelkous nu veel meer in balans!

 

[Lint]

Ik was 5 jaar

En nu nog wat komen stoefen met hoe vroegrijp dat em was

 

[Tomski]

Waarschijnlijk niet gebroken. We moeten in de gaten houden hou hij erop stapt. Het ergste lijkt al gepasseerd. Pak van mijn hart

Accidents happen. Ik begrijp je schuldgevoel. Ik heb ooit de nageltjes van onze pasgeborene geknipt (allez, was een paar maand oud) en heb naast het nageltje ook een stukje huid mee gehad. En bloeden. Vanaf toen was dat een mama werkje. Ik doe het ni meer.

 

[Green Mamba]

Accidents happen. Ik begrijp je schuldgevoel. Ik heb ooit de nageltjes van onze pasgeborene geknipt (allez, was een paar maand oud) en heb naast het nageltje ook een stukje huid mee gehad. En bloeden. Vanaf toen was dat een mama werkje. Ik doe het ni meer.

Bedankt voor de tip. Pun intended.

 

[Nineshots]

Accidents happen. Ik begrijp je schuldgevoel. Ik heb ooit de nageltjes van onze pasgeborene geknipt (allez, was een paar maand oud) en heb naast het nageltje ook een stukje huid mee gehad. En bloeden. Vanaf toen was dat een mama werkje. Ik doe het ni meer.

Ik lees dit eigenlijk wel vaker, dat ouders eens een bloeding veroorzaken bij het nagelknippen.
Is dat dan zo moeilijk?

 

[anders.]

Ik lees dit eigenlijk wel vaker, dat ouders eens een bloeding veroorzaken bij het nagelknippen.
Is dat dan zo moeilijk?

Hier ook al eens in het vel gezeten, zonder bloeden wel.
Ja dat is moeilijk, baby's hebben het niet graag en presenteren hun vingers dus niet mooi. Ge kunt het vergelijken dat ge uw teennagels wilt knippen met een nagelknipper die ge met een tang moet bedienen terwijl ge rechtstaat.
Ohja, en tegelijkertijd ook nog jongleren met 3 ballen

 

[Khyl@ris]

De dochter is ondertussen bijna 6 weken en sinds 2 weken is het pittig geworden met huilbuien die blijkbaar enkel gesust kunnen worden met draagzak.

Dit betekent dat ik ze geen enkel moment overdag kan neerleggen. Ook krijgt mijn partner haar niet gesust, dus valt het volledig op mij. Snachts slaapt ze gelukkig wel in de cosleeper, maar sinds enkele nachten huilt ze nu ook midden in de nacht. Ondertussen krijgt ze al even infacol en protectis en gaan we naar de osteopaat, maar het lijkt niet veel te helpen.

Ik hoop dat deze fase snel passeert, want ben echt niet meer te genieten. De baby tijd is precies niets voor mij. :/

Ook kan ik het er van krijgen dat mijn omgeving precies continu moet laten weten dat ik haar verwen door ze telkens in draagzak te steken en niet uren laat uithuilen. Ik volg ook maar de adviezen van de vroedvrouwen en kinderarts, ik ben het zo beu dat ik dat precies moet verdedigen. Beter om gewoon te zeggen dat alles goed gaat in plaats van hun gezaag te moeten aanhoren ..

 

[Green Mamba]

De dochter is ondertussen bijna 6 weken en sinds 2 weken is het pittig geworden met huilbuien die blijkbaar enkel gesust kunnen worden met draagzak.

Dit betekent dat ik ze geen enkel moment overdag kan neerleggen. Ook krijgt mijn partner haar niet gesust, dus valt het volledig op mij. Snachts slaapt ze gelukkig wel in de cosleeper, maar sinds enkele nachten huilt ze nu ook midden in de nacht. Ondertussen krijgt ze al even infacol en protectis en gaan we naar de osteopaat, maar het lijkt niet veel te helpen.

Ik hoop dat deze fase snel passeert, want ben echt niet meer te genieten. De baby tijd is precies niets voor mij. :/

Ook kan ik het er van krijgen dat mijn omgeving precies continu moet laten weten dat ik haar verwen door ze telkens in draagzak te steken en niet uren laat uithuilen. Ik volg ook maar de adviezen van de vroedvrouwen en kinderarts, ik ben het zo beu dat ik dat precies moet verdedigen. Beter om gewoon te zeggen dat alles goed gaat in plaats van hun gezaag te moeten aanhoren ..

De babytijd is een prachtige tijd, maar ook een erg vermoeiende tijd. Ik kan me de momenten nog voor de geest halen dat ik 's nachts met een draagzak in de kamer liep omdat ze niet wou slapen en maar bleef schreien.

De ongevraagde adviezen van vrienden/familie konden ons volledig koud laten. Als jij je nou eens niet prettig voelt door een baby te laen huilen en het beter vindt om met de draagzak te lopen? Nou dan is dat toch jouw goed recht? Los daarvan leek het ons ook helemaal niet goed voor de baby om deze te laten huilen tot deze in overdrive gaat.

Iedere ouder maakt fouten en daaruit moet je leren. You do you en bekijk welk advies je wilt volgen, maar ga je er zeker niet e druk in maken. Jouw stress wordt op een of andere manier wel doorgegeven aan je dochter.

 

[Sir.Killalot]

Sterkte! Hopelijk niets te ernstig...

En niet te hard zijn voor jezelf.
Zo'n domme ongelukken gebeuren nu eenmaal.

(Ik heb ooit het handje van m'n dochter gekneld door de voordeur te sluiten zonder te kijken.
En m'n beste vriendin heeft haar baby ooit van de luiertafel laten vallen.)

Ik heb bij mijn zoontje eens in plaats van oogdruppels, vitamine d druppels in zijn oog gedaan. Geen grote ramp, maar daar was ik toch ook lang echt niet goed van.

 

[Green Mamba]

Ik heb bij mijn zoontje eens in plaats van oogdruppels, vitamine d druppels in zijn oog gedaan. Geen grote ramp, maar daar was ik toch ook lang echt niet goed van.

Kan ik me voorstellen. Volgende keer vitamine-A druppels proberen.

 

[anders.]

Kan ik me voorstellen. Volgende keer vitamine-A druppels proberen.

Of gewoon een wortel erin steken

 

[Sorasan]

De mijne steekt haar vinger sinds kort in de keel als ze boos is, kokhalzen tot gevolg. Op zich eng maar niks ernstigs, gewoon negeren. Maar om ervoor te zorgen dat iedereen consequent daarmee omgaat, wat een ramp! Soms is het afstemmen van een aanpak in de familie moeilijker dan het gedrag van de kleine